Βιβλία που διαβάσαμε πρόσφατα

Ελληνική λογοτεχνία

Σουέλ

Ιωάννα Καρυστιάνη

ΚΡΑΤΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΣ

– Ό,τι κι αν είναι αυτό, πες μου τι συμβαίνει.
– Το σουέλ μου ‘βαλε μπελά στο μυαλό.
– Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος που δε γυρίζεις;
– Η θάλασσα δεν με επιστρέφει.
– Τι γυρεύεις τώρα πια;
– Δεν έχω θέληση για στεριά.

Δώδεκα χρόνια μακριά από την οικογένειά του. Μακριά από τη στεριά, από τα αγαπημένα αλλά και λησμονημένα του πρόσωπα. Σπίτι του είναι πλέον το ATHOS III. O τόπος όπου αναμετριέται με τις μνήμες του. Το καταφύγιο όπου διαφυλάσσει ερμητικά κλεισμένα τα μυστικά του. Το μόνο μέρος απ’ το οποίο μπορεί και παρακολουθεί –όπως εκείνος θέλει– τη σιωπηλή πορεία του να χαράσσεται ερήμην του· τη μοναξιά του συντροφιά με το σουέλ: το βουβό κυματισμό του ωκεανού.

19.08

Ελληνική λογοτεχνία

«Κι όλα τα κακά σκορπά…»

Τζένη Μαστοράκη

KAI ΤO ΚΑΚΟ; Όταν κανένας δε σταυρώνει πια το μαξιλάρι σου και δεν υπάρχει ποιός θα σε φυλάξει. Το κακό δεν είναι έννοια, δεν είναι καν ιδέα, αλλά πράγμα, φόβος ακατέργαστος, που αναδύεται από τα βαθύτερα κοιτάσματα του ύπνου και της στέρησης και σέρνεται μέσα στα όνειρα, εκεί όπου έννοια και πράγμα δεν ξεχωρίζουν ακόμα. Εκεί πάλι βρίσκονται, αν σκύψεις να τα δεις και τα πιάσεις από χάμω, λόγια ξόρκια από παμπάλαιες διαθήκες, ψίχουλα και πετραδάκια που τ’ άφησαν πίσω τους όσοι πλανήθηκαν στο σκοτεινό δάσος και χάθηκαν στη νύχτα της ψυχής, σκόρπιες ψηφίδες μύθων. Μυθοποιός λοιπόν και ελευθερώτρια παγιδευμένων φαντασμάτων, νυχτερινή και φεγγαροντυμένη· μυθοποιός που άλλον τέτοιο ή άλλην τέτοια δεν έχουμε στην ελληνική ποίηση. Μυθοποιός, γιατί μονάχα ο μύθος μπορεί να πλαισιώσει το κακό, να το μιλήσει και να το σκορπίσει στον άνεμο. Όταν το κακό δεν χωράει σε μύθους, τότε νικά, τότε σε κατακυριεύει.

Ποιά έγκατα, ποιά βίωση βαθύτερη του φόβου, και ο λόγος πάντα άπεφθος ; Ο ρυθμός, ο ανεύρετος ρυθμός του κόσμου, αυτός φυλάγει απ’ το κακό αφού κανένας δε σταυρώνει πια το μαξιλάρι σου. Ο ρυθμός είναι το ξόρκι για όσα δεν εξαγοράζονται, το κέρμα που κρατάς σφιχτά στα δόντια για να φτάσεις στον βυθό, εκεί όπου μόνο οι τολμηροί αυτοδύτες κατεβαίνουν ασυνόδευτοι, κι ύστερα πάλι ν’ ανεβείς, αν είσαι από τους τυχερούς. Και ρυθμός είναι η ανθρώπινη ανάσα, ο μιλημένος μύθος, ο άλλος τρόπος ν’ αναπνέουμε που μας τον μάθαιναν τα ποιήματα, σχεδόν μια ευεργεσία. Αλλά οι ποιητές εκείνον τον καιρό ήταν αθάνατοι.

9.50

Φραντσέσκα Αλμπανέζε

«Μέχρι πού θα φτάσει, ενώ ο κόσμος δίνει την εντύπωση ότι κοιμάται ύπνο βαθύ και δεν μπορεί να κρατήσει τα µάτια του ανοιχτά μπροστά σε αυτή την τεράστια πληγή, μια πληγή τόσο μεγάλη όσο ένας ολόκληρος λαός, μια πληγή που φαίνεται πως κανείς δεν νοιάζεται ούτε να θεραπεύσει ούτε να ανακουφίσει;»

Το πνεύμα ενός τόπου το διαμορφώνουν οι άνθρωποι που τον κατοικούν, οι ιστορίες που διασταυρώνονται στους δρόμους του. Και αυτό ισχύει µε ιδιαίτερο τρόπο και ακόμη περισσότερο για την Παλαιστίνη, φύλακα ιστορικών τομών, στιγμών που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας και θέατρο μιας από τις πιο οδυνηρές σελίδες της σύγχρονης ιστορίας.

Η Φραντσέσκα Αλµπανέζε, η ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ για την κατάσταση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στα κατεχόμενα από το 1967 παλαιστινιακά εδάφη, ένα από τα πιο καταρτισμένα και αξιόπιστα πρόσωπα όσον αφορά το νομικό καθεστώς και την κατάσταση των Παλαιστινίων –αγαπητή (ή μισητή) σε ολόκληρο τον κόσμο για την ακεραιότητα και το πάθος µε τα οποία υπερασπίζεται τα δικαιώματα ενός λαού που καταπιέζεται εδώ και δεκαετίες– στο βιβλίο αυτό µας προσφέρει ιστορίες που συνυφαίνουν πληροφορίες, σκέψεις, συναισθήματα, εσωτερικές διαδρομές και προσωπικά βιώματα. Ένα ταξίδι που αρθρώνεται γύρω από δέκα ανθρώπους, οι οποίοι συντρόφεψαν τη Φραντσέσκα στην κατανόηση της ιστορίας, του παρόντος και του μέλλοντος της Παλαιστίνης.

Δέκα ιστορίες που πλέκονται µε τις ζωές πολλών άλλων, θέτοντάς µας ερωτήσεις στις οποίες είμαστε υποχρεωμένοι να απαντήσουμε: Ποιες είναι οι συνέπειες της κατοχής; Πού βρίσκεται το σπίτι ενός πρόσφυγα; Ποιες είναι οι συνθήκες στις οποίες ζει ο παλαιστινιακός λαός; Μέχρι πού μπορεί να φτάσει η αγριότητα μιας γενοκτονίας; Ερωτήματα που δεν μπορούμε να προσπεράσουμε, τα οποία συνδέονται µε πρόσωπα και τόπους που µας επιτρέπουν να αντιληφθούμε τι ήταν η Παλαιστίνη μέχρι τις 7 Οκτωβρίου 2023 και τι είναι τώρα.

 

16.40

Φραντσέσκα Αλμπανέζε

Η ανθρωποσφαγή που διαπράττεται από το Ισραήλ στην Παλαιστίνη μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου 2023 έχει βυθίσει την ανθρωπότητα σε παραπλανητικές αντιπαραθέσεις (αν ασκείς κριτική στο Ισραήλ, είσαι αντισημίτης· αν αναδεικνύεις την κατοχή και το απαρτχάιντ, δικαιολογείς τη Χαμάς … ), οι οποίες εμποδίζουν την κατανόηση μιας ιστορίας που δεν αρχίζει την 7η Οκτωβρίου.

Το «J’Accuse / Κατηγορώ» ξεχωρίζει στη διεθνή βιβλιογραφία για το παλαιστινιακό ζήτημα ακολουθώντας τη φόρμα μιας συνέντευξης. Η Francesca Albanese απαντά με σύντομα εμπεριστατωμένα κεφάλαια σε καίρια ερωτήματα, και με αυτόν τον τρόπο μάς βοηθά να κατανοούμε τα γεγονότα που εκτυλίσσονται πλέον ζωντανά στις οθόνες μας, δίχως να παραγνωρίζουμε τη διαρκή ιστορικότητα του εγκλήματος.

Η έκδοση του βιβλίου αποτελεί καρπό συλλογικής μη κερδοσκοπικής προσπάθειας ανθρώπων με μόνη έγνοια τη δικαίωση των Παλαιστινίων. Περισσότερα από εξήντα πρόσωπα συνεισέφεραν ώστε το «J’Accuse / Κατηγορώ» να φτάσει στα χέρια των αναγνωστών στα ελληνικά.

Η Francesca Albanese είναι νομικός και ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ για τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Τον Ιούλιο του 2025 επιβλήθηκαν κυρώσεις εναντίον της από τις ΗΠΑ λόγω των αποκαλύψεων στις οποίες προέβη σχετικά με τα διεθνή οικονομικά συμφέροντα που συντηρούν τη γενοκτονία των Παλαιστινίων στην έκθεσή της «Από την οικονομία της κατοχής στην οικονομία της γενοκτονίας». Την ίδια περίοδο προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης 2025.

15.00

Ελληνική λογοτεχνία

O κήπος των φυγάδων

Έλενα Μαρούτσου

Mε αφορμή μια πενθήμερη σχολική εκδρομή, μια φιλόλογος, ένας μαθηματικός, μια μαθήτρια, μια γυμνάστρια κι ένας ξεναγός εξερευνούν την αρχαία Πομπηία. Τι θα φανερώσει ο χαμένος αυτός κόσμος στον καθένα; Η Κατερίνα, ο Αντρέας, η Νεφέλη, η Σόνια και ο Λεονάρντο θα βρεθούν αντιμέτωποι με τις πιο βαθιές τους επιθυμίες, τα πλέον μυστικά τους τραύματα.

Σπαράγματα από θαμμένες ιστορίες θα έρθουν στο φως συνθέτοντας μια τοιχογραφία, οι λεπτομέρειες της οποίας λίγο λίγο αποκαλύπτονται. Σαν τα νήματα ενός παραμυθιού που κόπηκαν αιφνίδια την ημέρα που το ηφαίστειο εξερράγη. Το σήμερα θα καθρεφτιστεί στο χθες, η ανάμνηση στην αλήθεια.

Μια πολυφωνική νουβέλα που διαδραματίζεται στο ρήγμα μεταξύ παρόντος και παρελθόντος. Σε έναν τόπο όπου οι άνθρωποι εξομολογούνται και τα αντικείμενα βγάζουν μιλιά για να αφηγηθούν την πτώση από έναν άλλο Κήπο της Εδέμ· τον Κήπο των Φυγάδων.

10.90

Ελληνική λογοτεχνία

Όλα τα δέντρα

Μαρία Φακίνου

Μια γνωριμία σε ένα πάρτι που θα γίνει ένα φλερτ που θα γίνει μια πτώση που θα γίνει μια σχέση που θα γίνει μια εκδρομή που θα γίνει ένα αρχείο που θα γίνει ένα βιβλίο που θα γίνει ένας τρόπος να σκεφτούμε την επιθυμία, την προσέγγιση και την απόσταση, το χωρισμό, την ανάμνηση, την αφήγηση. Αυτή η σημερινή ερωτική ιστορία, που είναι όλες οι σημερινές ερωτικές ιστορίες, αποτυπώνει με πάθος την εσωτερική ζωή της ηρωίδας, διερευνά τις συναισθηματικές αλλά και τις γλωσσικές μετατοπίσεις που συνδέονται με τον έρωτα, και πιέζει την πληγή μέχρι να πονέσει.

14.40

Εμίλ Ζολά

Ο Εμίλ Ζολά με τη φλογισμένη τοποθέτησή του απέναντι στην κρατική συνωμοσία που στήθηκε για να καταδικαστεί ένας αθώος, ο Εβραίος λοχαγός Άλφρεντ Ντρέυφους, προσδιόρισε άπαξ διά παντός το πρότυπο του αληθινού δημόσιου διανοουμένου. Είναι αυτός που, δίχως να του ζητηθεί, υψώνει τη φωνή του απέναντι στην εξουσία η οποία εγκληματεί – και αυτός που αδιαφορεί για το σκληρότατο τίμημα το οποίο θα πληρώσει. Είναι αυτός που βγαίνει μπροστά για να εναντιωθεί στο άδικο και να αναμετρηθεί με την πλειοψηφία – αυτός που δε λυγίζει στις απειλές, που δε σταματάει μέχρι να φτάσει στο τέλος. Είναι η ηθική συνείδηση μιας κοινωνίας.

Ατρόμητος και μόνος, ολόφωτος και ολοζώντανος, περισσότερα από 120 χρόνια μετά τον θάνατό του, παραμένει επίκαιρος να μας δείχνει τον πάντοτε δύσκολο μα πάντοτε ωραίο δρόμο.
Εκτός από το «Κατηγορώ…!», το βιβλίο περιλαμβάνει την απολογία του Ζολά ενώπιον του δικαστηρίου, όταν βρέθηκε κατηγορούμενος για συκοφαντική δυσφήμηση του Επιτελείου με αφορμή τη δημοσίευση του περιώνυμου αυτού άρθρου του, τον επικήδειο λόγο που εκφώνησε ο Ανατόλ Φρανς στην κηδεία του Ζολά, τον εγκωμιαστικό για τον Ζολά λόγο του Ζαν Ζορές στη Βουλή κατά τη συζήτηση για τη μεταφορά της σορού του συγγραφέα στο Πάνθεον, χρονολόγιο της Υπόθεσης Ντρέυφους, εισαγωγή της Μαίρης Καιρίδη και πρόλογο του Θανάση Τριαρίδη.

“Η εκδοτική σειρά “Για έναν νέο ανθρωπισμό” φιλοδοξεί να παρουσιάσει φιλοσοφικά και πολιτικά κείμενα, καθώς και μαρτυρίες και ντοκουμέντα με μοναδικό (αλλά κεντρικό) κοινό σημείο τους την πολιτισμική ή και ηθική αντιπρόταση στις κυρίαρχες κουλτούρες της βίας, της εκδίκησης, του μίσους και του τελετουργικού φόνου, που στα θεμελιακά πολιτισμικά αφηγήματα παρουσιάζονται ως «ιστορική νομοτέλεια». Σε μικρές και εύχρηστες εκδόσεις θα προσπαθήσουμε να εστιάσουμε σε ιστορίες και κείμενα ανθρώπων που με φλεγόμενο πνεύμα και διάπυρη καρδιά πάλεψαν να σχηματίσουν την αγάπη, την αλληλεγγύη και την ηθική αντίσταση απέναντι στην ολέθρια ανθρώπινη Ιστορία”.
Θανάσης Τριαρίδης

9.90

Τέχνη

Homeward

Mark Hadjipateras

Ένας τόμος που παρουσιάζει όλο το φάσμα της καλλιτεχνικής πορείας του Μαρκ Χατζηπατέρα (γλυπτική, ζωγραφική, χαρακτική, installations) με ανάλυση της Αλεξάνδρας Κοροξενίδη.

80.00

Τέχνη

Father and Son

Βάλερι Ποστάροβ

Eνα συμμετοχικό έργο για πατέρες και γιους, φωτογραφημένους να κρατιούνται χέρι-χέρι – μια οικεία χειρονομία που γίνεται μια ήσυχη, δημόσια δήλωση. Μετά από πέντε χρόνια εργασίας και συναντήσεων σε 14 χώρες, ήρθε η ώρα για την πρώτη έκδοση: ένα διακριτικό, οικείο βιβλίο που αφήνει χώρο για την συχνά ανείπωτη αγάπη μεταξύ ανδρών.

60.00

Ετιέν Ολιόν, Μικαέλ Φεσέλ

Το «Η Άκρα Δεξιά ενάντια στην πολιτική» είναι ένα δοκίμιο που εξετάζει τη σύγχρονη άνοδο της άκρας δεξιάς, εστιάζοντας όχι στη δύναμη των ιδεών της αλλά στην απουσία συγκροτημένης πολιτικής θεωρίας και στη χρήση ενός απλουστευτικού λόγου που επικαλείται την «κοινή λογική» και τις «εθνικές αξίες». Αναδεικνύεται πώς η σύγχυση στον δημόσιο λόγο, η υποχώρηση των ιδεολογικών διαχωρισμών και η κανονικοποίηση ακραίων θέσεων δημιουργούν το έδαφος για την ενίσχυση αντισυστημικών και ταυτοτικών μορφών πολιτικής. Το βιβλίο φωτίζει τη μετάβαση από την πολιτική σύγκρουση σε μια ρητορική που θολώνει τα όρια και αποδυναμώνει τη δημοκρατική αντιπαράθεση. Παράλληλα, προτείνεται μια εναλλακτική προσέγγιση που βασίζεται στην ηθική της δημοκρατικής πολιτικής και στην υπεράσπιση της ισότητας, αντιπαραβάλλοντας ένα συλλογικό «εμείς» απέναντι στον ταυτοτικό εθνικισμό.

16.00

Τίτους Μίλεχ

Καθώς τα ιστορικά και κοινωνικά αίτια της γένεσης του ναζισμού και των εγκλημάτων του έχουν εκτενώς διερευνηθεί, τον συγγραφέα απασχολούν οι προσωπικές οικογενειακές και πολιτισμικές προϋποθέσεις που τον στήριξαν, κυρίως όσες παραμένουν τόσο συχνά ασυνείδητες. Παρουσιάζει, λοιπόν, γραπτές μαρτυρίες ατόμων της οικογένειάς του αλλά και δικές του.
«Καθώς αυτές αφορούν κατά κύριο λόγο προσωπικές καταγραφές ή εκμυστηρεύσεις που λίγο ως πολύ καλύπτουν ολόκληρο σχεδόν τον 20ό αιώνα, ανοίγουν στην πράξη ένα παράθυρο που αποκαλύπτει την εσωτερική ζωή μιας “κοινής”, με άλλα λόγια, τόσο συνηθισμένης και κανονικής όσο όμως και προβληματικής με αρνητικά, ευτελή χαρακτηριστικά γερμανικής οικογένειας στη διάρκεια αυτής της ταραγμένης εποχής. Τι απαντήσεις μπορεί να δώσει αυτή η αποκαλυπτική ματιά στο κεντρικό ερώτημα “πώς έγινε δυνατό να διαπραχτεί το απόλυτο έγκλημα, γιατί ειδικά από Γερμανούς και τι επακολούθησε”;
»Σκοπός δεν είναι σήμερα να τους ξεμπροστιάσουμε και καταδικάσουμε, σκοπός είναι να ανακαλύψουμε εκείνα τα αδύναμα σημεία, την αχίλλειο πτέρνα, που επέτρεψε την παθολογική εκτροπή κι οδήγησε στην τρέλα του ναζισμού.»
Το βιβλίο αυτό θα μπορούσε να διαβαστεί πριν το πρώτο του συγγραφέα, Ο ΤΟΠΟΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ: ΓΕΡΜΑΝΙΑ, Η ΑΝΟΙΚΕΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ, αφού η οικογένεια μπορεί να ειδωθεί ως το συχνά σκοτεινό, ανοίκειο υπόβαθρο της πατρίδας, την ίδια στιγμή που η πατρίδα ως πολιτεία, οικονομία, παιδεία και κοινωνία σφυρηλατεί την οικογένεια.

16.74

Τίτους Μίλεχ

Είκοσι και πλέον χρόνια μετά τη μετανάστευση και εγκατάστασή του στη Γαλλία, ο συγγραφέας επιστρέφει στην χώρα καταγωγής του. Μέσα από τις ταξιδιωτικές του σημειώσεις, παρακολουθούμε τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τα σχόλιά του. Αναλύοντας τις προσωπικές του εμπειρίες ως γερμανού μεγαλωμένου μέσα στην παράδοση της “γερμανικότητας” και εμποτισμένου από αυτήν, αποκαλύπτει τον αστερισμό της παθολογίας αυτής της “κουλτούρας”. Ως ψυχίατρος, ο συγγραφέας συνεισφέρει με τρόπο πρωτότυπο στη διασάφηση της βαθύτερης λογικής που οδήγησε στο απόλυτο έγκλημα. Το απόλυτο έγκλημα στην ιστορία της ανθρωπότητας, το Ολοκαύτωμα, δεν αποτελεί ερώτημα μα απόδειξη. Αποδεικνύει την ύπαρξη μιας σημαντικής ευπάθειας, ολότελα αγνοημένης, στην ψυχική δομή της πλειονότητας των ατόμων που απαρτίζουν τη συλλογικότητα η οποία επέτρεψε την υλοποίηση του Ολοκαυτώματος. Αποδεικνύει ότι ο τόπος του απόλυτου εγκλήματος ήταν η Γερμανία.

16.74

Ελληνική λογοτεχνία

Έτσι τελειώνει ο κόσμος

Λένα Διβάνη

Οι πρωταγωνιστές Ο Άλκης και ο Στράτος. Δύο αγόρια, το ένα από την κορυφή, το άλλο από τον πάτο. Συναντήθηκαν για πρώτη φορά στο Κολλέγιο Αθηνών. Ο φωτογενής γόνος δεξιάς πολιτικής δυναστείας κι ο γιος του αριστερού δασκάλου του χωριού. Ο ένας είχε όλα τα όπλα εκτός από το μυαλό του κι ο άλλος μόνον το μυαλό του. Μια παιδική φιλία που κατέληξε ανθρωποφαγία στον δρόμο για την εξουσία.

Οι συμπρωταγωνίστριες Τρεις νεαρές γυναίκες που προσπαθούν να βρουν τη θέση τους σ΄ αυτό το αρσενικό σύμπαν των μίντια και της πολιτικής. Και μια Eλληνίδα μάνα που για τον γιο της καταβροχθίζει τους πάντες – και τον γιο της.

Ο χρόνος Κατηφορικός. Από τον θρίαμβο του ΠΑΣΟΚ μέχρι την ταπείνωση της οικονομικής κρίσης. Ο χρόνος που εκκόλαψε τα αυγά των «τεράτων» που πρωταγωνιστούν.

Το είδος Μυθιστόρημα για τον πολιτικο-κοινωνικο-οικονομικο-αισθηματικό ξεπεσμό μας. Όλα πατρίδα μας, κι αυτά κι εκείνα, και τ’ άλλα που ’χουμε μες στην καρδιά που σταδιακά γίνεται άκαρδη. Λειτουργεί και ως οδηγός για ανερχόμενους ακροδεξιούς ηγέτες.

Soundtrack Ένα παιδικό τραγουδάκι: «Να δούμε ποιος, ποιος, ποιος θα φαγωθεί;». Εσείς ποιος λέτε ότι θα φαγωθεί;

22.00

Ερίκ Βυϊγιάρ

Τον κυρίευσε ξαφνικά το κενό. Όλο του το κορμάκι συρρικνώθηκε, ρίγησε, κι εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησε πως θα ήταν για πάντα μόνος. Μια φοβερή αγωνία άρχισε να ανεβαίνει από χαμηλά στην κοιλιά του. Κόντρα στο φως, διέκρινε το σκοτεινό πρόσωπο του Κέιχιλ, ένιωσε τον θάνατο να τον πλησιάζει, πολύ απειλητικά! Ένιωσε τη ζεστασιά του ήλιου στο μάγουλό του, τη θανατερή του αρμονία, την ομορφιά του. Του ‘ρχόταν να βάλει τα κλάματα. Έπειτα, σαν να χάθηκαν ξαφνικά τα πρόσωπα των στρατιωτών και των νεαρών γελαδάρηδων που τον περιτριγύριζαν. Το χέρι του αναζήτησε το όπλο και εκείνος τράβηξε τη σκανδάλη.

15.99

Ξένη λογοτεχνία

Κονγκό

Ερίκ Βυϊγιάρ

“Το Κονγκό δεν υπάρχει”. Άρα πρέπει να επινοηθεί. Το 1884, στο Συνέδριο του Βερολίνου, όταν οι μεγάλες δυνάμεις μοιράζουν μεταξύ τους την Αφρική, ιδρύουν μια εμπορική επιχείρηση: το ανεξάρτητο κράτος του Κονγκό. Ακολουθούν οι εργασίες εκχέρσωσης, η εγκατάσταση εμπορικών καταστημάτων, οι σφαγές… Το κακό αποκτά σάρκα και οστά όταν ο Ερίκ Βυϊγιάρ ζωντανεύει τον βασιλιά Λεοπόλδο Β’ τον ιχνηλάτη Σαρλ Λεμαίρ, τον βασανιστή Λεόν Φιεβέ, τους διαπραγματευτές αδελφούς Γκοφινέ. Στο Κονγκό, ιστορική αφήγηση και συνάμα πολιτική αποτίμηση του ελεύθερου εμπορίου, ο Βυϊγιάρ αναβιώνει, χωρίς να τρέφει καμία ψευδαίσθηση και χωρίς να χαρίζεται σε κανέναν, την περίοδο της αποικιοκρατίας, την αφετηρία της δικής μας νεωτερικότητας.

16.00