Χωρίς χρήματα και έχοντας καταφέρει ελάχιστα από τις σπουδές του στη Σχολή Καλών Τεχνών, ο Τζον Κάλουμ Μακλάουντ επιστρέφει στο νησί Χάρις, όπου μεγάλωσε, για να διαπιστώσει ότι σχεδόν τίποτα δεν έχει αλλάξει — εκτός από τον ίδιο.
Στο ανεμοδαρμένο αγρόκτημα όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια, ο Καλ ξαναβρίσκει την παλιά του ζωή, παγιδευμένος ανάμεσα στις δύο κυρίαρχες μορφές της οικογένειάς του: τον πατέρα του, τον Τζον, κτηνοτρόφο, υφαντή, και στυλοβάτη της τοπικής πρεσβυτεριανής εκκλησίας, και τη γιαγιά του, την Έλα, μια αθυρόστομη γυναίκα που εδώ και δεκαετίες διατηρεί μια εύθραυστη ειρήνη με τον γαμπρό της. Ενώ ο Καλ αναρωτιέται αν υπάρχουν μοναχικοί άντρες στους άγονους λόφους της πατρίδας του, ο Τζον απογοητεύεται από τα μακριά μαλλιά του γιου του και την απροθυμία του να κάνει όσα χρειάζονται για τη σωτηρία της ψυχής του.
Καθώς οι εποχές διαδέχονται η μία την άλλη, όλα μοιάζουν έτοιμα να αλλάξουν, καθώς τα νήματα που κρατούν ενωμένη αυτή την εύθραυστη κοινότητα μπλέκονται όλο και περισσότερο. Η σπαρακτική ιστορία της επιστροφής ενός νεαρού άντρα στον τόπο όπου μεγάλωσε και του τρόπου με τον οποίο οι δεσμοί της οικογένειας δοκιμάζονται και διαρρηγνύονται κάτω από το βάρος των προσδοκιών.
Ένα μοναδικό μυθιστόρημα για το καθήκον, την υπομονή, και τη μετασχηματιστική δύναμη της αλήθειας. Ένα έξοχο λογοτεχνικό έργο που δείχνει ότι ο Douglas Stuart πλέον βρίσκεται σε ακόμα υψηλότερο δημιουργικό επίπεδο και πως είναι πλέον ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Βρετανούς συγγραφείς.
918
Στο σύμπαν έξι νέων καλλιτεχνών.
Αποκλειστικό: Ο Νίκος Γκάλης μιλάει στη LIFO
Ειδικό τεύχος: ΜΕΤΚΑ
Αρνό Μιραντά
Για την κατανόηση της νεοαντιδραστικής σκέψης.
Τις δεκαετίες του 2010 και 2020, στις ΗΠΑ, μια νέα αντικουλτούρα της ριζοσπαστικής Δεξιάς αναπτύχθηκε στο Διαδίκτυο. Οι κεντρικές μορφές της, όπως ο Curtis Yarvin ή ο Nick Land, έγραφαν, συνήθως με ψευδώνυμα, σε μπλογκ ή στα κοινωνικά δίκτυα. Έδωσαν σε αυτό το κίνημα το όνομά του: «νεο-αντίδραση» ή «Σκοτεινός Διαφωτισμός». Οι ιδέες που υπε-ρασπίζονται είναι παλιές και ταυτόχρονα υπερμοντέρνες: καταστροφή της δημοκρατίας, εγκαθίδρυση μοναρχίας, διοίκηση του κράτους ως επιχείρησης, αποκατάσταση των ανισοτήτων μεταξύ ανδρών και γυναικών, αποδοχή των γενετικών διαφορών, κ.ο.κ. Παραπέμπουν στον Joseph de Maistre, τον Oswald Spengler και τον Carl Schmitt, στο Matrix και το Star Wars. Παρά τις διαφορές τους, έχουν ένα κοινό υπόβαθρο απόψεων.
Αρχικά περιθωριακοί, οι συγγραφείς αυτοί κέρδισαν σταδιακά την υποστήριξη ορισμένων δισεκατομμυριούχων της Σίλικον Βάλεϊ, και έκτοτε το κοινό τους δεν έπαψε να διευρύνεται. Μετά τη δεύτερη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ, τον Νοέμβριο του 2024, θεώρησαν ότι είχαν πλέον το ελεύθερο να κάνουν την Αμερική εργαστήριο των πιο τρελών ονείρων τους.
Η πρωτοποριακή αυτή ανάλυση αναδεικνύει την πρωτοτυπία των νεο-αντιδραστικών, εγγράφοντάς τους ταυτόχρονα στη μακρά ιστορία των ιδεών. Διαβάζει τα κείμενά τους και μας δίνει να καταλάβουμε πώς μπορεί να μοιάζει το μέλλον μας, αν δεν λάβουμε τα μέτρα μας.
Βιρτζίνια Γουλφ, Κάθριν Μάνσφιλντ
«Το καινούργιο φόρεμα» παρουσιάζει για πρώτη φορά από κοινού δύο διηγήματα που, μέσα από τη διαφορετική γραφή και οπτική των συγγραφέων τους, διερευνούν με διεισδυτικότητα τις πολύπλοκες σχέσεις εξουσίας με αφορμή το γυναικείο ένδυμα.
Στο διήγημα της Βιρτζίνια Γουλφ, μια φαινομενικά ασήμαντη αφορμή γίνεται η αφετηρία μιας βαθιάς καταβύθισης στην αυτοσυνειδησία, στην ανασφάλεια και στην αγωνία που γεννά η διαρκής προσπάθεια για κοινωνική αποδοχή. Με τη χαρακτηριστική ευαισθησία και τη δεξιοτεχνία της, η Γουλφ μετατρέπει μια καθημερινή στιγμή σε ένα λεπταίσθητο εσωτερικό δράμα.
Στα «Καινούργια φορέματα» της Κάθριν Μάνσφιλντ, το ένδυμα αποκτά ιδιαίτερη συμβολική βαρύτητα, καθώς συνδέεται με την ατομική ταυτότητα, τις κοινωνικές συμβάσεις και την απόσταση ανάμεσα σε αυτό που είμαστε και σε αυτό που η κοινωνία απαιτεί να είμαστε.
Δύο από τα πλέον διεισδυτικά διηγήματα του αγγλόφωνου μοντερνισμού προσκαλούν τον αναγνώστη σε μια βαθύτερη αναμέτρηση με τον εσωτερικό εαυτό και τον κοινωνικό χώρο, φωτίζοντας τις αθέατες εντάσεις ανάμεσα στην επιθυμία, στην ταυτότητα και στην ανάγκη για αποδοχή.




