Γελάς

11.00

Εκδόσεις:

Διατίθεται άμεσα και από τα γραφεία της LiFO, Boυλής 22, 6ος όροφος, Σύνταγμα.
Ώρες γραφείου (10:00-17:00). Τηλ. 210-3254290

Διατίθεται μόνο για αγορά online μέσω του lifoshop.gr

Η αγορά παλιών τευχών της LiFO αποτελεί ξεχωριστή λειτουργία του Shop.

Οι παραγγελίες για τα τεύχη της LiFO θα γίνονται ξεχωριστά και θα αποστέλλονται ξεχωριστά από άλλες αγορές από το LiFO Shop.

Tα έξοδα αποστολής υπολογίζονται για κάθε τεύχος ξεχωριστά.

Κωδικός προϊόντος: LF-BK-10988 Κατηγορία:

Όσοι αγόρασαν αυτό το προϊόν, επέλεξαν επίσης

Φώντας Λάδης

Είναι δυνατόν μια σειρά πολιτικών τραγουδιών, όπως είναι τα «Γράμματα από τη Γερμανία» – να είναι επίκαιρα, με την κυριολεκτική σημασία της λέξης, μετά από πενήντα ολόκληρα χρόνια; Ο αναγνώστης των στίχων και, κυρίως, ο ακροατής των τραγουδιών, ας κρίνει. Ο παλιός και ο καινούριος. Και εκείνος που τα υποδέχτηκε πριν από πέντε δεκαετίες και ταυτίστηκε μαζί τους, και αυτός που τα πρωτοακούει.

Είναι δυνατόν τα πολιτικά γεγονότα να επαναλαμβάνονται, οι κοινωνικές καταστάσεις να μοιάζουν, να επιμηκύνονται ή να μένουν αναλλοίωτες τόσο πολύ στον χρόνο, ώστε ο ακροατής να βλέπει σε τραγούδια που γράφτηκαν πριν από τόσες δεκαετίες, συνθήκες και συμπεριφορές που είναι σημερινές;

Ας διαβάσει και ας ακούσει άλλη μια φορά αυτά τα τραγούδια ο παλιός και ο σημερινός ακροατής, και ας απαντήσει μόνος του σε αυτά τα ερωτήματα. Ας βρει τις αντιστοιχίες, τις ομοιότητες, τις αναλογίες και ας συγκρίνει τα αισθήματα και την ιδεολογία του με όσα λένε τα τραγούδια, από τη μια, και με όσα συμβαίνουν γύρω του, από την άλλη.

Υπάρχουν μέσα σε αυτή τη σειρά τραγουδιών, καταστάσεις που σίγουρα σε τίποτα δεν άλλαξαν. Μήπως και σήμερα δεν «βγαίνει η ζωή μας στο σφυρί σε Αμερική και Ευρώπη»;

Υπάρχουν τραγούδια που σκιτσάρουν τύπους του ελληνικού ακροδεξιού παρακράτους, που καταπίεζαν στη δεκαετία του ‘60 τους Έλληνες εργάτες στη Γερμανία. Θα βρείτε τέτοιους τύπους και σήμερα να στρογγυλοκάθονται στα πίσω πίσω έδρανα της ελληνικής Βουλής. Επίσης υπάρχουν τραγούδια που προειδοποιούν από τα βάθη μισού αιώνα για τον εκκολαπτόμενο νεοναζισμό στη Γερμανία και άλλα που ειρωνεύονται τις αντιφάσεις αλλά και τις επεκτατικές τάσεις του ΝΑΤΟ σε βάρος της τότε Σοβιετικής Ένωσης. Και εδώ οι αναγωγές με το σήμερα είναι εύκολες.

Κάποια τραγούδια, στη συνέχεια, παρακολουθούν τους μετανάστες στην καθημερινότητα τους, στη δουλειά και στη σχόλη. Τέλος, κάποια άλλα αναφέρονται στην έμφυτη τάση της εργατικής τάξης να βρίσκει τους συμμάχους της και να εντοπίζει τους εχθρούς της. Και, προς ενόχλησιν κάποιων, να δίνει τα χέρια και να συσπειρώνεται μαχητικά πάνω από εθνικές και θρησκευτικές διαφορές.

Μακάρι πάντως να φτάσει σύντομα η εποχή που το περιεχόμενο τραγουδιών, όπως τα «Γράμματα από τη Γερμανία», να γίνει ανεπίκαιρο.
Φώντας Λάδης

15.90

Τζούλι Άκερμαν

Ακραία ποπ για ακραίους καιρούς. Τι συμβαίνει όταν η ποπ μουσική τρελαίνεται; Όταν οι φωνές γίνονται τσιριχτές, τα synths εκρήγνυνται και το γλυκό περιτύλιγμα του καπιταλισμού σπάει σε χίλια κομμάτια; Η απάντηση είναι η hyperpop – ένα μουσικό κίνημα που γεννήθηκε στο Λονδίνο με την PC Music και την SOPHIE, και αναγεννήθηκε στις ΗΠΑ με τους 100 gecs, για να κατακτήσει το διαδίκτυο και να ανατρέψει τα πάντα. Το Hyperpop: Η μουσική του ψηφιακού καπιταλισμού εξερευνά την hyperpop ως πολιτισμικό φαινόμενο της εποχής μας: μια μουσική που αγκαλιάζει την τεχνητότητα, τα simulacra και την υπερ-εμπορευματοποίηση, όχι για να τα χλευάσει, αλλά για να βρει μέσα τους χώρο για ειλικρινή έκφραση. Από τον «καρτούν καπιταλισμό» μέχρι τη queer ευαισθησία, από τις παραμορφωμένες baby voices μέχρι τα πλαστικά εξώφυλλα, η hyperpop αποκαλύπτει τα χάσματα του σύγχρονου κόσμου – την απόσταση ανάμεσα στη γυαλιστερή επιφάνεια και τη σκοτεινή πραγματικότητα, ανάμεσα στην υπόσχεση της ατέλειωτης κατανάλωσης και τη βία της. Μέσα από προσωπικές μαρτυρίες, πολιτισμική κριτική και θεωρητικές αναλύσεις, το βιβλίο της Julie Ackermann χαρτογραφεί μια αισθητική που γεννήθηκε στις διαδικτυακές υποκουλτούρες και εξελίχθηκε σε μια ηχητική πολιτική δήλωση. Μια ποπ που δεν υπόσχεται το μέλλον, αλλά που ζει πλήρως στο εξαντλητικό παρόν. Μια μουσική που ρωτά: Πώς νιώθουμε ζωντανοί μέσα σε έναν θανατερό κόσμο;

14.00

Κίμων Θεοδώρου

«Στη Νέα Υόρκη με θεωρούν φρικιό λόγω της ομορφιάς μου, αλλά στην Αθήνα έκανα θραύση. Με ζωγράφισαν. Με σμίλεψαν. Έγραψαν για εμένα και είπαν ότι είμαι μετενσάρκωση του Απόλλωνα!» Paul Swan. The World Magazine, Νέα Υόρκη 1915 Ο Παύλος Σουάν μεγάλωσε στη Νεμπράσκα. Από μικρό παιδί ονειρευόταν την Ελλάδα και τον κόσμο των μύθων της. Όταν ταξίδεψε για πρώτη φορά στην Αθήνα τα όσα συνέβησαν διαμόρφωσαν την καλλιτεχνική του πορεία καθοριστικά. Θα έλεγε: «Η Ακρόπολη είναι το σπίτι μου». Στις αρχές του 1911 παρουσίασε μια έκθεση ζωγραφικών έργων, στο δωμάτιο της πανσιόν όπου έμενε, στην οδό Σταδίου. Τον παρομοίασαν με τον Απόλλωνα και τον Λόρδο Βύρωνα. Η έκθεση αποτέλεσε προσκύνημα για τον κόσμο των γραμμάτων και των τεχνών εκείνης της εποχής. Πολλοί θαύμασαν τα έργα του και τον ίδιο που, μάλιστα, επιχείρησε να μιλήσει με μια δημιουργική εμμεσότητα περί σεξουαλικότητας. Άλλωστε η σαγήνη του ομοκλασικού ερωτισμού θα πρέπει να συνέβαλε στο να θεωρήσει την Ελλάδα πνευματική του πατρίδα. Η Αθήνα των πολλαπλών ταυτοτήτων τον εμψύχωσε: εκτός από ζωγράφος θα γίνει γλύπτης, χορευτής, ποιητής, ηθοποιός, νάρκισσος και εραστής της εξιδανίκευσης στην τέχνη, εστέτ και έπειτα κοινωνικός οραματιστής, ο «Λεονάρντο ντα Βίντσι της Αμερικής» ή ο «πιο όμορφος άντρας στον κόσμο» σύμφωνα με τις εφημερίδες του καιρού του. Μέχρι που, μερικές δεκαετίες αργότερα, όταν ο αρχέγονα queer πρωταγωνιστής μας είναι πια ηλικιωμένος και λησμονημένος, τον ανακαλύπτει ο Άντι Γούορχολ με αμφιλεγόμενες προθέσεις: η εποχή έχει αλλάξει και η σπίθα της νεωτερικότητας έφτασε στην πυρίτιδα. Η παρούσα μελέτη ακολουθεί βηματισμούς πριν, κατά τη διάρκεια, και μετά από τις αθηναϊκές ημέρες του Σουάν, με κύρια, ωστόσο, επικέντρωση σε αυτές και τον σύγχρονο ορίζοντα υποδοχής, μέσα από πρωτογενή και δευτερογενή έρευνα, ενώ συνάμα διακλαδώνεται σε θέματα φύλου και ιστορίας της τέχνης.
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

15.58

Τέχνη

Singapore Sling

Νίκος Νικολαΐδης

Η ιδέα του βιβλίου με την ιστορία της ταινίας “Singapore Sling” προέκυψε κυρίως λόγω του διαρκούς ενδιαφέροντος και της μεγάλης απήχησης του κοινού στις προβολές της ταινίας (καθώς και τις συνεχείς πωλήσεις του DVD) σε χώρες όπως η Γαλλία ή η Αμερική και φυσικά στην Ελλάδα, όπου προβάλλεται διαρκώς σε φεστιβάλ κινηματογράφου, αφιερώματα, εκδηλώσεις και δράσεις, όπως στη «Χαμένη Λεωφόρο του Ελληνικού Σινεμά», τις «Νύχτες Πρεμιέρας» κ.α.

Την επιμέλεια της έκδοσης της Restless Wind –εταιρείας του Συμεών Νικολαΐδη-, ανέλαβαν η σύντροφος και συνεργάτης του Ν.Ν., σκηνογράφος-ενδυματολόγος Μαρί Λουίζ Βαρθολομαίου Νικολαΐδου και ο γιος του Συμεών Νικολαΐδης. Τον γραφιστικό σχεδιασμό υπογράφει ο Πάνος Κασιάρης.

Κείμενα ειδικά για την έκδοση έγραψαν ο σκηνοθέτης Αλέξης Αλεξίου και ο σκηνοθέτης/μουσικός Αλέξανδρος Βούλγαρης/The Boy.

Το βιβλίο περιλαμβάνει το σενάριο της ταινίας, το οποίο αναζητούσαν συχνά νέα παιδιά και φοιτητές κινηματογραφικών σχολών -για πρώτη φορά μαζί με τις κομμένες σκηνές.

Περιλαμβάνει επίσης το ημερολόγιο της δημιουργίας της ταινίας, γραμμένο από την Μαρί Λουίζ Βαρθολομαίου Νικολαΐδου, φωτογραφίες από τις πρόβες, τα γυρίσματα και το έργο, δημοσιεύματα, αφηγήσεις, συνεντεύξεις και κείμενα του σκηνοθέτη και των πρωταγωνιστών, κριτικές και άρθρα από τις πρώτες φεστιβαλικές μέρες έως τις σύγχρονες επετειακές προβολές: όλα συνθέτουν ένα βιβλίο-μύηση στο μοναδικό νικολαϊδικό σύμπαν που παραμένει πάντα ανοιχτό.

 

29.68

Φάτμα Χασσόνα

Αυτό το βιβλίο είναι φόρος τιμής στο ταλέντο και το κουράγιο της Φάτμα Χασσόνα, της Παλαιστίνιας φωτογράφου που σκοτώθηκε 25 ετών από drone του Ισραηλινού στρατού στο σπίτι της στη Γάζα. Οι φωτογραφίες που μας χάρισε είναι πολύτιμες όσο και αναγκαίες: Μας υποχρεώνουν να μην κλείσουμε τα μάτια, να μην πούμε ότι δεν γνωρίζαμε. Οι φωτογραφίες αυτές έφτασαν σε εμάς χάρη στη Σεπιντέ Φαρσί, την Ιρανή σκηνοθέτρια του ντοκυμανταίρ “Κράτα την ψυχή σου στο χέρι και περπάτα”: «Περάσαμε όλη τη χρονιά συζητώντας για το νόημα που αποκτά η ζωή όταν πέφτουν οι βόμβες. Εκείνη ανέλαβε να καταγράψει τον πόλεμο από τον Οκτώβριο του 2023, την καταστροφή στο αποκορύφωμα της ισραηλινής κατοχής, η οποία χωρίς κανέναν ενδοιασμό χαρακτηρίζεται γενοκτονία. Κι εγώ να συλλέξω αυτή τη μαρτυρία, την κραυγή ζωής, το χαμόγελο και τις λέξεις της».

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Οι φωτογραφίες της Φάτμα Χασσόνα τραβήχτηκαν στον Βορρά της Λωρίδας της Γάζας, στις συνοικίες Αλ-Τουφά, Τζαμπαλίγια, Μπεΐτ Λαχίγια, Αλ-Ζεϊτούν και Σουζάγια, μεταξύ Δεκεμβρίου 2023 και Δεκεμβρίου 2024. Τα κείμενα έχουν αντληθει από τις συνομιλίες μεταξύ της Φάτμα Χασσόνα και της Σεπιντέ Φαρσί που έλαβαν χώρα μεταξύ Ιουλίου 2024 και Απριλίου 2025 στο πλαίσιο των γυρισμάτων της ταινίας “Κράτα την ψυχή σου στο χέρι και περπάτα”, σε σκηνοθεσία της Σεπιντέ Φαρσί.

(Από την παρουσίαση της έκδοσης)

31.00