Βλέπετε 151–165 από 426 αποτελέσματα

Νέες Κυκλοφορίες

Πέτρος Κατσάκος

Τι κοινό έχουν τα τροπικά δάση της Ινδονησίας με τα παγωμένα νερά της Αρκτικής, οι δανέζικες νήσοι Φερόες με τη Σαπιέντζα στα ανοιχτά της Μεσσηνίας, τα καλντερίμια της Σαντορίνης με τα δελφινάρια των ευρωπαϊκών τουριστικών πόλεων, τα ιχθυοτροφεία οξύρυγχων με τα αμερικάνικα ιπποδρόμια, οι Ουκρανοί εστιάτορες με τη βρετανική βασιλική φρουρά, το πρωινό αυγό που μας καλημερίζει με το πουπουλένιο μαξιλάρι που μας καληνυχτίζει;

Στοιχειώνονται όλα από τις βουβές κραυγές αμέτρητων ζώων που θεωρούμε κατώτερα και άρα δίχως δεύτερη σκέψη αναλώσιμα προς δική μας σίτιση, ένδυση, άνεση, εξυπηρέτηση, τέρψη, κοινωνική προβολή κι επίδειξη.

Ο Πέτρος Κατσάκος στέκεται εκεί όπου οι πολλοί απλώς προσπερνούν για να αφουγκραστεί όλα εκείνα τα πλάσματα που θεωρούμε ότι στερούνται φωνής επειδή επιλέγουμε να μην την ακούσουμε, επειδή προτιμάμε να μην την καταλάβουμε. Αφουγκράζεται και καταγράφει τον κόσμο «μας» από τη δική τους σκοπιά, δανείζει τη φωνή του σε όλα εκείνα τα μη-ανθρώπινα ζώα στα οποία αρνούμαστε μια ισότιμη ύπαρξη πάνω στον πλανήτη ενώ γνωρίζουμε πως τους ανήκει εξίσου.

Καταγράφει και μας καλεί να αλλάξουμε τον τρόπο που αλληλεπιδρούμε με τον κόσμο, γιατί αν δεν πάρουμε θέση τώρα, σύντομα δεν θα μας μένει παρά να αφηγούμαστε ιστορίες για όσα με δική μας υπαιτιότητα χάσαμε, να θρηνούμε για όσα αλόγιστα καταστρέψαμε.

14.84

Ξένη λογοτεχνία

Σκύβαλα

Τζέννυ Έρπενμπεκ

Με τη συλλογή ιστοριών Σκύβαλα (2001), το δεύτερο βιβλίο της, η Τζέννυ Έρπενμπεκ χαρακτηρίστηκε «βασίλισσα των διηγημάτων», «εξαιρετικό φαινόμενο» και συγγραφέας που διαθέτει «ακτινογραφική ματιά». Αν είναι μια φορά δύσκολο να κάνεις ένα αριστουργηματικό λογοτεχνικό ντεμπούτο, είναι δύο φορές πιο δύσκολο να αποσπάσεις επαίνους με το αμέσως επόμενο δημιουργικό βήμα. Η Έρπενμπεκ το κατάφερε επειδή, απλούστατα, όπως αποδείχτηκε στη συνέχεια, η γραφή της αποτελούσε ανέκαθεν μια αφοπλιστική δύναμη που δεν μπορούσε παρά να κλιμακώνεται και να διευρύνεται. Στο «Μισοσκόταδο του κρανίου μου» βυθιζόμαστε σε ένα μυστηριώδες ανθρώπινο τρίγωνο. Στα «Σκύβαλα» παρακολουθούμε μια γιαγιά που χάνεται και μια εγγονή που αγαπά. Στη «Σιβηρία» γινόμαστε μάρτυρες της ανατρεπτικής επιστροφής μιας μητέρας. Σε όλα τα διηγήματα του τόμου αναδύεται ένα βλέμμα που μεταμορφώνει τα πράγματα. Εδώ, παρασυρόμαστε από ανεκπλήρωτους έρωτες, οικογενειακά δράματα, υπαρξιακά αδιέξοδα, ατομικά και συλλογικά πεπρωμένα. Εδώ, κυριαρχούν όψεις ψυχισμών και σχέσεων, δοσμένες όμως με το εμβριθές και υποβλητικό ύφος της Έρπενμπεκ που διαπερνά την απώλεια, τη μοναξιά και τη φθορά σαν καθαρός, λυτρωτικός αέρας.

Στα διηγήματα της συλλογής Σκύβαλα βλέπουμε αγαπημένα θέματα της συγγραφέως: παρακμή, κατάρρευση, απώλεια, προδοσία […]. Η Τζέννυ Έρπενμπεκ έχει έναν εξαιρετικό τρόπο να πατάει στην πραγματικότητα, σε εμπειρίες ανθρώπων με σάρκα και οστά, σε εμπειρίες δικές της και εμπειρίες άλλων, να παντρεύει εμπειρίες ανθρώπων από διαφορετικές εποχές και να τις μεταμορφώνει σε μυθοπλασία που έχει σφυγμό, γιατί έχει αίμα. Εγγύηση ότι η μυθοπλασία της Έρπενμπεκ θα είναι πάντα σπουδαία λογοτεχνία αποτελούν δύο χαρακτηριστικά της συγγραφέως: η καθαρή ματιά και η ειλικρίνειά της. Η καθαρή ματιά κι η ειλικρίνεια δεν πρέπει να συγχέονται ή να ταυτίζονται με την αλήθεια. Όταν η ματιά είναι καθαρή, η ειλικρίνεια μπορεί και εκφράζει πολλές αλήθειες.

Από το επίμετρο του Αλέξανδρου Κυπριώτη

14.00

Ελληνική λογοτεχνία

Το μόνο ζώο

Νατάσσα Σιδέρη

«Ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο που…»: η ιστορία του πολιτισμού μέσα από μία φράση. Μία δότρια ωαρίων σε μια αίθουσα αναμονής στοχάζεται το μέλλον της ανθρωπότητας, ένας άντρας αποφασίζει να επανεισάγει τον λύκο στο χωριό του πατέρα του, και άλλα επεισόδια από τη ζωή και τα έργα του μόνου ζώου που κοκκινίζει, του μόνου ζώου που μπορεί να κρατήσει μυστικό, του μόνου ζώου που προσεύχεται πριν διαπράξει φόνο, του μόνου ζώου που…

«Στα εκτενή διηγήματα [των Κυρίαρχων πονηρών λογισμών] η Νατάσα Σίδερη πραγματεύεται σε μυθοπλαστικό επίπεδο τα εφτά θανάσιμα αμαρτήματα, με γλώσσα κοφτερή και ευρηματική, σωστή αίσθηση του ρυθμού και πειστικούς χαρακτήρες, πετυχαίνοντας μέσα σε λίγες σελίδες να αποδώσει το κεντρικό διακύβευμα στη ζωή των ηρώων της».
—Χρίστος Κυθρεώτης, Εφημερίδα των Συντακτών

14.50

Βασίλης Πισιμίσης

Με ιδιαίτερη χαρά παρουσιάζουμε το νέο βιβλίο των ΜΩΒ Εκδόσεων, μία πραγματεία για την κοινωνική ιστορία της Αθήνας. Ο συγγραφέας αφήνει τον αγαπημένο του Πειραιά και ανηφορίζει στην πρωτεύουσα. Το Μοναστηράκι, του Ψυρρή, το Θησείο, η Αθηνάς, η Ομόνοια, η Φυλής, η Λιοσίων, το Μεταξουργείο, η Συγγρού, τα σπίτια, τα πεζοδρόμια, τα μπαρ, τα σινεμά, τα κορίτσια, οι τραβεστί, οι μαντάμες, οι υπηρεσίες, οι σωματέμποροι και οι πελάτες αποτελούν τους τόπους, τους χώρους και τα υποκείμενα της νέας έρευνάς του. Με το γνώριμο, παραστατικό, διεισδυτικό αλλά και αλέγκρο προσωπικό του ύφος φωτίζει το περιβάλλον του πληρωμένου έρωτα στην πρωτεύουσα για τον 20ό αιώνα, καταθέτοντας στον αναγνώστη πολλές προσωπικές αφηγήσεις και πολύτιμο ιστορικό υλικό. Την έκδοση προλογίζει ο μουσικός – ραδιοφωνικός παραγωγός Αλέξης Βάκης.

Ο Βασίλης Πισιμίσης γεννήθηκε το 1960 στο Βλόγγο Γορτυνίας και κατοικεί μόνιμα στο Κερατσίνι. Είναι συλλέκτης ιστορικών τεκμηρίων και μελετητής αποσιωπημένων κοινωνικών θεμάτων με πλούσια πολιτιστική και συγγραφική δράση. Παράλληλα ασχολείται με τη λαϊκή ζωγραφική και τη γελοιογραφία. Η δουλειά του έχει δημοσιευτεί σε εφημερίδες, περιοδικά και λευκώματα. Από τις ΜΩΒ Εκδόσεις κυκλοφορούν τα βιβλία του Βούρλα – Τρούμπα. Μία περιήγηση στον χώρο του περιθωρίου και της πορνείας του Πειραιά (1840-1968) και Τρούμπα, Βούρλα, Λιμάνι. Χώρος και μνήμη του πειραϊκού περιθωρίου στον 20ό αιώνα.

18.87

Graphic Novels

Babel

Soloup

Ο Πύργος της Βαβέλ. Ο πύργος της σύγχυσης. Η ανθρώπινη ματαιοδοξία γεννά τέρατα. Λέξεις ακατάληπτες, αντιλήψεις, ιδέες, θρησκείες ξένες. Εμείς και οι Άλλοι. Τι είχαν να μοιράσουν άραγε οι έκπτωτοι άνθρωποι, οι χτιστάδες εκείνου του ψηλού πύργου, ακόμα και όταν άρχισαν να μιλούν διαφορετικές γλώσσες; Τι είχαν να χωρίσουν, αιώνες αργότερα, οι μουτζούρηδες απ’ όλα τα έθνη που σκάβανε το κάρβουνο βαθιά στις στοές του Βελγίου; Ένα νεαρό ζευγάρι προσφύγων που σώθηκε από την καταστροφή της Σμύρνης περπατά σαστισμένο σε μια πόλη αλλόγλωσση, τις Βρυξέλλες. Το 1924, «την πέμπτην του μηνός Μαρτίου», είναι ακόμα εκεί. Εκατό χρόνια μετά στους ίδιους δρόμους, το εγγόνι τους αναζητάει κάτι απ’ τα σβησμένα τους χνάρια. Μα τα δικά του βήματα τον φέρνουν αναπάντεχα μπροστά σ’ ένα καφενείο. Στο τελευταίο ελληνικό καφενείο στο Μόλενμπεκ! Κι εκεί μέσα, καθώς ακούγεται από το τζουκ μποξ η μπάσα φωνή του Καζαντζίδη, μια παρέα γερόντια, παλιοί ανθρακωρύχοι κάθε φυλής και γλώσσας, κάθονται και συζητούν για το φευγαλέο κι εύθραυστο ετούτο θαύμα της ύπαρξης. Ένας σκύλος ράτσας, ένα σκυλί αδέσποτο, τι θα μπορούσε να πει για όλα αυτά; Ένα έντονα πολιτικό graphic novel που μας ταξιδεύει με τρόπο μοναδικό στην ιστορία του ανθρώπινου είδους στηλιτεύοντας τις μικρότητες και εξυμνώντας τις αρετές του. Μέσα από το παρελθόν των προγόνων του ο δημιουργός αναζητά πότε τρυφερά και πότε αμείλικτα εκείνη τη μυστική ουσία που τόσους αιώνες μας σώζει από την παραίτηση, την απελπισία και την αλληλοκαταστροφή. Μια συγκινητική αποτύπωση του φωτός της ανθρωπιάς μέσα στο φαινομενικά αδιαπέραστο σκοτάδι κάθε εποχής.

 

18.80

Ξένη λογοτεχνία

Η ώρα του λύκου

Τζο Νέσμπο

Αυτός ο δολοφόνος έχει τη δική του ιστορία. Για να την αποκαλύψει, πρέπει να συλληφθεί.

Όταν ένας έμπορος όπλων πέφτει νεκρός στους δρόμους της Μινεάπολης, όλα τα στοιχεία οδηγούν σε έναν μοναχικό λύκο, έναν ελεύθερο σκοπευτή που έχει εξαφανιστεί χωρίς να αφήσει ίχνη. Όταν ο σκοπευτής χτυπά ξανά, καλούν τον αντικομφορμιστή ντετέκτιβ Μπομπ Οζ για να εξιχνιάσει την υπόθεση. Δεν πι-στεύουν ότι αυτό το θύμα θα είναι το τελευταίο. Ο Μπομπ αρνείται να ακολου-θήσει τις οδηγίες του αρχηγού της αστυνομίας, γιατί υπάρχει κάτι που θυμίζει στον Μπομπ μια υπόθεση που θα προτιμούσε να ξεχάσει. Και καθώς ο αριθμός των θυμάτων αυξάνεται, υποψιάζεται ότι συμβαίνει κάτι ακόμα πιο σκοτεινό. Όσο πιο κοντά φτάνει στην αλήθεια τόσο πιο πολύ αναστατώνεται. Γιατί αυτός ο κατά συρροή δολοφόνος του θυμίζει κάποιον επικίνδυνο: τον εαυτό του.

Στην Ώρα του λύκου, ο Jo Nesbο τοποθετεί τη δράση στις μεσοδυτικές πολιτείες της Αμερικής του 2016. Ένα σκληρό μυθιστόρημα με το καλύτερο στιλ του Nesbο – σε μια Αμερική που βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού.

19.90

Ξένη λογοτεχνία

Το μυστικό των μυστικών

Νταν Μπράουν

Ο πιο διάσημος συγγραφέας θρίλερ στον κόσμο επιστρέφει με το πιο εντυπωσιακό του μυθιστόρημα μέχρι σήμερα.

Ο Ρόμπερτ Λάνγκντον, καταξιωμένος καθηγητής συμβολογίας, ταξιδεύει στην Πράγα για να παρακολουθήσει μια πρωτοποριακή διάλεξη της αγαπημένης του Κάθριν Σόλομον, μιας εξέχουσας επιστήμονος της νοητικής επιστήμης. Η Κάθριν ετοιμάζεται να εκδώσει ένα βιβλίο με συγκλονιστικές ανακαλύψεις για τη φύση της ανθρώπινης συνείδησης.

Όμως, μια άγρια δολοφονία θα μετατρέψει το ταξίδι σε εφιάλτη. Η Κάθριν εξαφανίζεται ξαφνικά μαζί με το χειρόγραφό της και ο Λάνγκντον βρίσκεται στο στόχαστρο μιας πανίσχυρης οργάνωσης, καθώς καταδιώκεται από κάποιον άγνωστο που φαίνεται να έχει ξεπηδήσει από την αρχαιότερη μυθολογία της Πράγας.

Σε μια συναρπαστική κούρσα μέσα στους παράλληλους κόσμους της φουτουριστικής επιστήμης και της μυστικιστικής παράδοσης, θα έρθει στο φως μια συγκλονιστική αλήθεια για ένα μυστικό σχέδιο που θα αλλάξει για πάντα τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον ανθρώπινο νου.

25.00

Ξένη λογοτεχνία

Μια ερμίνα στο Τσέρνοπολ

Γκρέγκορ φον Ρετσόρι

Ο Μεγάλος Πόλεμος έχει τελειώσει, και το Τσέρνοπολ έχει περάσει από την ηττημένη Αυστροουγγαρία στο βασίλειο της Ρουμανίας. Στους δρόμους αυτής της Βαβέλ, όπου η Ιστορία έχει ξεβράσει γλώσσες, φυλές και θρησκείες, μόνη αξία είναι η επιβίωση, και μόνη τέχνη η κοροϊδία. Στο Τσέρνοπολ τα πάντα επιτρέπονται — όλα, εκτός από τη σοβαρότητα.

Πόσο μπορεί ν’ αντέξει μια τέτοια πόλη την άκαμπτη φιλοτιμία του επίλαρχου Τίλντυ, του «Γερμανού», όπως τον αποκαλούν σκωπτικά στο Τσέρνοπολ; Kωμικοτραγικό απομεινάρι ενός κόσμου που δεν ξέρει ότι έχει πεθάνει, ο Τίλντυ και η θιγμένη του αξιοπρέπεια θα γίνουν αφορμή μιας σύγκρουσης όλων με όλους.

Μέσα από το βλέμμα ενός παιδιού που μεγαλώνει κι αλλάζει μαζί με τον τόπο και την εποχή του, ο Ρετσόρι αναπλάθει με στοχαστική ευθυμία έναν κόσμο «βαλκανικό», ρευστό και άναρχο, όπου η ζωή κοχλάζει σε όλη της την ευτέλεια.

24.00

Ελληνική λογοτεχνία

Το άσυλο

Ειρήνη Βλάχου

Μετά από πολλά χρόνια δουλειάς στα σημεία επαφής των θεσμών του ελληνικού κράτους με τις ζωές όσων φτάνουν από ανάγκη στα σύνορά του, η Ειρήνη Βλάχου εξηγεί πώς η τεχνική γλώσσα των ευρωπαϊκών οργάνων, της ελληνικής διοίκησης και των μη κυβερνητικών οργανώσεων, αλλά και η νομική γλώσσα με τους μηχανισμούς της, ακουμπούν πάνω στα σώματα των ανθρώπων. Το κείμενο δεν είναι αγόρευση σε δικαστήριο, δεν είναι πολιτική καταγγελία και ασφαλώς δεν είναι η μαρτυρία κάποιας που έχει βρεθεί στην Ελλάδα χωρίς χαρτιά. Είναι μια συμβολή στην απομυθοποίηση του «προσφυγικού ζητήματος» και στην αποκρυπτογράφηση της διαδικασίας του ασύλου, από την προνομιακή θέση κάποιας που διαμεσολαβεί ανάμεσα στο νομικό σύστημα και τους ανθρώπους που υφίστανται τις πιο τρομακτικές συνέπειές του.

8.80

Νίκος Ερηνάκης

Ανθρωπινότητα, Τεχνητότητα, Ελευθερία

Στην αυγή της νοόκαινου εποχής, ανάμεσα στη φυσική πραγματικότητα και την ψηφιακή υπερπραγματικότητα, η δυσκολία της συνομιλίας και της συνάντησης βαθαίνει. Διασπαστικός θόρυβος, άσκοπη ταχύτητα, κενό θέαμα και ασήμαντη επιφάνεια εν μέσω πολυανισοτήτων, πολυκρίσεων και πολυμετασχηματισμών. Η νοηματοδότηση δεν αρκεί πλέον, απαιτείται νοηματοποίηση. Όσα επέμειναν να καίνε μέσα μας χαρτογραφούν μία αίσθηση κέντρου. Από όσα φαίνονται σε όσα είναι, ένα σημείο τομής επικύκλων στοχασμού, ποιητικής και πρακτικής αναδύεται ως προοπτική ευτοπίας — το όποιο τέλος κρύβεται στη σύζευξη, και ένα ριζικά νέο άνοιγμα ελευθερίας-ως-ισοαυτονομίας, αυθεντικότητας-ως-συνδημιουργικότητας και ομορφιάς-ως-σωτηρίας μάς περιμένει μπροστά.

18.00

Ελληνική λογοτεχνία

Κωνσταντίνος

Παναγιώτης Ευαγγελίδης

Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, σε μια Αθήνα νυκτόβια, απειλητική, ο Κωστής ερωτεύεται τον Κωνσταντίνο. Ο Κωνσταντίνος δεν ερωτεύεται τον Κωστή – αλλά μπορεί και ναι, ποιος ξέρει, ο Κωνσταντίνος είναι ένα μυστήριο. Συναντιούνται σε πάρκα, σε σπίτια, σε αυτοκίνητα, ψάχνουν ο ένας τον άλλον στα τηλέφωνα, ενώ ο χρόνος ήδη από την πρώτη τους συνάντηση μετράει αντίστροφα. Γύρω τους η πόλη σφίγγει σαν μέγγενη. Φίλοι και γνωστοί αργοπεθαίνουν από το AIDS, ενώ τα σπίτια, τα δωμάτια, τα καλώδια των τηλεφώνων τυλίγονται γύρω τους σαν φίδια. Ο Κωνσταντίνος του Παναγιώτη Ευαγγελίδη, το εμβληματικό queer μυθιστόρημα της δεκαετίας του ’90, επανεκδίδεται μετά από σχεδόν τριάντα χρόνια για να ρίξει φως σε μια εποχή κι έναν κόσμο που κινδυνεύει να ξεχαστεί.

«Μακροπερίοδος λόγος που εμπεριέχει διαφορετικούς χρόνους και φωνές, λόγος που υιοθετεί την υφολογία του “Νέου Μυθιστορήματος” και, ταυτόχρονα, άκρως σύνθετη και φιλοσοφημένη γλώσσα για να ειπωθούν οι πλέον περιθωριακές, για την καθεστηκυία αντίληψη, καταστάσεις που, ωστόσο, συμβαίνουν σε όλη τους την ωμότητα κάτω από τα καθώς πρέπει παράθυρα των πολυκατοικιών, μέσα στα διπλανά διαμερίσματα οικογενειαρχών και αφορούν όχι κάποιους άλλους αλλά κομμάτι από εμάς. Μια γλώσσα/κοινωνικό εργαλείο στον τέλειο χειρισμό της, εργαλείο αναντίρρητης δύναμης για να περιγραφεί ο ανάστροφος κόσμος που βιώνουν οι γκέι, ανάτυπα και κακέκτυπα μιας συγκεκριμένης κοινωνικής δομής που αντανακλούν την ειλικρινέστερη εικόνα της. Μια γλώσσα που αποκτά τη λειτουργία που της προσέδωσε ο Ζαν Ζενέ, στα δικά του μυθιστορήματα, έτσι από την πίσω πόρτα στο μεγαλείο της γαλλικής κουλτούρας».
—Δημήτρης Τσατσούλης, Διαβάζω #384

19.00

Ελληνική λογοτεχνία

Ζήτω η Άγκαθα Κρίστι

Μάρω Δούκα

«Κι όπως ανέβαινε για το σπίτι, στριφογύριζαν πολλά και διάφορα στο κεφάλι της, έχανε κάθε λίγο την ισορροπία της, προς στιγμήν ένιωθε ότι σβήνει κι έπειτα πάλι έβρισκε το όνομά της. Μα τι είναι ο άνθρωπος, τη μια έτσι, την άλλη αλλιώς. Πότε με την απελπισία, πότε με την ανισορροπία του, πότε με την ανεμελιά, με την υπόγεια χαρά, αλλά και την ανεδαφική ελπίδα του».

11.97

Θανάσης Γιοχάλας - Ζωή Βαΐου

«Η πόλη είναι παιδί του δρόμου», είχε γράψει ο Γιόζεφ Ροτ περιπλανώμενος στην Ευρώπη του Μεσοπολέμου. Η πόλη γεννιέται από τους δρόμους, η αστική ταυτότητα ορίζεται εκεί, η ανθρώπινη εμπειρία του άστεως βιώνεται στις διαδρομές.

Η οδός Πανεπιστημίου ολοκληρώνεται τυπικά το 1859, εκκινώντας από την περιοχή των Ανακτόρων και καταλήγοντας στην Πλατεία Ομονοίας. Οι ονομασίες «βουλεβάριον», «βουλεβάρτο», «λεωφόρος» αποδίδουν τον χαρακτήρα του δρόμου, που βρισκόταν στις παρυφές του κέντρου της νέας πόλης.

Έζησε και ζει στη διαδρομή τριών αιώνων όλες τις φάσεις της Αθήνας που συνεχώς αλλάζει. Είναι εδώ, όπως ήταν χθες, όπως θα είναι αύριο· θα υπάρχει όσο υπάρχει η πόλη. Ο χρόνος θα προσθέτει στρώματα ζωής, που θα αιμοδοτούν τους αρμούς της και θα κρατούν ζωντανή την ψυχή της.

Σαν επίλογος, μια πολυφωνική κατακλείδα με 31 κείμενα συγγραφέων σε πρώτο πρόσωπο, που λειτουργούν ως τοπόσημα με ανθρώπινα ίχνη. Η οδός Πανεπιστημίου χρωματισμένη, παλλόμενη, καλειδοσκοπική, παρούσα.

Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΓΙΟΧΑΛΑΣ γεννήθηκε το 1955 στην πόλη της Κέρκυρας, όπου και έζησε τα μαθητικά του χρόνια. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας. Εργάστηκε ως καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση.

Συνέγραψε με την Τόνια Καφετζάκη το βιβλίο Αθήνα. Ιχνηλατώντας τη πόλη με οδηγό την ιστορία και τη λογοτεχνία, που εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 2012 από την Εστία.

Η ΖΩΗ ΒΑΪΟΥ γεννήθηκε το 1958 στο Βασιλικό Χαλκίδας. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας. Εργάστηκε ως καθηγήτρια στη Μέση Εκπαίδευση.

Ο Θανάσης Γιοχάλας και η Ζωή Βαΐου συνέγραψαν από κοινού τα βιβλία, Ο Κίτσος ο λεβέντης και άλλες αγγελίες (Δεκ. 2016, Εστία) και Η Αθήνα τον 19ο αιώνα. Εικόνες μιας οδοιπορίας μέσω του Τύπου (Σεπτ. 2021, Εστία).

29.00

Βιογραφία - Μαρτυρίες

Η μητέρα μου γελάει

Σαντάλ Άκερμαν

Οι εκδόσεις Πλήθος με μεγάλη χαρά σας παρουσιάζουν τον νέο λογοτεχνικό τους τίτλο, το βιβλίο Η μητέρα μου γελάει της Σαντάλ Άκερμαν (Chantal Akerman). Μπλέκοντας κειμενικά θραύσματα με φωτογραφίες από το αρχείο της και στιγμιότυπα από τις ταινίες της, η σπουδαία βελγίδα κινηματογραφίστρια αποτυπώνει τον χρόνο που περνάει με την άρρωστη μητέρα της, αναπολεί δύσκολες σχέσεις και καταγράφει τη γυναικεία καθημερινότητα σε μια συγκλονιστική αφήγηση.

Η έκδοση περιλαμβάνει έγχρωμες φωτογραφίες από το προσωπικό αρχείο της Άκερμαν και στιγμιότυπα από τις ταινίες της.

***
Η μητέρα της Σαντάλ Άκερμαν πεθαίνει.

Προβάλλοντας πάντα αντίσταση σε χαρακτηρισμούς όπως «φεμινίστρια», «λεσβία», «Εβραία», η Άκερμαν ένιωθε άνετα μόνο μέσα στη λέξη «κόρη». Γι’ αυτό, μπροστά στον αδιανόητο θάνατο της μητέρας της, κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: καταγράφει τον χρόνο. Βάζει σε λέξεις τις επώδυνες επαναλήψεις, τις λεπτομέρειες, τις μακρόσυρτες σιωπές λεπτό προς λεπτό.

Αλλά δεν είναι μόνο το τέλος της ζωής που πονάει. Όσο γράφει, η Άκερμαν διαπιστώνει ότι θυμάται και καταλαβαίνει περισσότερα απ’ όσα θα ήθελε για τις παλιές ερωμένες της, τις παλιές φιλίες της, για όλες εκείνες τις σχέσεις που έχουν τελειώσει οριστικά.

Γραμμένο πολύ κοντά στο τέλος, το βιβλίο Η μητέρα μου γελάει διαβάζεται σαν τρυφερή επιστολή αγάπης και σαν σπαρακτικός αποχαιρετισμός.

20.00

Κλοΐ Ντελαπόρτ

Από την παγκοσμιοποίηση στην εποχή της πλατφόρμας.

Με αφορμή τη ρωσοουκρανική σύγκρουση και τη χρήση του κινηματογράφου ως εργαλείου προπαγάνδας στο πλαίσιο της συγκεκριμένης διαμάχης, η συγγραφέας αναλαμβάνει ένα καινοτόμο εγχείρημα, αυτό της ανάδειξης των γεωπολιτικών παραμέτρων της κινηματογραφικής παραγωγής εν γένει. Η ανάλυσή της, η οποία αντλεί εννοιολογικά εργαλεία από ποικίλα γνωστικά πεδία, καταδεικνύει ότι τα κινηματογραφικά τεκταινόμενα είναι αδιαχώριστα από τις γεωπολιτικές δυναμικές που καθορίζουν τις σχέσεις μεταξύ κρατών ή/και μεταξύ τοπικών κοινοτήτων μέσα στα όρια της ίδιας εθνικής επικράτειας.

Πρόκειται για δυναμικές οι οποίες τροφοδοτούνται αφενός από τη χρήση του κινηματογράφου ως όπλου ήπιας ισχύος που «μεταφέρει αξίες και ιδεολογία», αφετέρου από τη θεμελιώδη στόχευση των κυρίαρχων κινηματογραφικών βιομηχανιών να επεκτείνουν τις οικονομικές τους δραστηριότητες πέρα από τα εθνικά τους σύνορα ή ακόμα και σε βάρος εγχώριων βιομηχανιών στις οποίες αντιπροσωπεύονται μειονοτικές κοινότητες.

Το βιβλίο αυτό αρθρώνει έναν στοχασμό πάνω στα πολυδιάστατα γεωπολιτικά διακυβεύματα του σινεμά τον 21ο αιώνα, στοχασμό ο οποίος τα τοποθετεί εκ νέου σε μια ιστορία του σινεμά που έχει ήδη έναν αιώνα πίσω της. Από την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας του φιλμ στην έλευση της εποχής με τις πλατφόρμες βίντεο on demand, το ανά χείρας βιβλίο εξετάζει όσα έκαναν οι δημόσιοι και ιδιωτικοί δρώντες του σινεμά και των οπτικοακουστικών μέσων προκειμένου να καταλάβουν κυρίαρχες θέσεις στην κινηματογραφική αγορά, διαμορφώνοντας ταυτόχρονα το πλαίσιο μέσα στο οποίο καλείται να λειτουργήσει το σινεμά ως παραγωγική διαδικασία, καταναλωτικό προϊόν, αλλά και μορφή τέχνης.

18.00