Ποια τύχη μπορεί να έχει μια γυναίκα ορφανή και από τους δύο γονείς, μαύρη και νάνος, που μεγαλώνει με την εργάτρια γιαγιά της σε μια φτωχογειτονιά της επαρχίας; Στα δεκαπέντε της χρόνια, η ηρωίδα ?που δεν θα μάθουμε ποτέ το όνομά της? αφήνει τη γειτονιά που μεγάλωσε και τους ανοχύρωτους ανθρώπους της, “εκείνους που ο κόσμος θα ήθελε να εξαφανίσει”, για να αναζητήσει την οικογένεια της καρδιάς της, να βρει την ταυτότητά της, να γνωρίσει τον κόσμο. Είναι εφοδιασμένη με το χάρισμα του διαχωρισμού: η σκέψη της, παντοδύναμη, μπορεί να αποδεσμεύεται από το αδύναμο σώμα της και να ορθώνεται, ανίκητη, στις δυσκολίες. Στην περιπλάνησή της τίποτα δεν θα είναι εύκολο. Θα γνωρίσει τη δύναμη της φιλίας, αλλά θα αντιμετωπίσει και το ψέμα, την ιδιοτέλεια, την εξαπάτηση. Θα βρεθεί ανάμεσα σε ανθρώπους περιθωριακούς, τσαλακωμένους, αποσυνάγωγους, αλλά κάποτε και μαχητικούς, σε υποβαθμισμένα προάστια, σε μια κατάληψη καλλιτεχνών, σ’ ένα άθλιο ξενοδοχείο, σε μια αναρχική ουτοπική κοινότητα. Το μυθιστόρημα της Kisukidi, πολυφωνικό και βαθιά ποιητικό, περιπετειώδες και ευφρόσυνο, αναμειγνύει ιδέες και πολιτική, λόγια φαντασμάτων, παλιά παραμύθια, αρχετυπικές ιστορίες για πειρατές και παιδιά που χάνονται στο δάσος, σε μια καταιγιστική διαδοχή. Πρωτοτυπία, διαύγεια, τόλμη της γραφής, επίμονος ρεαλισμός που συνυπάρχει με μια προκλητική φαντασία, κριτική της κοινωνίας δριμεία και ποιητική. Η ηρωίδα διατρέχει “των ηττημένων τα διανυμένα χιλιόμετρα”, παρατηρεί με οξυδέρκεια, καταγράφει και καταγγέλλει ψιθυριστά ή ηχηρά, αινιγματικά ή ξεκάθαρα, και μας παρασύρει σε ένα ταξίδι όπου η τέχνη του λόγου μετουσιώνει τα καθημερινά σε μια συγκλονιστική πραγματικότητα δράσης, έντασης, φαντασίας και ονείρου.
(Α.Κ.)
Γιώργος Νικολαΐδης
Μια κοινωνία που αλλάζει, η καθημερινότητα, οι δρόμοι, οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις, η ανήσυχη νέα γενιά που αναδύεται, σαν μια νέα φωνή, μέσα από τον συνδυασμό μουσικής και κοινωνικών ανησυχιών και που συγκρούεται με το κράτος και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς· όλα περνούν μέσα από τις σκληρά ρεαλιστικές, σχεδόν γυμνές, ασπρόμαυρες φωτογραφίες ενός ανθρώπου που αποτέλεσε αναπόσπαστο μέρος του βουερού ποταμιού της δεκαετίας του ’80.
Το φωτογραφικό αποτύπωμα μιας δεκαετίας που, ενώ δεν τη νοσταλγούμε, μας κάνει να αναρωτιόμαστε: «Υπάρχουνε προϋποθέσεις για μια καινούργια άνοιξη;».
Εισαγωγικά κείμενα: Νίκος Γ. Ξυδάκης, Μιχαήλ Πρωτοψάλτης, Αλέξης Καλοφωλιάς
Νατάσα Τριανταφύλλη, Στάθης Ν. Καλύβας
Μια πολύχρωμη, πολυπρόσωπη και αναπάντεχη τοιχογραφία της «χουντικής επταετίας» 1967-1974, ένα συναρπαστικό χρονικό μιας μεγάλης πολιτιστικής έκρηξης που ήταν ταυτόχρονα κι ένας απρόσμενος θρίαμβος της ανθρώπινης δημιουργικότητας πάνω στην ανελευθερία. To Big Bang περιγράφει με μυθιστορηματικό τρόπο το πως συναντήθηκαν, εκτοξεύθηκαν και συντονίστηκαν δεκάδες δημιουργικές τροχιές, πλάθοντας ένα καινούργιο και συνάμα συγκλονιστικό κόσμο που παραμένει ξεχασμένος και παρεξηγημένος στη συλλογική μας συνείδηση. Καρπός συστηματικής και πολυδιάστατης έρευνας που συνδυάζει εργαλεία όπως η ιστορική και πολιτική ανάλυση, η πολυφωνική διήγηση και η βιογραφική προσέγγιση, διεμβολίζει επίμονα στερεότυπα και απομυθοποιεί μια κομβική περίοδο της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, στρέφοντας το βλέμμα μας από το καθεστώς στην κοινωνία.
Πώς γίνεται να ανθεί ο πολιτισμός μέσα στα «μαύρα» χρόνια της δικτατορίας; Πώς μπορεί μια εποχή που έχει καταγραφεί στη συλλογική μας συνείδηση ως ένας «εφιαλτικός πολιτιστικός χειμώνας» να υπήρξε στην πραγματικότητα τόσο πολύχρωμη και φωτεινή; Πως συμβιβάζεται η λογοκρισία με την δημιουργία; Πώς είναι δυνατό να εξακολουθούμε να αποτιμούμε αυτή την εποχή τόσο στρεβλά; Γιατί διαγράφηκε από τη μνήμη μας; Εντέλει τι κουβαλάμε ακόμη μέσα μας από την εποχή εκείνη; Το Big Bang προσφέρει απαντήσεις σε αυτά και σε πολλά άλλα ερωτήματα, διορθώνοντας παράλληλα μια μεγάλη ιστορική αδικία.
Ένα βιβλίο που θα ξαφνιάσει, θα σοκάρει ίσως, θα ταράξει, θα συζητηθεί και θα εμπνεύσει.
Νατάσα Τριανταφύλλη, Στάθης Ν. Καλύβας
Μια πολύχρωμη, πολυπρόσωπη και αναπάντεχη τοιχογραφία της «χουντικής επταετίας» 1967-1974, ένα συναρπαστικό χρονικό μιας μεγάλης πολιτιστικής έκρηξης που ήταν ταυτόχρονα κι ένας απρόσμενος θρίαμβος της ανθρώπινης δημιουργικότητας πάνω στην ανελευθερία. To Big Bang περιγράφει με μυθιστορηματικό τρόπο το πως συναντήθηκαν, εκτοξεύθηκαν και συντονίστηκαν δεκάδες δημιουργικές τροχιές, πλάθοντας ένα καινούργιο και συνάμα συγκλονιστικό κόσμο που παραμένει ξεχασμένος και παρεξηγημένος στη συλλογική μας συνείδηση. Καρπός συστηματικής και πολυδιάστατης έρευνας που συνδυάζει εργαλεία όπως η ιστορική και πολιτική ανάλυση, η πολυφωνική διήγηση και η βιογραφική προσέγγιση, διεμβολίζει επίμονα στερεότυπα και απομυθοποιεί μια κομβική περίοδο της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, στρέφοντας το βλέμμα μας από το καθεστώς στην κοινωνία.
Πώς γίνεται να ανθεί ο πολιτισμός μέσα στα «μαύρα» χρόνια της δικτατορίας; Πώς μπορεί μια εποχή που έχει καταγραφεί στη συλλογική μας συνείδηση ως ένας «εφιαλτικός πολιτιστικός χειμώνας» να υπήρξε στην πραγματικότητα τόσο πολύχρωμη και φωτεινή; Πως συμβιβάζεται η λογοκρισία με την δημιουργία; Πώς είναι δυνατό να εξακολουθούμε να αποτιμούμε αυτή την εποχή τόσο στρεβλά; Γιατί διαγράφηκε από τη μνήμη μας; Εντέλει τι κουβαλάμε ακόμη μέσα μας από την εποχή εκείνη; Το Big Bang προσφέρει απαντήσεις σε αυτά και σε πολλά άλλα ερωτήματα, διορθώνοντας παράλληλα μια μεγάλη ιστορική αδικία.
Ένα βιβλίο που θα ξαφνιάσει, θα σοκάρει ίσως, θα ταράξει, θα συζητηθεί και θα εμπνεύσει.




