Ο Σιμόν δεν ξέρει και πολλά πράγματα για τον πατέρα του, που εγκατέλειψε την οικογένειά του στη Γαλλία για να αρχίσει μια καινούργια ζωή στον Καναδά. Κι όταν τον απολύουν από τη δουλειά του και τον χωρίζει η κοπέλα του, βρίσκει πως είναι ευκαιρία να μάθει κάτι παραπάνω για τις ρίζες της οικογένειάς του. Ξεκινάει έτσι για ένα μακρύ οδοιπορικό στις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης: την Τσεχία, τη Σλοβακία, την Ουγγαρία. Αναποφάσιστος και κάπως αδέξιος, ταξιδεύει διαρκώς με το τρένο και έρχεται αντιμέτωπος με ευτυχείς και δυσμενείς συγκυρίες, με ενδιαφέρουσες ή δυσάρεστες συναντήσεις και συμπτώσεις. Αλλά, όπως αποδεικνύεται, είναι δύσκολο να ανασυνθέσει το οικογενειακό παζλ, ανάμεσα σε διάσπαρτα παραπλανητικά ίχνη και παγίδες που παραμονεύουν…
Η Ίλζε, μια ηλικιωμένη κυρία που γεννήθηκε στον Μεσοπόλεμο, ζει στο Βερολίνο. Μια μέρα, παίρνει ένα γράμμα που την ωθεί να βυθιστεί στο παρελθόν της και να επανεξετάσει όλη της τη ζωή – και την ιστορία του πιο δυνατού έρωτά της. Να θυμηθεί τη βραδιά σε ένα θέατρο της Μπρατισλάβας, τη δεκαετία του ’50, όπου θα συναντήσει τον μυστηριώδη Χορν – μια βραδιά που θα ανατρέψει τη ζωή της. Κρυμμένα ψέματα, μυστικά που σταδιακά αποκαλύπτονται, ενώ οι ιστορίες του Σιμόν και της Ίλζε θα διασταυρωθούν και θα αλληλοσυμπληρωθούν.
Με αναφορές άλλοτε στη μνήμη των Ασκενάζι Εβραίων, άλλοτε στα βιβλία του Ιούλιου Βερν, στον παφλασμό του Δούναβη τη νύχτα ή στα θλιβερά προάστια της Βουδαπέστης, όπου βρίσκουν καταφύγιο φιλόδοξοι συγγραφείς, η Lola Gruber μάς παρασύρει σε ένα πληθωρικό μυθιστόρημα με καταιγιστικό ρυθμό, χωρίς να απαρνείται το χιούμορ, με ιδιαίτερη και συναρπαστική ματιά στις ανατροπές της Ιστορίας, τα θολά όρια και τις γκρίζες ζώνες ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα, την πίστη και την προδοσία, το καλό και το κακό, την αναζήτηση ταυτότητας, τη μοίρα του ανθρώπου που προσπαθεί να αντισταθεί σε δυνάμεις που τον υπερβαίνουν.
ΤΟ ΛΥΡΙΚΟ ΑΦΗΓΗΜΑ Το ευγενικό μυθιστόρημα περιγράφει την άφιξη σε εγκαταλελειμμένο λιμάνι κατά τη δύση του ηλίου ενός εντυπωσιακού κοκκινομάλλη νέου που, αφού επιδίδεται τελετουργικά σε μια μυστηριώδη απαγγελία, αποδίδει μνημονικά μία γυναίκα και ένα τοπίο της Ύδρας, την είσοδό του σε ένα υδραίικο αρχοντικό και την ερωτική συνάντησή του εκεί με την αγαπημένη του. Το ευγενικό μυθιστόρημα, με χαρακτηριστικά λυρικού δράματος διεξαγόμενου εν μέρει εντός εικαστικού έργου, φαίνεται να θέτει τον νεαρό κοκκινομάλλη Εγγονόπουλο ενώπιον κρίσιμων αποφάσεων που σηματοδοτούν το τέλος μιας εποχής· ο πληθωρικός αυτοαναπαραστατικός φορέας του ποιητικού και καλλιτεχνικού του λόγου ζευγαρώνεται με τη μυστηριώδη ερωμένη σε ένα υβριδικό ποιητικό σκηνικό. Η Ύδρα, με το «κερέσμπινο» Ερωτόκαστρο τής ποίησης, παραμένει ο τόπος της ποιητικής χοάνης, η Σινώπη, ο δικός του Παρνασσός. Καθώς πλησιάζει στη γραφή του Μπολιβάρ, ο Εγγονόπουλος αναπτύσσει μια πιο συνθετική και παραστατική ποιητική, δοκιμάζοντας ιδέες, αρχές και τεχνικές.
Απαντώντας στο ερώτημα τί ήταν ο Μπολιβάρ πριν πάρει την τελική μορφή του και ποιά ήταν η φωνή του πριν γίνει «εκκωφαντικός» θόρυβος, το Ευγενικό μυθιστόρημα, προσωπικό φυλαχτό και κειμήλιο, ενσωματώνει τον πολύ μεγάλο και κρυφό πόνο της απώλειας και τη συμβολική γλώσσα του υπερρεαλιστικού ηρωισμού που ακόμη δεν έχει σφραγιστεί από τη σκληρή εμπειρία του πολέμου.
Η Ρίκι έφυγε από τη βαρετή γενέτειρά της στο Χοκάιντο αναζητώντας μια καλύτερη ζωή στο Τόκιο. Όμως στη μεγάλη πόλη μόλις που τα βγάζει πέρα. Κάθε μέρα τρώει μεσημέρι βράδυ το ίδιο γεύμα: ένα βραστό αυγό που δεν κοστίζει και πολύ. Έτσι, όταν η φίλη της ανακαλύπτει ένα πρακτορείο που προσφέρει ένα παχυλό ποσό για δωρεά ωαρίων, αρπάζουν και οι δύο την ευκαιρία για μια συνέντευξη.
Από την άλλη, η Γιούκο και ο Μοτόι προσπαθούν εδώ και χρόνια να αποκτήσουν παιδί. Δοκίμασαν σχεδόν κάθε διαθέσιμη επιλογή, αλλά μάταια – μέχρι που ο Μοτόι ανακαλύπτει ότι, παρόλο που η παρένθετη μητρότητα είναι παράνομη στην Ιαπωνία, υπάρχει μια εταιρεία που έχει βρει ένα παραθυράκι.
Ταξικές διαφορές, εξουσία, έλεγχος πάνω στο σώμα του άλλου. Η γραφή της Kirino ξηλώνει σιγά σιγά τις ραφές της κοινωνίας, επαναξιολογώντας την αντίληψή μας για τη μητρότητα, την αυτοεκτίμηση, τη σωματική αυτονομία και την κοινωνική τάξη. Τι σημαίνει να έχεις τον έλεγχο; Και τελικά μπορεί πράγματι το χρήμα να αγοράσει την ευτυχία;
Η περιπλοκότητα της παρένθετης μητρότητας μέσα από τον φακό των τάξεων στη σύγχρονη Iαπωνία.
