Τζούλιαν Μπαρνς
Μάιος του 1937. Ένας τριαντάρης περιμένει δίπλα στον ανελκυστήρα μιας πολυκατοικίας του Λένινγκραντ. Περιμένει όλη τη νύχτα ότι ανά πάσα στιγμή θα τον οδηγήσουν στο Αρχηγείο της Υπηρεσίας Κρατικής Ασφάλειας. Καμιά από τις διασημότητες που γνώρισε την περασμένη δεκαετία δεν μπορεί τώρα να του φανεί χρήσιμη. Και ελάχιστοι από όσους οδηγούνται στο Αρχηγείο επιστρέφουν.
Αυτή είναι η αφετηρία του νέου αριστουργηματικού μυθιστορήματος του Μπαρνς, μια ιστορία για τη σύγκρουση ζωής και τέχνης, το θάρρος, τη δειλία, και τον πόνο του αναπόφευκτου συμβιβασμού. Το βιβλίο αναφέρεται στη ζωή, το έργο του Ντμίτρι Σοστακόβιτς καθώς και στη σύγκρουσή του με το σταλινικό καθεστώς.
Φρεντερίκ Γκρο
Ο κόσμος αυτός οδεύει προς την καταστροφή, η υπακοή είναι πρόβλημα, ενώ η ανυπακοή αποτελεί επείγουσα και επιτακτική ανάγκη. Ποιες είναι οι ρίζες της; Γιατί οι άνθρωποι παραμένουν αδρανείς και πειθήνιοι; Μπορούμε να αναζητήσουμε τις αιτίες στον κοινωνικό κομφορμισμό, στην οικονομική ανέχεια, στον σεβασμό για την αυθεντία και την εξουσία, στο κυρίαρχο πνεύμα μιας ψευδεπίγραφης συναίνεσης που αποκρύπτει τις ανισότητες και τις διαφορές. Τίποτα δεν πρέπει να μας φαίνεται φυσικό και αυτονόητο. Δεν πρέπει να υποκύπτουμε στις παραδοσιακές βεβαιότητες, τις παραδεδομένες συμπεριφορές. Δεν πρέπει να συμβιβαζόμαστε με την αδικία, με τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές ανισότητες, με την κλιματική αλλαγή, με την τραγική μοίρα που επιφυλάσσουμε στους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε κριτικά τα αυταπόδεικτα και τις γενικότητες, να ξαναβρούμε το νόημα της πολιτικής ευθύνης. Απέναντι στις άψυχες στατιστικές και τους ανώνυμους αλγόριθμους, η ανυπακοή καταφάσκει στο ανθρώπινο. Το βιβλίο του Φρεντερίκ Γκρο μάς καλεί σε διάλογο, μεταξύ άλλων, με τον Αριστοτέλη, τον Λα Μποεσί, τον Μονταίνιο, τον Καντ, την Άρεντ, τον Φουκώ, σε ηθική και πολιτική αντίσταση για μια κριτική δημοκρατία. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

