Ο άνθρωπος με τα ζαφειρένια χείλη

Παρίσι, 1870. Μια σειρά άγριων φόνων, που θα έλεγε κανείς ότι υπακούουν σε μια λογική ανελέητη και μυστηριώδη, αφήνει άναυδη την αστυνομία, η οποία δεν διαθέτει τα μέσα για ν’ αντιμετωπίσει αυτά τα εγκλήματα νέου τύπου. Ο δολοφόνος, από τη μεριά του, θεωρεί τον εαυτό του «καλλιτέχνη»: κάνει την ποίηση πράξη, αποτίνει φόρο τιμής σ’ εκείνον που θεωρεί το μεγαλύτερο συγγραφέα του 19ου αιώνα, τον Ιζιντόρ Ντικάς, κόμη του Λοτρεαμόν, θέλοντας να κάνει γνωστή την παραγνωρισμένη μεγαλοφυΐα του. Μέσα στο λαβύρινθο μιας πόλης όπου ξεχειλίζουν η ζωή και η μιζέρια, ανάμεσα στην ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο και τη βία ενός καθεστώτος που πνέει τα λοίσθια, ένας επαναστάτης εργάτης, ένας αρχιφύλακας της Ασφάλειας και δυο γυναίκες στις οποίες δεν χαρίστηκε η ζωή θα βρεθούν στην τρελή διαδρομή του δολοφόνου. Κανένας δεν θα βγει αλώβητος απ’ αυτή τη φοβερή συνάντηση. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)