Βλέπετε 1–15 από 77 αποτελέσματα

Τέχνη

Τέχνη

Homeward

Mark Hadjipateras

Ένας τόμος που παρουσιάζει όλο το φάσμα της καλλιτεχνικής πορείας του Μαρκ Χατζηπατέρα (γλυπτική, ζωγραφική, χαρακτική, installations) με ανάλυση της Αλεξάνδρας Κοροξενίδη.

80.00

Τέχνη

Father and Son

Βάλερι Ποστάροβ

Eνα συμμετοχικό έργο για πατέρες και γιους, φωτογραφημένους να κρατιούνται χέρι-χέρι – μια οικεία χειρονομία που γίνεται μια ήσυχη, δημόσια δήλωση. Μετά από πέντε χρόνια εργασίας και συναντήσεων σε 14 χώρες, ήρθε η ώρα για την πρώτη έκδοση: ένα διακριτικό, οικείο βιβλίο που αφήνει χώρο για την συχνά ανείπωτη αγάπη μεταξύ ανδρών.

60.00

Φώντας Λάδης

Είναι δυνατόν μια σειρά πολιτικών τραγουδιών, όπως είναι τα «Γράμματα από τη Γερμανία» – να είναι επίκαιρα, με την κυριολεκτική σημασία της λέξης, μετά από πενήντα ολόκληρα χρόνια; Ο αναγνώστης των στίχων και, κυρίως, ο ακροατής των τραγουδιών, ας κρίνει. Ο παλιός και ο καινούριος. Και εκείνος που τα υποδέχτηκε πριν από πέντε δεκαετίες και ταυτίστηκε μαζί τους, και αυτός που τα πρωτοακούει.

Είναι δυνατόν τα πολιτικά γεγονότα να επαναλαμβάνονται, οι κοινωνικές καταστάσεις να μοιάζουν, να επιμηκύνονται ή να μένουν αναλλοίωτες τόσο πολύ στον χρόνο, ώστε ο ακροατής να βλέπει σε τραγούδια που γράφτηκαν πριν από τόσες δεκαετίες, συνθήκες και συμπεριφορές που είναι σημερινές;

Ας διαβάσει και ας ακούσει άλλη μια φορά αυτά τα τραγούδια ο παλιός και ο σημερινός ακροατής, και ας απαντήσει μόνος του σε αυτά τα ερωτήματα. Ας βρει τις αντιστοιχίες, τις ομοιότητες, τις αναλογίες και ας συγκρίνει τα αισθήματα και την ιδεολογία του με όσα λένε τα τραγούδια, από τη μια, και με όσα συμβαίνουν γύρω του, από την άλλη.

Υπάρχουν μέσα σε αυτή τη σειρά τραγουδιών, καταστάσεις που σίγουρα σε τίποτα δεν άλλαξαν. Μήπως και σήμερα δεν «βγαίνει η ζωή μας στο σφυρί σε Αμερική και Ευρώπη»;

Υπάρχουν τραγούδια που σκιτσάρουν τύπους του ελληνικού ακροδεξιού παρακράτους, που καταπίεζαν στη δεκαετία του ‘60 τους Έλληνες εργάτες στη Γερμανία. Θα βρείτε τέτοιους τύπους και σήμερα να στρογγυλοκάθονται στα πίσω πίσω έδρανα της ελληνικής Βουλής. Επίσης υπάρχουν τραγούδια που προειδοποιούν από τα βάθη μισού αιώνα για τον εκκολαπτόμενο νεοναζισμό στη Γερμανία και άλλα που ειρωνεύονται τις αντιφάσεις αλλά και τις επεκτατικές τάσεις του ΝΑΤΟ σε βάρος της τότε Σοβιετικής Ένωσης. Και εδώ οι αναγωγές με το σήμερα είναι εύκολες.

Κάποια τραγούδια, στη συνέχεια, παρακολουθούν τους μετανάστες στην καθημερινότητα τους, στη δουλειά και στη σχόλη. Τέλος, κάποια άλλα αναφέρονται στην έμφυτη τάση της εργατικής τάξης να βρίσκει τους συμμάχους της και να εντοπίζει τους εχθρούς της. Και, προς ενόχλησιν κάποιων, να δίνει τα χέρια και να συσπειρώνεται μαχητικά πάνω από εθνικές και θρησκευτικές διαφορές.

Μακάρι πάντως να φτάσει σύντομα η εποχή που το περιεχόμενο τραγουδιών, όπως τα «Γράμματα από τη Γερμανία», να γίνει ανεπίκαιρο.
Φώντας Λάδης

15.90

Τζούλι Άκερμαν

Ακραία ποπ για ακραίους καιρούς. Τι συμβαίνει όταν η ποπ μουσική τρελαίνεται; Όταν οι φωνές γίνονται τσιριχτές, τα synths εκρήγνυνται και το γλυκό περιτύλιγμα του καπιταλισμού σπάει σε χίλια κομμάτια; Η απάντηση είναι η hyperpop – ένα μουσικό κίνημα που γεννήθηκε στο Λονδίνο με την PC Music και την SOPHIE, και αναγεννήθηκε στις ΗΠΑ με τους 100 gecs, για να κατακτήσει το διαδίκτυο και να ανατρέψει τα πάντα. Το Hyperpop: Η μουσική του ψηφιακού καπιταλισμού εξερευνά την hyperpop ως πολιτισμικό φαινόμενο της εποχής μας: μια μουσική που αγκαλιάζει την τεχνητότητα, τα simulacra και την υπερ-εμπορευματοποίηση, όχι για να τα χλευάσει, αλλά για να βρει μέσα τους χώρο για ειλικρινή έκφραση. Από τον «καρτούν καπιταλισμό» μέχρι τη queer ευαισθησία, από τις παραμορφωμένες baby voices μέχρι τα πλαστικά εξώφυλλα, η hyperpop αποκαλύπτει τα χάσματα του σύγχρονου κόσμου – την απόσταση ανάμεσα στη γυαλιστερή επιφάνεια και τη σκοτεινή πραγματικότητα, ανάμεσα στην υπόσχεση της ατέλειωτης κατανάλωσης και τη βία της. Μέσα από προσωπικές μαρτυρίες, πολιτισμική κριτική και θεωρητικές αναλύσεις, το βιβλίο της Julie Ackermann χαρτογραφεί μια αισθητική που γεννήθηκε στις διαδικτυακές υποκουλτούρες και εξελίχθηκε σε μια ηχητική πολιτική δήλωση. Μια ποπ που δεν υπόσχεται το μέλλον, αλλά που ζει πλήρως στο εξαντλητικό παρόν. Μια μουσική που ρωτά: Πώς νιώθουμε ζωντανοί μέσα σε έναν θανατερό κόσμο;

14.00

Κίμων Θεοδώρου

«Στη Νέα Υόρκη με θεωρούν φρικιό λόγω της ομορφιάς μου, αλλά στην Αθήνα έκανα θραύση. Με ζωγράφισαν. Με σμίλεψαν. Έγραψαν για εμένα και είπαν ότι είμαι μετενσάρκωση του Απόλλωνα!» Paul Swan. The World Magazine, Νέα Υόρκη 1915 Ο Παύλος Σουάν μεγάλωσε στη Νεμπράσκα. Από μικρό παιδί ονειρευόταν την Ελλάδα και τον κόσμο των μύθων της. Όταν ταξίδεψε για πρώτη φορά στην Αθήνα τα όσα συνέβησαν διαμόρφωσαν την καλλιτεχνική του πορεία καθοριστικά. Θα έλεγε: «Η Ακρόπολη είναι το σπίτι μου». Στις αρχές του 1911 παρουσίασε μια έκθεση ζωγραφικών έργων, στο δωμάτιο της πανσιόν όπου έμενε, στην οδό Σταδίου. Τον παρομοίασαν με τον Απόλλωνα και τον Λόρδο Βύρωνα. Η έκθεση αποτέλεσε προσκύνημα για τον κόσμο των γραμμάτων και των τεχνών εκείνης της εποχής. Πολλοί θαύμασαν τα έργα του και τον ίδιο που, μάλιστα, επιχείρησε να μιλήσει με μια δημιουργική εμμεσότητα περί σεξουαλικότητας. Άλλωστε η σαγήνη του ομοκλασικού ερωτισμού θα πρέπει να συνέβαλε στο να θεωρήσει την Ελλάδα πνευματική του πατρίδα. Η Αθήνα των πολλαπλών ταυτοτήτων τον εμψύχωσε: εκτός από ζωγράφος θα γίνει γλύπτης, χορευτής, ποιητής, ηθοποιός, νάρκισσος και εραστής της εξιδανίκευσης στην τέχνη, εστέτ και έπειτα κοινωνικός οραματιστής, ο «Λεονάρντο ντα Βίντσι της Αμερικής» ή ο «πιο όμορφος άντρας στον κόσμο» σύμφωνα με τις εφημερίδες του καιρού του. Μέχρι που, μερικές δεκαετίες αργότερα, όταν ο αρχέγονα queer πρωταγωνιστής μας είναι πια ηλικιωμένος και λησμονημένος, τον ανακαλύπτει ο Άντι Γούορχολ με αμφιλεγόμενες προθέσεις: η εποχή έχει αλλάξει και η σπίθα της νεωτερικότητας έφτασε στην πυρίτιδα. Η παρούσα μελέτη ακολουθεί βηματισμούς πριν, κατά τη διάρκεια, και μετά από τις αθηναϊκές ημέρες του Σουάν, με κύρια, ωστόσο, επικέντρωση σε αυτές και τον σύγχρονο ορίζοντα υποδοχής, μέσα από πρωτογενή και δευτερογενή έρευνα, ενώ συνάμα διακλαδώνεται σε θέματα φύλου και ιστορίας της τέχνης.
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

15.58

Τέχνη

Singapore Sling

Νίκος Νικολαΐδης

Η ιδέα του βιβλίου με την ιστορία της ταινίας “Singapore Sling” προέκυψε κυρίως λόγω του διαρκούς ενδιαφέροντος και της μεγάλης απήχησης του κοινού στις προβολές της ταινίας (καθώς και τις συνεχείς πωλήσεις του DVD) σε χώρες όπως η Γαλλία ή η Αμερική και φυσικά στην Ελλάδα, όπου προβάλλεται διαρκώς σε φεστιβάλ κινηματογράφου, αφιερώματα, εκδηλώσεις και δράσεις, όπως στη «Χαμένη Λεωφόρο του Ελληνικού Σινεμά», τις «Νύχτες Πρεμιέρας» κ.α.

Την επιμέλεια της έκδοσης της Restless Wind –εταιρείας του Συμεών Νικολαΐδη-, ανέλαβαν η σύντροφος και συνεργάτης του Ν.Ν., σκηνογράφος-ενδυματολόγος Μαρί Λουίζ Βαρθολομαίου Νικολαΐδου και ο γιος του Συμεών Νικολαΐδης. Τον γραφιστικό σχεδιασμό υπογράφει ο Πάνος Κασιάρης.

Κείμενα ειδικά για την έκδοση έγραψαν ο σκηνοθέτης Αλέξης Αλεξίου και ο σκηνοθέτης/μουσικός Αλέξανδρος Βούλγαρης/The Boy.

Το βιβλίο περιλαμβάνει το σενάριο της ταινίας, το οποίο αναζητούσαν συχνά νέα παιδιά και φοιτητές κινηματογραφικών σχολών -για πρώτη φορά μαζί με τις κομμένες σκηνές.

Περιλαμβάνει επίσης το ημερολόγιο της δημιουργίας της ταινίας, γραμμένο από την Μαρί Λουίζ Βαρθολομαίου Νικολαΐδου, φωτογραφίες από τις πρόβες, τα γυρίσματα και το έργο, δημοσιεύματα, αφηγήσεις, συνεντεύξεις και κείμενα του σκηνοθέτη και των πρωταγωνιστών, κριτικές και άρθρα από τις πρώτες φεστιβαλικές μέρες έως τις σύγχρονες επετειακές προβολές: όλα συνθέτουν ένα βιβλίο-μύηση στο μοναδικό νικολαϊδικό σύμπαν που παραμένει πάντα ανοιχτό.

 

29.68

Φάτμα Χασσόνα

Αυτό το βιβλίο είναι φόρος τιμής στο ταλέντο και το κουράγιο της Φάτμα Χασσόνα, της Παλαιστίνιας φωτογράφου που σκοτώθηκε 25 ετών από drone του Ισραηλινού στρατού στο σπίτι της στη Γάζα. Οι φωτογραφίες που μας χάρισε είναι πολύτιμες όσο και αναγκαίες: Μας υποχρεώνουν να μην κλείσουμε τα μάτια, να μην πούμε ότι δεν γνωρίζαμε. Οι φωτογραφίες αυτές έφτασαν σε εμάς χάρη στη Σεπιντέ Φαρσί, την Ιρανή σκηνοθέτρια του ντοκυμανταίρ “Κράτα την ψυχή σου στο χέρι και περπάτα”: «Περάσαμε όλη τη χρονιά συζητώντας για το νόημα που αποκτά η ζωή όταν πέφτουν οι βόμβες. Εκείνη ανέλαβε να καταγράψει τον πόλεμο από τον Οκτώβριο του 2023, την καταστροφή στο αποκορύφωμα της ισραηλινής κατοχής, η οποία χωρίς κανέναν ενδοιασμό χαρακτηρίζεται γενοκτονία. Κι εγώ να συλλέξω αυτή τη μαρτυρία, την κραυγή ζωής, το χαμόγελο και τις λέξεις της».

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Οι φωτογραφίες της Φάτμα Χασσόνα τραβήχτηκαν στον Βορρά της Λωρίδας της Γάζας, στις συνοικίες Αλ-Τουφά, Τζαμπαλίγια, Μπεΐτ Λαχίγια, Αλ-Ζεϊτούν και Σουζάγια, μεταξύ Δεκεμβρίου 2023 και Δεκεμβρίου 2024. Τα κείμενα έχουν αντληθει από τις συνομιλίες μεταξύ της Φάτμα Χασσόνα και της Σεπιντέ Φαρσί που έλαβαν χώρα μεταξύ Ιουλίου 2024 και Απριλίου 2025 στο πλαίσιο των γυρισμάτων της ταινίας “Κράτα την ψυχή σου στο χέρι και περπάτα”, σε σκηνοθεσία της Σεπιντέ Φαρσί.

(Από την παρουσίαση της έκδοσης)

31.00

Γιώργος Νικολαΐδης

Μια κοινωνία που αλλάζει, η καθημερινότητα, οι δρόμοι, οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις, η ανήσυχη νέα γενιά που αναδύεται, σαν μια νέα φωνή, μέσα από τον συνδυασμό μουσικής και κοινωνικών ανησυχιών και που συγκρούεται με το κράτος και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς· όλα περνούν μέσα από τις σκληρά ρεαλιστικές, σχεδόν γυμνές, ασπρόμαυρες φωτογραφίες ενός ανθρώπου που αποτέλεσε αναπόσπαστο μέρος του βουερού ποταμιού της δεκαετίας του ’80.

Το φωτογραφικό αποτύπωμα μιας δεκαετίας που, ενώ δεν τη νοσταλγούμε, μας κάνει να αναρωτιόμαστε: «Υπάρχουνε προϋποθέσεις για μια καινούργια άνοιξη;».

Εισαγωγικά κείμενα: Νίκος Γ. Ξυδάκης, Μιχαήλ Πρωτοψάλτης, Αλέξης Καλοφωλιάς

10.00

Γιάννος Κουράγιος & Ίλια Νταϊφά

Οι πολυετείς ανασκαφικές έρευνες στη θέση Μάντρα και στη νησίδα Τσιμηντήρι, που κατά την αρχαιότητα ήταν ενωμένη με το Δεσποτικό, σε συνάρτηση με τη μελέτη του αρχαιολογικού υλικού, έχουν δώσει τη δυνατότητα να κατανοηθεί πλήρως ο χαρακτήρας μιας από τις πιο σημαντικές θέσεις των Κυκλάδων. Η πρωιμότερη φάση της εγκατάστασης, που ανάγεται στον 8ο αι. π.Χ., είχε οικιστικό χαρακτήρα. Οι ιδρυτές του οικισμού προέρχονταν από την Πάρο. Η ακμή της χρονολογείται στον 6ο αι. π.Χ., όταν γύρω στο 550 π.Χ., με την πόλη της Πάρου να παίζει πρωτεύοντα ρόλο, διαμορφώνεται μεγαλοπρεπές τέμενος αφιερωμένο στον Απόλλωνα. Η θέση σταδιακά αναδεικνύεται σε ένα από τα μεγαλύτερα θρησκευτικά κέντρα της αρχαϊκής περιόδου στις Κυκλάδες, αφού ο πλούτος και η έκτασή της κατά τον 6ο αι. π.Χ. μπορούν να συγκριθούν μόνο με του ιερού του Απόλλωνα στη Δήλο. Από τα πρώτα χρόνια της ανασκαφής, τα κινητά ευρήματα —και κυρίως τα αγγεία που έφεραν επιγραφές με το όνομά του— είχαν προσδιορίσει τον Απόλλωνα ως τη λατρευόμενη θεότητα του σημαντικού αυτού ιερού.

Αυτό το λεύκωμα κυκλοφορεί λίγους μήνες μετά την ολοκλήρωση της αποκατάστασης του αρχαϊκού Kτιρίου Δ και συμπληρώνει μια σειρά εκδόσεων που έκαναν γνωστούς στο ευρύ κοινό τους θησαυρούς του Δεσποτικού.

 

Years of excavation at Mandra and on the islet of Tsimintiri, which in ancient times was connected to Despotiko by a strip of land, an isthmus, along with the study of archaeological materials, have allowed scholars to fully understand the character and function of one of the most important sites in the Cyclades. In its earliest phase (8th century BC), the settlement primarily served residential purposes. The founders of this settlement came from the island of Paros. Its heyday dates to the 6th century BC, when around 550 BC, with the city of Paros playing a leading role, a monumental temple dedicated to Apollo was constructed. The site gradually emerged as one of the largest Cycladic religious centres of the Archaic period, its wealth and size in the 6th century BC comparable only to the sanctuary of Apollo on Delos. From the early years of the excavation, finds – mainly vessels bearing inscriptions with his name – had confirmed Apollo as the deity worshipped at this important sanctuary.

This album follows the completion of the restoration of the Archaic Building Δ and complements a series of publications that introduced the treasures of Despotiko to the general public.

40.00

Τέχνη

Boys with feelings

Κωστής Φωκάς

Το Hyper Hypo παρουσιάζει με ιδιαίτερη χαρά το Boys With Feelings, το πρώτο solo φωτογραφικό βιβλίο του διακεκριμένου φωτογράφου Κωστή Φωκά.

Το έργο του Φωκά εστιάζει σταθερά στο ανθρώπινο σώμα, και ειδικά στο Boys With Feelings, στο γυμνό ανδρικό σώμα. Οι μορφές, άλλοτε σαν χορευτών μπαλέτου και άλλοτε σαν ακροβατών, αλλόκοτες και περιπλεγμένες, αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και με τον θεατή με έναν ιδιαίτερα εκφραστικό τρόπο. Δεν πρόκειται για συνηθισμένες γυμνές φωτογραφίες. Τα πρόσωπα παραμένουν αόρατα, με εξαίρεση λίγα μεμονωμένα βλέμματα που κοιτούν την κάμερα. Τα σώματα μεταμορφώνονται σε τοπία, σε αφηρημένες μάζες: χέρια γίνονται πόδια, κορμοί ενώνονται, δάχτυλα πιέζουν πτυχές σάρκας, αποδομώντας αυτό που θα μπορούσε να θεωρηθεί απλώς ερωτική εικόνα. Πόσα σώματα υπάρχουν σε αυτή τη φωτογραφία; Πού τελειώνει το ένα και πού αρχίζει το άλλο;

Σε μια εποχή που η αποξένωση και η απομόνωση αυξάνονται, οι εικόνες του Φωκά αναδεικνύουν τη χαρά και την ομορφιά της ανθρώπινης σύνδεσης και του αγγίγματος. Με προσέγγιση που ισορροπεί ανάμεσα στο παιχνίδι και στη φόρμα, προσκαλεί τον θεατή να βιώσει την οικειότητα της κάθε στιγμής, χωρίς πατριαρχική ντροπή και ψηφιακή αποστασιοποίηση. Ο Φωκάς στρέφει τον φακό στο σώμα ως χώρο επιθυμίας, φαντασίας, υποταγής και μνήμης.

Όπως σημειώνει ο ίδιος: «Αυτό το πρότζεκτ γεννήθηκε από μοναξιά. Μέσα σε αυτή τη σιωπή άκουσα τον εαυτό μου πιο καθαρά. Σηματοδοτεί την είσοδό μου στην ενηλικίωση — ίσως κάπως αργοπορημένα, αλλά σίγουρα κάτι που αισθάνθηκα βαθιά.»

Ο ΚΩΣΤΗΣ ΦΩΚΑΣ (Αθήνα, 1979) είναι εννοιολογικός φωτογράφος με έργο που διερευνά την πολυπλοκότητα του ανθρώπινου σώματος. Έχει εκθέσει στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, μεταξύ άλλων στα Μουσείο του Λούβρου, Colette, Art Basel Miami, Μουσείο Μπενάκη και MOMus – Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Θεσσαλονίκης. Έχει επίσης συνεργαστεί και δημοσιεύσει τη δουλειά του στα Zeit Magazine, Les Inrockuptibles, L’Obs, i-D, Dazed, The Advocate, Gay Times, Gayletter και σε άλλες διεθνείς εκδόσεις και ψηφιακές πλατφόρμες.

 

35.00

Γιάννης Σολδάτος

Στο βιβλίο αυτό απομονώνεται και φωτίζεται ένα σύνολο από εκατόν δεκατέσσερις μεγάλου μήκους ταινίες που σημάδεψαν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, το συνολικό σώμα του ελληνικού κινηματογράφου.

Στα κριτήρια επιλογής των εν λόγω ταινιών έπαιξαν ρόλο ένα πλήθος παραμέτρων, με κυριότερη το στίγμα που άφησαν στην εποχή τους, αλλά και τον ιστορικό απόηχό τους ή την αντιπροσωπευτικότητά τους στο είδος που ανήκουν σαν ταινίες. Έτσι, δίπλα στις κλασικές ταινίες που καταλαμβάνουν διαχρονικά τις κορυφαίες θέσεις στις προτιμήσεις των ειδικών (Ο Δράκος, Ευδοκία, Ο θίασος, κ.λπ.) ή ταινίες αναγνωρισμένης καλλιτεχνικής αξίας ή αντίστοιχης λαϊκής απήχησης, όπως αυτή μεταφράζεται με τους υψηλούς αριθμούς εισιτηρίων, ή ακόμα ταινίες που προκάλεσαν έντονες συζητήσεις ή σκάνδαλα, υπάρχουν και ταινίες που απλώς σηματοδοτούν μια εποχή ή ένα είδος.

21.20

Γιάννης Σολδάτος

Η Συνοπτική Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου έρχεται να προστεθεί δίπλα στην αντίστοιχη, κλασική πια, Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου του ίδιου συγγραφέα και απευθύνεται σε ένα κοινό που θέλει να σχηματίσει μια ακριβή εικόνα του ντόπιου κινηματογράφου, χωρίς τις λεπτομέρειες που απευθύνονται στους μελετητές του φαινομένου.

Παρέχεται εδώ ο γοητευτικός χάρτης της ελληνικής κινηματογραφίας από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα έως τα μέσα της τρίτης δεκαετίας του παρόντος.

Περιγράφονται και τοποθετούνται αξιολογικά όλες οι ταινίες που άφησαν το στίγμα τους στην εξέλιξη του φαινομένου, καθώς και οι δημιουργοί τους· η καλλιτεχνική και εμπορική σταδιοδρομία έργων, σκηνοθετών, των σπουδαίων ηθοποιών και των λοιπών συντελεστών του κινηματογράφου μας· η κρατική πολιτική και η εθνική μας κινηματογραφία· η θρησκεία, οι κοινωνικοί θεσμοί, η ιστορία και η πολιτική του τόπου στην αλληλεπίδρασή τους με τον κινηματογράφο μας· η στάση της κριτικής γι’ αυτόν· η επιρροή του μαζικότερου θεάματος στον 20ό αιώνα στη διαμόρφωση της κοινωνικής συμπεριφοράς και αντίστοιχα οι προτιμήσεις του κοινού στην ταυτότητα του ίδιου θεάματος· τα κινηματογραφικά είδη, οι σχολές, τα ρεύματα και οι αλληλεπιδράσεις με την ντόπια γραμματεία· η συμβολή του κινηματογράφου μας στην οικονομία της χώρας.

Ένα βιβλίο ιδιαίτερα χρήσιμο για τους φοιτητές και τους μαθητές κινηματογραφικών και δραματικών σχολών.

39.22

Απόστολος Φ. Βέττας

Το δίτομο εικονογραφημένο εγκυκλοπαιδικό λεξικό για τη σκηνογραφία, την αρχιτεκτονική της σκηνής και τη θεατρική τεχνολογία με τίτλο «Α. Φ. Βέττας. Σκηνές. Σημειώσεις για την Τέχνη και την Τεχνική της Σκηνογραφίας», αποτελεί πραγματικό πόνημα ζωής του Απόστολου Βέττα, υψηλής εκπαιδευτικής προσφοράς, που εκδόθηκε από το MOMus με την επίβλεψη του ίδιου και με την υποστήριξη του Ιδρύματος Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου. Το λεξικό είναι γραμμένο με απλό τρόπο, ώστε να λειτουργεί και ως διδακτικό βοήθημα για τους νέους που θέλουν να ασχοληθούν με το θέατρο.

50.00

Κλοΐ Ντελαπόρτ

Από την παγκοσμιοποίηση στην εποχή της πλατφόρμας.

Με αφορμή τη ρωσοουκρανική σύγκρουση και τη χρήση του κινηματογράφου ως εργαλείου προπαγάνδας στο πλαίσιο της συγκεκριμένης διαμάχης, η συγγραφέας αναλαμβάνει ένα καινοτόμο εγχείρημα, αυτό της ανάδειξης των γεωπολιτικών παραμέτρων της κινηματογραφικής παραγωγής εν γένει. Η ανάλυσή της, η οποία αντλεί εννοιολογικά εργαλεία από ποικίλα γνωστικά πεδία, καταδεικνύει ότι τα κινηματογραφικά τεκταινόμενα είναι αδιαχώριστα από τις γεωπολιτικές δυναμικές που καθορίζουν τις σχέσεις μεταξύ κρατών ή/και μεταξύ τοπικών κοινοτήτων μέσα στα όρια της ίδιας εθνικής επικράτειας.

Πρόκειται για δυναμικές οι οποίες τροφοδοτούνται αφενός από τη χρήση του κινηματογράφου ως όπλου ήπιας ισχύος που «μεταφέρει αξίες και ιδεολογία», αφετέρου από τη θεμελιώδη στόχευση των κυρίαρχων κινηματογραφικών βιομηχανιών να επεκτείνουν τις οικονομικές τους δραστηριότητες πέρα από τα εθνικά τους σύνορα ή ακόμα και σε βάρος εγχώριων βιομηχανιών στις οποίες αντιπροσωπεύονται μειονοτικές κοινότητες.

Το βιβλίο αυτό αρθρώνει έναν στοχασμό πάνω στα πολυδιάστατα γεωπολιτικά διακυβεύματα του σινεμά τον 21ο αιώνα, στοχασμό ο οποίος τα τοποθετεί εκ νέου σε μια ιστορία του σινεμά που έχει ήδη έναν αιώνα πίσω της. Από την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας του φιλμ στην έλευση της εποχής με τις πλατφόρμες βίντεο on demand, το ανά χείρας βιβλίο εξετάζει όσα έκαναν οι δημόσιοι και ιδιωτικοί δρώντες του σινεμά και των οπτικοακουστικών μέσων προκειμένου να καταλάβουν κυρίαρχες θέσεις στην κινηματογραφική αγορά, διαμορφώνοντας ταυτόχρονα το πλαίσιο μέσα στο οποίο καλείται να λειτουργήσει το σινεμά ως παραγωγική διαδικασία, καταναλωτικό προϊόν, αλλά και μορφή τέχνης.

18.00

Γιάννης Ευσταθιάδης

«Μας παραδίδει ίσως τα πιο καίρια πεζά που γράφτηκαν στη γλώσσα μας για τον άνθρωπο που “ακούει”».
Νίκος Δαββέτας

«Ορισμένες φορές τα ελληνικά του κειμένου είναι ωραιότερα από τις μουσικές συνθέσεις με τις οποίες ασχολούνται».
Θόδωρος Ιωαννίδης

«Ξεδιπλώνει εδώ τη ζηλευτή ικανότητά του να οργανώνει με συνέπεια και να αναπτύσσει με άνεση το διαφορετικό κάθε φορά θέμα του».
Διονύσης Μαλούχος

«Οδηγεί με συναρπαστικό τρόπο τον αναγνώστη στο σύμπαν του μουσικού του κόσμου».
Γιώργος Μονεμβασίτης

 

 

14.00