Για πρώτη φορά παρουσιάζεται η ιστορία της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών κατά τα κρίσιμα χρόνια της Απριλιανής Δικτατορίας και της Μεταπολίτευσης: 1967-1975.
Αναλύονται κριτικά ο ιδιαίτερος θεσμικός και εκπαιδευτικός ρόλο της Σχολής, η δομή των σπουδών της, καθώς και τα αισθητικά πρότυπά της σε σχέση τόσο με τον κόσμο της τέχνης στην Ελλάδα, όσο και με τον τότε διεθνή ορίζοντα της σύγχρονης τέχνης. Αναδεικνύονται συνθετικά οι ιδεολογικές και τεχνοτροπικές αντιλήψεις των καθηγητών Σχολής και ο καθοριστικός ρόλος τους στη διαμόρφωση των καλλιτεχνικών αντιλήψεων των μαθητών τους. Παρουσιάζονται επίσης τα ιδιαίτερα κοινωνικά και μορφωτικά χαρακτηριστικά των σπουδαστών και σπουδαστριών αλλά και οι σχέσεις, οι νοοτροπίες, το ήθος και το έθος της αλληλεπίδρασής τους που συνιστούσαν εκείνη τη μοναδική δημιουργική ατμόσφαιρα της Σχολής ως ετεροτοπία απόκλισης.
Ανασυστήνεται αφενός η στάση των καθηγητών της Σχολής απέναντι στη Δικτατορία, αφετέρου η ροή των συμβάντων που οδήγησαν στην αφύπνιση του Συλλόγου των Σπουδαστών της το 1972 και στη μαζική συμμετοχή τους στην κλιμάκωση των φοιτητικών κινητοποιήσεων ενάντια στο καθεστώς, που κορυφώθηκαν με την Κατάληψη του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973.
Μέσα από τις αφηγήσεις τους αποκαλύπτεται πως στην απόφαση για την Κατάληψη είχε πρωτοστατήσει δυναμικά ομάδα σπουδαστών και σπουδαστριών της Σχολής, καθώς και ότι τόσο ο Ραδιοφωνικός Σταθμός, όσο και το Ιατρείο του Πολυτεχνείου οργανώθηκαν και λειτούργησαν αρχικά με δικές τους πρωτοβουλίες από τις πρώτες ώρες της Κατάληψης. Περιγράφονται επίσης όσα διαδραματίστηκαν κατά τις τρεις ημέρες της εξέγερσης στο δωρικό περιστύλιο της Σχολής και τεκμηριώνονται οι διώξεις και φυλακίσεις σπουδαστών της κατά την περίοδο της Χούντας του Ιωαννίδη, καθώς και η «ανεξιχνίαστη» δολοφονία του Γιάννη Καΐλη.
Τέλος, παρουσιάζεται το πώς μέσα στην αλληλουχία των ραγδαίων γεγονότων της Μεταπολίτευσης το φοιτητικό κίνημα της Σχολής ήρθε σε ρήξη με τους καθηγητές της, η οποία οδήγησε στη ριζική αναδόμηση των σπουδών της.
Άννα Καταρίνα Σάφνερ
Γιατί νιώθουμε όλοι τόσο εξαντλημένοι; Μήπως παλεύουμε ν’ ανταποκριθούμε στα υψηλά πρότυπα που θέτει ο τελειομανής εαυτός μας ή απλώς πασχίζουμε να αντεπεξέλθουμε στις πολλαπλές απαιτήσεις της σύγχρονης ζωής; H Anna Katharina Schaffner, ιστορικός του πολιτισμού και εξειδικευμένη coach για το burnout καταπιάνεται με όλους εκείνους τους παράγοντες που μας στερούν την ελευθερία και μας αρρωσταίνουν.
Αντλώντας από την επιστήμη, τη λογοτεχνία και τη φιλοσοφία, η Schaffner ανιχνεύει τα αίτια και την ιστορία της εξάντλησης και παράλληλα αναδεικνύει νέους τρόπους για την καταπολέμηση του στρες και της αρνητικότητας. Ένα αντισυμβατικό και ευρηματικό βιβλίο, παρηγορητικό και ανακουφιστικό, γεμάτο πρακτικές συμβουλές που μας δείχνει πώς μπορούμε να ελέγξουμε την εξάντλησή μας και να ξαναβρούμε τη χαρά της ζωής. «Αντίδοτο στον εξαντλητικό σύγχρονο τρόπο ζωής» (The Sunday Times).
Αντώνης Μυλωνάκης
Τα φαντάσματα δεν τρομάζουν καθόλου τη Λίλυ και τον κολλητό της, τον Άλεξ! Το αντίθετο μάλιστα. Τα βρίσκουν συναρπαστικά, έχουν διαβάσει τα πάντα γι’ αυτά και πιστεύουν ότι αν καταφέρεις να γίνεις φίλος με ένα φάντασμα, μπορεί να σου κάνει όποια χάρη θέλεις.
Όταν λοιπόν η Λίλυ μαθαίνει πως ο πατέρας της θα παραιτηθεί από τη δουλειά του και θα χρειαστεί να μετακομίσουν με την οικογένειά της μακριά από τον αγαπημένο της φίλο, θα σκεφτεί να ζητήσει τη βοήθεια ενός… φαντάσματος. Παρέα με τον Άλεξ, και με λίγη τύχη, η Λίλυ θα καταφέρει τελικά να πραγματοποιήσει το σχέδιό της, αλλά και να αποκαλύψει άθελά της ένα μεγάλο μυστικό. Πού θα τους οδηγήσει όμως αυτό το μυστικό και ποιος θα τους πιστέψει στην προσπάθειά τους να εξηγήσουν όλα αυτά που συμβαίνουν και μόνο οι δυο τους μπορούν να δουν;
Άλλωστε κανείς δεν πιστεύει στα φαντάσματα…
Μάργκαρετ Άτγουντ
Κάθε συγγραφέας φέρει μέσα του τουλάχιστον δύο υπάρξεις: εκείνη που ζει και εκείνη που γράφει.
Μεγαλωμένη από επιστήμονες γονείς, περνούσε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου στα άγρια δάση του βόρειου Κεμπέκ: μια απέραντη παιδική χαρά για τον εντομολόγο πατέρα της και την πολυμήχανη μητέρα της. Ήταν μια ελεύθερη και ανέμελη παιδική ηλικία, κάποιες φορές απομονωμένη αλλά ταυτόχρονα συναρπαστική και όμορφη.
Η Άτγουντ ξεδιπλώνει την ιστορία της ζωής της συνδέοντας καθοριστικές προσωπικές στιγμές με τα βιβλία που σημάδεψαν το έργο της· από τη δύσκολη σχολική χρονιά που ενέπνευσε το Μάτι Γάτας, μέχρι το φορτισμένο κλίμα του Βερολίνου τη δεκαετία του 1980, όπου άρχισε να γράφει την Ιστορία της Θεραπαινίδας. Μέσα από σελίδες γεμάτες εικόνες φύσης, αναγνωστικές ανακαλύψεις και μεγάλες πολιτικές στιγμές –αλλά και από την αγάπη της για τον χαρισματικό συγγραφέα Γκρέιαμ Γκίμπσον– ξεπροβάλλουν ποιητές, αρκούδες, αστέρες του Χόλιγουντ και αξέχαστοι χαρακτήρες· μορφές που φαίνεται να έχουν βγει κατευθείαν από τις σελίδες ενός μυθιστορήματός της.
Βυθιστείτε στο σύμπαν της Μάργκαρετ Άτγουντ, στην εκρηκτική ζωή της, στην τέχνη που υπηρέτησε.




