Showing all 4 results

Μέλισσα

Γιάννος Κουράγιος & Ίλια Νταϊφά

Οι πολυετείς ανασκαφικές έρευνες στη θέση Μάντρα και στη νησίδα Τσιμηντήρι, που κατά την αρχαιότητα ήταν ενωμένη με το Δεσποτικό, σε συνάρτηση με τη μελέτη του αρχαιολογικού υλικού, έχουν δώσει τη δυνατότητα να κατανοηθεί πλήρως ο χαρακτήρας μιας από τις πιο σημαντικές θέσεις των Κυκλάδων. Η πρωιμότερη φάση της εγκατάστασης, που ανάγεται στον 8ο αι. π.Χ., είχε οικιστικό χαρακτήρα. Οι ιδρυτές του οικισμού προέρχονταν από την Πάρο. Η ακμή της χρονολογείται στον 6ο αι. π.Χ., όταν γύρω στο 550 π.Χ., με την πόλη της Πάρου να παίζει πρωτεύοντα ρόλο, διαμορφώνεται μεγαλοπρεπές τέμενος αφιερωμένο στον Απόλλωνα. Η θέση σταδιακά αναδεικνύεται σε ένα από τα μεγαλύτερα θρησκευτικά κέντρα της αρχαϊκής περιόδου στις Κυκλάδες, αφού ο πλούτος και η έκτασή της κατά τον 6ο αι. π.Χ. μπορούν να συγκριθούν μόνο με του ιερού του Απόλλωνα στη Δήλο. Από τα πρώτα χρόνια της ανασκαφής, τα κινητά ευρήματα —και κυρίως τα αγγεία που έφεραν επιγραφές με το όνομά του— είχαν προσδιορίσει τον Απόλλωνα ως τη λατρευόμενη θεότητα του σημαντικού αυτού ιερού.

Αυτό το λεύκωμα κυκλοφορεί λίγους μήνες μετά την ολοκλήρωση της αποκατάστασης του αρχαϊκού Kτιρίου Δ και συμπληρώνει μια σειρά εκδόσεων που έκαναν γνωστούς στο ευρύ κοινό τους θησαυρούς του Δεσποτικού.

 

Years of excavation at Mandra and on the islet of Tsimintiri, which in ancient times was connected to Despotiko by a strip of land, an isthmus, along with the study of archaeological materials, have allowed scholars to fully understand the character and function of one of the most important sites in the Cyclades. In its earliest phase (8th century BC), the settlement primarily served residential purposes. The founders of this settlement came from the island of Paros. Its heyday dates to the 6th century BC, when around 550 BC, with the city of Paros playing a leading role, a monumental temple dedicated to Apollo was constructed. The site gradually emerged as one of the largest Cycladic religious centres of the Archaic period, its wealth and size in the 6th century BC comparable only to the sanctuary of Apollo on Delos. From the early years of the excavation, finds – mainly vessels bearing inscriptions with his name – had confirmed Apollo as the deity worshipped at this important sanctuary.

This album follows the completion of the restoration of the Archaic Building Δ and complements a series of publications that introduced the treasures of Despotiko to the general public.

40.00

Κλαίρη Παλυβού

Η μελέτη της αρχιτεκτονικής αρχίζει από το στάδιο της ανασκαφής. Η παρατήρηση και η ορθή καταγραφή όλων των στοιχείων που αποκαλύπτονται κατά την αφαιρετική διαδικασία της ανασκαφής είναι το πολύτιμο πρωτογενές υλικό στο οποίο θα βασίζονται όλες οι μελλοντικές αναφορές και οι ερμηνευτικές απόπειρες· είναι πληροφορίες που περιέχονται στα στρώματα καταστροφής που απομακρύνονται, εφήμερα ίχνη ή ευαίσθητα αποτυπώματα που καταστρέφονται, στοιχεία που θα αλλοιωθούν ή θα αποκρυφθούν από τις στερεωτικές επεμβάσεις ή ακόμη και ο ίδιος ο όγκος των επιχώσεων, που αφαιρείται στην πορεία της ανασκαφής. Η σημασία της συστηματικής τεκμηρίωσης όλων των δεδομένων της ανασκαφής είναι μεγάλη και η ευθύνη για την πληρότητα και την ακρίβεια των πληροφοριών βαραίνει εκείνους που παρίστανται στην ανασκαφή, αφού στο δικό τους βλέμμα, στις δικές τους πρώτες σκέψεις και στο δικό τους γραπτό λόγο ή εικόνα θα ανατρέχουν οι μελετητές του μέλλοντος. […]

40.00

Ρίκα Πανά

Η έκδοση περιλαμβάνει κείμενα που γράφτηκαν ειδικά για τον τόμο αυτόν από την Ελισάβετ Πλέσσα, η οποία ερεύνησε επί ένα χρόνο το αρχείο της Ρίκας Πανά και μελέτησε το έργο της σε στενή συνεργασία μαζί της. Τον τόμο συμπληρώνουν 100 περίπου έργα της (έργα σε καμβά και σε χαρτί), καθώς και πλούσιο αρχειακό υλικό (φωτογραφίες, αλληλογραφία, δημοσιεύσεις και κριτικές από τον ελληνικό και ξένο Τύπο).

Όπως επισημαίνει η επιμελήτρια της έκδοσης Ελισάβετ Πλέσσα, η ζωγραφική της Ρίκας Πανά είναι βαθιά ανθρωποκεντρική. Το έργο της διαμορφώθηκε από τον εμφύλιο πόλεμο, την κατοχή και τη δικτατορία των συνταγματαρχών, καθώς και από τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε. Ο πρωτοποριακός χαρακτήρας και η εκφραστικότητα της τεχνοτροπίας της, με τα ελάχιστα υλικά που χρησιμοποιεί, ταιριάζουν τόσο στα σοβαρά θέματα που καταγγέλλει, όσο και στην αμεσότητα με την οποία τα διαχειρίζεται. Η διαμαρτυρία για την έλλειψη ελευθερίας, η καταγγελία της διάβρωσης του πολιτισμού, η αναζήτηση ταυτότητας, η απόγνωση και η ελπίδα του ανθρώπου αποτελούν τους βασικούς άξονες της ζωγραφικής της.

 

45.00

Μανόλης Κορρές, Μάνος Μπίρης

Το φθινόπωρο του 1915 στρατεύματα της Entente Cordiale αποβιβάστηκαν στη Θεσσαλονίκη, ύστερα από την αποτυχημένη εκστρατεία στα Δαρδανέλια, και συγκρότησαν την Στρατιά της Ανατολής. Η συγκέντρωση στρατού στην Μακεδονία αποσκοπούσε στο να βοηθήσει τη Σερβία που δεχόταν την επίθεση των Κεντρικών Δυνάμεων. Η υποχώρηση, όμως, των σερβικών δυνάμεων ανάγκασε τους Συμμάχους να παραμείνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα άπραγοι στη Θεσσαλονίκη. Από ένα γαλλο-αγγλικό εκστρατευτικό σώμα δεκάδων χιλιάδων ατόμων στα τέλη του 1915, η Στρατιά της Ανατολής κατέληξε να αποτελεί το 1918 ένα πολυεθνικό και πολυθρησκευτικό μωσαϊκό στο οποίο προστέθηκαν μεταξύ άλλων Έλληνες, Σέρβοι, Ρώσοι, Ιταλοί, «Σενεγαλέζοι», Βορειοαφρικανοί και Αναμίτες.

Η Στρατιά που αριθμούσε πλέον περίπου 650.000 στρατιώτες.Μετά την παράδοση του οχυρού Ρούπελ και την κατάληψη της Ανατολικής Μακεδονίας από τις Κεντρικές Δυνάμεις, η χώρα βρέθηκε το φθινόπωρο του 1916 διαιρεμένη ανάμεσα στην Κυβέρνηση των Αθηνών υπό τον γερμανόφιλο Βασιλιά Κωνσταντίνο και στην Προσωρινή Κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης υπό τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος υποστήριζε την πολιτική των Συμμάχων.

Ο «Εθνικός Διχασμός» κορυφώθηκε το 1916 με το ναυτικό αποκλεισμό που επέβαλαν οι Σύμμαχοι στην «Παλαιά Ελλάδα» προκειμένου να υποχωρήσει ο Κωνσταντίνος και τη σύγκρουσή τους με μονάδες του τακτικού στρατού αλλά και με παραστρατιωτικές οργανώσεις, γνωστή ως «Νοεμβριανά».Το 1917 υπήρξε μία μεταβατική και κομβική χρονιά για την Ελλάδα. Οι συνέπειες των «Νοεμβριανών» στον πληθυσμό της Αθήνας, η επιβλητική γαλλική στρατιωτική παρουσία στην πόλη καθώς και η αποστολή του Γάλλου γερουσιαστή Charles Jonnart ανάγκασαν το βασιλιά να εγκαταλείψει την Ελλάδα.

Τον Ιούνιο του 1917 ο Βενιζέλος επέστρεψε στην Αθήνα και η ενοποιημένη πλέον Ελλάδα εισήλθε στον πόλεμο στο πλευρό της Entente. Τον επόμενο μήνα επανεσυνεκλήθη η Βουλή που είχε διαλυθεί αντισυνταγματικά το Μάιο του 1915, η οποία αποκλήθη ως «Βουλή των Λαζάρων», και ο διάδοχος του Κωνσταντίνου, Αλέξανδρος ανέβηκε στο θρόνο. Ήταν η αρχή ενός νέου κεφαλαίου στην ελληνική ιστορία.

Στο παρόν λεύκωμα παρουσιάζονται άγνωστα φωτογραφικά τεκμήρια της Αθήνας των αρχών του 20ού αιώνα και πιό συγκεκριμένα κατά του έτους 1917, κατά το οποίο η πόλη υπήρξε θέατρο έντονων πολιτικών αναταράξεων, σε ένα γενικότερο κλίμα επικίνδυνων διακυμάνσεων της ζωής του ελληνικού κράτους.

Η φωτογραφική ματιά των Γάλλων στρατιωτών –των οποίων η παρουσία στην πρωτεύουσα (στο πλαίσιο της συμμαχίας της Αντάντ) ήταν αποτέλεσμα αυτών των έκτακτων περιστάσεων– επικεντρώθηκε, ευνόητα, κυρίως στον ανθρώπινο παράγοντα.

 

Γλώσσα έκδοσης: Ελληνικά, αγγλικά και γαλλικά

40.00