Ο χαμένος πίνακας του Ρέμπραντ

Ο Φρανκ φαίνεται διαφορετικός. Η Ρέιτσελ, όμως, τον αγαπάει. Γιατί είναι αθώος, απίστευτα ευφυής, παθιασμένα αφοσιωμένος στη μουσική του Μπαχ.
«Στον Φρανκ άρεσε να πιστεύει ότι ένα μέρος του εγκεφάλου του ενεργοποιούνταν πλήρως μόνο όταν άκουγε Μπαχ». Όμως, εκτός από το πάθος του για τον Μπαχ, ο Φρανκ, που είναι ένας ιδιαίτερα προικισμένος προγραμματιστής, περνά τον καιρό του αναζητώντας στο καθετί κρυφά μοτίβα και διατηρεί κρυφή ατζέντα και μυστικές διασυνδέσεις, μέσω του διαδικτύου, με διάφορους συνωμοσιολογικούς κύκλους που κινούνται στα όρια της παρανομίας. Όταν ο Φρανκ εξαφανίζεται, η Ρέιτσελ προσφεύγει στη βοήθεια μιας ιδιωτικής ντετέκτιβ, της Ρόμπιν, που λατρεύει εξίσου τον Μπαχ και που η ζωή της έχει επίσης πολλές κρυφές πτυχές. Οδηγός στην αναζήτησή της, ένα άγνωστο στους πολλούς θρυλικό, όμως, για μια μειονότητα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας της δεκαετίας του ’50, το οποίο μιλά για έναν εν εξελίξει πόλεμο που διεξάγεται από εξωγήινους… Κι αν είναι όντως έτσι;
Βιβλίο που χρησιμοποιεί στοιχεία τόσο από τη λογοτεχνία του φανταστικού όσο και από το αστυνομικό μυθιστόρημα, η “Επικράτηση” θέτει επί σκηνής την επιτακτική ανάγκη των ανθρώπων να εξερευνούν τις σχέσεις μεταξύ των γεγονότων, να αναζητούν το νόημα των πραγμάτων και να προσπαθούν να προβλέπουν τις όποιες συνέπειες, ακόμα κι αν πρέπει να αποδεχτούν την εισβολή του παραλόγου στη ζωή τους. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο Σβέβο Μπαντίνι μισεί το χιόνι. Άμα χιονίζει, δεν έχει δουλειά. Χωρίς δουλειά, δεν έχει λεφτά.

Χιονίζει πάλι. Κι αυτός τα τελευταία του λεφτά τα έχασε στον τζόγο. Γυρνάει στο σπίτι του, που ακόμα τό ’χει απλήρωτο, και κλωτσάει το χιόνι.

Γιατί δεν πήγε στην Καλιφόρνια, τότε που μπορούσε; Γιατί κάθεται σ’ αυτό το σπίτι, που ακόμα τό ’χει απλήρωτο, με τη γυναίκα του και με τα τρία του παιδιά; Είναι αγία η γυναίκα του. Αλλά είναι και ηλίθια. Ούτε που τέλειωσε το γυμνάσιο. Και τόσο που τον αγαπάει, αυτόν, τον Σβέβο Μπαντίνι, πώς να την αντέξει;

Χιονίζει, κι ο Σβέβο Μπαντίνι γυρνάει στο σπίτι του και είναι άφραγκος. Και νά, τώρα μαθαίνει πως θα τους επισκεφτεί η Ντόννα Τοσκάνα, η πεθερά του, το μεγάλο του μίσος. Όχι, δεν θα κάτσει άλλο εκεί μέσα, θα σηκωθεί να φύγει. Να πάνε όλοι τους στο διάολο, θα φύγει.

Δημοσιευμένο το 1938, το Κάτσε να μπει η άνοιξη, Μπαντίνι εγκαινιάζει το Κουαρτέτο του Μπαντίνι. Εδώ θα πρωτοεμφανιστεί ο Αρτούρο Μπαντίνι, alter ego του συγγραφέα, έφηβος γιος μιας δυσλειτουργικής οικογένειας φτωχών Ιταλών μεταναστών στο Κολοράντο, καθώς προσπαθεί να γνωρίσει τον έρωτα και να ονειρευτεί την ωραία ζωή.

Ο Ντένις Τζόνσον ψηλαφεί έναν κόσμο χαμένο στο παρελθόν του, που έχει όλος πια σβηστεί και τον έχουν τυλίξει σαν περγαμηνή και τον έχουν κρύψει κάπου. Με ήπιο αυτοσαρκασμό, με χιούμορ και τρυφερότητα, με συμπόνια και ακραία λυρική ακρίβεια, ο αφηγητής αυτών των τρομερών ιστοριών βυθίζεται εκεί, στο σκοτάδι κάτω από το σύμπαν, όπου άνθρωποι εξαντλημένοι από την εξάρτηση και τη μοναξιά περιφέρονται κάτω από γιγάντιες φτέρες σε μια γη που μοιάζει φτιαγμένη από χαρτί, δουλεύουν σε νοσοκομεία και οίκους ευγηρίας, ερωτεύονται σε δωμάτια που αστράφτουν σαν ψεύτικα κοσμήματα, πίνουν σε μπαρ όπου ο καθρέφτης είναι σαν μαχαίρι που διαχωρίζει τα πάντα από τον εαυτό τους, βέβαιοι πως βρίσκονται εδώ σε αυτόν τον κόσμο επειδή δεν θα μπορούσαν να αντέξουν πουθενά αλλού, όσο εμείς οι υπόλοιποι συνεχίζουμε να κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας.