H μελέτη της ελληνικής πεζογραφίας γινόταν μέχρι τώρα μέσα από διάφορα πρίσματα (γενιές, ξένες επιδράσεις ή ρεύματα), εδώ επιχειρείται μια διαφορετική της προσέγγιση μέσω του τραύματος, της μνήμης και της μεταφοράς, με τις έννοιες αυτές να χρησιμοποιούνται ως άξονες γύρω από τους οποίους περιστρέφονται οι συζητήσεις περί έθνους και μυθοπλασίας. Ο πιο πρόσφορος τρόπος για να δούμε το πώς αλλάζει η σχέση λογοτεχνίας και έθνους είναι μέσω του ιστορικού μυθιστορήματος. Το παλαιότερο ιστορικό μυθιστόρημα επεδίωκε να επιβεβαιώσει την εθνική ιστορία, να στηρίξει το έθνος, και ήταν γέννημα του ιστορισμού. Οι βασικές προϋποθέσεις του, όπως η χρονική απόσταση μεταξύ του χρόνου συγγραφής και της μυθιστορηματικής δράσης, ο διδακτικός του ρόλος ή η λειτουργία του ως συμπληρώματος της ιστορικής γνώσης, τίθενται υπό αμφισβήτηση. Το νέο μετα-ιστορικό μυθιστόρημα, απότοκο του μεταμοντερνισμού και επιβεβαίωση του παροντισμού, διερευνά την ετερότητα του έθνους, τις αποσιωπημένες πτυχές και τα τραύματα της εθνικής ιστορίας. Βλέπει το παρελθόν περισσότερο στο παρόν, αμφισβητεί τις εθνικές αλήθειες και δεν βασίζεται τόσο στη μαρτυρία όσο στη διερεύνηση του ιστορικού αρχείου, επιχειρώντας παράλληλα τη μετάβαση από το έθνος στον κόσμο και από την εσωστρεφή ματιά στη διασπορική. Η Μεταπολίτευση δεν φέρνει μόνο ένα νέου είδους μετα-ιστορικό μυθιστόρημα αλλά και νέες αναγνώσεις του παλαιότερου, καθώς η ιστορία δεν γνωρίζει το τέλος της αλλά αξιοποιεί τον ανατροφοδοτικό της διάλογο με τη μνήμη, το τραύμα και το αρχείο. Με έμφαση στη μεταπολιτευτική περίοδο και με συγκριτικές αναγωγές σε παλαιότερα κείμενα, σε αυτό το βιβλίο αναλύονται οι διάφοροι τρόποι εμπλοκής του μυθιστορήματος με το έθνος και την ιστορία του.
Στέλιος Βαρβαρέσος
Από τον ταξιδιώτη στον τουρίστα.
Στα τέλη του 19ου αιώνα τα ταξίδια του Γάλλου ιμπρεσιονιστή ζωγράφου Πολ Γκογκέν από το Παρίσι στη Γαλλική Πολυνησία αποσκοπούσαν στην αναζήτηση του επίγειου παραδείσου και αυτό απεικονίστηκε με αριστουργηματικό τρόπο στους ονειρικούς πίνακες του.
Σήμερα, το ταξίδι αποτελεί την “πρώτη ύλη” της σημαντικότερης βιομηχανίας του πλανήτη, του τουρισμού. Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, ο τουρισμός, η σύγχρονη έκφραση του ταξιδιού, αναπτύχθηκε ταχύτατα μέσα σ’ ένα διαρκώς διευρυνόμενο έλλειμμα ανθρωποκεντρισμού. Ο ταξιδιώτης έχει αντικατασταθεί από τον τουρίστα-καταναλωτή, το ταξίδι ταυτίζεται περισσότερο με τη μεταφορά, ενώ ο πραγματικός ταξιδιώτης, ο κατεξοχήν κάτοχος της τέχνης του ταξιδιού, αντιπροσωπεύει πλέον έναν κόσμο υπό εξαφάνιση. Τι είναι άραγε το ταξίδι; Τι περιλαμβάνει; Ποιος είναι ο ταξιδιώτης; Τι αναζητά; Τι αντιπροσωπεύει ο τουρίστας; Τι εκπροσωπεί ο σύγχρονος τουρισμός; Στόχος του βιβλίου δεν είναι μόνο η προσέγγιση του ταξιδιού ως μια μορφή τέχνης και η διείσδυση στον μύθο που το περιβάλλει. Επιδίωξη του επίσης είναι να “ξεγυμνώσει” τους πρωταγωνιστές του, τον ταξιδιώτη και τον τουρίστα, να θέσει αλλά και να απαντήσει σε μια σειρά από ερωτήματα που θέτει από τη φύση του το ίδιο το ταξίδι, έχοντας ως πυξίδα την ταξιδιωτική εμπειρία του συγγραφέα σε τέσσερις ηπείρους. Για την επιτυχή έκβαση αυτής της απόπειρας ο συγγραφέας δίνει τον “λόγο” σε μεγάλους ταξιδιώτες και ταξιδιωτικούς συγγραφείς, σε λογοτέχνες, φιλόσοφους κ.λπ. για να αναφερθούν και να απαντήσουν μέσα από τις εξιστορήσεις τους ή τις τοποθετήσεις τους, άλλοτε με γλαφυρό και άλλοτε με φιλοσοφικό τρόπο, στα μικρά ή στα μεγάλα “ατυχήματα” του ταξιδιού, στα παράδοξα του, στον τελικό απολογισμό, με επίκεντρο πάντα τον άνθρωπο, τον συνειδητό ταξιδιώτη.
Το βιβλίο επιχειρεί να προβληματίσει αλλά και να καλύψει, έστω και ελάχιστα, το τεράστιο κενό που υπάρχει στην ελληνική βιβλιογραφία σχετικά με τη μελέτη του ταξιδιού, του ταξιδιώτη και του τουρίστα. Πρωτίστως όμως απευθύνεται σε αυτούς που βλέπουν το ταξίδι ως μια διαδικασία καταπολέμησης της άγνοιας και οικειοποίησης του περιβάλλοντος κόσμου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Στεμπάστιαν Φίτζεκ
Για ακόμα μία φορά, ο Fitzek μάς εκπλήσσει με μια συλλεκτική έκδοση με διαδραστικό εφέ εξωφύλλου αλλά και μια ανατριχιαστική ιστορία!
Νόμιζε πως ο μεγαλύτερος της φόβος ήταν να είναι μόνη. Μέχρι που ανακάλυψε ότι μόνη δεν ήταν ποτέ.
Η ποινικολόγος Ζάρα Βολφ πάσχει από μονοφοβία, τον φόβο της μοναξιάς. Αυτό που δεν γνωρίζει είναι πως, απ’ όταν μετακόμισε με την κόρη της στα προάστια του Βερολίνου, έχει έναν αόρατο γείτονα που δεν πρόκειται να την αφήσει μόνη ούτε για ένα δευτερόλεπτο…
Το κακό παραμονεύει κοντά σου.
Πιο κοντά σου απ’ ό,τι μπορείς να φανταστείς…
Το νέο μυθιστόρημα του Νο 1 συγγραφέα ψυχολογικών θρίλερ υπόσχεται εγγυημένα άγρυπνες νύχτες!




