Βλέπετε 16–30 από 794 αποτελέσματαSorted by latest

Non Fiction

Επιστήμες

Εξαφανίσεις

Μάικλ Τζ. Μπέντον

Πώς επιβιώνει, πώς προσαρμόζεται και πώς εξελίσσεται η ζωή.

Όλοι γνωρίζουμε ότι η εξαφάνιση παλαιότερων μορφών ζωής και η εμφάνιση νέων αποτελεί άγραφο κανόνα στη διαδικασία της εξέλιξης. Ορισμένες από τις εξαφανίσεις αυτές είχαν τέτοια έκταση και έπαιξαν τόσο καθοριστικό ρόλο στη ζωή του πλανήτη μας, ώστε να χαρακτηρίζονται μαζικές.

Στο βιβλίο αυτό ο Μάικλ Μπέντον μάς παρασύρει σε ένα συναρπαστικό ταξίδι στο παρελθόν, ιχνηλατώντας τις πέντε «μεγάλες εξαφανίσεις»: του Ανώτερου Ορδοβισίου, όταν άλλαξε ριζικά η εξελικτική πορεία των πρώτων ζώων· του Ανώτερου Δεβονίου, που πιθανότατα οφείλεται σε υπερθέρμανση του πλανήτη· την εξαφάνιση στο τέλος του Περμίου, οπότε εξαλείφθηκε πάνω από το 90% των γήινων μορφών ζωής· τον Κατακλυσμό του Καρνίου, που τον ανακαλύψαμε μάλλον πρόσφατα· και, τέλος, την εξαφάνιση στο τέλος του Κρητιδικού, την οποία προκάλεσε η πρόσκρουση αστεροειδούς. Έμπειρος παλαιοντολόγος, αναλύει με γλαφυρότητα πώς η όξινη βροχή, η οξίνιση των ωκεανών, οι ηφαιστειακές εκρήξεις και άλλα αντίστοιχης κλίμακας συμβάντα οδήγησαν σε περιβαλλοντικές κρίσεις και σε σχεδόν πλήρη κατάρρευση της γήινης ζωής, ενώ παράλληλα εξηγεί πώς μετά από τις κρίσεις αυτές η ζωή τελικά ανέκαμπτε.

Οι Εξαφανίσεις, ένα βιβλίο που διαβάζεται σχεδόν σαν παραμύθι, συνδέουν ευθέως συμβάντα του μακρινού παρελθόντος με την περιβαλλοντική κρίση των ημερών μας, ώστε να κατανοήσουμε καλύτερα τη «στενωπό» που διέρχεται σήμερα ο πλανήτης μας, την οποία ορισμένοι αποκαλούν «έκτη μαζική εξαφάνιση».

20.00

Κοινωνιολογία

Επιδημία παρελθόντος

Μήτσος Μπιλάλης

Δημόσια ιστορία στην εποχή των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης

Πώς μοιάζει η Χώρα του Παρελθόντος στις ταραγμένες και ασταθείς επιφάνειες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης; Με ποιους τρόπους επεξεργάζεται μια κοινωνία όπως η ελληνική την Ιστορία -αλλά και τις ιστορίες- της στην «εποχή της πλατφόρμας»; Σε ποιες περιπέτειες εισέρχονται η ιστορική κουλτούρα και η κοινωνική ενσυναίσθηση του χρόνου σε έναν κόσμο που μαθαίνει να συντάσσει τα νοήματά του μέσα από αδιόρατες, νευρώδεις και επαναληπτικές κινήσεις μυριάδων ακροδάχτυλων πάνω σε μυριάδες οθόνες; Το βιβλίο αυτό αναμετριέται με τα παραπάνω ερωτήματα, φέρνοντας μπροστά την έννοια της επιδημίας. Επιχειρεί μια ανάγνωση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης ως επιδημικού τοπίου, στους κόλπους του οποίου εξελίσσεται, μεταξύ άλλων, τόσο το ξαναδιάβασμα του παρελθόντος όσο και η εν γένει παραγωγή κυρίαρχων χωροχρονικών αισθήσεων. Στις σελίδες του «οι λέξεις και τα πράγματα» της επιδημίας γίνονται κλειδιά που δοκιμάζουν να ξεκλειδώσουν τους τρόπους με τους οποίους το ιστορικό παρελθόν μεταμορφώνεται σε content, σε ποθητή, δηλαδή, καθημερινή διεκδίκηση στις οθόνες του Facebook, του Instagram, του Χ ή του TikTok. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

20.00

Συλλογικό

Τέσσερις Αμερικανοί καθηγητές αφηγούνται με γλαφυρό λόγο την ιστορία της Αρχαίας Ρώμης, που από μικρό χωριό στις όχθες του Τίβερη έφτασε να γίνει αυτοκρατορία ελέγχοντας τα βασίλεια της Μεσογείου από την Αρμενία και την Περσία ως κάτω στην Ιουδαία ανατολικά, κι από τη βρετανική νήσο μέχρι την Ιβηρική και τις βόρειες ακτές της Αφρικής. Η εξιστόρηση των γεγονότων με την παράθεση εικόνων και χαρτών φτάνει μέχρι τον 5ο αιώνα μ.Χ. περιλαμβάνοντας τα τελευταία χρόνια της Δυτικής Αυτοκρατορίας και την Αναγέννηση της Ρώμης στην Ανατολή.
Για τον αναγνώστη, που διερωτάται τι ήταν εκείνο που έκανε μια τόσο μεγάλη αυτοκρατορία, τη μεγαλύτερη που γνώρισε ποτέ η Μεσόγειος, να αντέξει 600 ολόκληρα χρόνια, η απάντηση βρίσκεται στο ιδεολογικό πλαίσιο που στήριζε τους ισχυρισμούς της Ρώμης και η ίδια φρόντισε να διαδώσει στους υπηκόους των επαρχιών της ότι το ρωμαϊκό πνεύμα δεν ήταν ξένο με την ταυτότητά τους και πως η ίδια εξυπηρετούσε τα συμφέροντά τους. Να εμφυσήσει δηλαδή στους διαφορετικούς λαούς που κατοικούσαν στα εδάφη της αυτοκρατορίας ότι όλοι τους είχαν έναν και μάλιστα κοινό σκοπό. Κι όταν η αίσθηση αυτή εξέπεσε, επόμενο ήταν να ακολουθήσει η πτώση της, την οποία επιτάχυναν οι βαρβαρικές επιδρομές. Η μεταφορά της Ρώμης στην Κωνσταντινούπολη, για να μπορέσει να επιζήσει, ήταν μονόδρομος και οι Βυζαντινοί είχαν απόλυτη επίγνωση των λόγων που τους έκαναν να αποκαλούν τους εαυτούς τους Ρωμαίους, αφού οι ίδιοι θεωρούσαν πως ήταν συνεχιστές και κληρονόμοι των παραδόσεων του Ρωμύλου, του Καμίλλου, του Αυγούστου και του Μεγάλου Κωνσταντίνου.
Χωρίς απολύτως καμία υπερβολή, η συναρπαστική γραφή των συγγραφέων θα μπορούσε να είναι και σενάριο ταινίας, ταξιδεύοντας τον αναγνώστη στον χρόνο με ιστορική ακρίβεια κι έναν τρόπο που πραγματικά μαγεύει…

Οι συγγραφείς
H Mary T. Boatwright είναι καθηγήτρια Αρχαίας Ιστορίας στο Τμήμα Κλασικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Ντιουκ. Μεταξύ άλλων συνέγραψε τα βιβλία με τίτλο Hadrian and the City of Rome, Hadrian and the Cities of Roman Empire και το Peoples of the Roman World. Η ίδια ασχολήθηκε επίσης με τον ρόλο και την κοινωνική θέση της γυναίκας στη ρωμαϊκή κοινωνία, στην οποία έχει αφιερώσει πολλά άρθρα της.
Ο Daniel J. Gargola είναι επίσης καθηγητής (Associate Professor) Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Κεντάκι και συγγραφέας του έργου με τίτλο Lands, Laws, and Gods: Magistrates and Ceremony in the Regulation of Public Lands in Republican Rome (1995).
O Noel Lenski διδάσκει (Associate Professor) στο Τμήμα Κλασικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μπόουλντερ στο Κολοράντο. Είναι συγγραφέας του έργου Failure of the Empire: Valens and the Roman State in the Fourth Century A.D. (2002). Ο ίδιος έχει επιμεληθεί, επίσης, την έκδοση The Cambridge Companion to the Age of Constantine (2006).
Ο Richard J. A. Talbert είναι καθηγητής Ιστορίας Κλασικών Χρόνων στο Πανεπιστήμιο Τσέιπελ Χιλλ της Βόρειας Καρολίνας. Ανάμεσα στα βιβλία που συνέγραψε και επιμελήθηκε είναι και τα: Βarrington Atlas of the Greek and Roman World, Classical Courts and Courtiers, Rome’s World: The Peutinger Map Reconsidered και το The Senate of Imperial Rome.

45.00

Βιογραφία - Μαρτυρίες

Αβάνα

Λεονάρδο Παδούρα

Στα καλά μυθιστορήματα, κυρίως τα αστυνομικά, δεν εμφανίζεται μόνο ένας κεντρικός χαρακτήρας, πρωταγωνιστεί συνήθως και η πόλη μέσα στην οποία διαδραματίζονται τα γεγονότα. Γι’ αυτό και δεν υπάρχει καλύτερος οδηγός για να γνωρίσει κανείς την Αβάνα από τον Λεονάρδο Παδούρα, τον άνθρωπο που στα μυθιστορήματά του ξέρει πώς να πιάνει τον σφυγμό της σε διαφορετικές εποχές. Αυτό το βιβλίο, δοσμένο σαν μια ιδιότυπη, παράλληλη αυτοβιογραφία του ίδιου του συγγραφέα, αποτελεί μια μοναδική περιήγηση στις γειτονιές της κουβανικής πρωτεύουσας, από τη Μαντίγια μέχρι τη Ράμπα. Οι ιστορίες που περιλαμβάνονται εδώ πλαισιώνονται, αντιστοίχως, με σχετικά αποσπάσματα μυθιστορημάτων του Παδούρα. Επίσης, στο δεύτερο μέρος, συγκεντρώνονται κείμενα για τις πλέον άγνωστες και εκπληκτικές πλευρές πολλών περιοχών της Αβάνας, καθώς και για την πορεία ενός εμβληματικού ήρωα: δεν είναι καθόλου δύσκολο να δούμε τα προπλάσματα των υποθέσεων του Μάριο Κόντε. Ο Παδούρα, δεινός παρατηρητής, ευαίσθητος για τα περασμένα, διαθέτει την ξεχωριστή ικανότητα να μας κάνει να ζούμε στην πόλη του παρόντος και, την ίδια στιγμή, να μας επιτρέπει να ταξιδεύουμε στον χρόνο για να αγγίξουμε το λαμπερό παρελθόν της.

 

22.00

Θανάσης Μουτσόπουλος

Αντιγραφή, αναπαραγωγή, μετατροπή και η έκλειψη του νοήματος.

Ο μοντερνισμός θέτει αγχωτικά το ζήτημα του «ποιος το έκανε πρώτα», με μια ορμή η οποία τείνει, πριν καλά καλά δημιουργηθεί και παρουσιαστεί κάτι, να το θέσει αντιμέτωπο με την «κρίση της ιστορίας». Περίπου εκατό χρόνια μετά, η μεταμοντέρνα κατάσταση θα ακυρώσει τη συζήτηση. «Όλα έχουν ξαναγίνει». Πόσο μπορεί να μοιάζει ένα καλλιτεχνικό έργο με ένα άλλο; Σίγουρα, στην εποχή μας τα περισσότερα μοιάζουν με άλλα. Το αποδεχόμαστε περίπου σιωπηρά. Πόσο όμως μπορεί να προχωρήσει αυτή η ομοιότητα; Μπορούν να γίνουν όλα παρόμοια; Ζούμε σε μια εποχή όπου τα αντίγραφα είναι τόσο διαδεδομένα ώστε να μιλάμε για έναν πλανήτη των «αντιγράφων». Είναι η πρωτοτυπία σημαντική για τους ανθρώπους; Ήταν κάποτε; Είναι ακόμη; Πόσο βαθιά είναι ριζωμένη αυτή η έννοια στην πολιτισμική συζήτηση; Αυτό το βιβλίο θα επιχειρήσει να εξερευνήσει αυτά τα ερωτήματα μέσα από τις ιστορικές καταστάσεις που οδήγησαν τα πράγματα στη θέση που βρισκόμαστε σήμερα και προσπαθεί να υποψιαστεί το επόμενο στάδιο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

28.00

Πέτρος Ρούσσος

Κίνδυνοι, προκλήσεις και ευκαιρίες.

Πόσο χρόνο περνούν τα παιδιά σας μπροστά στις οθόνες; Είναι ασφαλή στο Διαδίκτυο; Πώς επηρεάζουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την αυτοεικόνα και τις σχέσεις τους; Μπορεί η τεχνολογία να ενισχύσει τη μάθηση, ή μήπως τελικά βλάπτει τη συγκέντρωση και την κριτική τους σκέψη; Και το πιο σημαντικό: Πώς μπορούν οι γονείς να γίνουν καθοδηγητές και όχι απλώς παρατηρητές στον ψηφιακό κόσμο των παιδιών τους;
Αυτό το βιβλίο δεν είναι μια απλή καταγραφή φόβων και ανησυχιών. Αντίθετα, βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα και πραγματικές εμπειρίες για να προσφέρει στους γονείς χρήσιμες γνώσεις κι εργαλεία και να προβάλει προβληματισμούς σχετικά με τη θετική χρήση της τεχνολογίας, τους κινδύνους του Διαδικτύου, την έννοια του ψηφιακού αποτυπώματος, καθώς και τις νομικές και ηθικές διαστάσεις της διαδικτυακής παρουσίας.
Όπως ένας έμπειρος καπετάνιος δεν εγκαταλείπει το πλοίο μόλις αντικρίζει μια καταιγίδα, έτσι κι εμείς, ως γονείς, πρέπει να μάθουμε να πλοηγούμαστε με ασφάλεια στον απέραντο και απίστευτα πλούσιο ψηφιακό ωκεανό, προετοιμάζοντας τα παιδιά μας για το μέλλον.

17.00

Δρ. Δανάη Δεληγεώργη

Αν κρατάς αυτό το βιβλίο στα χέρια σου και το αγόρασες πριν καν δεις καλά καλά το εξώφυλλο, μάλλον είσαι Πάνω.
Αν το κρατάς για ώρα, ψηλαφίζεις το χαρτί, νιώθεις τη γραμματοσειρά και ο τίτλος έχει κολλήσει στο μυαλό σου, μάλλον είσαι Κάτω.
Αν το κρατάς αφού διάβασες το βιογραφικό της συγγραφέα, ξεφύλλισες τα περιεχόμενα και σκέφτηκες αν έχεις χρόνο και τι θα κερδίσεις, μάλλον είσαι Μπροστά.
Αν το κοιτάς από απόσταση, το συγκρίνεις με τα διπλανά, έχεις ήδη δει ομοιότητες και διαφορές και θέλεις λίγο ακόμη χρόνο πριν αποφασίσεις, μάλλον είσαι Πίσω.

Κι αν απλώς αναρωτιέσαι τι είσαι, πώς γεννήθηκες και πώς έγινες, τότε είσαι ακριβώς στο σωστό σημείο! Αν έχεις σκεφτεί έστω μία φορά: «Γιατί οι άλλοι δεν με καταλαβαίνουν;»… τότε αυτό το βιβλίο δεν είναι απλώς ενδιαφέρον.
Είναι επικίνδυνα επίκαιρο.

Ίσως τελικά το ερώτημα δεν είναι ποιος είσαι. Αλλά αν είσαι έτοιμος να το ανακαλύψεις.

Ο σκοπός αυτού του βιβλίου δεν είναι να «διορθώσει» τον αναγνώστη, αλλά να τον απενοχοποιήσει. Να μετατοπίσει το βλέμμα από το «τι πάει λάθος με εμένα» στο «πώς λειτουργώ».
Να συμβάλλει στην κατανόηση της ανθρώπινης νευροποικιλότητας όχι ως θεωρία, αλλά ως βιωμένη εμπειρία, και να ανοίξει χώρο για περισσότερη κατανόηση, αυτοσυμπόνια και ουσιαστικότερη σχέση με τον εαυτό μας και τους άλλους.

Για να μάθεις από πού ξεκίνησες, να καταλάβεις πώς βρέθηκες στο σήμερα και πώς να φτάσεις εκεί που θέλεις να πας.

16.60

Νίκος Καζαντζάκης

Μια νύχτα είδα ένα όνειρο: Ήμουν σκυμμένος απάνω σ’ ένα σωρό χαρτιά κι έγραφα, έγραφα, έγραφα…
Αγκομαχούσα σα ν’ ανέβαινα βουνό· μαχόμουνα να σώσω, να σωθώ, πάλευα με τις λέξες, πολεμούσα να τις δαμάσω, τις ένιωθα ν’ αντιπηδούν γύρα μου άγριες, ν’ αντιστέκουνται σα φοράδες.
Ξάφνου, σκυμμένος ως ήμουν, ένιωσα, στο κλειδί του κεφαλιού μου, μια ματιά να με διαπερνάει.

Σήκωσα τρομαγμένος τα μάτια κι είδα: Μπροστά μου ένας νάνος, με μαύρα γένια ίσαμε τη γης, στεκόταν, κουνούσε αργά, με περιφρόνηση, το βαρύ κεφάλι και με κοίταζε. Τρομαγμένος έσκυψα πάλε το σβέρκο στο ζυγό και ξακολούθησα να γράφω. Μα η ματιά διατρυπούσε πάντα, ανήλεη, το κορφοκέφαλό μου.
Ξανασήκωσα τα μάτια σιγά, με τρόμο, κι είδα το νάνο να κουνάει πάντα το κεφάλι με θλίψη και περιφρόνηση.
Κι άξαφνα, για πρώτη φορά στη ζωή μου, αηδία ανέβηκε στο σπλάχνο μου, αγανάχτηση για τα χαρτιά τούτα, τα βιβλία και τα μελάνια όπου χάνουμουν, για τον αγώνα μου τον ανόσιο να κλείσω μέσα σε καλούπια ωραιότητας την ψυχή μου.

18.80

Δημήτρης Κολιοδήμος

Το 100 χρόνια Ξένος Κινηματογράφος στην Ελλάδα είναι ένα μοναδικό βιβλίο, προϊόν κοπιώδους έρευνας και μανιώδους αναζήτησης. Είναι ένα βιβλίο-αναφοράς, που φιλοδοξεί να δώσει μία υπεύθυνη, πλήρη και ολοκληρωμένη εικόνα της διανομής των ξένων ταινιών στην Ελλάδα. Είναι ένα βιβλίο-κιβωτός, πρωτοποριακό και πρωτότυπο, που καταλογογραφεί και καταγράφει συστηματικά τις ξένες ταινίες που διανεμήθηκαν στη χώρα μας τα τελευταία εκατό χρόνια. Δηλαδή, λίγο πριν την εμφάνιση του ήχου στον κινηματογράφο, εποχή που εμφανίζονται στην Ελλάδα κάποια ειδικευμένα έντυπα και αρχίζουν να υπάρχουν γραπτά στοιχεία.

Το 100 χρόνια Ξένος Κινηματογράφος στην Ελλάδα περιέχει δύο ευρετήρια ταινιών κι ένα επίμετρο. Το πρώτο αναφέρεται στους τίτλους των ξένων ταινιών που προβλήθηκαν στις κινηματογραφικές αίθουσες της χώρας μας από την 29η Δεκεμβρίου 1924 μέχρι και την 26η Δεκεμβρίου 2024 και περιλαμβάνει 45.826 εγγραφές, που αφορούν 29.687 διαφορετικές ταινίες (η διαφορά ανάμεσα στους δύο αριθμούς έχει να κάνει με… δεύτερους τίτλους μιας ταινίας και επιμερίζεται σε 13.632 δεύτερους πρωτότυπους και 2.507 δεύτερους ελληνικούς). Το δεύτερο ευρετήριο είναι μόνο των ελληνικών τίτλων, αποτελεί αναδιάταξη του πρώτου και περιλαμβάνει τους 32.594 ελληνικούς τίτλους των ξένων ταινιών που έχουν προβληθεί δημόσια στην Ελλάδα. Το επίμετρο περιλαμβάνει 1.035 ελληνικούς τίτλους που στάθηκε αδύνατο να αποδοθούν σε κάποια ξένη ταινία, η οποία ωστόσο γνωρίζουμε το πότε ακριβώς έκανε πρεμιέρα στη χώρα μας!

Ο Δημήτρης Κολιοδήμος, συγγραφέας και εκλεκτό μέλος του κύκλου των Ελλήνων κριτικών κινηματογράφου, κινήθηκε μ’ ένα και μοναδικό κριτήριο: την αγάπη του για τον κινηματογράφο. Όχι ένα είδος κινηματογράφου (τα έργα γνωστών σκηνοθετών ή τις ταινίες τέχνης, λόγου χάρη), αλλά για τον κινηματογράφο στο σύνολό του, για τις ταινίες καθαυτές, ανεξαρτήτως χώρας, είδους ή ποιότητας, με γνώμονα να καταγραφούν ακόμα και οι πιο παρεξηγημένες και παραμελημένες δημιουργίες, όπως είναι οι χαμηλού κόστους παραγωγές που κατέκλυζαν κάποιες άλλες εποχές τις κεντρικές λαϊκές αίθουσες της Αθήνας ή τους συνοικιακούς κινηματογράφους δεύτερης προβολής.

49.82

Ευγένιος Δ.Ματθιόπουλος

Για πρώτη φορά παρουσιάζεται η ιστορία της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών κατά τα κρίσιμα χρόνια της Απριλιανής Δικτατορίας και της Μεταπολίτευσης: 1967-1975.
Αναλύονται κριτικά ο ιδιαίτερος θεσμικός και εκπαιδευτικός ρόλο της Σχολής, η δομή των σπουδών της, καθώς και τα αισθητικά πρότυπά της σε σχέση τόσο με τον κόσμο της τέχνης στην Ελλάδα, όσο και με τον τότε διεθνή ορίζοντα της σύγχρονης τέχνης. Αναδεικνύονται συνθετικά οι ιδεολογικές και τεχνοτροπικές αντιλήψεις των καθηγητών Σχολής και ο καθοριστικός ρόλος τους στη διαμόρφωση των καλλιτεχνικών αντιλήψεων των μαθητών τους. Παρουσιάζονται επίσης τα ιδιαίτερα κοινωνικά και μορφωτικά χαρακτηριστικά των σπουδαστών και σπουδαστριών αλλά και οι σχέσεις, οι νοοτροπίες, το ήθος και το έθος της αλληλεπίδρασής τους που συνιστούσαν εκείνη τη μοναδική δημιουργική ατμόσφαιρα της Σχολής ως ετεροτοπία απόκλισης.
Ανασυστήνεται αφενός η στάση των καθηγητών της Σχολής απέναντι στη Δικτατορία, αφετέρου η ροή των συμβάντων που οδήγησαν στην αφύπνιση του Συλλόγου των Σπουδαστών της το 1972 και στη μαζική συμμετοχή τους στην κλιμάκωση των φοιτητικών κινητοποιήσεων ενάντια στο καθεστώς, που κορυφώθηκαν με την Κατάληψη του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973.
Μέσα από τις αφηγήσεις τους αποκαλύπτεται πως στην απόφαση για την Κατάληψη είχε πρωτοστατήσει δυναμικά ομάδα σπουδαστών και σπουδαστριών της Σχολής, καθώς και ότι τόσο ο Ραδιοφωνικός Σταθμός, όσο και το Ιατρείο του Πολυτεχνείου οργανώθηκαν και λειτούργησαν αρχικά με δικές τους πρωτοβουλίες από τις πρώτες ώρες της Κατάληψης. Περιγράφονται επίσης όσα διαδραματίστηκαν κατά τις τρεις ημέρες της εξέγερσης στο δωρικό περιστύλιο της Σχολής και τεκμηριώνονται οι διώξεις και φυλακίσεις σπουδαστών της κατά την περίοδο της Χούντας του Ιωαννίδη, καθώς και η «ανεξιχνίαστη» δολοφονία του Γιάννη Καΐλη.
Τέλος, παρουσιάζεται το πώς μέσα στην αλληλουχία των ραγδαίων γεγονότων της Μεταπολίτευσης το φοιτητικό κίνημα της Σχολής ήρθε σε ρήξη με τους καθηγητές της, η οποία οδήγησε στη ριζική αναδόμηση των σπουδών της.

28.89

Βιογραφία - Μαρτυρίες

Όσκαρ

Παναγιώτης Τιμογιαννάκης

Ιστορία, αναλύσεις, παρασκήνια, κριτικές…
τα πάντα για τα Όσκαρ μέσα από τη σπουδαία πένα του Παναγιώτη Τιμογιαννάκη, του μοναδικού Έλληνα που έχει παρευρεθεί 21 φορές στην απονομή της Ακαδημίας!
Τα Όσκαρ δεν είναι απλώς βραβεία. Είναι ιστορία, πολιτική, αισθητική, παρασκήνιο, σύγκρουση ιδεών και, πρωτίστως, κινηματογράφος. Ο Παναγιώτης Τιμογιαννάκης στο βιβλίο αυτό ξετυλίγει, με γνώση και καθαρή ματιά, το νήμα του πιο εμβληματικού θεσμού της έβδομης τέχνης: από τη γέννησή του και τις μεταμορφώσεις του μέχρι τον τρόπο που κρίνονται οι κατηγορίες, τις λεπτές ισορροπίες των ψηφοφοριών και τα κριτήρια που καθορίζουν τη νίκη ή την ήττα. Με αναλύσεις που φωτίζουν τη σκηνοθεσία, τις ερμηνείες, το σενάριο, το μοντάζ, τη μουσική και όλες τις δημιουργικές συνιστώσες μιας ταινίας, το βιβλίο λειτουργεί ταυτόχρονα ως πολύτιμος οδηγός κατανόησης και ως ένα ταξίδι αγάπης προς το σινεμά.

21.00

Επιστήμες

Extraterrestrial

Άβι Λεμπ

H πρώτη ένδειξη εξωγήινης ζωής.

Ο κορυφαίος αστρονόμος του Χάρβαρντ παρουσιάζει τη θεωρία του σύμφωνα με την οποία ένα εξωγήινο αντικείμενο υψηλής τεχνολογίας από ένα μακρινό άστρο επισκέφθηκε πρόσφατα το ηλιακό μας σύστημα. Στα τέλη του 2017, επιστήμονες στο αστεροσκοπείο της Χαβάης παρατήρησαν φευγαλέα ένα αντικείμενο να διασχίζει το εσωτερικό ηλιακό μας σύστημα, κινούμενο με τέτοια ταχύτητα ώστε να μπορεί να έχει προέλθει μόνο από ένα μακρινό άστρο. Ο Άβι Λεμπ, τότε Πρόεδρος του Τμήματος Αστρονομίας του Χάρβαρντ, έδειξε ότι δεν ήταν αστεροειδής: κινούνταν υπερβολικά γρήγορα διαγράφοντας, μια ακανόνιστη τροχιά, και πίσω του δεν άφηνε θραύσματα ή ίχνη αερίων. Μία μόνο εξήγηση μπορούσε να δοθεί: ήταν ένα τεχνολογικό αντικείμενο κατασκευασμένο από έναν μακρινό εξωγήινο πολιτισμό. Στο “Extraterrestrial”, ο Λεμπ αφηγείται τη συναρπαστική ιστορία του πρώτου διαστρικού επισκέπτη που εντοπίστηκε στο ηλιακό μας σύστημα. Περιγράφει την θεωρία του και τις βαθιές συνέπειές της για την επιστήμη, τη θρησκεία, και το μέλλον του είδους μας αλλά και του πλανήτη μας. Ένα απίστευτο ταξίδι στις εσχατιές της επιστήμης, του χωροχρόνου και της ανθρώπινης φαντασίας. Το “Extraterrestrial” καλεί τους αναγνώστες να στοχεύσουν στα άστρα -και να δουν με κριτική ματιά τι κρύβεται ανάμεσά τους, όσο παράξενο κι αν φαίνεται αυτό. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

22.00

Φάνης Τσοκανάς, Χρήστος Σωτηρακόπουλος

Όταν ξεκινούσε το Παγκόσμιο Κύπελλο, το 1930, ποιος μπορούσε να φανταστεί πως περίπου έναν αιώνα αργότερα θα είχε εξελιχθεί στο απόλυτο ποδοσφαιρικό «ραντεβού» και πως η ιδέα εκείνη θα έχει χαρίσει τόσες συγκινήσεις σε κάθε γωνιά του πλανήτη; Κάποιοι διάβασαν γι’ αυτές, άλλοι τις είδαν στην τηλεόραση, οι πιο τυχεροί τις έζησαν ως θεατές στις εξέδρες… οι πραγματικά ευλογημένοι «έγραψαν» τις σελίδες στο βιβλίο της ιστορίας της διοργάνωσης, ως πρωταγωνιστές. Το βιβλίο αυτό και οι συγγραφείς του στόχευσαν σε αυτή την τελευταία κατηγορία, αφήνοντας πολλούς από αυτούς που «σήκωσαν» το εμβληματικό τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου να ανοίξουν το κουτί των αναμνήσεών τους, παράλληλα με όσους αποπειράθηκαν να το αγγίξουν αλλά δεν τα κατάφεραν. Συνολικά, 45 άνθρωποι μοιράστηκαν τις ιστορίες τους πίσω από το τρόπαιο. Ακριβώς όπως το λέει ο τίτλος του βιβλίου και ακριβώς ό,τι δείχνει η φωτογραφία στο εξώφυλλό του, με πολλά χέρια γύρω από το τρόπαιο να προσπαθούν να το αγγίξουν. Κάποια το βίωσαν. Κάποια άλλα, όχι. Όλοι, όμως, όπως κι αν το έζησαν και σε όποια φάση της ζωής τους, είτε ως παιδιά είτε ως έφηβοι ή ενήλικες, ένιωσαν τη μαγεία του. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

16.70

Εντουάρντο Καντάβα

Τα Χαρτιά κοιμητήρια δεν είναι ένα έργο παραδοσιακής ιστορίας της τέχνης ούτε λογοτεχνικής θεωρίας. Δεν είναι ούτε μια ιστορία των ιδεών, με την αυστηρή έννοια, παρά τον πλούτο ιδεών που αποτυπώνει. Αξιοποιώντας, ωστόσο, όλες αυτές τις μεθόδους και προσεγγίσεις, εξετάζει τη θεαματική έκρηξη εικόνων κατά την τελευταία εικοσαετία ώστε να πραγματευτεί, περαιτέρω, όχι απλώς κάποιες συγκεκριμένες εικόνες αλλά τον ρόλο και τη θέση των εικόνων αυτών στην καθημερινή μας ζωή. Με αναφορές στο έργο του Ναντάρ, του Ρολάν Μπαρτ, του Λήον Γκόλουμπ, της Νάνσυ Σπέρο, του Φάζαλ Σέικ, της Σούζαν Μεϊσέλας και άλλων, χαράζει διαφορετικές στρατηγικές ανάγνωσης που, με αφετηρία την πεποίθηση ότι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον πάντοτε αλληλοδιαπλέκονται, συναποτελούν ένα εγχειρίδιο για την κατανόηση του οπτικού υλικού τον 21ο αιώνα.

Τα έξι δοκίμια του βιβλίου έχουν γραφεί με την πεποίθηση ότι εκείνο που απαιτείται να αντιπαραταχθεί στην ταχύτητα με την οποία σήμερα παράγονται, διανέμονται και αποθηκεύονται οι εικόνες, παρά τον παροδικό και φευγαλέο χαρακτήρα τους, είναι τρόποι ανάγνωσης οι οποίοι υπομονετικά αναδομούν τη γενεαλογία και τα δίκτυα σχέσεων που διέπουν τους πληθυντικούς κόσμους των εικόνων. Από κοινού, τα δοκίμια εξετάζουν το μεταβαλλόμενο καθεστώς των εικόνων όχι μόνο σήμερα και στο μέλλον, αλλά και στο παρελθόν. Ασχολούνται με την εικόνα θεωρώντας την ως ερώτημα και όχι ως κάτι αυτονόητο.

35.00

Βιογραφία - Μαρτυρίες

Περαστικός από το Ρέκιαβικ

Κώστας Βρεττάκος

Ένα ελεύθερο ταξίδι μέσα στη μνήμη με αφορμή απρόβλεπτες ματαιώσεις πτήσεων και ατέλειωτες καθυστερήσεις στα αεροδρόμια της Ευρώπης. Μια περιπαικτική ματιά, όχι πάντα ευχάριστη, πάνω σε γεγονότα των τελευταίων εξήντα χρόνων με τη μορφή μιας επιστολής που κινείται σαν εκκρεμές ανάμεσα στο τότε και το τώρα, έχοντας σαν οδηγό τις ακραίες εμμονές ενός ανθρώπου που βρίσκεται στα πρόθυρα της επαγγελματικής αποστρατείας. Πρόσωπα υπαρκτά, μπλέκονται συχνά με τα φανταστικά, αυθαδιάζουν και διεκδικούν μια παρουσία αυθύπαρκτη, δίνοντας την εντύπωση ενός αυτοβιογραφικού χρονικού. Είναι φανερή η διάθεση του συγγραφέα να μνημονευτεί διακριτικά το πέρασμα αγαπημένων φίλων, που εξακολουθούν και σήμερα να τον συντροφεύουν, ή που έφυγαν πρόωρα.

19.00