Απόστολος Δοξιάδης
Ο Δώρης Καλούσης δεν είναι ένας συνηθισμένος συγγραφέας. Θέλοντας να γράψει το μεγάλο του μυθιστόρημα, παλεύει με αναπάντεχες προκλήσεις, εξωτερικές αλλά και εσωτερικές. Δραπετεύει στον Παρνασσό για να συγκεντρωθεί. Όμως εκεί τον παρασέρνει ένα εντελώς άγνωστο βιβλίο, τόσο ζωντανό, ώστε ο κόσμος του αρχίζει να εισβάλλει στην πραγματικότητά του.
Αθήνα, 1942. Ο Χριστόφορος Μπάμιας, απότακτος δημοκρατικός αξιωματικός, αναλαμβάνει να προστατεύσει τον φιλόλογο Βασίλη Σφενδαμή. Όμως τίποτα δεν είναι απλό στην αποστολή του, σε μια πόλη που πεινάει και σε μια εποχή όπου οι Ναζί σχεδιάζουν να γυρίσουν ταινία την Ορέστεια του Αισχύλου ως ύμνο στον Φύρερ. Ο Σφενδαμής απειλείται για να προσυπογράψει την πιο τερατώδη διαστρέβλωση του αρχαίου πνεύματος. Ο Μπάμιας πρέπει να τον σώσει, και μαζί του, κάτι πολύ μεγαλύτερο: την Αλήθεια. Στο πλευρό του έχει τον Γαλάνη, έναν σκύλο που δεν είναι ακριβώς… σκύλος.
Από τα σκοτεινά παρασκήνια της Ακαδημίας Αθηνών μέχρι το Μαντείο των Δελφών, από τον Απόλλωνα ως τον Διόνυσο, από το ένδοξό μας παρελθόν ως τη σημερινή μας σχιζοφρένεια, η δράση, η σάτιρα και το μυστήριο υφαίνουν ένα μυθιστόρημα για τη δύναμη της Ιστορίας και το λεπτό νήμα που χωρίζει τον μύθο από την πραγματικότητα, τη σοφία από την τρέλα, την αφήγηση από τη ζωή.
Νίκος Καζαντζάκης
Μια νύχτα είδα ένα όνειρο: Ήμουν σκυμμένος απάνω σ’ ένα σωρό χαρτιά κι έγραφα, έγραφα, έγραφα…
Αγκομαχούσα σα ν’ ανέβαινα βουνό· μαχόμουνα να σώσω, να σωθώ, πάλευα με τις λέξες, πολεμούσα να τις δαμάσω, τις ένιωθα ν’ αντιπηδούν γύρα μου άγριες, ν’ αντιστέκουνται σα φοράδες.
Ξάφνου, σκυμμένος ως ήμουν, ένιωσα, στο κλειδί του κεφαλιού μου, μια ματιά να με διαπερνάει.
Σήκωσα τρομαγμένος τα μάτια κι είδα: Μπροστά μου ένας νάνος, με μαύρα γένια ίσαμε τη γης, στεκόταν, κουνούσε αργά, με περιφρόνηση, το βαρύ κεφάλι και με κοίταζε. Τρομαγμένος έσκυψα πάλε το σβέρκο στο ζυγό και ξακολούθησα να γράφω. Μα η ματιά διατρυπούσε πάντα, ανήλεη, το κορφοκέφαλό μου.
Ξανασήκωσα τα μάτια σιγά, με τρόμο, κι είδα το νάνο να κουνάει πάντα το κεφάλι με θλίψη και περιφρόνηση.
Κι άξαφνα, για πρώτη φορά στη ζωή μου, αηδία ανέβηκε στο σπλάχνο μου, αγανάχτηση για τα χαρτιά τούτα, τα βιβλία και τα μελάνια όπου χάνουμουν, για τον αγώνα μου τον ανόσιο να κλείσω μέσα σε καλούπια ωραιότητας την ψυχή μου.
Στεμπάστιαν Φίτζεκ
Μία σημείωση… Αυτό δεν είναι ένα ακόμα θρίλερ. Ώρα να γνωρίσουμε τον αγαπημένο μας συγγραφέα αλλιώς.
Ένα αταίριαστο ζευγάρι…
Μια απρόβλεπτη διαδρομή…
Μια μέρα που μπορεί ν’ αλλάξει τα πάντα.
ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΟΤΑΝ ΔΥΟ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥΣ;
Ο φημισμένος συγγραφέας του Δέματος και της Θεραπείας αφήνει για λίγο τον κόσμο του θρίλερ, για να αφηγηθεί με την ίδια μαεστρία μια ιστορία γεμάτη χιούμορ, συγκίνηση και ανθρωπιά.
Ο Λίβιους πρέπει να πάει επειγόντως από το Μόναχο στο Βερολίνο για να σώσει τον γάμο του. Όταν η πτήση του ακυρώνεται, αναγκάζεται να μοιραστεί το μόνο διαθέσιμο προς ενοικίαση αυτοκίνητο με μια γυναίκα την οποία κανονικά δεν θα πλησίαζε ποτέ.
Η Λέα είναι πολύ ιδιόρρυθμη, πολύ αντισυμβατική για τα γούστα του. Κι όμως, από την πρώτη στιγμή, η διαφορετική οπτική της για τον κόσμο τον κάνει να σκεφτεί.
Αυτό το ταξίδι δεν θα είναι σαν τ’ άλλα. Ένα σωρό απρόοπτα θα συμβούν στη διαδρομή, κι αυτή η μέρα μπορεί ν’ αλλάξει για πάντα τη ζωή του Λίβιους…

