Ο Δώρης Καλούσης δεν είναι ένας συνηθισμένος συγγραφέας. Θέλοντας να γράψει το μεγάλο του μυθιστόρημα, παλεύει με αναπάντεχες προκλήσεις, εξωτερικές αλλά και εσωτερικές. Δραπετεύει στον Παρνασσό για να συγκεντρωθεί. Όμως εκεί τον παρασέρνει ένα εντελώς άγνωστο βιβλίο, τόσο ζωντανό, ώστε ο κόσμος του αρχίζει να εισβάλλει στην πραγματικότητά του.
Αθήνα, 1942. Ο Χριστόφορος Μπάμιας, απότακτος δημοκρατικός αξιωματικός, αναλαμβάνει να προστατεύσει τον φιλόλογο Βασίλη Σφενδαμή. Όμως τίποτα δεν είναι απλό στην αποστολή του, σε μια πόλη που πεινάει και σε μια εποχή όπου οι Ναζί σχεδιάζουν να γυρίσουν ταινία την Ορέστεια του Αισχύλου ως ύμνο στον Φύρερ. Ο Σφενδαμής απειλείται για να προσυπογράψει την πιο τερατώδη διαστρέβλωση του αρχαίου πνεύματος. Ο Μπάμιας πρέπει να τον σώσει, και μαζί του, κάτι πολύ μεγαλύτερο: την Αλήθεια. Στο πλευρό του έχει τον Γαλάνη, έναν σκύλο που δεν είναι ακριβώς… σκύλος.
Από τα σκοτεινά παρασκήνια της Ακαδημίας Αθηνών μέχρι το Μαντείο των Δελφών, από τον Απόλλωνα ως τον Διόνυσο, από το ένδοξό μας παρελθόν ως τη σημερινή μας σχιζοφρένεια, η δράση, η σάτιρα και το μυστήριο υφαίνουν ένα μυθιστόρημα για τη δύναμη της Ιστορίας και το λεπτό νήμα που χωρίζει τον μύθο από την πραγματικότητα, τη σοφία από την τρέλα, την αφήγηση από τη ζωή.
Συμβολή του Δήμου Αθηναίων στη διαμόρφωση της πόλης των Αθηνών 1835-1912
Το ερώτημα εάν συνέβαλλε θετικά οι Δήμος Αθηναίων στη διαμόρφωση της πόλης των Αθηνών, επιχειρείται να δοθεί στην παρούσα έκδοση, μέσα από τη συστηματική ανάλυση των τεχνικών έργων του Δήμου, των αναγκών και των προϋποθέσεων που τα επέβαλλαν, του σχεδιασμού και της χρηματοδότησης βάσει των οποίων πραγματοποιήθηκαν, όπως και της συμβολής τους στη λειτουργία της πόλης. Η έρευνα καλύπτει χρονικά δύο περιόδους. Η πρώτη περίοδος αρχίζει από τη σύσταση του Δήμου Αθηναίων το 1835 και τερματίζει το 1866, εποχή όπου εστίασε κυρίως στα λειτουργικά θέματα της πόλης. Η δεύτερη περίοδος ξεκινά το 1866 όταν στο πλαίσιο του Β΄ Συντάγματος (1864) καθιερώθηκε η άμεση εκλογή των δημοτικών αρχόντων και οι Δήμος απέκτησε μεγαλύτερη δυναμική, οπότε επέδρασε και στη φυσιογνωμία της πόλης. Ολοκληρώνεται το 1912 με την ψήφιση του νέου αυτοδιοικητικού νόμου, με τον οποίο περιορίστηκαν δραστικά οι αρμοδιότητες και οι ρόλος των Δήμων. Στο πλαίσιο αυτό, ο Δήμος Αθηναίων επιχείρησε να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στη λειτουργία καθώς και στη διαμόρφωση της εικόνας της πόλης. Με τα δημοτικά έργα (υποδομών, κτηριακών έργων και εξωραϊσμών), κατάφερε κυρίως να επηρεάσει θετικά την εξέλιξη μικρότερης κλίμακας θεμάτων, συμβάλλοντας στην αναβάθμιση της ποιότητας της ζωής των δημοτών του.
Με αφορμή το θάνατο του πατέρα, οι τέσσερις γυναίκες της οικογένειας συναντιούνται για να προετοιμάσουν την κηδεία του. Μάνα, κόρη, θεία, αδερφή. Καθεμιά κουβαλάει το δικό της μερίδιο αυτής της απώλειας, τη δική της εκδοχή της ιστορίας.
Μέσα στα φορτισμένα δωμάτια του πατρικού σπιτιού οι αναμνήσεις τους θα ζωντανέψουν, θα μπλεχτούν μα και θα συγκρουστούν αναδεικνύοντας το χάσμα μεταξύ μνήμης και αλήθειας.
Η επώδυνη ενηλικίωση που φέρνει ο γονεϊκός θάνατος, ο χρόνος που χαράζει σώματα και σχέσεις και οι αθέατες ρίζες που μας καθορίζουν γίνονται το κέντρο μιας πολύπτυχης αφήγησης για όσα κληρονομούμε και όσα επιλέγουμε ν’ αφήσουμε πίσω.
Ένα τρυφερό μα και σκληρό μυθιστόρημα που διερευνά την έννοια της επιστροφής, τη δυσκολία του αποχαιρετισμού, το πένθος και τη συγχώρεση αλλά και τη στερεότητα της μνήμης ως δομικό υλικό της ζωής.
