Ο εξωτισμός στην ελληνική δισκογραφία. «Μαγικές ζωγραφιές» στις 78 στροφές

22.00

Συγγραφέας:
Εκδόσεις:

Σελίδες: 240

Διατίθεται άμεσα και από τα γραφεία της LiFO, Boυλής 22, 6ος όροφος, Σύνταγμα.
Ώρες γραφείου (10:00-17:00). Τηλ. 210-3254290

Διατίθεται μόνο για αγορά online μέσω του lifoshop.gr

Η αγορά παλιών τευχών της LiFO αποτελεί ξεχωριστή λειτουργία του Shop.

Οι παραγγελίες για τα τεύχη της LiFO θα γίνονται ξεχωριστά και θα αποστέλλονται ξεχωριστά από άλλες αγορές από το LiFO Shop.

Tα έξοδα αποστολής υπολογίζονται για κάθε τεύχος ξεχωριστά.

Κωδικός προϊόντος: LF-BK-10759 Κατηγορία: Ετικέτα:

Όσοι αγόρασαν αυτό το προϊόν, επέλεξαν επίσης

Τέχνη

Γελάς

Χρυσόστομος Σταμούλης

Η έκτη δισκογραφική δουλειά του Χρυσόστομου Σταμούλη, μαζί με ένα βιβλίο με κείμενα των Τάκη Βαρβιτσιώτη, Παναγιώτη Θωμά, Μάνου Ορφανουδάκη, Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη, Χρυσόστομου Σταμούλη, Μαριλένας Φισκέττι κ.α. Μουσική και επιλογή κειμένων: Χρυσόστομος Σταμούλης Ερμηνεύουν: Γεράσιμος Ανδρεάτος , Αλέξανδρος Τζουγανάκης, Λιζέτα Καλημέρη, Γιώργος Καλογήρου, Ανδρέας Καρακότας, Γεωργία Νταγάκη & Νίκος Ξυδάκης

11.00

Χρυσόστομος Σταμούλης

Μια ιστόρηση της αγάπης με κείμενα, τραγούδια και ζωγραφιές

Η πέμπτη δισκογραφική δουλειά του Χρυσόστομου Σταμούλη, μαζί με ένα βιβλίο με κείμενα για την αγάπη. Όσκαρ Ουάιλντ, Χαλίλ Γκιμπράν, Μάνος Χατζιδάκις, Τάσος Λειβαδίτης κ.α. Το οκτώ τραγούδια του cd υπογράφει ο συνθέτης. Στίχοι: Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, Παναγιώτη Θωμά, Σόνια Κούμουρου, Χρ. Σταμούλης. Ερμηνεύουν: Μελίνα Κανά, Γεράσιμος Ανδρεάτος, Απόστολος Ρίζος

11.94

Δημήτρης Φιλιππίδης

Το έναυσμα για να γραφτεί τούτο το βιβλίο ήταν μια επιστολή διαμαρτυρίας του Γιάννη Τσαρούχη, το 1975, σε μια εφημερίδα, για την τυραννία της επιβολής του πρασίνου στην Αττική, υποδεικνύοντας έτσι το πράσινο ως κλειδί κατανόησης του Αττικού τοπίου. Η διαχρονική απουσία πρασίνου στην Αττική συμπίπτει με την πληθώρα των λεγόμενων «αρχαιολογικών χώρων» της. Η μεταξύ τους σχέση δεν είναι τυχαία, καθώς και τα δύο αυτά στοιχεία απειλούνται εξίσου με βανδαλισμούς και βιαιοπραγίες. Οπότε, το δημόσιο πράσινο έρχεται να πρωταγωνιστήσει αναπάντεχα στη συζήτηση για το τοπίο: όχι πια άμεσα, ως καθαυτό πράσινο με φυτά και βλάστηση, αλλά έμμεσα, ως θεσμοθετημένος άχτιστος χώρος, ως κενό. Με τη μορφή ανασκαφικών χώρων, ορυγμάτων ή νταμαριών, ακόμα και έρημο ή εγκαταλειμμένο, χαρίζει μια ανάσα στην πόλη, προσφέρει ένα άνοιγμα· από εκεί, δίνεται στους κατοίκους η δυνατότητα να επικοινωνούν ελεύθερα με τον ουρανό. Στο πρώτο μέρος του βιβλίου συζητιούνται οι πτυχές του Αττικού τοπίου που σχετίζονται με την κατασκευή του ιδεολογήματός του και η μετατόπιση του ενδιαφέροντος προς την έλλειψη δημόσιου πρασίνου. Στο δεύτερο μέρος η αναζήτηση οδηγείται στην τυπολογία των ελεύθερων χώρων, αδόμητων και ανασκαφικών, και καταλήγει στη διατύπωση πρότασης, όπου το «πράσινο» συνεκτιμάται ως μέρος του τοπίου και αναδεικνύεται ο ρόλος της αρχαιολογίας ως παραγωγού και παρόχου ανοιχτών χώρων στη ζωή της σύγχρονης ελληνικής πρωτεύουσας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

18.00

Ρόμπερτ ΜακΚέιμπ

Πρωτοεπισκέφθηκα τη Μύκονο το καλοκαίρι του 1955. Εκείνη την εποχή μού ήταν αδύνατο να φανταστώ τι θα συνέβαινε τα επόμενα εξήντα χρόνια στο μαγικό και ήσυχο αυτό νησί με το ένα και μοναδικό δωδεκαθέσιο λεωφορείο και την πληθώρα από γαϊδουράκια.

Την ημέρα της άφιξής μου το νησί φιλοξενούσε περίπου δεκαπέντε επισκέπτες. Μια τυπική καλοκαιρινή ημέρα του 2018, αντιθέτως, φιλοξενεί από 120.000 έως 140.000 επισκέπτες. […]

Η Μύκονος ήταν σαν ανεξάρτητο νησιωτικό πριγκιπάτο, με τον δικό της πολιτισμό, τους δικούς της χορούς, τα τραγούδια της, την ποίηση, την κουζίνα, τα υφάσματα, την αρχιτεκτονική, ακόμα και τη γλώσσα της. Όλα αυτά εξελίχθηκαν και διαμορφώθηκαν προσεκτικά κατά τη διάρκεια χιλιάδων ετών, εν μέσω πολέμων, κατοχών, ξηρασιών κι άλλων καταστροφών. Δεν πρέπει να υποτιμάει κανείς το πόσο απομονωμένα ήταν τα νησιά του Αιγαίου τις εποχές της ιστιοφορίας και το πόσο μοναδικοί και ξεχωριστοί ήταν οι πολιτισμοί που αναπύχθηκαν στα μέρη τους.

Δεν είναι υπερβολή να ισχυριστεί κανείς ότι η ζωή στη Μύκονο έχει αλλάξει περισσότερο τα τελευταία εξήντα χρόνια απ΄ ό,τι εδώ και 3.000 χρόνια. Το νησί είχε περιορσιμένες αγροτικές δυνατότητες, λιγοστό νερό, καλή αλιεία και ελάχιστους άλλους φυσικούς πρόρους. Κατά κάποιον τρόπο, αντιπροσώπευε ένα ανέγγιχτο παράδειγμα ενός εξαιρετικά οργανωμένου, αυτάρκους αιγαιοπελαγίτικου πολιτισμού. Ζούσε σε ισορροπία με τους διαθέσιμους εδαφικούς, υδάτινους και θαλάσσιους πόρους του, συμπληρώνοντας το εισόδημα του με εξαγωγές και εμπόριο καϊκιών, καθώς και με εμβάσματα Μυκονιατών ναυτικών και μεταναστών. Πόσο τυχερός ήμουν που γνώρισα το νησί την εποχή εκείνη, όταν βρισκόταν στο κατώφλι της μελλονικής δραματικής του αλλαγής.

40.00

Γιώργος Μπιλικάς

Το παρόν βιβλίο είναι ένα αξιόλογο λεξικό που καταγράφει σύντοµα και περιεκτικά τη βιογραφία και την εργογραφία – προσφορά των δηµιουργών που άλλαξαν την ιστορία της παγκόσµιας λαϊκής µουσικής του 20ου αιώνα. Είναι χρήσιµο και το διαβάζει κάποιος από την πρώτη σελίδα ως την τελευταία, πράγµα σπάνιο για λεξικά.

Οι σύγχρονοι τραγουδοποιοί έχουν µια εξαιρετική ικανότητα. Γράφουν στίχους (που συχνά αγγίζουν τον ποιητικό λόγο), τους “δένουν” µε µια ευχάριστη και ενδιαφέρουσα µελωδική γραµµή, συνοδεύουν (συνήθως µε την κιθάρα τους) µε απλές συγχορδίες πάνω σε συγκεκριµένα ρυθµικά µοτίβα, οδηγούν τους υπόλοιπους µουσικούς του συγκροτήµατος µε απλές “ενορχηστρωτικές” ιδέες και αυτό που θαυµάζει κάποιος ακροατής (µυηµένος ή µη) είναι ότι ολοκληρώνουν αυτή την ιδέα – δηµιουργία µέσα σε τρία λεπτά ακρόασης. Αυτοί οι µουσικοί ένωσαν µε αόρατες κλωστές την παράδοση των τροβαδούρων του µεσαίωνα µε την τέχνη της σύγχρονης εποχής. Με την πάροδο των ετών πολλοί από αυτούς ”ξέφυγαν” από τις απλοϊκές τεχνικές ενός λαϊκού µουσικού, σπούδασαν, αναζήτησαν, µελέτησαν και έφτασαν σε υψηλά σηµεία εκτελεστικής διξιοτεχνίας. Κάποιοι αναζήτησαν βοήθεια από τους Arrangers που ανέλαβαν να προχωρήσουν αυτές τις πρωτόλειες µουσικές ιδέες και να τις συµπληρώσουν µε λόγιο ενορχηστρωτικό τρόπο προσθέτοντας εξεζητηµένες αρµονικές συνδέσεις και κόντρα κάντο.

Αξίζουν συγχαρητήρια στο συγγραφέα – ερευνητή Γιώργο Μπιλικά, για τη σύλληψη και την υλοποίηση.

 

22.00