Η ενσάρκωση του ανδρόγυνου που διασχίζει τους αιώνες από τον 16ο έως και τις αρχές του 20ού, που χαρακτηρίστηκε το «μακρύτερο και γοητευτικότερο ερωτικό γράμμα της λογοτεχνίας», είναι μια βιογραφία αλλά και ένα μυθιστόρημα μεταμοντέρνο και φεμινιστικό, μια διαχρονική ιστορία μεταμόρφωσης δημοσιευμένη το 1928, που καταργεί τα όρια ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία και γράφτηκε για τη Βίτα Σάκβιλ-Γουέστ, φίλη της Γουλφ. Το δεκαεξάχρονο αγόρι που ζει και μεγαλώνει τα χρόνια του Σαίξπηρ υπό την εύνοια της βασίλισσας Ελισάβετ, στα 30 του ξυπνάει έχοντας αλλάξει φύλο και για 300 χρόνια περιπλανιέται ως γυναίκα βιώνοντας την προκατάληψη, διαμαρτυρόμενη για το μεγάλο χάος ανάμεσα στον άντρα και τη γυναίκα, τις περιορισμένες ευκαιρίες που έχει μια γυναίκα να διακριθεί λογοτεχνικά, αλλά και για τον αποκλεισμό της από τον έρωτα.
Απόστολος Δοξιάδης
Ο Δώρης Καλούσης δεν είναι ένας συνηθισμένος συγγραφέας. Θέλοντας να γράψει το μεγάλο του μυθιστόρημα, παλεύει με αναπάντεχες προκλήσεις, εξωτερικές αλλά και εσωτερικές. Δραπετεύει στον Παρνασσό για να συγκεντρωθεί. Όμως εκεί τον παρασέρνει ένα εντελώς άγνωστο βιβλίο, τόσο ζωντανό, ώστε ο κόσμος του αρχίζει να εισβάλλει στην πραγματικότητά του.
Αθήνα, 1942. Ο Χριστόφορος Μπάμιας, απότακτος δημοκρατικός αξιωματικός, αναλαμβάνει να προστατεύσει τον φιλόλογο Βασίλη Σφενδαμή. Όμως τίποτα δεν είναι απλό στην αποστολή του, σε μια πόλη που πεινάει και σε μια εποχή όπου οι Ναζί σχεδιάζουν να γυρίσουν ταινία την Ορέστεια του Αισχύλου ως ύμνο στον Φύρερ. Ο Σφενδαμής απειλείται για να προσυπογράψει την πιο τερατώδη διαστρέβλωση του αρχαίου πνεύματος. Ο Μπάμιας πρέπει να τον σώσει, και μαζί του, κάτι πολύ μεγαλύτερο: την Αλήθεια. Στο πλευρό του έχει τον Γαλάνη, έναν σκύλο που δεν είναι ακριβώς… σκύλος.
Από τα σκοτεινά παρασκήνια της Ακαδημίας Αθηνών μέχρι το Μαντείο των Δελφών, από τον Απόλλωνα ως τον Διόνυσο, από το ένδοξό μας παρελθόν ως τη σημερινή μας σχιζοφρένεια, η δράση, η σάτιρα και το μυστήριο υφαίνουν ένα μυθιστόρημα για τη δύναμη της Ιστορίας και το λεπτό νήμα που χωρίζει τον μύθο από την πραγματικότητα, τη σοφία από την τρέλα, την αφήγηση από τη ζωή.
Τζένιφερ Άρμεντρουτ
Η Παρθένα
Εκ γενετής επιλεγμένη για να οδηγήσει τον κόσμο σε μια νέα εποχή, η Πόπι ζει μια ζωή που δεν της ανήκει, γεμάτη απαγορεύσεις. Να μην την αγγίζουν ποτέ. Να μην την κοιτάνε. Να μην της μιλάνε. Να μην μπορεί να γευτεί την ηδονή. Μέχρι να φτάσει η ημέρα της Ανάληψής της, προτιμάει να περνάει τον καιρό της με τους φρουρούς και να πολεμάει το κακό που διέλυσε την οικογένεια της παρά να ετοιμάζεται για να κριθεί άξια από τους θεούς. Αλλά η επιλογή ποτέ δεν υπήρξε δική της.
Το Καθήκον
Το βάρος για το μέλλον του βασιλείου έχει πέσει πάνω στην Πόπι, κάτι που ούτε η ίδια είναι σίγουρη ότι θέλει. Γιατί ακόμη και μια Παρθένα έχει καρδιά και επιθυμίες. Κι όταν ο Χοκ, ένας φρουρός με χρυσαφένια μάτια, ορκισμένος να διασφαλίσει την Ανάληψή της, μπαίνει στη ζωή της, το πεπρωμένο και το καθήκον μπερδεύονται με το πάθος και την ανάγκη. Ο Χοκ ξυπνάει μέσα της την οργή και τη δελεάζει με το απαγορευμένο.
Το Βασίλειο…
Το βασίλειο, αυτό που οι θεοί έχουν απαρνηθεί και οι θνητοί φοβούνται, ξεσηκώνεται και πάλι. Καθώς οι σκιές των καταραμένων πλησιάζουν όλο και πιο κοντά, η γραμμή μεταξύ του απαγορευμένου και του σωστού θολώνει. Η Πόπι βρίσκεται ξαφνικά πολύ κοντά να χάσει όχι μόνο την καρδιά της και να κριθεί ανάξια από τους θεούς, αλλά και την ίδια της τη ζωή, όταν το αιματοβαμμένο νήμα που κρατάει τα κομμάτια του κόσμου της ενωμένα αρχίζει να ξεφτίζει.
Ματίνα Αποστόλου
Με αφορμή το θάνατο του πατέρα, οι τέσσερις γυναίκες της οικογένειας συναντιούνται για να προετοιμάσουν την κηδεία του. Μάνα, κόρη, θεία, αδερφή. Καθεμιά κουβαλάει το δικό της μερίδιο αυτής της απώλειας, τη δική της εκδοχή της ιστορίας.
Μέσα στα φορτισμένα δωμάτια του πατρικού σπιτιού οι αναμνήσεις τους θα ζωντανέψουν, θα μπλεχτούν μα και θα συγκρουστούν αναδεικνύοντας το χάσμα μεταξύ μνήμης και αλήθειας.
Η επώδυνη ενηλικίωση που φέρνει ο γονεϊκός θάνατος, ο χρόνος που χαράζει σώματα και σχέσεις και οι αθέατες ρίζες που μας καθορίζουν γίνονται το κέντρο μιας πολύπτυχης αφήγησης για όσα κληρονομούμε και όσα επιλέγουμε ν’ αφήσουμε πίσω.
Ένα τρυφερό μα και σκληρό μυθιστόρημα που διερευνά την έννοια της επιστροφής, τη δυσκολία του αποχαιρετισμού, το πένθος και τη συγχώρεση αλλά και τη στερεότητα της μνήμης ως δομικό υλικό της ζωής.




