Το κείμενο αυτό είναι ταυτόχρονα επιστημονική μελέτη και εμπιστευτική επιστολή σε γονείς που σκέφτονται. Απευθύνεται σε συνήθεις γονείς, που μέσα σε συνήθεις οικογένειες ανατρέφουν συνήθη παιδιά. Και στην πορεία συναντούν δυσκολίες, απορίες, προβλήματα, ίσως και αδιέξοδα.
Όλο και συχνότερα, αυτοί οι συνήθεις γονείς θέτουν το ερώτημα: «Μήπως το παιδί χρειάζεται ψυχολόγο;».
Η εμπειρία και ο στοχασμός, ωστόσο, με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι, κατά κανόνα, τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν! Αυτή η ανοιχτή επιστολή, λοιπόν, εξηγεί με τρόπο κατανοητό τι σημαίνει η σχέση γονιού-παιδιού, τι περιμένει το παιδί απ’ τους γονείς του, πώς μπορεί να στέκεται ο γονιός στη θέση του και πώς ν’ αντιμετωπίζει τα προβλήματα που εκδηλώνονται με συμμετοχή του παιδιού. Παράλληλα, εκθέτει τη θεμελιώδη λογική και συγκεκριμένες οδηγίες, που μπορούν να υποστηρίξουν την τέχνη του γονιού. Μια τέχνη βασισμένη σε δύο πράγματα που κάθε συνήθης γονιός μπορεί να προσφέρει στο παιδί του: αγάπη και κανόνες.
Ένα βιβλίο-κοινωνική παρέμβαση ως προς τη γονεϊκή λειτουργία, που διαβάστηκε, αγαπήθηκε και συζητήθηκε όσο λίγα, επανακυκλοφορεί σε νέα εμπλουτισμένη μορφή η οποία απαντά και στο αγωνιώδες ερώτημα: «Και τι κάνουμε τώρα που το θέμα έχει στραβώσει και το παιδί έχει ξεφύγει;».
Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μετρονόμος το βιβλίο του Γιώργου Ξεπαπαδάκου με τίτλο «Τσάντας – Χαράλαμπος Βασιλειάδης», μια εμπεριστατωμένη μελέτη αφιερωμένη στη ζωή και το έργο του πρώτου επαγγελματία Έλληνα στιχουργού, Χαράλαμπου Βασιλειάδη.
Πρόκειται για την πρώτη ολοκληρωμένη μονογραφία που φωτίζει την πολυσχιδή προσωπικότητα και τη σημαντική συμβολή του Τσάντα στο ελληνικό τραγούδι. Μέσα από πολυετή έρευνα, σπάνιο αρχειακό υλικό και μαρτυρίες συγγενών και συνεργατών, ο συγγραφέας ανασυνθέτει την πορεία ενός δημιουργού που, παρά τη βαθιά του επίδραση στο ρεμπέτικο και το λαϊκό τραγούδι, παρέμεινε για δεκαετίες στη σκιά.
Ο Χαράλαμπος Βασιλειάδης υπήρξε καθοριστική μορφή της ελληνικής δισκογραφίας από το 1938 και έπειτα, γράφοντας στίχους για περισσότερα από δύο χιλιάδες τραγούδια και συνεργαζόμενος με κορυφαίους συνθέτες και ερμηνευτές. Δημιουργίες του, όπως τα «Πριν το χάραμα», «Τρελέ τσιγγάνε» και «Απόψε μ’ εγκατέλειψες», ανήκουν πλέον στον πυρήνα της ελληνικής μουσικής κληρονομιάς.
Το βιβλίο εξετάζει όχι μόνο την καλλιτεχνική του πορεία, αλλά και τις κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες που οδήγησαν στη σταδιακή αποσιώπηση του έργου του. Παράλληλα, αναδεικνύει τη γενναιοδωρία και την ιδιοτυπία του χαρακτήρα του, καθώς και τον καθοριστικό του ρόλο στην ανάδειξη σημαντικών μορφών του λαϊκού τραγουδιού.
Η έκδοση περιλαμβάνει αναλυτική βιογραφία, ιστορική και μουσικολογική τεκμηρίωση, ανθολόγιο στιχουργικού έργου καθώς και σπάνιο φωτογραφικό και αρχειακό υλικό
Με το βιβλίο αυτό, ο Γιώργος Ξεπαπαδάκος επιχειρεί να αποκαταστήσει τη θέση του Τσάντα στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού και να τον επανασυστήσει στο ευρύ κοινό.
***
O Γιώργος Ξεπαπαδάκος γεννήθηκε το 1969 στην Αθήνα κι έχει ζήσει στον Βύρωνα (1970-1996), στο Άγιον Όρος (1997-2006), στο Παγκράτι (2007-2013), στο Καματερό (2014-2022) και πιο πρόσφατα στο Περιστέρι (2023- ). Είναι δημοσιογράφος και έχει δυο παιδιά. Τα πρώτα του ρεπορτάζ δημοσιεύτηκαν στις εφημερίδες Έθνος, Ημερησία, και στο περιοδικό Κεφάλαιο. Στη συνέχεια εργάστηκε στους ραδιοσταθμούς ΕΡΑ-4, Galaxy 92FM και Kosmos 93.6. Υπήρξε τακτικός συνεργάτης των περιοδικών ΒΗΜagazino, Κ και Γεωτρόπιο και της ιστοσελίδας Protagon. Συμμετείχε στη συντακτική ομάδα των ταξιδιωτικών οδηγών Εξερευνήστε την Ελλάδα της εφημερίδας Έθνος. Συνέγραψε σειρά λαογραφικών μελετών για την Πήγασος Εκδοτική σχετικά με την ανθρωπογεωγραφία του νέου Ελληνισμού καθώς και για Ορθόδοξα μοναστήρια και προσκυνήματα. Από το 2022 είναι μέλος της δημοσιογραφικής ομάδας στην τηλεοπτική εκπομπή του Σταύρου Θεοδωράκη Πρωταγωνιστές και συνεργάζεται με την πλατφόρμα παραγωγής podcast pod.gr. Έχει επίσης μακρά θητεία στο οικολογικό κίνημα, παίζει ούτι και γράφει στίχους.
Η περιπλοκότητα της παρένθετης μητρότητας μέσα από τον φακό των τάξεων στη σύγχρονη Ιαπωνία. Η Ρίκι έφυγε από τη βαρετή γενέτειρά της στο Χοκάιντο αναζητώντας μια καλύτερη ζωή στο Τόκιο. Όμως στη μεγάλη πόλη μόλις που τα βγάζει πέρα. Κάθε μέρα τρώει μεσημέρι βράδυ το ίδιο γεύμα: ένα βραστό αυγό που δεν κοστίζει και πολύ. Έτσι, όταν η φίλη της ανακαλύπτει ένα πρακτορείο που προσφέρει ένα παχυλό ποσό για δωρεά ωαρίων, αρπάζουν και οι δύο την ευκαιρία για μια συνέντευξη. Από την άλλη, η Γιούκο και ο Μοτόι προσπαθούν εδώ και χρόνια να αποκτήσουν παιδί. Δοκίμασαν σχεδόν κάθε διαθέσιμη επιλογή, αλλά μάταια – μέχρι που ο Μοτόι ανακαλύπτει ότι, παρόλο που η παρένθετη μητρότητα είναι παράνομη στην Ιαπωνία, υπάρχει μια εταιρεία που έχει βρει ένα παραθυράκι. Ταξικές διαφορές, εξουσία, έλεγχος πάνω στο σώμα του άλλου. Η γραφή της Kirino ξηλώνει σιγά σιγά τις ραφές της κοινωνίας, επαναξιολογώντας την αντίληψή μας για τη μητρότητα, την αυτοεκτίμηση, τη σωματική αυτονομία και την κοινωνική τάξη. Τι σημαίνει να έχεις τον έλεγχο; Και τελικά μπορεί πράγματι το χρήμα να αγοράσει την ευτυχία; Η περιπλοκότητα της παρένθετης μητρότητας μέσα από τον φακό των τάξεων στη σύγχρονη Iαπωνία. (Από τον εκδότη)
