Η Βουλγαρική Κατοχή αφάνισε την εβραϊκή κοινότητα της Καβάλας· κανείς δεν γύρισε από την Τρεμπλίνκα. Επέστρεψαν, μονάχα, ναυαγοί της Shoah, μερικές δεκάδες Εβραίοι που είχαν καταφέρει να διαφύγουν πριν από την εκτόπιση, ή επέζησαν από τα καταναγκαστικά έργα στη Βουλγαρία. Μέσα από την έρευνα σε ένα μεγάλο επιστολικό αρχείο, το βιβλίο αυτό ζωντανεύει τους βίους, τις φωνές και τις διαδρομές των μελών μιας σημαντικής οικογένειας Εβραίων καπνεμπόρων, αλλά και άλλων Καβαλιωτών Εβραίων. Οι ιστορίες τους φέρνουν στην επιφάνεια διλήμματα και επιλογές που σφράγισαν τον μεταπολεμικό κόσμο. Η αφήγηση του βιβλίου παρακολουθεί τους επιζώντες να σχετίζονται, να παντρεύονται, να συνεργάζονται επαγγελματικά, να παραμένουν στον τόπο τους ή να μεταναστεύουν. Διερωτάται για τους τρόπους με τους οποίους γράφουν για όλα αυτά και εκφράζουν τα συναισθήματά τους. Για τις μεγάλες αλλά και τις μικρές χειρονομίες, για «ένα μικρό ναι, ένα μικρό όχι, που αρκούν για να εξοντώσουν ένα σύνταγμα από δραγόνους», όπως έγραφε ο Μπέκετ. Χειρονομίες που έρχονται από μια μακρά πολιτισμική παράδοση. Τρόποι που κλονίστηκαν από το ναυάγιο και όμως επιβιώνουν για να κρατούν το νήμα μιας συνέχειας με τα προπολεμικά χρόνια, μέχρις ότου υποχωρήσουν για να δώσουν τη θέση τους σε νέους τρόπους, νέες συνήθειες, νέες μόδες, μέσα στα χρόνια εκείνα που οι δυσκολίες ήταν ευθέως ανάλογες με τις προσπάθειες και τις ελπίδες των ανθρώπων.
Ιωάννα Μπουραζοπούλου
Οδοιπορικό στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα με τον αραμπά μιας αστροχελώνας – ένα πλανόδιο εργαστήριο μύθων, γρίφων και αντικατοπτρισμών.
Καθώς η αστροχελώνα οδηγεί τον αραμπά της στα χνάρια τεράτων του δρυμού, παρακολουθούμε την ταραχώδη πορεία της έμπνευσής της μέσα στη δίνη των κοινωνικών και πολιτικών γεγονότων της τελευταίας εικοσαετίας. Το δάσος είναι γεμάτο παραπλανητικούς ήχους, θροΐσματα, τερετίσματα, συριγμούς, αλλά και οικείες φωνές πλασμάτων της τέχνης, που ενεργοποιούν το εργαστήρι του αραμπά, δίνοντας κάθε φορά το έναυσμα ή το θέμα του μύθου που θα σμιλευτεί.
Ορνιθόρυγχοι βιβλιοθήκης, κόνδορες σε πλωτές σχεδίες, γάτες της Βεγγάλης κρυμμένες σε φυλλωσιές, κοράκια αγγελιοφόροι, ενυδρίδες του καταρράκτη, πολεμοχαρείς ταύροι, μελετητές κάστορες, ιπτάμενοι σκίουροι και αρμαντίλλο σε άρματα από λιβελούλες, είναι ορισμένες από τις φωνές που συνοδεύουν τον αραμπά στα περάσματα των γκρεμών και στα επικίνδυνα ξέφωτα του δάσους. Ένα δάσος δοκιμαζόμενο από αλλεπάλληλες κρίσεις, απώλειες και σπαρακτικούς διχασμούς, προκλήσεις και διλήμματα, που ο μύθος επιχειρεί να εκφράσει και να κατανοήσει, φτάνοντας μέχρι την έκρυθμη πραγματικότητα του σήμερα.
913
Εκατό χρόνια Cahiers d’art στο Μουσείο Μπενάκη.
Το περιοδικό που επηρέασε καταλυτικά τη Μοντέρνα Τέχνη.
Νατσούο Κιρίνο
Η Ρίκι έφυγε από τη βαρετή γενέτειρά της στο Χοκάιντο αναζητώντας μια καλύτερη ζωή στο Τόκιο. Όμως στη μεγάλη πόλη μόλις που τα βγάζει πέρα. Κάθε μέρα τρώει μεσημέρι βράδυ το ίδιο γεύμα: ένα βραστό αυγό που δεν κοστίζει και πολύ. Έτσι, όταν η φίλη της ανακαλύπτει ένα πρακτορείο που προσφέρει ένα παχυλό ποσό για δωρεά ωαρίων, αρπάζουν και οι δύο την ευκαιρία για μια συνέντευξη.
Από την άλλη, η Γιούκο και ο Μοτόι προσπαθούν εδώ και χρόνια να αποκτήσουν παιδί. Δοκίμασαν σχεδόν κάθε διαθέσιμη επιλογή, αλλά μάταια – μέχρι που ο Μοτόι ανακαλύπτει ότι, παρόλο που η παρένθετη μητρότητα είναι παράνομη στην Ιαπωνία, υπάρχει μια εταιρεία που έχει βρει ένα παραθυράκι.
Ταξικές διαφορές, εξουσία, έλεγχος πάνω στο σώμα του άλλου. Η γραφή της Kirino ξηλώνει σιγά σιγά τις ραφές της κοινωνίας, επαναξιολογώντας την αντίληψή μας για τη μητρότητα, την αυτοεκτίμηση, τη σωματική αυτονομία και την κοινωνική τάξη. Τι σημαίνει να έχεις τον έλεγχο; Και τελικά μπορεί πράγματι το χρήμα να αγοράσει την ευτυχία;
Η περιπλοκότητα της παρένθετης μητρότητας μέσα από τον φακό των τάξεων στη σύγχρονη Iαπωνία.




