“Άρπαξε μια σπάτουλα, έβγαλε το μάτι του Ντάμιεν Χερστ, διεύρυνε το άνοιγμα με προσπάθεια – ήταν ένας καμβάς από σφιχτές ίνες λιναριού, πολύ ανθεκτικός. Αρπάζοντας τον κολλώδη καμβά με το ένα χέρι, τον έσκισε με μια κίνηση, αποσταθεροποιώντας το καβαλέτο που σωριάστηκε καταγής.”
Ο Μισέλ Ουελμπέκ, ποιητής, μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος και κινηματογραφιστής, έγινε γνωστός με το μυθιστόρημα “Επέκταση του πεδίου της πάλης” και, ιδίως, με τα “Στοιχειώδη σωματίδια” τη δεκαετία του 1990. “Ο χάρτης και η επικράτεια” είναι το πέμπτο του μυθιστόρημα και απέσπασε τη σημαντικότερη γαλλική διάκριση για τη λογοτεχνία, το βραβείο Γκονκούρ, το 2010.
Κεντρικό πρόσωπο είναι ο μονήρης καλλιτέχνης Ζεντ Μαρτέν. Παρακολουθούμε τις σημαντικές στιγμές της βιογραφίας του, την επαγγελματική του πορεία, τη σχέση του με τις γυναίκες, με τον πατέρα του και με το κύκλωμα της τέχνης. Μια από αυτές τις στιγμές είναι η στροφή του από τη φωτογραφία στη ζωγραφική. Για τον κατάλογο της έκθεσης ζητά από τον συγγραφέα Μισέλ Ουελμπέκ να γράψει ένα κείμενο και έτσι ξεκινά μια σχέση, η οποία θα μπορούσε να εξελιχθεί σε φιλία, εάν δεν τη διέκοπτε η άγρια δολοφονία του συγγραφέα.
Μέσα από τη ζωή του Ζεντ, ο σύγχρονος δυτικός κόσμος παρουσιάζεται υπό το πρίσμα του τεχνητού, του κατασκευασμένου, του μαζικού και προτυποποιημένου, το άτομο ορίζεται ως τηλεθεατής, καταναλωτής, πελάτης, τουρίστας, χρήστης του ίντερνετ. Μόνο στο έργο τέχνης αποδίδεται η ιδιότητα του φορέα αλήθειας- το έργο τέχνης μένει ανεπηρέαστο από το γεγονός ότι αποτελεί διαπραγματεύσιμη αξία στην αγορά.
Ο επίλογος του βιβλίου εκτυλίσσεται στο μέλλον: η Ευρώπη δεν έχει πια καθόλου βιομηχανική παραγωγή. Η Γαλλία επιβιώνει, έχοντας μετατραπεί σε ιδανικό προορισμό του αγροτουρισμού, στο γερμανικό Ruhrgebiet η βλάστηση έχει πνίξει όσες βιομηχανικές εγκαταστάσεις δεν μετατράπηκαν σε εκθεσιακούς ή συναυλιακούς χώρους. Ο Ζεντ περνάει τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του σε πλήρη απομόνωση, δημιουργώντας βίντεο που “συμβολίζουν την εξάλειψη του ανθρώπινου είδους” και τον “θρίαμβο της βλάστησης”.
Καθολικό Βασικό Κεφάλαιο
Ελευθερία και αξιοπρέπεια σε έναν κόσμο χωρίς μισθό
ΣΗΜΕΡΑ, ΟΥΤΟΠΙΑ ΚΑΙ ΔΥΣΤΟΠΙΑ ΜΑΣ ΚΟΙΤΟΥΝ ΚΑΤΑΜΑΤΑ
Η τεχνητή νοημοσύνη είναι η πρώτη τεχνολογία που υποκαθιστά ταυτόχρονα νοητική και φυσική εργασία. Εισβάλλοντας στη ζωή μας, μαζί με ρομπότ, drones και αυτοκινούμενα οχήματα, πυροδοτεί μια –χωρίς προηγούμενο– επανάσταση. Ξεκινά μια νέα εποχή, βαθιά αντιφατική.
Με πρωτοφανή δημιουργία πλούτου αλλά και εκρήξεις ανισότητας.
Με εκτόξευση της παραγωγικότητας, που απειλεί όμως τους εργαζόμενους στις υπηρεσίες γνώσης με χαμηλή ελαστικότητα ζήτησης, όπως νομικά, λογιστικά, συμβουλευτικές υπηρεσίες κ.λπ.
Με πτώση τιμών αλλά και ασφυκτική πίεση στο εμπόριο.
Με τεχνολογικά άλματα και ταυτόχρονη εκτόπιση της ανθρώπινης εργασίας.
Ο Θόδωρος Σκυλακάκης συνδυάζει οικονομική ανάλυση, πολιτική φιλοσοφία και ιστορική εμπειρία για να χαρτογραφήσει αυτή τη μετάβαση. Προτείνει πολιτικές για να αποτραπεί η μαζική απαξίωση ανθρώπων και οι κοινωνικές εκρήξεις. Και διατυπώνει μια ρηξικέλευθη πρόταση: τη μετάβαση από μια κοινωνία μισθωτών σε μια κοινωνία ιδιοκτητών, όπου όλοι διαθέτουν ένα Καθολικό Βασικό Κεφάλαιο.
Ταυτόχρονα, υπερασπίζεται τις ευρωπαϊκού τύπου δημοκρατίες ως τελευταία ελπίδα απέναντι στον αυταρχισμό και θέτει το καίριο ερώτημα: πώς δεν θα δημιουργήσουμε μια νέα οντότητα που δεν θα μπορούμε να ελέγξουμε;
Ένα βιβλίο πυξίδα για την εποχή της μεγάλης ανατροπής.
Σε μία απολαυστική περιπλάνηση σε περασμένους αιώνες αλλά και στη σύγχρονη εποχή, ο αναγνώστης θα ανακαλύψει ένα πλούσιο ψηφιδωτό ιστορικής μνήμης στο οποίο ξεδιπλώνονται χαρακτήρες, παραδοξότητες και άγνωστα επεισόδια που έχουν καθοριστικά επηρεάσει τον ρου της Ιστορίας.
Ο Γιώργος Γεννηματάς, πρέσβης ε.τ., ύστερα από το βιβλίο του και με δανεικό στυλό γράφεται η Ιστορία, οδηγεί τώρα τον αναγνώστη σε ιστορικά και διπλωματικά στιγμιότυπα που παραμένουν έξω από τις φωτισμένες σελίδες της επίσημης Ιστορίας. Με υλικό από σπάνιες πηγές και από τη μακρά διπλωματική σταδιοδρομία του, παρουσιάζει παράδοξα συμβάντα, άγνωστες πτυχές της Ιστορίας και ενδιαφέρουσες εμπειρίες των πρωταγωνιστών της.
Με ευγενές και διακριτικό ύφος γραφής, φωτίζει τους δαιδαλώδεις κόσμους της Διπλωματίας και τα παρασκήνια διεθνών διασκέψεων, και προσφέρει στον αναγνώστη ένα ευρύ πεδίο προβληματισμού και άντλησης χρήσιμων συμπερασμάτων. Το βιβλίο, όπως προϊδεάζει και ο τίτλος του, διατρέχεται από εκλεπτυσμένη και ευφυή αίσθηση του χιούμορ.
