Βλέπετε 1–15 από 54 αποτελέσματαSorted by latest

Δώμα

Ξένη λογοτεχνία

Καρδια του Σκότους

Τζόζεφ Κόνραντ

Τι κωμικό πράγμα που είναι η ζωή — αυτή η μυστηριώδης επιστράτευση άπονης λογικής για έναν μάταιο σκοπό. Το πολύ-­πολύ που μπορείς να ελπίζεις να αποκομίσεις είναι μια κάποια γνώση του εαυτού σου — η οποία έρχεται πολύ αργά. Μια σοδειά ανεξίτηλης πίκρας. Έχω παλέψει με το θάνατο. Είναι ο πιο πεζός αγώνας που μπορεί κανείς να φανταστεί. Διε­ξάγεται μέσα σ’ ένα ασχημάτιστο γκρίζο, όπου δεν υπάρχει τίποτα κάτω απ’ τα πόδια σου, ούτε γύρω σου, ούτε θεατές, ούτε οχλαγωγία, ούτε δόξα, ούτε η μεγάλη επιθυμία για νίκη, ούτε ο μεγάλος φόβος της ήττας, μόνο μια αρρωστιάρικη ατμόσφαιρα χλιαρού σκεπτικισμού, χωρίς καν πολλή πίστη στο δίκαιο του αγώνα σου, κι ακόμα λιγότερο σ’ εκείνο του αντιπάλου σου. Αν η ύστατη σοφία παίρνει αυτή τη μορφή, τότε η ζωή είναι ακόμα μεγαλύτερο αίνιγμα απ’ όσο νομίζουμε. Βρέθηκα μια ανάσα από την τελευταία ευκαιρία ν’ αποφανθώ γι’ αυτό το αίνιγμα, και ανακάλυψα ταπεινωμένος πως, μάλλον, δεν είχα τίποτε να πω. Γι’ αυτό υποστηρίζω ότι ήταν τόσο αξιο­πρόσεχτος άνθρωπος ο Κουρτς. Γιατί εκείνος είχε κάτι να πει. Και το είπε.

11.69

Ξένη λογοτεχνία

Γυμναστήριο

Βερένα Κέσσλερ

Τριγυρισμένη από σώματα ιδρωμένα που κοιτάζουν και κοιτάζονται, η ανώνυμη αφηγήτρια πιάνει δουλειά σ’ ένα σύγχρονο γυμναστήριο, «ένα ανάκτορο φτιαγμένο από αστραφτερές επιφάνειες». Τι άνετο περιβάλλον, πόσο ευγενικοί οι συνάδελφοι! Και τι τύχη, ο εργοδότης είναι φεμινιστής!

Το αθώο ψεματάκι της δεν είναι και τόσο σοβαρό. Και με το κατάλληλο κολάν το προκοίλι μπορεί να κρυφτεί. Είναι άλ-λωστε ευκαιρία και για την ίδια να επανεφεύρει τον εαυτό της: το παρελ-θόν της, το μέλλον της, και, φυσικά, το σώμα της.

Με φόντο το γυμναστήριο, η Βερένα Κέσσλερ γράφει —άλλοτε με χιούμορ, άλλοτε με παγερή απάθεια— για την εποχή μας: για τη λατρεία των υψηλών επιδόσεων, την κουλτούρα της αμείλικτης αυτοπειθαρχίας και του αέναου ανταγωνισμού, στο μεγάλο χρηματιστήριο της εικόνας.

16.20

Ξένη λογοτεχνία

Άμα είναι να καεί

Κρίστοφερ Κινγκ

Το 1929 στην Επιφάνεια, ένα μακεδονίτικο χωριό έξω από τα Γρεβενά, η οικογένεια του Χαραλάμπη δοκιμάζεται. Πρώτα θα σκοτωθεί ο ίδιος ο Χαραλάμπης. Ύστερα ο πρωτότοκος γιος, ο Αποστόλης, θα φύγει για τη Θεσσαλονίκη. Και δυο χρόνια αργότερα, τη μεγάλη Παρασκευή του 1931, στη διάρκεια του ετήσιου καψίματος του Ιούδα στην πλατεία του χωριού, ο μικρότερος γιος, ο Λάζαρος, θα μείνει παράλυτος.

Μετά τον τραυματισμό του Λάζαρου, στην Επιφάνεια συμβαίνουν πράγματα ανεξήγητα. Έτσι τουλάχιστον πιστεύει ο παπάς του χωριού, ο πάτερ Κωνσταντής, ο οποίος —μετά από αλλεπάλληλες εμπειρικές παρατηρήσεις αλλά και μυστικές ενοράσεις— πείθεται τελικά πως, μέσω του Λάζαρου και των καινοφανών ικανοτήτων του, μιλάει ο Θεός ο ίδιος.

Ο πάτερ Κωνταντής δεν έχει αμφιβολία: στην Επιφάνεια συντελείται ένα θαύμα. Γι’ αυτό και θ’ αναθέσει στον Λάζαρο ένα έργο θεϊκό.

14.00

Ξένη λογοτεχνία

Η τέχνη της φυγής

Σέρχιο Πιτόλ

«Αυτό που μένει κυρίως από κείνον είναι η μαρτυρία μιας ανυποταξίας. Το παράδειγμα μιας ατομικότητας που αντιστάθηκε σε κάθε έξωθεν επιβεβλημένο κανόνα. Παραμένει η υπέροχη πίστη ενός αποστόλου που αντίκρισε φευγαλέα τη σωτηρία μέσω του πνεύματος και μετέτρεψε το βιβλίο σε αγαπημένο του εργαλείο».

Ως διπλωμάτης καριέρας ταξίδεψε ανά τον κόσμο. Ως αφοσιωμένος εραστής της παγκόσμιας λογοτεχνίας διάβασε, μετέ­φρασε και έγραψε αριστουργήματα: ο Σέρχιο Πιτόλ, ένας γίγαντας των λατινοαμερικανικών γραμμάτων, κατάφερε όσο ελάχιστοι άνθρωποι να συγχωνεύσει τη βιωμένη εμπειρία με τη ζωή της ανάγνωσης, να μετατρέψει τη μία σε τέλειο αντηχείο της άλλης.

Σε τούτο το βιβλίο, τον πρώτο τόμο από το κύκνειο άσμα του, την Τριλογία της μνήμης, τα διαβάσματα και οι τόποι, τα βιβλία και οι πίνακες, είναι ήρωες της αφήγησης όσο κι ο ίδιος ο αφηγητής. Η ηδονική περιπλάνηση στον κόσμο των βιβλίων, το αέναο ταξίδι στο χώρο, το χρόνο και τις ιδέες, αποτυπώνονται στην Τέχνη της φυγής σαν ψηφίδες μιας ιδανικής πνευματικής αυτοβιογραφίας.

20.00

Ξένη λογοτεχνία

Η ζωή μπροστά

Ρομέν Γκαρί

Ο Μομό είναι δέκα χρονών, ή κάπου τόσο, κι έχει όλη τη ζωή μπροστά του, δυστυχώς. Ζει στο σπίτι της Μαντάμ Ροζά, στον έκτο όροφο μιας πολυκατοικίας χωρίς ασανσέρ, στην Μπελβίλ του Παρισιού. Η Μαντάμ Ροζά είναι μια εβδομηντάχρονη, υπέρβαρη, Εβραία πρώην πόρνη, που διατηρεί στο διαμέρισμά της κάτι σαν οικοτροφείο για παιδιά που οι πόρνες μητέρες τους λείπουν για δουλειές.

Στην ίδια πολυκατοικία ζει κι η Μαντάμ Λολά, τραβεστί, ­πρώην πρωταθλητής του μποξ στη Σενεγάλη. Και ο κύριος Χαμίλ, έμπορος χαλιών, που είναι πάντα χαμογελάστος, κι ας λέει πως κανείς δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αγάπη. Και ο κύριος Ουα­λούμπα, που ήρθε από το Καμερούν στο Παρίσι για να το σκουπίσει, αλλά έχει κι άδεια πυροφάγου και ξερνάει φωτιές από το στόμα.

Όταν έμαθε πως η Μαντάμ Ροζά τον είχε σπίτι της επειδή κάθε μήνα εισέπραττε ένα έμβασμα κι όχι επειδή τον αγαπούσε, ο Μομό στεναχωρήθηκε. Αλλά έκανε λάθος, η Μαντάμ Ροζά τον αγαπούσε πάρα πολύ.

18.00

Qntm (Sam Hughes)

Η Μαρί Κουίν, επικεφαλής της Υποδιεύθυνσης Αντιμιμιδίων του Οργανισμού Αγνώστων για το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, θα κληθεί σε μια έκτακτη συνάντηση με τον προϊστάμενό της, όπου θα βρεθεί αντιμέτωπη με την κατηγορία της κατασκοπείας. Η προσπάθεια να αποδείξει την αθωότητά της μοιάζει μάταιη. Ο επί χρόνια προϊστάμενός της επιμένει πως, όχι μόνο δεν γνωρίζει την Κουίν, αλλά και ότι «δεν υπάρχει Υποδιεύθυνση Αντιμιμιδίων» στον Οργανισμό.

Τα αντιμιμίδια είναι οντότητες που διαγράφουν κάθε ίχνος της παρουσίας τους. Κάποια είναι άκακα, κάποια όχι και τόσο. Τα αντιμιμίδια μπορεί να τρέφονται από τις πιο αγαπημένες σου αναμνήσεις, από τα πράγματα που σε κάνουν να είσαι αυτός που είσαι — χωρίς εσύ καν να το συνειδητοποιείς. Και δεν είναι απλώς ότι τρέφονται από εμάς. Εισβάλλουν στον κόσμο μας για να τον κάνουν δικό τους.

Πώς γίνεται όμως να αναχαιτίσεις κάτι που είναι αδύνατο να το εντοπίσεις; Πώς γίνεται να πολεμήσεις έναν εχθρό όταν δεν έχεις αντιληφθεί καν ότι βρίσκεσαι σε πόλεμο;

Ένα μυθιστόρημα αιχμής που μέσα από μια περιπετειώδη αφήγηση αποτυπώνει τα πολλαπλά μέτωπα στα οποία διεξάγεται ο πόλεμος ιδεών στην εποχή μας.

18.00

Ξένη λογοτεχνία

Τόνιο Κραίγκερ

Τόμας Μαν

Από παιδί ο Τόνιο Κραίγκερ ξέρει ότι είναι διαφορετικός. Ξέρει πως, όσο και να το θέλει, δεν ανήκει στον νοικοκυρεμένο και ευπρεπή κόσμο του αξιοσέβαστου πατέρα του, ούτε στον χαρούμενο και φωτεινό κόσμο των συμμαθητών του που αγαπούν τις χοροεσπερίδες και τα εικονογραφημένα βιβλία με τα άλογα. Μεγαλώνοντας, θα υπακούσει στο σκοτεινό κάλεσμα της τέχνης και της απομόνωσης που αυτή απαιτεί. Ωστόσο, η μελαγχολική λαχτάρα του για την απλή, τίμια κι αβασάνιστη ζωή του αστού θα συνεχίσει να καίει μέσα του. Και κάπου εκεί, στο χάσμα ανάμεσα στους δύο κόσμους, θα γεννηθεί η δημιουργία.

Θαυμάζω τους περήφανους και τους ψυχρούς, αυτούς που τολμούν να πλανηθούν στα μονοπάτια της μεγάλης, της δαιμονικής ομορφιάς, περιφρονώντας τον «άνθρωπο», αλλά δεν τους ζηλεύω. Γιατί αν υπάρχει κάτι ικανό να μεταμορφώσει έναν λόγιο σε ποιητή, είναι ακριβώς αυτή η τόσο αστική αγάπη μου για καθετί ανθρώπινο, ζωντανό και συνηθισμένο. Η ζεστασιά, η καλοσύνη, το χιούμορ απ’ αυτήν την αγάπη πηγάζουν, και μου φαίνεται μάλιστα πως ίσως αυτή είναι η αγάπη που, κατά τας Γραφάς, ακόμα κι αν μιλάς όλες τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, χωρίς αυτήν δεν είσαι παρά χαλκός ηχών και κύμβαλον αλαλάζον.

14.00

Ξένη λογοτεχνία

Η ώρα του βρέφους

Νάιαλ Ουίλλιαμς

Μπήκε η δεκαετία του ’60, ήρθε και το ηλεκτρικό, αλλά η ζωή στη Φάχα —ένα μικρό χωριό της Ιρλανδίας μόνιμα βουλιαγμένο στη βροχή— μοιάζει να μην έχει αλλάξει. Τουλάχιστον όχι για τον Τζακ Τρόυ, τον γιατρό του χωριού. Μπορεί να έφυγαν οι δύο από τις τρεις του κόρες, αλλά έμεινε η Ρόννι, και μαζί συνεχίζουν να φροντίζουν την αέναα ασθενούσα κοινότητα.

Λίγες βδομάδες πριν τα Χριστούγεννα του 1962, ένα έκθετο βρέφος θα βρεθεί έξω απ’ την εκκλησία του χωριού. Κι ενώ βασιλεύει η αίσθηση πως τα πάντα οδεύουν ασάλευτα προς την αναπόφευκτη φθορά τους, ο θρασύς ερχομός της νέας ζωής θα μωράνει τη σοφία του κόσμου.

21.00

Ξένη λογοτεχνία

Μια ερμίνα στο Τσέρνοπολ

Γκρέγκορ φον Ρετσόρι

Ο Μεγάλος Πόλεμος έχει τελειώσει, και το Τσέρνοπολ έχει περάσει από την ηττημένη Αυστροουγγαρία στο βασίλειο της Ρουμανίας. Στους δρόμους αυτής της Βαβέλ, όπου η Ιστορία έχει ξεβράσει γλώσσες, φυλές και θρησκείες, μόνη αξία είναι η επιβίωση, και μόνη τέχνη η κοροϊδία. Στο Τσέρνοπολ τα πάντα επιτρέπονται — όλα, εκτός από τη σοβαρότητα.

Πόσο μπορεί ν’ αντέξει μια τέτοια πόλη την άκαμπτη φιλοτιμία του επίλαρχου Τίλντυ, του «Γερμανού», όπως τον αποκαλούν σκωπτικά στο Τσέρνοπολ; Kωμικοτραγικό απομεινάρι ενός κόσμου που δεν ξέρει ότι έχει πεθάνει, ο Τίλντυ και η θιγμένη του αξιοπρέπεια θα γίνουν αφορμή μιας σύγκρουσης όλων με όλους.

Μέσα από το βλέμμα ενός παιδιού που μεγαλώνει κι αλλάζει μαζί με τον τόπο και την εποχή του, ο Ρετσόρι αναπλάθει με στοχαστική ευθυμία έναν κόσμο «βαλκανικό», ρευστό και άναρχο, όπου η ζωή κοχλάζει σε όλη της την ευτέλεια.

24.00

Έλεν Ντεγούιτ

«Η maman ήταν exigeante —δεν υπάρχει λέξη σαν τη γαλλική— σε θέματα πρωτοκόλλου. Το μεσημεριανό γεύμα, το απογευματινό τσάι και το δείπνο σερβίρονταν με κάθε επισημότητα. Παρουσία του πατέρα μου μιλούσαμε αγγλικά· αν ήμασταν οι δυο μας, γαλλικά».

Μία είναι η αγωνία της δεκαεπτάχρονης Μαργκερίτ: μην υποπέσει σε κάποια άκομψη συμπεριφορά. Οφείλει κανείς να αποδεικνύει ότι καταλαβαίνει ανά πάσα στιγμή τι επιτάσσει το καλό γούστο. Οφείλει να εξασκείται στον Μπαχ καθη-μερινά. Οφείλει να αγοράζει τα τουίντ υφάσματά του στη Σκωτία αλλά να τα ράβει στην Αγγλία.

Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στο Λονδίνο, όλα τα δεδομένα της ζωής της Μαργκερίτ θα ανατραπούν. Θα μπορέσει να υπερα-σπιστεί τον εαυτό της με τα εφόδια που της πρόσ-φερε η maman; Πώς θα αντιμετωπίσει τους μεγαλοεκδότες της Νέας Υόρκης που ερίζουν για την ιστορία της;

Μια ευφυέστατα ψυχρή νουβέλα για την έννοια της υποκρισίας και τα όρια της ανηθικότητας.

14.00

Ξένη λογοτεχνία

Μεσούγκα

Ισαάκ Μπάσεβις Σίνγκερ

Όταν η ζωή αποφασίζει να κάνει τα πράγματα λίγο πιο περίπλοκα για τον Άαρον, εκείνος δεν διστάζει στιγμή να βουτήξει στο χάος. Το ξέρει: η ζωή είναι μεσούγκα, τρέλα. Τι έχει λοιπόν να φοβηθεί από το ερωτικό τρίγωνο όπου θα τον παρασύρει ο πληθωρικός Μαξ, ο οποίος παίζει στο χρηματιστήριο τις οικονομίες Εβραίων που επέζησαν από το Ολοκαύτωμα, και η μυστηριώδης Μίριαμ, που γράφει διατριβή για το λογοτεχνικό έργο του Άαρον; Και πόσο σκοτεινό μπορεί να είναι το παρελθόν της;

Με φόντο τη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’50, ο Σίνγκερ πλάθει έναν θίασο «χαμένων ψυχών»: ανθρώπων που επέζησαν από το αδιανόητο και τώρα καλούνται να βρουν τρόπο να ζήσουν ξανά, παραδομένοι με μελαγχολικό χιούμορ και νοσηρή ένταση στην επίγνωση πως ο κόσμος είναι ένα απέραντο φρενοκομείο.

18.80

Ξένη λογοτεχνία

Ο πόλεμος των σκουπιδιών

Αλεξάντερ Κλαπ

Πού πάνε τα σκουπίδια; Ποιες χώρες φορτώνονται τα απορρίμματα του δυτικού κόσμου; Ποιον δηλητηριάζουν οι πεταμένες ηλεκτρονικές συσκευές μας; Πώς χρησιμοποιούν οι πετρελαιοβιομηχανίες την ανακύκλωση ως δούρειο ίππο για να προωθήσουν την υπερπαραγωγή πλαστικού; Ο πόλεμος των σκουπιδιών μαίνεται σήμερα ανεξέλεγκτος.

Στο βιβλίο αυτό, καρπό επιτόπιας έρευνας σε πέντε ηπείρους —από την κεντρική Αμερική και την Αφρική στο Αιγαίο και την Ινδονησία—, ο Αλεξάντερ Κλαπ αναζητά τους τόπους και τους ανθρώπους που παραλαμβάνουν τελικά τα απορρίμματά μας: τοξικά απόβλητα, ηλεκτρονικά απόβλητα, παλιοσίδερα, πλαστικά. Συνομιλεί με εργάτες και πολιτικούς, με επιστήμονες και μεσίτες σκουπιδιών, με εφοπλιστές και ακτιβιστές, εξερευνώντας τον αφανή κόσμο της παγκόσμιας διακίνησης αποβλήτων και τα θηριώδη οικονομικά συμφέροντα που τον κυβερνούν.

22.00

Ξένη λογοτεχνία

Οι Ιτιές

Άλτζερνον Μπλάκγουντ

Δυο φίλοι κατεβαίνουν με κανό τον Δούναβη, απ’ τις πηγές του στον Μέλανα Δρυμό μέχρι τις εκβολές του στη Μαύρη Θάλασσα. Λίγο μετά την Μπρατισλάβα, ο φουσκωμένος ποταμός θα τους αναγκάσει να καταφύγουν σε μια νησίδα κατάφυτη με ιτιές, περιμένοντας να κοπάσει ο άνεμος και να υποχωρήσουν τα νερά. Όμως εκεί θα έρθουν αντιμέτωποι με φαινόμενα που αδυνατούν να εξηγήσουν.

Στις Ιτιές ο Άλτζερνον Μπλάκγουντ παρουσιάζει τη φύση σε όλη της τη μυστηριακή μεγαλοπρέπεια. Εδώ, ο κίνδυνος δεν εμπίπτει στον κοινότοπο δυϊσμό του καλού και του κακού, αλλά τον υπερβαίνει και γι’ αυτό είναι αληθινός. Κλασικό έργο της λογοτεχνίας του παραδόξου, ατμοσφαιρική νουβέλα τρόμου, ταξιδιωτική περιπέτεια, οι Ιτιές υπόσχονται στον αναγνώστη τους την παρηγορητική θαλπωρή που βρίσκει κανείς στα διαχρονικά κείμενα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

11.00

Δημήτρης Καράμπελας

Από τη μια, ο Θεός, οι φυσικοί νόμοι, ο ορθός Λόγος, τα γονιδιακά κυκλώματα: η αλήθεια. Από την άλλη, το ενδεχόμενο, το εφήμερο, το πεπερασμένο, το τυχαίο: η ζωή. Μεταξύ των δύο αυτών πόλων ανοίγεται ένας χώρος ενδιάμεσος: η επικράτεια του πνευματικού, η κατ’ εξοχήν επικράτεια του ανθρώπου — όντος μεικτού και υβριδικού, τερα­τώδους συνύπαρξης των αντιθέτων.

Το ανά χείρας δοκίμιο αφηγείται μια ιστορία του πνευματικού —από τον Σεκούνδο τον σιωπηλό φιλόσοφο, τον Πίκο ντέλλα Μιράντολα και τον Πασκάλ ώς την Χάννα Άρεντ και τον Ζακ Ντερριντά∙ από τον Μέλβιλ, τον Μπωντλαίρ και τον Κάφκα ώς τον Τεντ Χιουζ, τον Τόμας Πύντσον και τον Μισέλ Ουελμπέκ∙ από τον Ίνγκμαρ Μπέργκμαν και τον Αντρέι Ταρκόφσκι ώς τον Μπιλ Βαϊόλα, τον Τζιμ Τζάρμους και τον Ντέιβιντ Λυντς— αναζητώντας μια απάντηση στο ερώτημα αν η μεταβατική αυτή ζώνη θα μπορούσε να ξαναγεννηθεί για μας πια.

14.00

Ξένη λογοτεχνία

Στο φάρο

Βιρτζίνια Γουλφ

Η κυρία Ράμζυ είπε στον Τζέιμς, τον εξάχρονο γιο της, πως, αν είναι καλός ο καιρός, θα πάνε αύριο εκδρομή στο Φάρο. Δεν θα είναι καλός ο καιρός, σχολίασε ο κύριος Ράμζυ, ο φιλόσοφος.
Παραθερίζουν στη νήσο Σκάυ, στη Σκωτία, στο εξοχικό τους – το αντρόγυνο με τα οχτώ παιδιά του. Έχουν και φιλοξενούμενους. Τον Τάνσλυ τον άθεο, που στη ζωή του τα κατάφερε χωρίς βοήθεια, και είναι θυμωμένος. Τον Ουίλλιαμ Μπανκς που σέβεται τον κύριο Ράμζυ, αλλά τον βλέπει και λίγο υποκριτάκο. Την Λίλυ Μπρίσκοου που θέλει να ζωγραφίζει, μα ακόμα δεν έχει παντρευτεί.

Δεν υπάρχει ευτυχία μεγαλύτερη απ’ το γάμο, σκέφτεται η κυρία Ράμζυ, και είναι βέβαιη πως οι κόρες της το καταλαβαίνουν αυτό. Ο κύριος Ράμζυ σκέφτεται πως απέτυχε. Δικαιούται να ξεκουραστεί; Θέλει συμπόνια.

Έξω δεν συμβαίνουν πολλά. Μέσα η ζωή βράζει. Ο χρόνος περνά.

18.80