Ο γενικός διευθυντής του μουσείου Ακρόπολης Νίκος Σταμπολίδης απαντάει στο Βρετανικό μουσείο.
Άρθουρ Καίσλερ
Το Μηδέν και το Άπειρο (1940) υπήρξε από την πρώτη στιγμή τεράστια εκδοτική και εμπορική επιτυχία. Μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και, επάξια, κατέκτησε θέση ανάμεσα στα κορυφαία «μυθιστορήματα ιδεών» του 20ού αιώνα. Με εντυπωσιακή οξυδέρκεια, αλλά και με τη ματιά και τη γνώση του ανθρώπου που γνωρίζει «από μέσα» τις πρακτικές του κομμουνιστικού κινήματος, ο Καίσλερ προσεγγίζει εδώ, εμμέσως πλην σαφώς, το ακανθώδες ζήτημα των περιβόητων Δικών της Μόσχας, στις οποίες ο Στάλιν και το καθεστώς του εξόντωσαν –μεταξύ άλλων– και όλη την «παλιά φρουρά» των Μπολσεβίκων.
Μέσω του ήρωά του, του Ρουμπάσοφ, μέλους της ιστορικής ηγεσίας του Κόμματος, αλλά και μέσω των παράπλευρων ιστοριών και των άλλων χαρακτήρων του μυθιστορήματος, ο Καίσλερ φωτίζει τους μηχανισμούς και τις ψυχολογικές διεργασίες που ωθούσαν τους κατηγορουμένους σε αυτές τις «δίκες» να ομολογούν εγκλήματα που… ποτέ δεν διέπραξαν.
Άννα Κουρουπού
Δεν θέλω να αρέσω. Θέλω να λέω την αλήθεια μου.
Η ζωή μου δεν ήταν ποτέ επίπεδη – ευτυχώς. Κι αυτό το βιβλίο είναι ακριβώς αυτό: η ζωή μου όπως τη θυμάται το σώμα μου, η καρδιά μου, η διαδρομή μου, η ύπαρξη μου.
Από τον καθρέφτη του δωματίου μέχρι τον καθρέφτη του κόσμου, μια διαδρομή που ποτέ δεν ζήτησε έγκριση – μόνο χώρο. Και τον κέρδισα. Το τετράγωνο που μετέτρεψα σε κύκλο. Οι έρωτες που με σήκωσαν και με τσάκισαν, οι φιλίες που στάθηκαν, οι φίλες που «έφυγαν», οι μέρες που βρήκα ανάσα, οι νύχτες που έμαθα να περνώ από φωτιές αδιαφορώντας αν θα καώ.
Μεγάλωσα ως τρανς γυναίκα σ’ έναν κόσμο που είχε πάντα άποψη για μένα – κι εγώ έμαθα να υπάρχω χωρίς να ζητάω την έγκρισή του.
Δεν ωραιοποιώ, δεν κρύβω, δεν ντύνομαι για να μην τρομάξει κανείς.
Αν κάτι έχω να προσφέρω, είναι η αλήθεια μου. Και τη δίνω όπως είναι: κοφτερή, τρυφερή, αστεία, σκοτεινή, άγρια, ανθρώπινη.
Η ζωή μου.
Αυτή είμαι.
Με την απόφαση να μη σιωπήσω ποτέ ξανά.
Κι όποιος θέλει, ακολουθεί.
Σίντα Μπαγιάρ
Τεχεράνη, 1979. Ο Σάχης έχει ανατραπεί και ο Μπεχζάντ πιστεύει πως αυτή η επανάσταση θα φέρει την ελευθερία για την οποία αγωνίζεται. Ανάμεσα σε μυστικές αποστολές και πολιτικές διώξεις, ερωτεύεται τη θαρραλέα και οξυδερκή Ναχίντ και ονειρεύεται μαζί της ένα νέο μέλλον.
Δέκα χρόνια αργότερα, η οικογένεια ζει εξόριστη στη Γερμανία, προσπαθώντας να ξαναχτίσει τη ζωή της μακριά από την πατρίδα και τους ανθρώπους που έμειναν πίσω. Όμως το Ιράν παραμένει πάντα παρόν· στις σιωπές, στις αναμνήσεις, στις ειδήσεις που φτάνουν αργά μέσα στη νύχτα.
Καθώς τα παιδιά τους μεγαλώνουν ανάμεσα σε δύο κόσμους, η επιστροφή στην Τεχεράνη και η Πράσινη Επανάσταση του 2009 θα τους αναγκάσουν να αναμετρηθούν με όσα πίστεψαν, όσα έχασαν, όσα ξέχασαν και όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ.
Ένα επίκαιρο και βαθιά συγκινητικό μυθιστόρημα για την επανάσταση, την καταπίεση, την αντίσταση και την ακατανίκητη επιθυμία για ελευθερία.




