Πάνε είκοσι ένα χρόνια από το 1924 που έγραψα στην πρώτη του μορφή, γυρίζοντας, παιδί, απ’ τα κάτεργα της Ανατολής, το χρονικό τούτο. Το ξαναδούλεψα στο 1931 όταν βγήκε σε βιβλίο. Από τότε δεν το είχα πιάσει στα χέρια μου. Με είχε πολύ βασανίσει όταν το έγραφα, με είχε αναστατώσει το επίμονο στριφογύρισμα στην πυκνή και φοβερή ύλη της πικρής αυτής ζωής που έπρεπε να πάρει έκφραση. Είχα τότε περάσει πολλές νύχτες που, κυνηγημένος απ’ τους εφιάλτες και τις αναμνήσεις, δεν μπορούσα να βρω καταφύγιο μήτε στον ύπνο. Γι’ αυτό, όταν βγήκε πια σε βιβλίο ” Το Νούμερο 31328″, δεν τολμούσα, δεν ήθελα να το ξαναδώ – τελοσπάντων η ζωή, όταν είσαι γέρος και είσαι νέος, έχει τόση δύναμη, σου το επιβάλλει να θέλεις να ξεχνάς. (Από τον πρόλογο του συγγραφέα στη δεύτερη αναθεωρημένη έκδοση [1945])
Συλλογικό
Σύγχρονη ποίηση από τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική με ελληνική θεματολογία
89 ποιητές, με ισχυρότατη τη γυναικεία παρουσία, από χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής, σε μια ανθολογία που αντλεί τον τίτλο της από τον στίχο του Νίκου Εγγονόπουλου «Μπολιβάρ, είσαι ωραίος σαν Έλληνας». Οι χώρες της Λατινικής Αμερικής αγωνίστηκαν για την ανεξαρτησία τους ταυτόχρονα με τους Έλληνες, ή και εμπνεύστηκαν από αυτούς, ενώ η Αϊτή της Καραϊβικής ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε επίσημα την Ελληνική Επανάσταση. Οι ποιητές παρουσιάζονται κατά σειρά ηλικίας, από τον μεγαλύτερο στον νεότερο, ανά χώρα, ενώ οι 22+1 χώρες παρατίθενται αλφαβητικά, συνθέτοντας ένα πανόραμα της σύγχρονης ποίησης στη μη αγγλόφωνη Αμερική, η οποία εμπνέεται από τον πολιτισμό, την ιστορία και τη μυθική διάσταση της Ελλάδας. Το βιβλίο ολοκληρώνεται με επίμετρο του κορυφαίου Χιλιανού ποιητή Ραούλ Σουρίτα, στο οποίο εκφράζεται το αίτημα «η νεκρή ποίηση να ξαναγεννηθεί», και με σύντομα βιογραφικά των ανθολογούμενων ποιητών. «Κάποιοι από τους μεγάλους ποιητές των τελευταίων χρόνων, ο Ρίλκε, η Μαρίνα Τσβετάγεβα, ο Ουνγκαρέττι, ο Σεφέρης, ο Τσέλαν, ο Βαγέχο, προαισθάνθηκαν τον θάνατο των γλωσσών, αυτόν τον καρκίνο των λέξεων που υπονομεύει το νόημά τους και που γίνεται αισθητός πρώτα, σχεδόν σαν εκδίκηση, στα φαινομενικά πιο ευνοημένα μέρη και κράτη· στις ανεπτυγμένες κοινωνίες, στις πλούσιες ανώτερες τάξεις των ακόμα φτωχών χωρών μας, στις πολιτικές σκηνές, στα κοινοβούλια, στις παρουσιάσεις βιβλίων, στα μεγάλα κονκλάβια. Είναι σαν το ίδιο το κενό αυτών των καιρών να θέλει να μας πει ότι οι γλώσσες πεθαίνουν επειδή οι λέξεις δεν είναι πλέον ικανές να ανακαλέσουν τη σαρωτική πληρότητα του άλλου· το έλεός του και την ακατανόητη σκληρότητά του, τη σκοτεινιά του και το φως του». Από το επίμετρο του Ραούλ Σουρίτα
Συλλογικό
Σύγχρονη ποίηση από τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική με ελληνική θεματολογία
89 ποιητές, με ισχυρότατη τη γυναικεία παρουσία, από χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής, σε μια ανθολογία που αντλεί τον τίτλο της από τον στίχο του Νίκου Εγγονόπουλου «Μπολιβάρ, είσαι ωραίος σαν Έλληνας». Οι χώρες της Λατινικής Αμερικής αγωνίστηκαν για την ανεξαρτησία τους ταυτόχρονα με τους Έλληνες, ή και εμπνεύστηκαν από αυτούς, ενώ η Αϊτή της Καραϊβικής ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε επίσημα την Ελληνική Επανάσταση. Οι ποιητές παρουσιάζονται κατά σειρά ηλικίας, από τον μεγαλύτερο στον νεότερο, ανά χώρα, ενώ οι 22+1 χώρες παρατίθενται αλφαβητικά, συνθέτοντας ένα πανόραμα της σύγχρονης ποίησης στη μη αγγλόφωνη Αμερική, η οποία εμπνέεται από τον πολιτισμό, την ιστορία και τη μυθική διάσταση της Ελλάδας. Το βιβλίο ολοκληρώνεται με επίμετρο του κορυφαίου Χιλιανού ποιητή Ραούλ Σουρίτα, στο οποίο εκφράζεται το αίτημα «η νεκρή ποίηση να ξαναγεννηθεί», και με σύντομα βιογραφικά των ανθολογούμενων ποιητών. «Κάποιοι από τους μεγάλους ποιητές των τελευταίων χρόνων, ο Ρίλκε, η Μαρίνα Τσβετάγεβα, ο Ουνγκαρέττι, ο Σεφέρης, ο Τσέλαν, ο Βαγέχο, προαισθάνθηκαν τον θάνατο των γλωσσών, αυτόν τον καρκίνο των λέξεων που υπονομεύει το νόημά τους και που γίνεται αισθητός πρώτα, σχεδόν σαν εκδίκηση, στα φαινομενικά πιο ευνοημένα μέρη και κράτη· στις ανεπτυγμένες κοινωνίες, στις πλούσιες ανώτερες τάξεις των ακόμα φτωχών χωρών μας, στις πολιτικές σκηνές, στα κοινοβούλια, στις παρουσιάσεις βιβλίων, στα μεγάλα κονκλάβια. Είναι σαν το ίδιο το κενό αυτών των καιρών να θέλει να μας πει ότι οι γλώσσες πεθαίνουν επειδή οι λέξεις δεν είναι πλέον ικανές να ανακαλέσουν τη σαρωτική πληρότητα του άλλου· το έλεός του και την ακατανόητη σκληρότητά του, τη σκοτεινιά του και το φως του». Από το επίμετρο του Ραούλ Σουρίτα
Συλλογικό
Σύγχρονη ποίηση από τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική με ελληνική θεματολογία
89 ποιητές, με ισχυρότατη τη γυναικεία παρουσία, από χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής, σε μια ανθολογία που αντλεί τον τίτλο της από τον στίχο του Νίκου Εγγονόπουλου «Μπολιβάρ, είσαι ωραίος σαν Έλληνας». Οι χώρες της Λατινικής Αμερικής αγωνίστηκαν για την ανεξαρτησία τους ταυτόχρονα με τους Έλληνες, ή και εμπνεύστηκαν από αυτούς, ενώ η Αϊτή της Καραϊβικής ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε επίσημα την Ελληνική Επανάσταση. Οι ποιητές παρουσιάζονται κατά σειρά ηλικίας, από τον μεγαλύτερο στον νεότερο, ανά χώρα, ενώ οι 22+1 χώρες παρατίθενται αλφαβητικά, συνθέτοντας ένα πανόραμα της σύγχρονης ποίησης στη μη αγγλόφωνη Αμερική, η οποία εμπνέεται από τον πολιτισμό, την ιστορία και τη μυθική διάσταση της Ελλάδας. Το βιβλίο ολοκληρώνεται με επίμετρο του κορυφαίου Χιλιανού ποιητή Ραούλ Σουρίτα, στο οποίο εκφράζεται το αίτημα «η νεκρή ποίηση να ξαναγεννηθεί», και με σύντομα βιογραφικά των ανθολογούμενων ποιητών. «Κάποιοι από τους μεγάλους ποιητές των τελευταίων χρόνων, ο Ρίλκε, η Μαρίνα Τσβετάγεβα, ο Ουνγκαρέττι, ο Σεφέρης, ο Τσέλαν, ο Βαγέχο, προαισθάνθηκαν τον θάνατο των γλωσσών, αυτόν τον καρκίνο των λέξεων που υπονομεύει το νόημά τους και που γίνεται αισθητός πρώτα, σχεδόν σαν εκδίκηση, στα φαινομενικά πιο ευνοημένα μέρη και κράτη· στις ανεπτυγμένες κοινωνίες, στις πλούσιες ανώτερες τάξεις των ακόμα φτωχών χωρών μας, στις πολιτικές σκηνές, στα κοινοβούλια, στις παρουσιάσεις βιβλίων, στα μεγάλα κονκλάβια. Είναι σαν το ίδιο το κενό αυτών των καιρών να θέλει να μας πει ότι οι γλώσσες πεθαίνουν επειδή οι λέξεις δεν είναι πλέον ικανές να ανακαλέσουν τη σαρωτική πληρότητα του άλλου· το έλεός του και την ακατανόητη σκληρότητά του, τη σκοτεινιά του και το φως του». Από το επίμετρο του Ραούλ Σουρίτα




