Αρχαιοπολιτική

10.60

Συγγραφέας:

Σελίδες: 96

Διατίθεται άμεσα και από τα γραφεία της LiFO, Boυλής 22, 6ος όροφος, Σύνταγμα.
Ώρες γραφείου (10:00-17:00). Τηλ. 210-3254290

Διατίθεται μόνο για αγορά online μέσω του lifoshop.gr

Η αγορά παλιών τευχών της LiFO αποτελεί ξεχωριστή λειτουργία του Shop.

Οι παραγγελίες για τα τεύχη της LiFO θα γίνονται ξεχωριστά και θα αποστέλλονται ξεχωριστά από άλλες αγορές από το LiFO Shop.

Tα έξοδα αποστολής υπολογίζονται για κάθε τεύχος ξεχωριστά.

Κωδικός προϊόντος: LF-BK-10052 Κατηγορία: Ετικέτες: ,

Όσοι αγόρασαν αυτό το προϊόν, επέλεξαν επίσης

Ετιέν Ολιόν, Μικαέλ Φεσέλ

Το «Η Άκρα Δεξιά ενάντια στην πολιτική» είναι ένα δοκίμιο που εξετάζει τη σύγχρονη άνοδο της άκρας δεξιάς, εστιάζοντας όχι στη δύναμη των ιδεών της αλλά στην απουσία συγκροτημένης πολιτικής θεωρίας και στη χρήση ενός απλουστευτικού λόγου που επικαλείται την «κοινή λογική» και τις «εθνικές αξίες». Αναδεικνύεται πώς η σύγχυση στον δημόσιο λόγο, η υποχώρηση των ιδεολογικών διαχωρισμών και η κανονικοποίηση ακραίων θέσεων δημιουργούν το έδαφος για την ενίσχυση αντισυστημικών και ταυτοτικών μορφών πολιτικής. Το βιβλίο φωτίζει τη μετάβαση από την πολιτική σύγκρουση σε μια ρητορική που θολώνει τα όρια και αποδυναμώνει τη δημοκρατική αντιπαράθεση. Παράλληλα, προτείνεται μια εναλλακτική προσέγγιση που βασίζεται στην ηθική της δημοκρατικής πολιτικής και στην υπεράσπιση της ισότητας, αντιπαραβάλλοντας ένα συλλογικό «εμείς» απέναντι στον ταυτοτικό εθνικισμό.

16.00

Δήμητρα Τζανάκη

Το φύλο έχει αποτελέσει και συνεχίζει να αποτελεί τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη δυτική λευκή (προτεσταντική) ανδρωπότητα και το εκθηλυμένο, «ατελές» γένος, προωθώντας τις καπιταλιστικές, πετρελαϊκές και πατριαρχικές σχέσεις.

Αυτή η διαδικασία οδηγεί στη συνεχιζόμενη γυναικοκτονία και θηλυκοκτονία της γνώσης, του τραύματος, της αλήθειας, της επιστήμης και της μνήμης, ενώ ταυτόχρονα διασφαλίζει την πατριαρχική οικογένεια και το κράτος, στοχεύοντας στην εκτροφή μιας τεχνητής, κρατικά ελεγχόμενης, γυναικείας μήτρας. Σ’ αυτό το βιβλίο γίνεται μια προσπάθεια να ερμηνευθεί το φύλο όχι απλώς ως μια ταξινόμηση ανάμεσα στα δύο φύλα ή ως διάκριση μεταξύ βιολογικού και κοινωνικού, αλλά ως ένα καθεστώς αλήθειας. Επιπλέον, εξετάζονται οι μορφές αντίστασης που αναδύονται ανάμεσα στις (μαύρες) γυναίκες/θηλυκότητες τωνκατώτερων στρωμάτων, καθώς και στις ζωές, τα σώματα, τις επιθυμίες και τις αλήθειες που βρίσκονται εκτός του λευκού έμφυλου και φυλετικού φάσματος. Στο επίκεντρο της αφήγησης βρίσκεται η ανάγκη για κατάργηση, και όχι μόνο απο-αποικιοποίηση, του φύλου, του ευγονικού ετρο-σεξο-φυλετικού πατριαρχικού καπιταλισμού, καθώς και η ανάγκη για την κατάργηση της ταξινόμησης της ζωής σε ανθρώπινο και εκθηλυμένο γένος. Αυτή η διαδικασία απαιτεί την κατάργηση της ίδιας της λευκής πατριαρχικής και ευγονικής επιστήμης και γνώσης και της καθιερωμένης «ορθής αλήθειας».

22.00

Αλαίν Πολικάρ

Ο θόρυβος για τη «woke ατζέντα» δεν είναι παρά ένα πρόσχημα για την υπεράσπιση των αντιδραστικών απόψεων που αρνούνται τον συστημικό χαρακτήρα των αδικιών και των ανισοτήτων. Υποδεικνύεται ένας υποτιθέμενος εσωτερικός εχθρός, σύμμαχος και συνένοχος των αντιπάλων του «δυτικού πολιτισμού», τα θεμέλια του οποίου επιδιώκει, δήθεν, να υποσκάψει. Ο θόρυβος για τη «woke ατζέντα» επιχειρεί να συκοφαντήσει όλα τα κινήματα αμφισβήτησης που προέρχονται από μειονότητες οι οποίες χαρακτηρίζονται υποτιμητικά ως «υπερευαίσθητες». Όλοι όσοι επιτίθενται στο «woke», κυρίως η πολιτική εξουσία και η πανεπιστημιακή Δεξιά, αποσκοπούν στην καταπολέμηση της κριτικής σκέψης. Στρέφονται εναντίον όλων εκείνων που αμφισβητούν την κυρίαρχη κατάσταση των πραγμάτων, που αγωνίζονται για την κοινωνική δικαιοσύνη και για τα δικαιώματα των γυναικών και των μειονοτήτων. Οι πολέμιοι του «woke» δεν διστάζουν να οικειοποιούνται τις θεματικές και το λεξιλόγιο των αντιπάλων τους (μιλούν κι αυτοί για αδικίες και διακρίσεις) προκειμένου να αδειάσουν αυτές τις έννοιες από κάθε ουσιαστικό περιεχόμενο. Το βιβλίο του Αλαίν Πολικάρ επιχειρεί, με σαφήνεια και ακρίβεια, να αντικρούσει αυτόν τον σφετερισμό.

16.00

Σούζαν Νάιμαν

Η Neiman, μία από τις κορυφαίες φιλοσοφικές φωνές στον κόσμο, καλεί με πάθος και δύναμη την Αριστερά να επιστρέψει στα ιδανικά που έχτισαν τα καλύτερα πράγματα του σύγχρονου κόσμου. Μπρος στην επερχόμενη απειλή του τραμπισμού, θεώρησε απόλυτη προτεραιότητα να αντιπαρατεθεί στη διαδεδομένη woke (αφύπνιση, επαγρύπνηση, εγρήγορση) ιδεολογία που υπονόμευε την ουσία της Αριστεράς.

Η διάγνωση της τριπλής παθογένειας της Αριστεράς και το τρίπτυχο της θεραπευτικής αγωγής πάνε χέρι-χέρι: δέσμευση στην οικουμενικότητα έναντι του φυλετισμού• επιμονή στη διάκριση μεταξύ δικαιοσύνης και εξουσίας• και πίστη στη δυνατότητα προόδου, στην ελπίδα ότι οι άνθρωποι μπορούν να δημιουργήσουν έναν καλύτερο κόσμο για όλους. Η Neiman ισχυρίζεται παθιασμένα ότι τελικά η πίστη στην κοινωνική πρόοδο, η πίστη ότι η πρόοδος είναι δυνατή αλλά όχι αναπόφευκτη, θα πρέπει να εμποτίζει όσους διατείνονται ότι είναι προοδευτικοί και αριστεροί.

Φυσικά, η Αριστερά δεν πρέπει να αρκεστεί σε copypaste: η νοσταλγία είναι εξ ορισμού αυτοκτονία. Φυσικά, πρέπει να σηκώσει τα μανίκια και να πονοκεφαλιάσει προκειμένου να περάσει από αυτές τις αναγκαίες συνθήκες σε εφικτούς σύγχρονους στόχους. Φυσικά, δεν πρέπει να απεμπολήσει το κριτικό της πνεύμα. Αλλά δεν πρέπει να χάσει τη μεγάλη εικόνα. Η αμφισβήτηση δεν μπορεί να δηλητηριάζει τις θεμελιώδεις αρχές της υπονομεύοντας την ενότητά της. Αν τα αριστερά κόμματα δεν χωνέψουν αυτό το προπατορικό τους αμάρτημα, θα κάνουν το μεγαλύτερο δώρο στην επελαύνουσα αντίδραση.

Το αποτέλεσμα είναι ένα πόνημα νευρώδες, συναρπαστικό ακόμη κι όταν καταφεύγει σε σύνθετους συλλογισμούς, ενάντιο στον μακροπερίοδο, στρυφνό λόγο, ανυποχώρητο όσον αφορά τη σαφήνεια και διανθισμένο με χιούμορ και πνευματώδεις ατάκες. Εν ολίγοις, ένα ευανάγνωστο βιβλίο που ο αναγνώστης θα το αφήσει μόνον όταν φτάσει στην τελευταία σελίδα.

12.00

Σπυρίδων Γ. Πλουμίδης

Ποιος ήταν ο πολιτειακός χαρακτήρας του καθεστώτος Ιωάννη Μεταξά; Ποιες ήταν οι πηγές έμπνευσης, οι προθέσεις και οι καθεστωτικές πρακτικές του; Είχαμε άραγε ποτέ φασισμό (με την κλασική, μεσοπολεμική και ιστορικοποιημένη έννοια του όρου) στη χώρα μας;

Η μελέτη του καθεστώτος του Ιωάννη Μεταξά οδηγεί αυτομάτως τον νου στο ζήτημα του φασιστικού φαινομένου. Σε αυτά τα θεμελιώδη ερωτήματα αποσκοπεί να απαντήσει το παρόν βιβλίο. Τα φασιστοειδή εξωτερικά σύμβολα (π.χ. ο χαιρετισμός διά της προτεταμένης παλάμης, ο διπλούς μινωϊκός πέλεκυς κ.ά.) και τα φασίζοντα δομικά στοιχεία του (όπως ο κορπορατισμός και το «σπαρτιατικόν ιδεώδες» της ΕΟΝ) έχουν επισκιάσει τον βαθύτατα συντηρητικό χαρακτήρα του μεταξικού καθεστώτος.

13.80