Βιβλία που διαβάσαμε πρόσφατα

Δρ.Νάντια Δεληγιώργη

Αν κρατάς αυτό το βιβλίο στα χέρια σου και το αγόρασες πριν καν δεις καλά καλά το εξώφυλλο, μάλλον είσαι Πάνω.
Αν το κρατάς για ώρα, ψηλαφίζεις το χαρτί, νιώθεις τη γραμματοσειρά και ο τίτλος έχει κολλήσει στο μυαλό σου, μάλλον είσαι Κάτω.
Αν το κρατάς αφού διάβασες το βιογραφικό της συγγραφέα, ξεφύλλισες τα περιεχόμενα και σκέφτηκες αν έχεις χρόνο και τι θα κερδίσεις, μάλλον είσαι Μπροστά.
Αν το κοιτάς από απόσταση, το συγκρίνεις με τα διπλανά, έχεις ήδη δει ομοιότητες και διαφορές και θέλεις λίγο ακόμη χρόνο πριν αποφασίσεις, μάλλον είσαι Πίσω.

Κι αν απλώς αναρωτιέσαι τι είσαι, πώς γεννήθηκες και πώς έγινες, τότε είσαι ακριβώς στο σωστό σημείο! Αν έχεις σκεφτεί έστω μία φορά: «Γιατί οι άλλοι δεν με καταλαβαίνουν;»… τότε αυτό το βιβλίο δεν είναι απλώς ενδιαφέρον.
Είναι επικίνδυνα επίκαιρο.

Ίσως τελικά το ερώτημα δεν είναι ποιος είσαι. Αλλά αν είσαι έτοιμος να το ανακαλύψεις.

Ο σκοπός αυτού του βιβλίου δεν είναι να «διορθώσει» τον αναγνώστη, αλλά να τον απενοχοποιήσει. Να μετατοπίσει το βλέμμα από το «τι πάει λάθος με εμένα» στο «πώς λειτουργώ».
Να συμβάλλει στην κατανόηση της ανθρώπινης νευροποικιλότητας όχι ως θεωρία, αλλά ως βιωμένη εμπειρία, και να ανοίξει χώρο για περισσότερη κατανόηση, αυτοσυμπόνια και ουσιαστικότερη σχέση με τον εαυτό μας και τους άλλους.

Για να μάθεις από πού ξεκίνησες, να καταλάβεις πώς βρέθηκες στο σήμερα και πώς να φτάσεις εκεί που θέλεις να πας.

16.60

Ξένη λογοτεχνία

Πιερ, ή οι αμφισημίες

Χέρμαν Μέλβιλ

Ο νεαρός αριστοκράτης Πιερ Γκλεντίνινγκ ζει με τη μητέρα του στην πατρογονική ιδιοκτησία τους, στην ειδυλλιακή εξοχή του Σαντλ Μέντοουζ. Απολαμβάνει με σύνεση και ευθυμία κάθε προνόμιο που του χάρισε η τύχη και η φύση, και το επιστέγασμα της ευτυχίας του είναι ο αρραβώνας με την πανέμορφη, καλόψυχη και «φωτεινή» Λούσι. Όμως μέσα σε μια στιγμή μια μυστηριώδης επιστολή αλλάζει τα πάντα. Ο Πιερ έρχεται σε επαφή με μια αλήθεια που θα γκρεμίσει το ψέμα στο οποίο έχει στηρίξει τη ζωή του και θα διαλύσει τις ψευδαισθήσεις του, αναγκάζοντάς τον να στηριχτεί για πρώτη φορά στις δικές του ηθικές και πνευματικές δυνάμεις προκειμένου να φέρει σε πέρας τον άθλο που αναλαμβάνει, όταν γνωρίζει τη «σκοτεινή», ανεξιχνίαστη, απόμακρη και αλλόκοτη Ίζαμπελ.

«Ω, η Χαρά δεν μένει πολύ όταν έρχεται πράγματι η Αλήθεια· ούτε θ’ αργήσει να έρθει η Θλίψη. Ίσως σκύβω τώρα το κεφάλι· είναι βαρύ πολύ· ίσως χτυπά η καρδιά δυνατά στα πλευρά μου – ανυπόμονος αιχμάλωτος μέσα στα σίδερα της φυλακής του. Ω, οι άνθρωποι είναι όλοι δεσμοφύλακες, δεσμοφύλακες του εαυτού τους· και στον κόσμο της Κοινής Γνώμης κρατούν, οι αδαείς, το καλύτερο κομμάτι τους αιχμάλωτο του χειρότερου…»

 

25.00

Νίκος Καζαντζάκης

Μια νύχτα είδα ένα όνειρο: Ήμουν σκυμμένος απάνω σ’ ένα σωρό χαρτιά κι έγραφα, έγραφα, έγραφα…
Αγκομαχούσα σα ν’ ανέβαινα βουνό· μαχόμουνα να σώσω, να σωθώ, πάλευα με τις λέξες, πολεμούσα να τις δαμάσω, τις ένιωθα ν’ αντιπηδούν γύρα μου άγριες, ν’ αντιστέκουνται σα φοράδες.
Ξάφνου, σκυμμένος ως ήμουν, ένιωσα, στο κλειδί του κεφαλιού μου, μια ματιά να με διαπερνάει.

Σήκωσα τρομαγμένος τα μάτια κι είδα: Μπροστά μου ένας νάνος, με μαύρα γένια ίσαμε τη γης, στεκόταν, κουνούσε αργά, με περιφρόνηση, το βαρύ κεφάλι και με κοίταζε. Τρομαγμένος έσκυψα πάλε το σβέρκο στο ζυγό και ξακολούθησα να γράφω. Μα η ματιά διατρυπούσε πάντα, ανήλεη, το κορφοκέφαλό μου.
Ξανασήκωσα τα μάτια σιγά, με τρόμο, κι είδα το νάνο να κουνάει πάντα το κεφάλι με θλίψη και περιφρόνηση.
Κι άξαφνα, για πρώτη φορά στη ζωή μου, αηδία ανέβηκε στο σπλάχνο μου, αγανάχτηση για τα χαρτιά τούτα, τα βιβλία και τα μελάνια όπου χάνουμουν, για τον αγώνα μου τον ανόσιο να κλείσω μέσα σε καλούπια ωραιότητας την ψυχή μου.

18.80

Δημήτρης Κολιοδήμος

Το 100 χρόνια Ξένος Κινηματογράφος στην Ελλάδα είναι ένα μοναδικό βιβλίο, προϊόν κοπιώδους έρευνας και μανιώδους αναζήτησης. Είναι ένα βιβλίο-αναφοράς, που φιλοδοξεί να δώσει μία υπεύθυνη, πλήρη και ολοκληρωμένη εικόνα της διανομής των ξένων ταινιών στην Ελλάδα. Είναι ένα βιβλίο-κιβωτός, πρωτοποριακό και πρωτότυπο, που καταλογογραφεί και καταγράφει συστηματικά τις ξένες ταινίες που διανεμήθηκαν στη χώρα μας τα τελευταία εκατό χρόνια. Δηλαδή, λίγο πριν την εμφάνιση του ήχου στον κινηματογράφο, εποχή που εμφανίζονται στην Ελλάδα κάποια ειδικευμένα έντυπα και αρχίζουν να υπάρχουν γραπτά στοιχεία.

Το 100 χρόνια Ξένος Κινηματογράφος στην Ελλάδα περιέχει δύο ευρετήρια ταινιών κι ένα επίμετρο. Το πρώτο αναφέρεται στους τίτλους των ξένων ταινιών που προβλήθηκαν στις κινηματογραφικές αίθουσες της χώρας μας από την 29η Δεκεμβρίου 1924 μέχρι και την 26η Δεκεμβρίου 2024 και περιλαμβάνει 45.826 εγγραφές, που αφορούν 29.687 διαφορετικές ταινίες (η διαφορά ανάμεσα στους δύο αριθμούς έχει να κάνει με… δεύτερους τίτλους μιας ταινίας και επιμερίζεται σε 13.632 δεύτερους πρωτότυπους και 2.507 δεύτερους ελληνικούς). Το δεύτερο ευρετήριο είναι μόνο των ελληνικών τίτλων, αποτελεί αναδιάταξη του πρώτου και περιλαμβάνει τους 32.594 ελληνικούς τίτλους των ξένων ταινιών που έχουν προβληθεί δημόσια στην Ελλάδα. Το επίμετρο περιλαμβάνει 1.035 ελληνικούς τίτλους που στάθηκε αδύνατο να αποδοθούν σε κάποια ξένη ταινία, η οποία ωστόσο γνωρίζουμε το πότε ακριβώς έκανε πρεμιέρα στη χώρα μας!

Ο Δημήτρης Κολιοδήμος, συγγραφέας και εκλεκτό μέλος του κύκλου των Ελλήνων κριτικών κινηματογράφου, κινήθηκε μ’ ένα και μοναδικό κριτήριο: την αγάπη του για τον κινηματογράφο. Όχι ένα είδος κινηματογράφου (τα έργα γνωστών σκηνοθετών ή τις ταινίες τέχνης, λόγου χάρη), αλλά για τον κινηματογράφο στο σύνολό του, για τις ταινίες καθαυτές, ανεξαρτήτως χώρας, είδους ή ποιότητας, με γνώμονα να καταγραφούν ακόμα και οι πιο παρεξηγημένες και παραμελημένες δημιουργίες, όπως είναι οι χαμηλού κόστους παραγωγές που κατέκλυζαν κάποιες άλλες εποχές τις κεντρικές λαϊκές αίθουσες της Αθήνας ή τους συνοικιακούς κινηματογράφους δεύτερης προβολής.

49.82

Ξένη λογοτεχνία

Ορδέσα

Μανουέλ Βίλας

Ένα ιλιγγιώδες, τολμηρό χρονικό της ζωής του συγγραφέα, ένας συγκινητικός και συγκινημένος απολογισμός των δοκιμασιών, των αποτυχιών και των θριάμβων της. Ο αφηγητής, με την οικειότητα ενός ημερολογίου, αντιμετωπίζει τα φαντάσματα των γονιών του υπό τη σκιά του διαζυγίου του, των παιδιών του, της καριέρας του.

Με θάρρος και ειλικρίνεια, αναμειγνύοντας την πραγματικότητα με τη μυθοπλασία, τον πεζό με τον ποιητικό λόγο, ο συγγραφέας αφηγείται μια ιστορία πλάθοντας με τον εαυτό του έναν αλησμόνητο χαρακτήρα με τον οποίο –κι αυτό είναι το μεγάλο του επίτευγμα– μπορούμε να ταυτιστούμε.

17.70

Ξένη λογοτεχνία

Τα φιλιά

Μανουέλ Βίλας

Λες κι υπάρχει κάτι άλλο πέρα από ένα φιλί. Τίποτα δεν υπάρχει. ΤΟ ΦΙΛΙ που σφραγίζει τη φλογερή και απροσδόκητη ιστορία αγάπης μεταξύ του Σαλβαδόρ και της Μονσεράτ γεννιέται εν μέσω της πανδημίας, σε ένα εξοχικό καταμεσής του δάσους, όπου ο Σαλβαδόρ, ένας πενηνταοχτάχρονος καθηγητής, βρίσκει καταφύγιο. Γνωρίζει τη Μονσεράτ σ’ ένα γειτονικό χωριό, στα περίχωρα της Μαδρίτης, να εργάζεται στο μοναδικό παντοπωλείο της περιοχής. ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ του 2020, ο Σαλβαδόρ ξαναδιαβάζει τον Δον Κιχώτη υπό το πρίσμα της αίσθησης του απόλυτου, του καταβροχθιστικού πάθους που τον δένει με τη Μονσεράτ. Η απρόσμενή του Αλτισιδόρα -όπως του αρέσει να την αποκαλεί- εμφανίζεται ως μια πράξη αντίστασης τον καιρό της αναγκαστικής απομόνωσης. Μέχρι που το παρελθόν τους αναδύεται, αναπόφευκτα, καθώς η ρουτίνα των δύο εραστών γίνεται πραγματικότητα. ΤΑ ΦΙΛΙΑ είναι ένα μεγάλο ερωτικό μυθιστόρημα, τρυφερό και αισθησιακό, συχνά αστείο και δραματικό, όπου οι χαρακτήρες στην οικειότητά τους συνδέονται μοναδικά με τον αναγνώστη. Το δέρμα των ερωτευμένων, ο σαρκικός τους πόθος και τα φιλιά τους παρουσιάζονται με τρόπο σχεδόν απτό. Ο Manuel Vilas δημιουργεί έναν στοχασμό για το πώς, εν μέσω μιας παγκόσμιας κρίσης, δύο άνθρωποι προσπαθούν να βρουν το νόημα εκεί που φαινομενικά δεν υπάρχει. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

22.00

Ξένη λογοτεχνία

Το δεύτερο φύλο

Σιμόν ντε Μποβουάρ

Και στα δύο φύλα παίζεται το ίδιο δράμα της σάρκας και του πνεύματος, της τελικότητας και της υπερβατικότητας· τους ροκανίζει και τους δυο ο χρόνος, τους παραμονεύει ο θάνατος, έχουν και οι δυο την ίδια ανάγκη ο ένας του άλλου· και μπορούν να αντλήσουν από την ελευθερία τους την ίδια δόξα· αν ήξεραν πώς να την απολαύσουν, δεν θα έμπαιναν στον πειρασμό να διεκδικούν απατηλά προνόμια· και τότε θα μπορούσε να γεννηθεί μεταξύ τους η αδελφοσύνη.
Απόσπασμα από το βιβλίο

Χειραφέτηση της γυναίκας δεν σημαίνει απαγόρευση των σχέσεών της με τον άντρα, αλλά άρνηση του εγκλωβισμού της στις σχέσεις αυτές.

Η κυκλοφορία του Δεύτερου φύλου στη Γαλλία το 1949 προκάλεσε σκάνδαλο δίχως προηγούμενο· τα 50.000 αντίτυπα της πρώτης έκδοσης εξαντλήθηκαν μέσα σε μία εβδομάδα, ενώ το Βατικανό το περιέλαβε στη «μαύρη» λίστα του. Το βιβλίο που σημείωσε θρίαμβο στην Αμερική και έκανε διάσημη την Μποβουάρ σε όλο τον κόσμο αποτελεί μέχρι σήμερα έναν από τους βασικούς θεωρητικούς πυλώνες του φεμινιστικού κινήματος.

Με τo Δεύτερο φύλο, το opus magnum της, η Μποβουάρ ήθελε να απελευθερώσει τη γυναίκα από τη θέση κατωτερότητας που την υποχρέωνε να είναι το Άλλο του άνδρα, χωρίς να της δίνει το δικαίωμα ή την ευκαιρία να δομηθεί σαν Άλλος με τη σειρά της. […] Εβδομήντα και πλέον χρόνια μετά την πρώτη έκδοση του Δεύτερου φύλου, η μποβουαρική κριτική στη σεξουαλική, οικονομική και πολιτική αλλοτρίωση της γυναίκας, στον αστικό γάμο, στους καταπιεστικούς νόμους περί αντισύλληψης και άμβλωσης έχει εγγραφεί σε όλες τις κατακτήσεις του γυναικείου κινήματος. […] Η σκέψη της κατάφερε να προκαλέσει τεράστιες αλλαγές, οι οποίες δεν έπαψαν να μεταμορφώνουν το πρόταγμα της γυναικείας χειραφέτησης που πάντοτε «μέλλει να γεννηθεί». Από τον πρόλογο της Κατερίνας Σχινά

26.60

Βιογραφία - Μαρτυρίες

Όσκαρ

Παναγιώτης Τιμογιαννάκης

Ιστορία, αναλύσεις, παρασκήνια, κριτικές…
τα πάντα για τα Όσκαρ μέσα από τη σπουδαία πένα του Παναγιώτη Τιμογιαννάκη, του μοναδικού Έλληνα που έχει παρευρεθεί 21 φορές στην απονομή της Ακαδημίας!
Τα Όσκαρ δεν είναι απλώς βραβεία. Είναι ιστορία, πολιτική, αισθητική, παρασκήνιο, σύγκρουση ιδεών και, πρωτίστως, κινηματογράφος. Ο Παναγιώτης Τιμογιαννάκης στο βιβλίο αυτό ξετυλίγει, με γνώση και καθαρή ματιά, το νήμα του πιο εμβληματικού θεσμού της έβδομης τέχνης: από τη γέννησή του και τις μεταμορφώσεις του μέχρι τον τρόπο που κρίνονται οι κατηγορίες, τις λεπτές ισορροπίες των ψηφοφοριών και τα κριτήρια που καθορίζουν τη νίκη ή την ήττα. Με αναλύσεις που φωτίζουν τη σκηνοθεσία, τις ερμηνείες, το σενάριο, το μοντάζ, τη μουσική και όλες τις δημιουργικές συνιστώσες μιας ταινίας, το βιβλίο λειτουργεί ταυτόχρονα ως πολύτιμος οδηγός κατανόησης και ως ένα ταξίδι αγάπης προς το σινεμά.

21.00

Σάντρο Πέννα

Ποιήματα 1928-1976

Νύχτα: όνειρο με σκορπιστά μισόφωτα παράθυρα. Της θάλασσας η καθαρή φωνή. Οι λέξεις που αφανίζονται βιβλίου που αγάπησες… Ω εσείς τροχιές των αστεριών ο έρωτας για τη ζωή! (Από την έκδοση)

19.08

Ξένη λογοτεχνία

Και οι επτά ήταν υπέροχοι

Γουστάβο Ροδρίγες

Μια ιστορία για τη ζωή, την αγάπη, τον θάνατο και την ελευθερία της επιλογής στα τελευταία στάδια.

Όταν η Ευφρασία Βέλα ξεκινά να εργάζεται ως φροντίστρια ηλικιωμένων σε ένα ευυπόληπτο γηροκομείο στη Λίμα του Περού, δεν υποψιάζεται ότι η δουλειά της θα την οδηγήσει σε ένα υπαρξιακό σταυροδρόμι. Η στενή σχέση που αποκτά με τη δόνια Κάρμεν, τον δόκτορα Χάρισον και τους Επτά Υπέροχους, που μονοπωλούν τις σκέψεις και τη στοργή της, την αναγκάζει να ξανασκεφτεί τον ρόλο της ως μητέρας και αδελφής αλλά και τις δυσκολίες της τρίτης ηλικίας. Οι Επτά Υπέροχοι επιλέγουν όχι μόνο πώς θα ζήσουν και πώς θα απολαύσουν την κάθε στιγμή, αλλά και πώς θα βάλουν τους τίτλους τέλους σε μια γενναία, δημιουργική και ζηλευτή ζωή.

Ένα βιβλίο για όσα μας κάνουν να γελάμε, να ονειρευόμαστε, να αγαπάμε, να υποφέρουμε και να σκεφτόμαστε, υπό τους ήχους της τζαζ και της ποπ μουσικής και με στίχους του Σεφέρη. Ένα έργο που μιλά για ένα από τα σπουδαιότερα διδάγματα της ζωής καθώς μεγαλώνουμε: να ακολουθούμε τον δρόμο της καρδιάς μας.

16.60

Νταβίντ Ουκλές

Το βιβλίο έχει τιμηθεί με πλήθος βραβείων μεταξύ των οποίων τα Premio Calamo Libro del Ano 2024, Premio Andalucia de la Critica 2025, Premio Andalucia de las Letras 2025, Premio Dulce Chacon 2025.

Η ιστορία της διάλυσης μιας οικογένειας, της απάνθρωπης μεταχείρισης ενός λαού, της αποσύνθεσης μιας χώρας, και μιας χερσονήσου με άδεια σπίτια.

Η ιστορία ενός στρατιώτη που σκίζει το δέρμα του για να αφήσει τη συσσωρευμένη στάχτη να βγει, ενός ποιητή που ράβει τη σκιά ενός κοριτσιού μετά από έναν βομβαρδισμό, και ενός δασκάλου που μαθαίνει στους μαθητές του πώς να παριστάνουν τους νεκρούς. Ενός στρατηγού που κοιμάται δίπλα στο κομμένο χέρι μιας αγίας, ενός τυφλού παιδιού που ανακτά την όρασή του κατά τη διάρκεια μιας συσκότισης, και μιας χωρικής που βάφει μαύρα όλα τα δέντρα του κήπου της. Ενός ξένου φωτογράφου που πατάει μια νάρκη κοντά στο Μπρουνέτε και δεν σηκώνει το πόδι του για σαράντα χρόνια, ενός κατοίκου της Γκερνίκας που οδηγεί μέχρι το κέντρο του Παρισιού ένα φορτηγάκι με τα καπνισμένα συντρίμμια μιας αεροπορικής επίθεσης, και ενός πληγωμένου σκύλου που το αίμα του θα βάψει την τελευταία λωρίδα μιας εγκαταλειμμένης σημαίας του Μπαδαχόθ.

Ιδού, λοιπόν, η ιστορία του ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου και μιας ετοιμοθάνατης Ιβηρικής, όπου το φανταστικό καθρεφτίζει τη σκληρότητα του πραγματικού· όπου τα πεπρωμένα μιας ολόκληρης γενιάς ελαιοπαραγωγών από τη Χάντουλα διασταυρώνονται με εκείνα των Αλμπέρτι, Λόρκα και Ουναμούνο· των Ροδορέδα, Θαμπράνο και Κεντ· των Χέμινγουεϊ, Όργουελ και Μπερνανός· του Πικάσο και του Ορτέγκα ι Γκασέτ· του Αθάνια και του Φράνκο· όπου το επικό και το ηθογραφικό πλέκονται και δημιουργούν μια μεγαλειώδη ταπισερί, ποιητική και γκροτέσκα, όμορφη και παραληρηματική.

Ετοιμάζεται η κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου.

21.96

Ξένη λογοτεχνία

Η τέχνη της φυγής

Σέρχιο Πιτόλ

«Αυτό που μένει κυρίως από κείνον είναι η μαρτυρία μιας ανυποταξίας. Το παράδειγμα μιας ατομικότητας που αντιστάθηκε σε κάθε έξωθεν επιβεβλημένο κανόνα. Παραμένει η υπέροχη πίστη ενός αποστόλου που αντίκρισε φευγαλέα τη σωτηρία μέσω του πνεύματος και μετέτρεψε το βιβλίο σε αγαπημένο του εργαλείο».

Ως διπλωμάτης καριέρας ταξίδεψε ανά τον κόσμο. Ως αφοσιωμένος εραστής της παγκόσμιας λογοτεχνίας διάβασε, μετέ­φρασε και έγραψε αριστουργήματα: ο Σέρχιο Πιτόλ, ένας γίγαντας των λατινοαμερικανικών γραμμάτων, κατάφερε όσο ελάχιστοι άνθρωποι να συγχωνεύσει τη βιωμένη εμπειρία με τη ζωή της ανάγνωσης, να μετατρέψει τη μία σε τέλειο αντηχείο της άλλης.

Σε τούτο το βιβλίο, τον πρώτο τόμο από το κύκνειο άσμα του, την Τριλογία της μνήμης, τα διαβάσματα και οι τόποι, τα βιβλία και οι πίνακες, είναι ήρωες της αφήγησης όσο κι ο ίδιος ο αφηγητής. Η ηδονική περιπλάνηση στον κόσμο των βιβλίων, το αέναο ταξίδι στο χώρο, το χρόνο και τις ιδέες, αποτυπώνονται στην Τέχνη της φυγής σαν ψηφίδες μιας ιδανικής πνευματικής αυτοβιογραφίας.

20.00

Επιστήμες

Extraterrestrial

Άβι Λεμπ

H πρώτη ένδειξη εξωγήινης ζωής.

Ο κορυφαίος αστρονόμος του Χάρβαρντ παρουσιάζει τη θεωρία του σύμφωνα με την οποία ένα εξωγήινο αντικείμενο υψηλής τεχνολογίας από ένα μακρινό άστρο επισκέφθηκε πρόσφατα το ηλιακό μας σύστημα. Στα τέλη του 2017, επιστήμονες στο αστεροσκοπείο της Χαβάης παρατήρησαν φευγαλέα ένα αντικείμενο να διασχίζει το εσωτερικό ηλιακό μας σύστημα, κινούμενο με τέτοια ταχύτητα ώστε να μπορεί να έχει προέλθει μόνο από ένα μακρινό άστρο. Ο Άβι Λεμπ, τότε Πρόεδρος του Τμήματος Αστρονομίας του Χάρβαρντ, έδειξε ότι δεν ήταν αστεροειδής: κινούνταν υπερβολικά γρήγορα διαγράφοντας, μια ακανόνιστη τροχιά, και πίσω του δεν άφηνε θραύσματα ή ίχνη αερίων. Μία μόνο εξήγηση μπορούσε να δοθεί: ήταν ένα τεχνολογικό αντικείμενο κατασκευασμένο από έναν μακρινό εξωγήινο πολιτισμό. Στο “Extraterrestrial”, ο Λεμπ αφηγείται τη συναρπαστική ιστορία του πρώτου διαστρικού επισκέπτη που εντοπίστηκε στο ηλιακό μας σύστημα. Περιγράφει την θεωρία του και τις βαθιές συνέπειές της για την επιστήμη, τη θρησκεία, και το μέλλον του είδους μας αλλά και του πλανήτη μας. Ένα απίστευτο ταξίδι στις εσχατιές της επιστήμης, του χωροχρόνου και της ανθρώπινης φαντασίας. Το “Extraterrestrial” καλεί τους αναγνώστες να στοχεύσουν στα άστρα -και να δουν με κριτική ματιά τι κρύβεται ανάμεσά τους, όσο παράξενο κι αν φαίνεται αυτό. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

22.00

Φάνης Τσοκανάς, Χρήστος Σωτηρακόπουλος

Όταν ξεκινούσε το Παγκόσμιο Κύπελλο, το 1930, ποιος μπορούσε να φανταστεί πως περίπου έναν αιώνα αργότερα θα είχε εξελιχθεί στο απόλυτο ποδοσφαιρικό «ραντεβού» και πως η ιδέα εκείνη θα έχει χαρίσει τόσες συγκινήσεις σε κάθε γωνιά του πλανήτη; Κάποιοι διάβασαν γι’ αυτές, άλλοι τις είδαν στην τηλεόραση, οι πιο τυχεροί τις έζησαν ως θεατές στις εξέδρες… οι πραγματικά ευλογημένοι «έγραψαν» τις σελίδες στο βιβλίο της ιστορίας της διοργάνωσης, ως πρωταγωνιστές. Το βιβλίο αυτό και οι συγγραφείς του στόχευσαν σε αυτή την τελευταία κατηγορία, αφήνοντας πολλούς από αυτούς που «σήκωσαν» το εμβληματικό τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου να ανοίξουν το κουτί των αναμνήσεών τους, παράλληλα με όσους αποπειράθηκαν να το αγγίξουν αλλά δεν τα κατάφεραν. Συνολικά, 45 άνθρωποι μοιράστηκαν τις ιστορίες τους πίσω από το τρόπαιο. Ακριβώς όπως το λέει ο τίτλος του βιβλίου και ακριβώς ό,τι δείχνει η φωτογραφία στο εξώφυλλό του, με πολλά χέρια γύρω από το τρόπαιο να προσπαθούν να το αγγίξουν. Κάποια το βίωσαν. Κάποια άλλα, όχι. Όλοι, όμως, όπως κι αν το έζησαν και σε όποια φάση της ζωής τους, είτε ως παιδιά είτε ως έφηβοι ή ενήλικες, ένιωσαν τη μαγεία του. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

16.70

Βιογραφία - Μαρτυρίες

Περαστικός από το Ρέκιαβικ

Κώστας Βρεττάκος

Ένα ελεύθερο ταξίδι μέσα στη μνήμη με αφορμή απρόβλεπτες ματαιώσεις πτήσεων και ατέλειωτες καθυστερήσεις στα αεροδρόμια της Ευρώπης. Μια περιπαικτική ματιά, όχι πάντα ευχάριστη, πάνω σε γεγονότα των τελευταίων εξήντα χρόνων με τη μορφή μιας επιστολής που κινείται σαν εκκρεμές ανάμεσα στο τότε και το τώρα, έχοντας σαν οδηγό τις ακραίες εμμονές ενός ανθρώπου που βρίσκεται στα πρόθυρα της επαγγελματικής αποστρατείας. Πρόσωπα υπαρκτά, μπλέκονται συχνά με τα φανταστικά, αυθαδιάζουν και διεκδικούν μια παρουσία αυθύπαρκτη, δίνοντας την εντύπωση ενός αυτοβιογραφικού χρονικού. Είναι φανερή η διάθεση του συγγραφέα να μνημονευτεί διακριτικά το πέρασμα αγαπημένων φίλων, που εξακολουθούν και σήμερα να τον συντροφεύουν, ή που έφυγαν πρόωρα.

19.00