Η καλλιτεχνική διευθύντρια ΕΜΣΤ Κατερίνα Γρέγου, μετά την ανανέωση της θητείας της και λίγο πριν από τα εγκαίνεια της έκθεσης, που σηματοδοτεί μια καθοριστική στιγμή στην εξέλιξη της συλλογής του μουσείου, μιλάει στη LIFO.
Απόστολος Δοξιάδης
Ο Δώρης Καλούσης δεν είναι ένας συνηθισμένος συγγραφέας. Θέλοντας να γράψει το μεγάλο του μυθιστόρημα, παλεύει με αναπάντεχες προκλήσεις, εξωτερικές αλλά και εσωτερικές. Δραπετεύει στον Παρνασσό για να συγκεντρωθεί. Όμως εκεί τον παρασέρνει ένα εντελώς άγνωστο βιβλίο, τόσο ζωντανό, ώστε ο κόσμος του αρχίζει να εισβάλλει στην πραγματικότητά του.
Αθήνα, 1942. Ο Χριστόφορος Μπάμιας, απότακτος δημοκρατικός αξιωματικός, αναλαμβάνει να προστατεύσει τον φιλόλογο Βασίλη Σφενδαμή. Όμως τίποτα δεν είναι απλό στην αποστολή του, σε μια πόλη που πεινάει και σε μια εποχή όπου οι Ναζί σχεδιάζουν να γυρίσουν ταινία την Ορέστεια του Αισχύλου ως ύμνο στον Φύρερ. Ο Σφενδαμής απειλείται για να προσυπογράψει την πιο τερατώδη διαστρέβλωση του αρχαίου πνεύματος. Ο Μπάμιας πρέπει να τον σώσει, και μαζί του, κάτι πολύ μεγαλύτερο: την Αλήθεια. Στο πλευρό του έχει τον Γαλάνη, έναν σκύλο που δεν είναι ακριβώς… σκύλος.
Από τα σκοτεινά παρασκήνια της Ακαδημίας Αθηνών μέχρι το Μαντείο των Δελφών, από τον Απόλλωνα ως τον Διόνυσο, από το ένδοξό μας παρελθόν ως τη σημερινή μας σχιζοφρένεια, η δράση, η σάτιρα και το μυστήριο υφαίνουν ένα μυθιστόρημα για τη δύναμη της Ιστορίας και το λεπτό νήμα που χωρίζει τον μύθο από την πραγματικότητα, τη σοφία από την τρέλα, την αφήγηση από τη ζωή.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Ιστορία, αναλύσεις, παρασκήνια, κριτικές…
τα πάντα για τα Όσκαρ μέσα από τη σπουδαία πένα του Παναγιώτη Τιμογιαννάκη, του μοναδικού Έλληνα που έχει παρευρεθεί 21 φορές στην απονομή της Ακαδημίας!
Τα Όσκαρ δεν είναι απλώς βραβεία. Είναι ιστορία, πολιτική, αισθητική, παρασκήνιο, σύγκρουση ιδεών και, πρωτίστως, κινηματογράφος. Ο Παναγιώτης Τιμογιαννάκης στο βιβλίο αυτό ξετυλίγει, με γνώση και καθαρή ματιά, το νήμα του πιο εμβληματικού θεσμού της έβδομης τέχνης: από τη γέννησή του και τις μεταμορφώσεις του μέχρι τον τρόπο που κρίνονται οι κατηγορίες, τις λεπτές ισορροπίες των ψηφοφοριών και τα κριτήρια που καθορίζουν τη νίκη ή την ήττα. Με αναλύσεις που φωτίζουν τη σκηνοθεσία, τις ερμηνείες, το σενάριο, το μοντάζ, τη μουσική και όλες τις δημιουργικές συνιστώσες μιας ταινίας, το βιβλίο λειτουργεί ταυτόχρονα ως πολύτιμος οδηγός κατανόησης και ως ένα ταξίδι αγάπης προς το σινεμά.
Ευγένιος Δ.Ματθιόπουλος
Για πρώτη φορά παρουσιάζεται η ιστορία της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών κατά τα κρίσιμα χρόνια της Απριλιανής Δικτατορίας και της Μεταπολίτευσης: 1967-1975.
Αναλύονται κριτικά ο ιδιαίτερος θεσμικός και εκπαιδευτικός ρόλο της Σχολής, η δομή των σπουδών της, καθώς και τα αισθητικά πρότυπά της σε σχέση τόσο με τον κόσμο της τέχνης στην Ελλάδα, όσο και με τον τότε διεθνή ορίζοντα της σύγχρονης τέχνης. Αναδεικνύονται συνθετικά οι ιδεολογικές και τεχνοτροπικές αντιλήψεις των καθηγητών Σχολής και ο καθοριστικός ρόλος τους στη διαμόρφωση των καλλιτεχνικών αντιλήψεων των μαθητών τους. Παρουσιάζονται επίσης τα ιδιαίτερα κοινωνικά και μορφωτικά χαρακτηριστικά των σπουδαστών και σπουδαστριών αλλά και οι σχέσεις, οι νοοτροπίες, το ήθος και το έθος της αλληλεπίδρασής τους που συνιστούσαν εκείνη τη μοναδική δημιουργική ατμόσφαιρα της Σχολής ως ετεροτοπία απόκλισης.
Ανασυστήνεται αφενός η στάση των καθηγητών της Σχολής απέναντι στη Δικτατορία, αφετέρου η ροή των συμβάντων που οδήγησαν στην αφύπνιση του Συλλόγου των Σπουδαστών της το 1972 και στη μαζική συμμετοχή τους στην κλιμάκωση των φοιτητικών κινητοποιήσεων ενάντια στο καθεστώς, που κορυφώθηκαν με την Κατάληψη του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973.
Μέσα από τις αφηγήσεις τους αποκαλύπτεται πως στην απόφαση για την Κατάληψη είχε πρωτοστατήσει δυναμικά ομάδα σπουδαστών και σπουδαστριών της Σχολής, καθώς και ότι τόσο ο Ραδιοφωνικός Σταθμός, όσο και το Ιατρείο του Πολυτεχνείου οργανώθηκαν και λειτούργησαν αρχικά με δικές τους πρωτοβουλίες από τις πρώτες ώρες της Κατάληψης. Περιγράφονται επίσης όσα διαδραματίστηκαν κατά τις τρεις ημέρες της εξέγερσης στο δωρικό περιστύλιο της Σχολής και τεκμηριώνονται οι διώξεις και φυλακίσεις σπουδαστών της κατά την περίοδο της Χούντας του Ιωαννίδη, καθώς και η «ανεξιχνίαστη» δολοφονία του Γιάννη Καΐλη.
Τέλος, παρουσιάζεται το πώς μέσα στην αλληλουχία των ραγδαίων γεγονότων της Μεταπολίτευσης το φοιτητικό κίνημα της Σχολής ήρθε σε ρήξη με τους καθηγητές της, η οποία οδήγησε στη ριζική αναδόμηση των σπουδών της.



