Ο Χάλιντ, αλλοτινός μαχητής της επανάστασης κατά τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας στην Αλγερία, ζει αυτοεξόριστος στο Παρίσι επί δύο δεκαετίες, αηδιασμένος από τη διαφθορά που επικρατεί στην πατρίδα για την οποία αγωνίστηκε. Είναι πια ένας διάσημος ζωγράφος, και στα εγκαίνια μιας έκθεσης, η σαγηνευτική Χαγιάτ, νεαρή λογοτέχνιδα και κόρη του παλιού του διοικητή, επιστρέφει απρόσμενα στον ορίζοντά του. Το σαρωτικό του πάθος για εκείνη θα οδηγήσει τον Χάλιντ σε μια πολύπλευρη αναμέτρηση με το παρελθόν. Για τη Χαγιάτ, όμως, η οποία είναι ευαίσθητη όσο και άπιαστη, το δύσκολο ερώτημα παραμένει: τι θα έπρεπε εντέλει να λαχταρά ένας άνθρωπος στη ζωή του; Οι επιλογές της Χαγιάτ θα έχουν καταστροφικές συνέπειες και για τους δύο. Αυτό το βραβευμένο μυθιστόρημα είναι μια σπαρακτική τοιχογραφία της σύγχρονης ιστορίας της Αλγερίας, το χρονικό ενός φλογερού έρωτα και, συγχρόνως, μια ωδή σε μια πόλη που έχει χαθεί. Η Μνήμη του σώματος, το πρώτο βιβλίο μιας περίφημης τριλογίας, είναι ένα λυρικό και συγκινητικό έργο για την αγάπη, την απώλεια και την ταυτότητα. Η Αχλάμ Μοσταγάνμι είναι η δημοφιλέστερη γυναίκα συγγραφέας του αραβόφωνου κόσμου.
Απόστολος Δοξιάδης
Ο Δώρης Καλούσης δεν είναι ένας συνηθισμένος συγγραφέας. Θέλοντας να γράψει το μεγάλο του μυθιστόρημα, παλεύει με αναπάντεχες προκλήσεις, εξωτερικές αλλά και εσωτερικές. Δραπετεύει στον Παρνασσό για να συγκεντρωθεί. Όμως εκεί τον παρασέρνει ένα εντελώς άγνωστο βιβλίο, τόσο ζωντανό, ώστε ο κόσμος του αρχίζει να εισβάλλει στην πραγματικότητά του.
Αθήνα, 1942. Ο Χριστόφορος Μπάμιας, απότακτος δημοκρατικός αξιωματικός, αναλαμβάνει να προστατεύσει τον φιλόλογο Βασίλη Σφενδαμή. Όμως τίποτα δεν είναι απλό στην αποστολή του, σε μια πόλη που πεινάει και σε μια εποχή όπου οι Ναζί σχεδιάζουν να γυρίσουν ταινία την Ορέστεια του Αισχύλου ως ύμνο στον Φύρερ. Ο Σφενδαμής απειλείται για να προσυπογράψει την πιο τερατώδη διαστρέβλωση του αρχαίου πνεύματος. Ο Μπάμιας πρέπει να τον σώσει, και μαζί του, κάτι πολύ μεγαλύτερο: την Αλήθεια. Στο πλευρό του έχει τον Γαλάνη, έναν σκύλο που δεν είναι ακριβώς… σκύλος.
Από τα σκοτεινά παρασκήνια της Ακαδημίας Αθηνών μέχρι το Μαντείο των Δελφών, από τον Απόλλωνα ως τον Διόνυσο, από το ένδοξό μας παρελθόν ως τη σημερινή μας σχιζοφρένεια, η δράση, η σάτιρα και το μυστήριο υφαίνουν ένα μυθιστόρημα για τη δύναμη της Ιστορίας και το λεπτό νήμα που χωρίζει τον μύθο από την πραγματικότητα, τη σοφία από την τρέλα, την αφήγηση από τη ζωή.
Έμιλυ Ντίκινσον
Έμοιαζε οι δρόμοι σα να τρέχαν – Μέναν οι δρόμοι ακίνητοι μετά – Έκλειψη – ό, τι βλέπαμε απ’ το παράθυρο, Και φόβος – ό, τι νιώθαμε βαθιά – Ύστερα – βγήκε απ’ τη Μονιά του ο πιο γενναίος Να δει αν ο Χρόνος ήταν κει – Η φύση οπάλινη ποδιά φορούσε, Κι ανάδευε μιαν αύρα δροσερότερη. [Από την έκδοση]
Ζαχαρίας Μαυροειδής
Ντόπιοι και ξένοι, μόνιμοι κάτοικοι και περαστικοί, πρόσωπα που συναντιούνται για λίγο κάτω από τον ίδιο ήλιο. Κοινός παρονομαστής αυτής της πολυφωνικής ανθρωπογεωγραφίας είναι ο γλυκόπικρα σαρκαστικός τόνος, που άλλοτε με σαφήνεια και άλλοτε υπαινικτικά υποδεικνύει το βαθύτερο διακύβευμα πίσω από τα γεγονότα.
Μέσα από ετερόκλητες ιστορίες, οι Θεριστές αναζητούν το νήμα που διατρέχει το συλλογικό βίωμα του ελληνικού θέρους: την προσμονή, τη διάψευση, την ένταση, αλλά και τον διαρκή νόστο για το καλοκαίρι που πιστεύουμε ότι θα επιστρέψει.




