Η σύγκρουση

17.70

Συγγραφέας:
Εκδόσεις:

Σελίδες: 384, Μτφρ: Κίκα Κραμβουσάνου

Διατίθεται άμεσα και από τα γραφεία της LiFO, Boυλής 22, 6ος όροφος, Σύνταγμα.
Ώρες γραφείου (10:00-17:00). Τηλ. 210-3254290

Διατίθεται μόνο για αγορά online μέσω του lifoshop.gr

Η αγορά παλιών τευχών της LiFO αποτελεί ξεχωριστή λειτουργία του Shop.

Οι παραγγελίες για τα τεύχη της LiFO θα γίνονται ξεχωριστά και θα αποστέλλονται ξεχωριστά από άλλες αγορές από το LiFO Shop.

Tα έξοδα αποστολής υπολογίζονται για κάθε τεύχος ξεχωριστά.

Κωδικός προϊόντος: LF-KB-11785 Κατηγορία: Ετικέτες: ,

Όσοι αγόρασαν αυτό το προϊόν, επέλεξαν επίσης

Ξένη λογοτεχνία

Γυμναστήριο

Βερένα Κέσσλερ

Τριγυρισμένη από σώματα ιδρωμένα που κοιτάζουν και κοιτάζονται, η ανώνυμη αφηγήτρια πιάνει δουλειά σ’ ένα σύγχρονο γυμναστήριο, «ένα ανάκτορο φτιαγμένο από αστραφτερές επιφάνειες». Τι άνετο περιβάλλον, πόσο ευγενικοί οι συνάδελφοι! Και τι τύχη, ο εργοδότης είναι φεμινιστής!

Το αθώο ψεματάκι της δεν είναι και τόσο σοβαρό. Και με το κατάλληλο κολάν το προκοίλι μπορεί να κρυφτεί. Είναι άλ-λωστε ευκαιρία και για την ίδια να επανεφεύρει τον εαυτό της: το παρελ-θόν της, το μέλλον της, και, φυσικά, το σώμα της.

Με φόντο το γυμναστήριο, η Βερένα Κέσσλερ γράφει —άλλοτε με χιούμορ, άλλοτε με παγερή απάθεια— για την εποχή μας: για τη λατρεία των υψηλών επιδόσεων, την κουλτούρα της αμείλικτης αυτοπειθαρχίας και του αέναου ανταγωνισμού, στο μεγάλο χρηματιστήριο της εικόνας.

16.20

Χουάν Λουίς Αρσουάγα, Χουάν Χοσέ Μιγιάς

Πώς εξελίχθηκε ο άνθρωπος από νεάντερταλ σε σάπιενς; Ένας ανθρωπολόγος και ένας συγγραφέας συνομιλούν σαν δυο φίλοι, ως σάπιενς ο ένας και ως νεάντερταλ ο άλλος. Πώς βγήκαμε από τα σπήλαια; Πώς εξελίχθηκε το σώμα και ο εγκέφαλός μας: Πώς γεννήθηκε η γλώσσα, η συμβολική σκέψη, οι κοινωνικοί κανόνες και ο φόβος του θανάτου; «Ένα βιβλίο-θαύμα πρωτοτυπίας που συνδυάζει την επιστήμη, τη λογοτεχνία, τα ταξίδια, τη φαντασία και το χιούμορ για να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε από πού ερχόμαστε, ποιοι είμαστε και πού πηγαίνουμε» (La Verdad).

15.00

Ξένη λογοτεχνία

Άνθρωπος στη θάλασσα

Χέρμπερτ Κλάιντ Λιούις

Ο Χένρυ Πρέστον Στάντις είναι ένας εύπορος, απόλυτα συγκρο­τημένος τραπεζίτης από τη Νέα Υόρκη. Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στον Ειρηνικό Ωκεανό, γλιστράει στο κατάστρωμα και πέφτει στο νερό.

Είναι πέντε και είκοσι τρία το πρωί. Το πλοίο συνεχίζει την πορεία του και χάνεται στον ορίζοντα. Κι ο Στάντις μένει πίσω. Μόνος.

Στην αρχή, η ακλόνητη αστική του ευγένεια τον εμποδίζει ακόμη και να φωνάξει – μια τέτοια υστερία θα ήταν ανάρμοστη. Καθώς όμως οι ώρες περνούν, η βεβαιότητα της διάσωσης μετατρέπεται σε μια εφιαλτική, υπαρξιακή πάλη. Μέσα στην απεραντοσύνη του ωκεανού, απογυμνωμένος από τα πλούτη και το κοινωνικό του status, ο Στάντις έρχεται αντιμέτωπος με το πιο τρομακτικό ερώτημα: Τι είναι ο άνθρωπος όταν του αφαιρέσεις τον κόσμο του;

«Μια υπαρξιακή οδύσσεια τυλιγμένη στον μανδύα ενός αριστο­τεχνικού σασπένς. Ένα λησμονημένο διαμάντι της αμερικανικής λογο­τεχνίας».

Γραμμένο με μια κρυστάλλινη, ειρωνική και βαθιά συγκι­­­νη­τική πρόζα, το Άνθρωπος στη θάλασσα είναι μια συγκλονιστική παραβολή για την ανθρώπινη ευθραυ­στότητα και το μεγαλείο της ίδιας της ζωής. Ένα κομψοτέχνημα που διαβάζεται με κομμένη την ανάσα και μένει χαραγμένο στον νού για πάντα.

18.00

Δημήτρης Λογοθέτης

Σκιές που αναδύονται από τα νεκροταφεία των νησιών του Αιγαίου, ψίθυροι που απλώνονται από τα χωριά της Κρήτης ως τις ακτές του Βοσπόρου, φόβοι που διασχίζουν βουνά και θάλασσες ταξιδεύοντας στον χρόνο. Ο Έλληνας βρικόλακας, το αιμοσταγές πλάσμα των λαϊκών δοξασιών που επιστρέφει επίμονα στον κόσμο των ζωντανών, υπήρξε για αιώνες αντικείμενο συλλογικού τρόμου και δεισιδαιμονίας. Ο μύθος του κέντρισε την περιέργεια των ξένων περιηγητών και ενέπνευσε τη φαντασία πολλών συγγραφέων, και η σκοτεινή φήμη του εξαπλώθηκε ως τις εσχατιές της Ευρώπης και στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού.

Η συλλογή Ο βουρκόλακας και άλλα μορμολύκεια συγκεντρώνει διηγήματα που εξερευνούν μια ιδιαίτερη διάσταση της υπερφυσικής λογοτεχνίας: τον Έλληνα βρικόλακα στη δυτική πεζογραφία. Από τον Τζον Πολιντόρι και τον Λόρδο Μπάιρον μέχρι τον Σίμπερι Κουίν και την Εβάντζελιν Γουόλτον, οι ιστορίες περιδιαβαίνουν το ελληνικό τοπίο μεταμορφώνοντας το απέθαντο σώμα του βρικόλακα της ελληνικής παράδοσης σε παγκόσμιο σύμβολο του λογοτεχνικού τρόμου. Μέσα από τις διαφορετικές αφηγήσεις φιλοτεχνείται το συναρπαστικό ψηφιδωτό της νεότερης Ελλάδας όπως την είδαν οι επισκέπτες και οι λόγιοι από την Εσπερία: ένας τόπος αρχαίος και μυστηριώδης, γεμάτος θρύλους, όπου η πίστη συναντά τη φαντασία και η καθημερινή ζωή διαπλέκεται με το υπερφυσικό.

Στο Επίμετρο της έκδοσης ο μελετητής Αουγκούστους Μόνταγκιου Σάμερς εξετάζει τον βρικόλακα των Ελλήνων μέσα από το βλέμμα της δυτικής γραμματείας και προχωρεί σε μια εκτενή επισκόπηση των ιστορικών και λαογραφικών προσεγγίσεων για έναν από τους τρομακτικότερους μύθους του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Με αυτόν τον τρόπο αναδεικνύει περαιτέρω την κοινωνική και πολιτική διάσταση του φαινομένου, καθώς και τον ρόλο που διαδραμάτισε στη διαμόρφωση της εικόνας της Ελλάδας και στη συγκρότηση της νεότερης ελληνικής ταυτότητας.

17.50

Λάρα Μορένο

«Σε μια άτσαλα φωτισμένη πλατεία […] πήρα την απόφαση. Ένα ζευγάρι γύρω στα πενήντα κάπνιζε σιωπηλά, ενόσω περίμεναν, υπέθεσα, να τους φέρουν τα ποτά τους. Τους πλησίασα και τους ζήτησα ένα τσιγάρο. […] Δε μου χαμογέλασαν ούτε όταν μου το έδωσαν, ούτε όταν ένας από τους δύο μού το άναψε μ’ έναν μπλε πλαστικό αναπτήρα που μόλις και μετά βίας είχε φλόγα. Εγώ, αντίθετα, τους χαμογέλασα και τους ευχαρίστησα από τα βάθη της καρδιάς μου για τη γενναιοδωρία τους. Ήμουν σχεδόν έτοιμη. Εκεί, όρθια στη μέση της πλατείας, βλέποντας τον ουρανό να έχει γίνει άξαφνα μαύρος, του τηλεφώνησα. Εφτά χρόνια είναι μια ολάκερη ζωή.»
Μια γυναίκα που ξανασμίγει με τον παλιό της εραστή, ένας τρυφερός δολοφόνος, ένας άνδρας που φαντάζεται τη ζωή της πρώην γυναίκας του, μια εξάχρονη που μυείται στο όπιο από τους ίδιους της τους γονείς, ένα ζευγάρι που αντιμετωπίζει το τέλος της σχέσης του, δύο γείτονες που ποτέ δεν πλησιάστηκαν…
Δεκαπέντε διηγήματα για τις κρυφές πτυχές των ανθρώπινων σχέσεων και της σιωπής που τις σφραγίζει.

«Μια από τις πιο δυνατές και βαθιές φωνές της σύγχρονης ισπανόφωνης λογοτεχνίας. […] Το Κανένας έρωτας δεν ζει στις αναμνήσεις βυθίζει τον αναγνώστη σ’ ένα περιβάλλον όπου κυριαρχούν τα έντονα συναισθήματα, η μνήμη και η καταπιεσμένη βία.» Rosa Sanchez de la Vega, El Espano

14.84