Showing all 2 results

Εκκρεμές

Γιάννης Κτενάς

Whataboutism γενεαλογική υπονόμευση κατασκευασιοκρατία

Τα τελευταία χρόνια, οι συγκρούσεις περί αλήθειας και επιστήμης καταλαμβάνουν όλο και πιο κεντρική θέση στις κοινωνικοπολιτικές συζητήσεις. Πολύ συχνά, δεν διαφωνούμε μόνο για το τι πρέπει να κάνουμε με βάση μια κοινή δεξαμενή γεγονότων· διαφωνούμε για το τι ακριβώς συνιστά γεγονός. Με άλλα λόγια, οι κοινωνικές και πολιτικές αντιπαραθέσεις για ζητήματα όπως το φύλο, το κλίμα, η υγεία ή η διατροφή δεν συνιστούν απλώς πολέμους θέσεων ή αξιών, αλλά και πολέμους για την αλήθεια. Στον βαθμό όμως που η σχέση μας με την εξειδικευμένη γνώση καθίσταται μέρος της πολιτικής διαμάχης, γίνεται πιο δυναμική, λιγότερο δεδομένη και περισσότερο αβέβαιη. Το βιβλίο εξετάζει τρία κοινωνικά φαινόμενα που, ως επιχειρηματολογικές στρατηγικές, αξιοποιούνται πλέον σήμερα λίγο-πολύ απ’ όλους και όλες ανεξαρτήτως πολιτικού στρατοπέδου, συμμετέχοντας έτσι στην “επιστημολογική στροφή” της πολιτικής: το whataboutism, δηλαδή τη μομφή ότι ο αντίπαλός μας δεν εφαρμόζει σε όλες τις περιπτώσεις τις ίδιες γενικές αρχές· τη γενεαλογική υπονόμευση, δηλαδή την ιδέα ότι, αναδεικνύοντας τα συμφέροντα και τους μηχανισμούς που υπάρχουν πίσω από μια θεωρία ή άποψη, είμαστε σε θέση να την αμφισβητήσουμε· και τέλος την κατασκευασιοκρατία, δηλαδή την πεποίθηση ότι η πραγματικότητα, η γνώση μας γι’ αυτήν ή τουλάχιστον ορισμένες ουσιώδεις πλευρές τους συγκροτούνται μέσα από ένα σύνολο κοινωνικών πρακτικών και αναπαραστάσεων. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

17.00

Ζιλ Ντελέζ

Ο πρώτος αυτός τόμος συγκεντρώνει όλα τα κείμενα του Ζιλ Ντελέζ που δημοσιεύτηκαν στη Γαλλία και στο εξωτερικό από το 1953 μέχρι το 1974, από το “Εμπειρισμός και υποκειμενικότητα”, το πρώτο του έργο, μέχρι τις συζητήσεις που ακολούθησαν την εμφάνιση του Αντι-Οιδίποδα, που έγραψε μαζί με τον Φελίξ Γκουατταρί. Η ανά χείρας συλλογή απαρτίζεται ουσιαστικά από άρθρα, ανακοινώσεις, προλόγους, συνεντεύξεις, συμπόσια, που έχουν ήδη δει τη δημοσιότητα αλλά δεν εμφανίζονται σε κανένα από τα υπάρχοντα κείμενα του Ντελέζ.

…αν ένα νησί είναι έρημο, οφείλει να μας φανεί, από φιλοσοφική άποψη”, κανονικό. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει καλά και με ασφάλεια παρά μόνον αν υποθέτει τετελεσμένη (ή τουλάχιστον κατεσταλμένη) τη ζωντανή πάλη γης και νερού. Τα δύο αυτά στοιχεία θέλει να τα αποκαλεί πατέρα και μητέρα, κατανέμοντας τα φύλα σύμφωνα με το ονειροπόλημά του. Πρέπει τουλάχιστον να πειστεί ότι δεν υπάρχει μια τέτοιου είδους πάλη, να προσποιηθεί λίγο ότι δεν υπάρχει πια. Η ύπαρξη των νησιών είναι κατά κάποιο τρόπο η άρνηση μιας τέτοιας άποψης, μιας τέτοιας προσπάθειας και μιας τέτοιας πεποίθησης. Θα είναι πάντοτε απορίας άξιο το ότι η Αγγλία κατοικείται. Ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει πάνω σε ένα νησί μόνον αν ξεχάσει τι αυτό αντιπροσωπεύει. Τα νησιά ανήκουν στο πριν του ανθρώπου ή στο μετά.

23.32