Τόπος εγκλήματος. Οικογένεια – Μια κανονική γερμανική οικογένεια

16.74

Συγγραφέας:
Εκδόσεις:

Μετάφραση: Κατερίνα Καούκη
Σελίδες: 336

Διατίθεται άμεσα και από τα γραφεία της LiFO, Boυλής 22, 6ος όροφος, Σύνταγμα.
Ώρες γραφείου (10:00-17:00). Τηλ. 210-3254290

Διατίθεται μόνο για αγορά online μέσω του lifoshop.gr

Η αγορά παλιών τευχών της LiFO αποτελεί ξεχωριστή λειτουργία του Shop.

Οι παραγγελίες για τα τεύχη της LiFO θα γίνονται ξεχωριστά και θα αποστέλλονται ξεχωριστά από άλλες αγορές από το LiFO Shop.

Tα έξοδα αποστολής υπολογίζονται για κάθε τεύχος ξεχωριστά.

Κωδικός προϊόντος: LF-BK-11428 Κατηγορία: Ετικέτα:

Όσοι αγόρασαν αυτό το προϊόν, επέλεξαν επίσης

Τίτους Μίλεχ

Είκοσι και πλέον χρόνια μετά τη μετανάστευση και εγκατάστασή του στη Γαλλία, ο συγγραφέας επιστρέφει στην χώρα καταγωγής του. Μέσα από τις ταξιδιωτικές του σημειώσεις, παρακολουθούμε τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τα σχόλιά του. Αναλύοντας τις προσωπικές του εμπειρίες ως γερμανού μεγαλωμένου μέσα στην παράδοση της “γερμανικότητας” και εμποτισμένου από αυτήν, αποκαλύπτει τον αστερισμό της παθολογίας αυτής της “κουλτούρας”. Ως ψυχίατρος, ο συγγραφέας συνεισφέρει με τρόπο πρωτότυπο στη διασάφηση της βαθύτερης λογικής που οδήγησε στο απόλυτο έγκλημα. Το απόλυτο έγκλημα στην ιστορία της ανθρωπότητας, το Ολοκαύτωμα, δεν αποτελεί ερώτημα μα απόδειξη. Αποδεικνύει την ύπαρξη μιας σημαντικής ευπάθειας, ολότελα αγνοημένης, στην ψυχική δομή της πλειονότητας των ατόμων που απαρτίζουν τη συλλογικότητα η οποία επέτρεψε την υλοποίηση του Ολοκαυτώματος. Αποδεικνύει ότι ο τόπος του απόλυτου εγκλήματος ήταν η Γερμανία.

16.74

Ερίκ Βυϊγιάρ

Τον κυρίευσε ξαφνικά το κενό. Όλο του το κορμάκι συρρικνώθηκε, ρίγησε, κι εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησε πως θα ήταν για πάντα μόνος. Μια φοβερή αγωνία άρχισε να ανεβαίνει από χαμηλά στην κοιλιά του. Κόντρα στο φως, διέκρινε το σκοτεινό πρόσωπο του Κέιχιλ, ένιωσε τον θάνατο να τον πλησιάζει, πολύ απειλητικά! Ένιωσε τη ζεστασιά του ήλιου στο μάγουλό του, τη θανατερή του αρμονία, την ομορφιά του. Του ‘ρχόταν να βάλει τα κλάματα. Έπειτα, σαν να χάθηκαν ξαφνικά τα πρόσωπα των στρατιωτών και των νεαρών γελαδάρηδων που τον περιτριγύριζαν. Το χέρι του αναζήτησε το όπλο και εκείνος τράβηξε τη σκανδάλη.

15.99

Ξένη λογοτεχνία

Κονγκό

Ερίκ Βυϊγιάρ

“Το Κονγκό δεν υπάρχει”. Άρα πρέπει να επινοηθεί. Το 1884, στο Συνέδριο του Βερολίνου, όταν οι μεγάλες δυνάμεις μοιράζουν μεταξύ τους την Αφρική, ιδρύουν μια εμπορική επιχείρηση: το ανεξάρτητο κράτος του Κονγκό. Ακολουθούν οι εργασίες εκχέρσωσης, η εγκατάσταση εμπορικών καταστημάτων, οι σφαγές… Το κακό αποκτά σάρκα και οστά όταν ο Ερίκ Βυϊγιάρ ζωντανεύει τον βασιλιά Λεοπόλδο Β’ τον ιχνηλάτη Σαρλ Λεμαίρ, τον βασανιστή Λεόν Φιεβέ, τους διαπραγματευτές αδελφούς Γκοφινέ. Στο Κονγκό, ιστορική αφήγηση και συνάμα πολιτική αποτίμηση του ελεύθερου εμπορίου, ο Βυϊγιάρ αναβιώνει, χωρίς να τρέφει καμία ψευδαίσθηση και χωρίς να χαρίζεται σε κανέναν, την περίοδο της αποικιοκρατίας, την αφετηρία της δικής μας νεωτερικότητας.

16.00

Ξένη λογοτεχνία

14η Ιουλίου

Ερίκ Βυϊγιάρ

Η Γαλλική Επανάσταση αρχίζει στις 28 Απριλίου του 1789, τη μέρα που ο ιδιοκτήτης μιας μεγάλης βιοτεχνίας χάρτινης ταπετσαρίας ανακοινώνει στο προσωπικό μειώσεις μισθών. Οι εργάτες εξεγείρονται, βάζουν φωτιά στις εγκαταστάσεις, τις λεηλατούν. Η Γαλλία είναι σε κρίση οι άνθρωποι υποφέρουν. Ώσπου έρχεται αυτή η ατέλειωτη πνιγηρή νύχτα της 13ης Ιουλίου του 1789, μια νύχτα που όλοι την πέρασαν ξάγρυπνοι, γεμάτοι αγωνία. Το πρωί της 14ης Ιουλίου, με την άλωση της Βαστίλλης, η Επανάσταση είναι πλέον σε εξέλιξη. Ο Ερίκ Βυϊγιάρ μάς μεταφέρει το κλίμα εκείνης της ημέρας, εμφυσώντας πνοή σε τούτη τη μεγάλη εξέγερση που, με τον καιρό, το μήνυμά της ξεθώριασε σε εορταστικό απολίθωμα. Με αφετηρία το ανώνυμο πλήθος, το “14η Ιουλίου” εστιάζει στη συλλογική αφήγηση των ανθρώπων που πρωταγωνίστησαν σε αυτά τα γεγονότα, αλλά ξεχάστηκαν από την επίσημη Ιστορία μικρογραφίες όλο ζωή, που συνθέτουν από κοινού μια μεγαλειώδη τοιχογραφία. Η άλωση της Βαστίλλης είναι ένα από τα πιο εμβληματικά συμβάντα όλων των εποχών. Μας αφηγήθηκαν, όμως, την ιστορία της όπως την έγραψαν οι επιφανείς, υπό την οπτική γωνία όσων δεν ήταν παρόντες εκείνη την ημέρα. Το βιβλίο του Ερίκ Βυϊγιάρ διηγείται, αντίθετα, την ιστορία των αφανών που πράγματι άλωσαν τη Βαστίλλη. Είναι ένα βιβλίο χάρη στο οποίο η ημέρα της επετείου της Γαλλικής Επανάστασης, η ημέρα της εθνικής εορτής της Γαλλίας, μοιάζει να ανακτά το ορμητικό και ανυπότακτο μεγαλείο της. Ένα βιβλίο με παθιασμένη γραφή, το οποίο καθιστά πρόδηλο αυτό που συνήθως λησμονούμε: η ελευθερία απαιτεί και την ισότητα όλων ενώπιον της Ιστορίας.

16.00

Ξένη λογοτεχνία

Ημερήσια διάταξη

Ερίκ Βυϊγιάρ, Λένα Διβάνη

Η ημερήσια διάταξη στις 20 Φεβρουαρίου 1933: Η αφήγηση μιας συνηθισμένης μέρας, σε αυτόν τον βαρύ χειμωνιάτικο μήνα στο Βερολίνο, κατά την οποία λαμβάνει χώρα, στα άνετα σαλόνια του Ράιχσταγκ, η μυστική σύσκεψη είκοσι τεσσάρων βαρόνων της γερμανικής βιομηχανίας με υψηλόβαθμους αξιωματούχους του ναζιστικού καθεστώτος. Στόχος, να «περάσουν από το ταμείο» για να χρηματοδοτήσουν την άνοδο και σταθεροποίηση στην εξουσία του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος και του αποτρόπαιου αρχηγού του. Είμαστε στον «παράδεισο της βιομηχανίας και των χρηματοοικονομικών», μαζί με τους Krupp, Opel, Siemens, Telefunken, Agfa, 1G Farben… 12 Μαρτίου 1938: Στην ημερήσια διάταξη βρίσκεται η προσάρτηση της Αυστρίας. Τα επίκαιρα απαθανάτισαν μια εικόνα μηχανοκίνητων στρατευμάτων, τρομερής ισχύος, την εικόνα μιας σύγχρονης εκδοχής της ειμαρμένης. Ωστόσο, πίσω από τη στομφώδη προπαγάνδα του Γκαίμπελς υπήρξε ένας πόλεμος-αστραπή της συμφοράς, με τα πάντσερ ακινητοποιημένα, λόγω μηχανικής βλάβης, στους αυστριακούς δρόμους… Βρισκόμαστε πολύ μακριά από τον μύθο! Η ιστορία των παρασκηνίων της εγκαθίδρυσης του ναζιστικού καθεστώτος, ένα σύμφυρμα από πραξικοπηματικές ενέργειες και ωραία λόγια, μια σειρά από οργίλες τηλεφωνικές κλήσεις και χονδροειδείς απειλές, φανερώνει μια εντελώς διαφορετική πλευρά, πολύ λιγότερο ένδοξη. Η σκωπτική παρουσίαση αυτής της πραγματικότητας είναι αριστουργηματική. Η ορμητική αφήγηση συγκλονίζει. Η γραφή του Eric Vuillard αποκαθιστά στην αλληλουχία των γεγονότων το πραγματικό (ευτελές και αξιοθρήνητο) συναισθηματικό της φορτίο, το εύθραυστο της στιγμής. Ο συγγραφέας θέλει να μας θυμίσει ότι τις περισσότερες φορές αυτό που καθιστά κάποιον αήττητο δεν είναι οι περιστάσεις, αλλά η δική μας συναίνεση και οι συμβιβασμοί των ισχυρών. Γιατί η καταστροφή δεν είναι πάντοτε μοιραία…

16.00