Ποιήματα αφοπλιστικής ειλικρίνειας και αιχμηρού χιούμορ, γραμμένα με πηγαίο πάθος και συγκινητική ευθύτητα. Ο Τσαρλς Μπουκόβσκι γράφει για τον έρωτα, τη λαγνεία και την επιθυμία σε πρώτο πρόσωπο, άλλοτε με σκληρότητα και κυνισμό, άλλοτε με ευαισθησία και τρυφερότητα, και σκιαγραφεί, έτσι, τις πολλαπλές εκδοχές του ερωτευμένου ανθρώπου. Τα ποιήματά του, διασκεδαστικά ή όχι, συχνά παιγνιώδη, μιλούν για τη γοητεία του μυστηριώδους και το σεξ, την απόρριψη ή την αποδοχή από το αντικείμενο του πόθου, τον εγωισμό και τον ναρκισσισμό του ερωτευμένου υποκειμένου και, εν τέλει, για τη λυτρωτική δύναμη του έρωτα. Ποιήματα αποκαλυπτικά για τον άνθρωπο και τον λογοτέχνη Μπουκόβσκι αναφέρεται σε αυτά στις ερωμένες και στους φίλους, μα και στην κόρη του και στη δουλειά του-, ο οποίος, με τον σπαρακτικά οικείο, στοχαστικό του τρόπο, ανάγει τον έρωτα σε πρίσμα υπό το οποίο βλέπει τον πλήρη ομορφιάς αλλά και αγριότητας κόσμο, καθώς και τη δική του ευάλωτη θέση σε αυτόν. Περνώ απ’ το ξενοδοχείο στις 8 και στις 5 στα σοκάκια έχει γάτες και μπουκάλια και αλήτες, και κοιτάζω ψηλά στο παράθυρο και σκέφτομαι, δεν ξέρω πια πού είσαι, και συνεχίζω τον δρόμο μου κι αναρωτιέμαι πού πηγαίνει η ζωή όταν σταματά. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Απόστολος Δοξιάδης
Ο Δώρης Καλούσης δεν είναι ένας συνηθισμένος συγγραφέας. Θέλοντας να γράψει το μεγάλο του μυθιστόρημα, παλεύει με αναπάντεχες προκλήσεις, εξωτερικές αλλά και εσωτερικές. Δραπετεύει στον Παρνασσό για να συγκεντρωθεί. Όμως εκεί τον παρασέρνει ένα εντελώς άγνωστο βιβλίο, τόσο ζωντανό, ώστε ο κόσμος του αρχίζει να εισβάλλει στην πραγματικότητά του.
Αθήνα, 1942. Ο Χριστόφορος Μπάμιας, απότακτος δημοκρατικός αξιωματικός, αναλαμβάνει να προστατεύσει τον φιλόλογο Βασίλη Σφενδαμή. Όμως τίποτα δεν είναι απλό στην αποστολή του, σε μια πόλη που πεινάει και σε μια εποχή όπου οι Ναζί σχεδιάζουν να γυρίσουν ταινία την Ορέστεια του Αισχύλου ως ύμνο στον Φύρερ. Ο Σφενδαμής απειλείται για να προσυπογράψει την πιο τερατώδη διαστρέβλωση του αρχαίου πνεύματος. Ο Μπάμιας πρέπει να τον σώσει, και μαζί του, κάτι πολύ μεγαλύτερο: την Αλήθεια. Στο πλευρό του έχει τον Γαλάνη, έναν σκύλο που δεν είναι ακριβώς… σκύλος.
Από τα σκοτεινά παρασκήνια της Ακαδημίας Αθηνών μέχρι το Μαντείο των Δελφών, από τον Απόλλωνα ως τον Διόνυσο, από το ένδοξό μας παρελθόν ως τη σημερινή μας σχιζοφρένεια, η δράση, η σάτιρα και το μυστήριο υφαίνουν ένα μυθιστόρημα για τη δύναμη της Ιστορίας και το λεπτό νήμα που χωρίζει τον μύθο από την πραγματικότητα, τη σοφία από την τρέλα, την αφήγηση από τη ζωή.
Ετιέν Ολιόν, Μικαέλ Φεσέλ
Το «Η Άκρα Δεξιά ενάντια στην πολιτική» είναι ένα δοκίμιο που εξετάζει τη σύγχρονη άνοδο της άκρας δεξιάς, εστιάζοντας όχι στη δύναμη των ιδεών της αλλά στην απουσία συγκροτημένης πολιτικής θεωρίας και στη χρήση ενός απλουστευτικού λόγου που επικαλείται την «κοινή λογική» και τις «εθνικές αξίες». Αναδεικνύεται πώς η σύγχυση στον δημόσιο λόγο, η υποχώρηση των ιδεολογικών διαχωρισμών και η κανονικοποίηση ακραίων θέσεων δημιουργούν το έδαφος για την ενίσχυση αντισυστημικών και ταυτοτικών μορφών πολιτικής. Το βιβλίο φωτίζει τη μετάβαση από την πολιτική σύγκρουση σε μια ρητορική που θολώνει τα όρια και αποδυναμώνει τη δημοκρατική αντιπαράθεση. Παράλληλα, προτείνεται μια εναλλακτική προσέγγιση που βασίζεται στην ηθική της δημοκρατικής πολιτικής και στην υπεράσπιση της ισότητας, αντιπαραβάλλοντας ένα συλλογικό «εμείς» απέναντι στον ταυτοτικό εθνικισμό.
Ετιέν Ολιόν, Μικαέλ Φεσέλ
Το «Η Άκρα Δεξιά ενάντια στην πολιτική» είναι ένα δοκίμιο που εξετάζει τη σύγχρονη άνοδο της άκρας δεξιάς, εστιάζοντας όχι στη δύναμη των ιδεών της αλλά στην απουσία συγκροτημένης πολιτικής θεωρίας και στη χρήση ενός απλουστευτικού λόγου που επικαλείται την «κοινή λογική» και τις «εθνικές αξίες». Αναδεικνύεται πώς η σύγχυση στον δημόσιο λόγο, η υποχώρηση των ιδεολογικών διαχωρισμών και η κανονικοποίηση ακραίων θέσεων δημιουργούν το έδαφος για την ενίσχυση αντισυστημικών και ταυτοτικών μορφών πολιτικής. Το βιβλίο φωτίζει τη μετάβαση από την πολιτική σύγκρουση σε μια ρητορική που θολώνει τα όρια και αποδυναμώνει τη δημοκρατική αντιπαράθεση. Παράλληλα, προτείνεται μια εναλλακτική προσέγγιση που βασίζεται στην ηθική της δημοκρατικής πολιτικής και στην υπεράσπιση της ισότητας, αντιπαραβάλλοντας ένα συλλογικό «εμείς» απέναντι στον ταυτοτικό εθνικισμό.



