Βλέπεις, ξένε μου φίλε, ότι δεν λησμονώ τα τραγούδια: Από τον Haxthausen στον Vinée ή Εκατό χρόνια δυτικοευρωπαϊκού βλέμματος στο ελληνικό δημοτικό τραγούδι

22.50

Εκδόσεις:

Διατίθεται άμεσα και από τα γραφεία της LiFO, Boυλής 22, 6ος όροφος, Σύνταγμα.
Ώρες γραφείου (10:00-17:00). Τηλ. 210-3254290

Διατίθεται μόνο για αγορά online μέσω του lifoshop.gr

Η αγορά παλιών τευχών της LiFO αποτελεί ξεχωριστή λειτουργία του Shop.

Οι παραγγελίες για τα τεύχη της LiFO θα γίνονται ξεχωριστά και θα αποστέλλονται ξεχωριστά από άλλες αγορές από το LiFO Shop.

Tα έξοδα αποστολής υπολογίζονται για κάθε τεύχος ξεχωριστά.

Όσοι αγόρασαν αυτό το προϊόν, επέλεξαν επίσης

Θανάσης Μουτσόπουλος

Αντιγραφή, αναπαραγωγή, μετατροπή και η έκλειψη του νοήματος.

Ο μοντερνισμός θέτει αγχωτικά το ζήτημα του «ποιος το έκανε πρώτα», με μια ορμή η οποία τείνει, πριν καλά καλά δημιουργηθεί και παρουσιαστεί κάτι, να το θέσει αντιμέτωπο με την «κρίση της ιστορίας». Περίπου εκατό χρόνια μετά, η μεταμοντέρνα κατάσταση θα ακυρώσει τη συζήτηση. «Όλα έχουν ξαναγίνει». Πόσο μπορεί να μοιάζει ένα καλλιτεχνικό έργο με ένα άλλο; Σίγουρα, στην εποχή μας τα περισσότερα μοιάζουν με άλλα. Το αποδεχόμαστε περίπου σιωπηρά. Πόσο όμως μπορεί να προχωρήσει αυτή η ομοιότητα; Μπορούν να γίνουν όλα παρόμοια; Ζούμε σε μια εποχή όπου τα αντίγραφα είναι τόσο διαδεδομένα ώστε να μιλάμε για έναν πλανήτη των «αντιγράφων». Είναι η πρωτοτυπία σημαντική για τους ανθρώπους; Ήταν κάποτε; Είναι ακόμη; Πόσο βαθιά είναι ριζωμένη αυτή η έννοια στην πολιτισμική συζήτηση; Αυτό το βιβλίο θα επιχειρήσει να εξερευνήσει αυτά τα ερωτήματα μέσα από τις ιστορικές καταστάσεις που οδήγησαν τα πράγματα στη θέση που βρισκόμαστε σήμερα και προσπαθεί να υποψιαστεί το επόμενο στάδιο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

28.00

Δημήτρης Κολιοδήμος

Το 100 χρόνια Ξένος Κινηματογράφος στην Ελλάδα είναι ένα μοναδικό βιβλίο, προϊόν κοπιώδους έρευνας και μανιώδους αναζήτησης. Είναι ένα βιβλίο-αναφοράς, που φιλοδοξεί να δώσει μία υπεύθυνη, πλήρη και ολοκληρωμένη εικόνα της διανομής των ξένων ταινιών στην Ελλάδα. Είναι ένα βιβλίο-κιβωτός, πρωτοποριακό και πρωτότυπο, που καταλογογραφεί και καταγράφει συστηματικά τις ξένες ταινίες που διανεμήθηκαν στη χώρα μας τα τελευταία εκατό χρόνια. Δηλαδή, λίγο πριν την εμφάνιση του ήχου στον κινηματογράφο, εποχή που εμφανίζονται στην Ελλάδα κάποια ειδικευμένα έντυπα και αρχίζουν να υπάρχουν γραπτά στοιχεία.

Το 100 χρόνια Ξένος Κινηματογράφος στην Ελλάδα περιέχει δύο ευρετήρια ταινιών κι ένα επίμετρο. Το πρώτο αναφέρεται στους τίτλους των ξένων ταινιών που προβλήθηκαν στις κινηματογραφικές αίθουσες της χώρας μας από την 29η Δεκεμβρίου 1924 μέχρι και την 26η Δεκεμβρίου 2024 και περιλαμβάνει 45.826 εγγραφές, που αφορούν 29.687 διαφορετικές ταινίες (η διαφορά ανάμεσα στους δύο αριθμούς έχει να κάνει με… δεύτερους τίτλους μιας ταινίας και επιμερίζεται σε 13.632 δεύτερους πρωτότυπους και 2.507 δεύτερους ελληνικούς). Το δεύτερο ευρετήριο είναι μόνο των ελληνικών τίτλων, αποτελεί αναδιάταξη του πρώτου και περιλαμβάνει τους 32.594 ελληνικούς τίτλους των ξένων ταινιών που έχουν προβληθεί δημόσια στην Ελλάδα. Το επίμετρο περιλαμβάνει 1.035 ελληνικούς τίτλους που στάθηκε αδύνατο να αποδοθούν σε κάποια ξένη ταινία, η οποία ωστόσο γνωρίζουμε το πότε ακριβώς έκανε πρεμιέρα στη χώρα μας!

Ο Δημήτρης Κολιοδήμος, συγγραφέας και εκλεκτό μέλος του κύκλου των Ελλήνων κριτικών κινηματογράφου, κινήθηκε μ’ ένα και μοναδικό κριτήριο: την αγάπη του για τον κινηματογράφο. Όχι ένα είδος κινηματογράφου (τα έργα γνωστών σκηνοθετών ή τις ταινίες τέχνης, λόγου χάρη), αλλά για τον κινηματογράφο στο σύνολό του, για τις ταινίες καθαυτές, ανεξαρτήτως χώρας, είδους ή ποιότητας, με γνώμονα να καταγραφούν ακόμα και οι πιο παρεξηγημένες και παραμελημένες δημιουργίες, όπως είναι οι χαμηλού κόστους παραγωγές που κατέκλυζαν κάποιες άλλες εποχές τις κεντρικές λαϊκές αίθουσες της Αθήνας ή τους συνοικιακούς κινηματογράφους δεύτερης προβολής.

49.82

Τέχνη

Homeward

Mark Hadjipateras

Ένας τόμος που παρουσιάζει όλο το φάσμα της καλλιτεχνικής πορείας του Μαρκ Χατζηπατέρα (γλυπτική, ζωγραφική, χαρακτική, installations) με ανάλυση της Αλεξάνδρας Κοροξενίδη.

80.00

Τέχνη

Father and Son

Βάλερι Ποστάροβ

Eνα συμμετοχικό έργο για πατέρες και γιους, φωτογραφημένους να κρατιούνται χέρι-χέρι – μια οικεία χειρονομία που γίνεται μια ήσυχη, δημόσια δήλωση. Μετά από πέντε χρόνια εργασίας και συναντήσεων σε 14 χώρες, ήρθε η ώρα για την πρώτη έκδοση: ένα διακριτικό, οικείο βιβλίο που αφήνει χώρο για την συχνά ανείπωτη αγάπη μεταξύ ανδρών.

60.00

Φώντας Λάδης

Είναι δυνατόν μια σειρά πολιτικών τραγουδιών, όπως είναι τα «Γράμματα από τη Γερμανία» – να είναι επίκαιρα, με την κυριολεκτική σημασία της λέξης, μετά από πενήντα ολόκληρα χρόνια; Ο αναγνώστης των στίχων και, κυρίως, ο ακροατής των τραγουδιών, ας κρίνει. Ο παλιός και ο καινούριος. Και εκείνος που τα υποδέχτηκε πριν από πέντε δεκαετίες και ταυτίστηκε μαζί τους, και αυτός που τα πρωτοακούει.

Είναι δυνατόν τα πολιτικά γεγονότα να επαναλαμβάνονται, οι κοινωνικές καταστάσεις να μοιάζουν, να επιμηκύνονται ή να μένουν αναλλοίωτες τόσο πολύ στον χρόνο, ώστε ο ακροατής να βλέπει σε τραγούδια που γράφτηκαν πριν από τόσες δεκαετίες, συνθήκες και συμπεριφορές που είναι σημερινές;

Ας διαβάσει και ας ακούσει άλλη μια φορά αυτά τα τραγούδια ο παλιός και ο σημερινός ακροατής, και ας απαντήσει μόνος του σε αυτά τα ερωτήματα. Ας βρει τις αντιστοιχίες, τις ομοιότητες, τις αναλογίες και ας συγκρίνει τα αισθήματα και την ιδεολογία του με όσα λένε τα τραγούδια, από τη μια, και με όσα συμβαίνουν γύρω του, από την άλλη.

Υπάρχουν μέσα σε αυτή τη σειρά τραγουδιών, καταστάσεις που σίγουρα σε τίποτα δεν άλλαξαν. Μήπως και σήμερα δεν «βγαίνει η ζωή μας στο σφυρί σε Αμερική και Ευρώπη»;

Υπάρχουν τραγούδια που σκιτσάρουν τύπους του ελληνικού ακροδεξιού παρακράτους, που καταπίεζαν στη δεκαετία του ‘60 τους Έλληνες εργάτες στη Γερμανία. Θα βρείτε τέτοιους τύπους και σήμερα να στρογγυλοκάθονται στα πίσω πίσω έδρανα της ελληνικής Βουλής. Επίσης υπάρχουν τραγούδια που προειδοποιούν από τα βάθη μισού αιώνα για τον εκκολαπτόμενο νεοναζισμό στη Γερμανία και άλλα που ειρωνεύονται τις αντιφάσεις αλλά και τις επεκτατικές τάσεις του ΝΑΤΟ σε βάρος της τότε Σοβιετικής Ένωσης. Και εδώ οι αναγωγές με το σήμερα είναι εύκολες.

Κάποια τραγούδια, στη συνέχεια, παρακολουθούν τους μετανάστες στην καθημερινότητα τους, στη δουλειά και στη σχόλη. Τέλος, κάποια άλλα αναφέρονται στην έμφυτη τάση της εργατικής τάξης να βρίσκει τους συμμάχους της και να εντοπίζει τους εχθρούς της. Και, προς ενόχλησιν κάποιων, να δίνει τα χέρια και να συσπειρώνεται μαχητικά πάνω από εθνικές και θρησκευτικές διαφορές.

Μακάρι πάντως να φτάσει σύντομα η εποχή που το περιεχόμενο τραγουδιών, όπως τα «Γράμματα από τη Γερμανία», να γίνει ανεπίκαιρο.
Φώντας Λάδης

15.90