Βλέπετε 166–180 από 1489 αποτελέσματα

Λογοτεχνία

Ελληνική λογοτεχνία

Ο καιρός των κρυστάλλων

Ελένη Στελλάτου

Μια μικρή παραθαλάσσια πόλη των αρχών του 20ού αιώνα πλήττεται από μια παράδοξη μεταδοτική ασθένεια που μετατρέπει τα σώματα όσων προσβάλλονται σε πορσελάνινα, έτοιμα να θρυμματιστούν με το παραμικρό άγγιγμα. Ο μοναχικός Εμανουέλ Περόν, τρίτης γενιάς ντρογκερίστας της πόλης, που προτιμά να κρύβεται από τον κόσμο και αποφεύγει το φως, παραμένοντας τις περισσότερες ώρες της ημέρας κλεισμένος στο εργαστήριό του, θα χρειαστεί να αναλάβει δράση, να συνδέσει τους κρίκους της αλυσίδας των γεγονότων, αλλά και να ξεδιαλύνει τα μυστικά της προσωπικής του ιστορίας. – Τι θα μπορέσει, ωστόσο, να καταφέρει με τις μικρές του δυνάμεις απέναντι στην επιδημία που εξαπλώνεται με γρήγορο ρυθμό; – Πώς αντιπαλεύει κανείς εδραιωμένες προκαταλήψεις; – Πώς αντιμάχεται οικονομικά συμφέροντα και πώς αντιμετωπίζει τους επιτήδειους που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την ανθρώπινη δυστυχία και διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα; Μια περιπέτεια που ξεκινά από το σημείο όπου η επιστήμη συναντιέται με τη μεταφυσική και φτάνει ώς το αθέατο βάθος της ανθρώπινης ύπαρξης· μια ιστορία για τη διαφορετικότητα και την αλληλεγγύη, αλλά και τις ανθρώπινες σχέσεις που δοκιμάζονται σε οριακές καταστάσεις. Ένα βιβλίο που, ανακαλώντας πρόσφατες συλλογικές εμπειρίες μας, αφιερώνεται σε όλους αυτούς που έγιναν ήρωες παρά τη θέλησή τους. “Το σκοτάδι είχε πέσει για τα καλά στην πόλη όταν έφυγε απ’ την ντρογκερία ο Μάρκους Σεμπρούν. Θα μπορούσα να μεταφέρω το κιβώτιο στο εργαστήριο, αλλά προτίμησα να το ανοίξω πάνω στον πάγκο, εδώ όπου ακούγεται το ρολόι και, κάπου κάπου, ο ήχος μιας άμαξας στον βρεγμένο δρόμο. Κλειδώνω, λοιπόν, την πόρτα πίσω του, αν και έξω δεν υπάρχει ψυχή, περιμένω το ρολόι του τοίχου να χτυπήσει οκτώ φορές, ανάβω τον πολυέλαιο και κρατώ για λίγο τα μάτια μου κλειστά. Ύστερα σηκώνω τα μανίκια, φοράω την πέτσινη ποδιά και τα γάντια για τα διαλύματα της καυστικής ποτάσας, ανοίγω το κιβώτιο, και νά, ένας σωρός από κομμάτια πορσελάνης πάνω στα οποία διαγράφονται κάτι μπλε, σχεδόν μαύρα, μπερδεμένα νήματα. Όμοια με φλέβες, θα μπορούσε να πει κανείς… (Από την έκδοση)

17.70

Ελληνική λογοτεχνία

Μη γράφετε Αρθούρος

Νάσια Διονυσίου

Ποιος είναι ο μυστηριώδης Γάλλος ο οποίος, στις αρχές της Αγγλοκρατίας στην Κύπρο, βρίσκεται στο Τρόοδος και αναστατώνει μια συνηθισμένη μέρα στη ζωή των Άγγλων αριστοκρατών, των εργατών, των χωρικών, των αξιωματικών και των ζαπτιέδων, του νεαρού που έφερνε τα γράμματα; Επιμελής στη δουλειά του, λάτρης της γνώσης και της εξέλιξης, γητευτής ανδρών και γυναικών, μποέμ-αλήτης-πεζοπόρος, παραμελημένο παιδί, κυνικός φιλοχρήματος τυχοδιώκτης, βίαιος δολοφόνος, ένας κολασμένος, ένας οραματιστής; Ή μήπως κάποιος που, εκείνοι που συνάντησε, ίσως και να μην τον είδαν; Και ποιος είναι ο ποιητής που συντάραξε συθέμελα τη σύγχρονη ευρωπαϊκή ποίηση, ο «έφηβος Σαίξπηρ», όπως τον χαρακτήρισε ο Ουγκώ, ο «ποιητής της εξέγερσης, και μάλιστα ο σημαντικότερος όλων», όπως έγραψε ο Καμύ; Ποιος είναι τελικά ο Αρθούρος, ποιος ο Ρεμπώ και πώς το σύντομο πέρασμά του από την Κύπρο σηματοδοτεί το οριστικό πέρασμά του από την οργιώδη και έξω από κάθε σύμβαση και όριο ποιητική του δημιουργία στην απόλυτη και ανεξήγητη σιωπή του; Μεταπλάθοντας, ελεύθερα και δημιουργικά, περισσότερο ή λιγότερο εκτενή αποσπάσματα από το ποιητικό έργο και τις επιστολές του, και ενσωματώνοντάς τα οργανικά στο σώμα της λογοτεχνικής γραφής, η συγγραφέας σκιαγραφεί ένα νέο πορτρέτο του Αρθούρου Ρεμπώ, ενώ παράλληλα παρουσιάζει την Κύπρο στο μεταίχμιο δύο ιστορικών της περιόδων, αφενός μέσα από την αποικιοκρατική ματιά των Άγγλων και αφετέρου μέσα από την άχρονη φωνή του ίδιου του βουνού του Τροόδους, που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά του νησιού. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

16.00

Ελληνική λογοτεχνία

Κατάδικος

Κωνσταντίνος Θεοτόκης

Ο Θεοτόκης δίκαια θεωρείται εισηγητής του ελληνικού κοινωνικού μυθιστορήματος. Δεν είναι τυχαίο ότι το συγκεκριμένο έργο χαρακτηρίστηκε αριστούργημα, παίρνοντας θέση πλάι στα μεγάλα κλασικά μυθιστορήματα του Τολστόι και του Ντοστογιέφσκι. Στον Κατάδικο, ένας έντιμος άνθρωπος βρίσκεται αντιμέτωπος με μια τραγική ιστορία πάθους και αδικίας. Πάνω από έναν αιώνα μετά τη συγγραφή του, διατηρεί αμείωτη τη δύναμή του και εξακολουθεί να συναρπάζει – επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική του αξία στην ελληνική λογοτεχνία.

12.00

Κυριάκος Χαρίτος

“Αύριο αναχωρώ για την έρημο, μάνα.
Πρέπει να χάσω τον κόσμο ώστε να μπορώ να μιλάω εξ ονόματός του.
Πρέπει να θαφτώ στη σιωπή για να δικαιούμαι να έχω φωνή.
Θα γυρίσω όταν μπορέσω.”

Είκοσι έξι γράμματα χαμένα για αιώνες.
Ήρθαν στο φως πριν λίγα χρόνια, αν και η γνησιότητά τους αμφισβητήθηκε.
Καταγράφουν θραυσματικά την πορεία ενός ανθρώπου στον κόσμο.
Τις σκέψεις και όσα ένιωσε.
Χαρά, αγωνία, πίστη, αμφιβολία, κούραση, γαλήνη.
Πιο πολύ το θαύμα.
Την αγάπη.

9.90

Ελληνική λογοτεχνία

Η εγγαστρίμυθη φάλαινα

Χρήστος Αστερίου

Μία νουβέλα και έξι διηγήματα για τη δύναμη της εκδίκησης, την πολιτική παράνοια, τις βαλτωμένες ζωές που ζητούν διέξοδο, για την αίσθηση του καθήκοντος αλλά και για το μεγαλείο της έβδομης τέχνης.

Οι δίδυμες αδερφές Αβεγιάρδο αφηγούνται την ιστορία της ζωής τους στο Ορίμπε, ένα μικρό χωριό στη μέση του πουθενά, όπου συρρέουν ιδιόρρυθμοι καλλιτέχνες, τεχνίτες και επιστήμονες κάθε λογής. Ποια σχέση έχει μαζί τους ο ιερωμένος που βρίσκεται σε αναζήτηση της «Εγγαστρίμυθης φάλαινας»;

Με ποιον τρόπο μπορεί να επηρεάσει το κόκκινο εσώρουχο του Αρχηγού τους πολίτες μιας δυστοπικής κοινωνίας;

Πώς διαχειρίζεται τη φυγή της συζύγου του ένας διανοούμενος της Ανατολικής Γερμανίας πριν και μετά την πτώση του βερολινέζικου τείχους;

Γιατί δεν επιστρέφει από το έρημο ορεινό χωριό το ζευγάρι που εγκατέλειψε την πόλη λόγω του αφόρητου καύσωνα;

Τι σκέφτεται μια γυναίκα καθισμένη πίσω απ’ το τζάμι του σταθμού διοδίων και πώς παρουσιάζει ένας κριτικός την αριστουργηματική «Απογραφή», το πλέον παραγνωρισμένο φιλμ του ελληνικού κινηματογράφου;

11.90

Τζον Μπέρτζερ

«Όταν λείπεις, είσαι, παρ’ όλα αυτά, παρούσα για μένα. Αυτή η παρουσία είναι πολυδιάστατη: αποτελείται από αμέτρητες εικόνες, περάσματα, νοήματα, πράγματα γνώριμα, ορόσημα, ωστόσο το σύνολο παραμένει σημαδεμένο από την απουσία του, καθώς είναι διάχυτη μέσα του. Είναι σαν το άτομό σου να γίνεται ένας τόπος, το περίγραμμα σου ορίζοντες. Τότε ζω μέσα σου σαν να ζω σε μια χώρα. Είσαι παντού. Ωστόσο, σ’ αυτή τη χώρα δεν μπορώ ποτέ να σε συναντήσω πρόσωπο με πρόσωπο.»

Όταν ο Τζον Μπέρτζερ έγραφε αυτό το μάλλον αταξινόμητο βιβλίο δεν φανταζόταν ότι θα κάνει πάταγο, θα μεταφραστεί σε εννέα γλώσσες και θα σημαδέψει ανεξίτηλα τη μνήμη των αναγνωστών του. Σαν ν’ ανοίγει κανείς ένα κουτί παπουτσιών και να βρίσκει ευαίσθητα ερωτικά γράμματα γεμάτα ατόφια ποίηση και σκέψεις για τη θνητότητα, την τέχνη, τον έρωτα και την απουσία, στιγμές αποκρυσταλλωμένες στο χρόνο που αιωρούνται πάνω από τα απροσδόκητα τοπία του συγγραφέα. Από τις λυρικές περιγραφές έργων του Καραβάτζιο και τις διεισδυτικές εξερευνήσεις του θανάτου ή της μετανάστευσης μέχρι την εικόνα μιας πασχαλιάς το σούρουπο στην πλαγιά του βουνού, το βιβλίο αυτό είναι μια πανέμορφη και μύχια ανταπόκριση στον κόσμο που μας περιβάλλει.

12.72

Στίβεν Κινγκ

Το έκτο βιβλίο της επικής μπεστ σέλερ σειράς «Ο Μαύρος Πύργος».

Σε συνέχεια των κρίσιμων γεγονότων που συνέβησαν στους Λύκους της Κάλα, η πιστολέρο Σουζάνα Ντιν είναι τώρα στοιχειωμένη. Το σώμα της έχει καταληφθεί από τη δαιμονική μητέρα Μία και έχει μεταφερθεί στον παράξενο κόσμο της Νέας Υόρκης το έτος 1999. Κάτι μεγαλώνει μέσα στη Σουζάνα, κάτι τρομερό… σύντομα θα γεννήσει το «παιδί» της Μία.

Ωστόσο τρεις απρόβλεπτοι σύμμαχοι –ο νεαρός Τζέικ, ο τραυλιστής Όι και ο εκπεσών ιερέας Ντόναλντ Κάλαχαν– τις ακολουθούν, ελπίζοντας να αποτρέψουν το αδιανόητο. Στο μεταξύ, ο πιστολέρο Ρόλαντ της Γαλαάδ και ο Έντι Ντιν έχουν καταλήξει, με βίαιο τρόπο, σε έναν άλλο τόπο και χρόνο –στην Πολιτεία του Μέιν το έτος 1977– όπου ο συγγραφέας ενός εμπορικού μυθιστορήματος με μυστηριώδεις συνδέσεις προς τον Μαύρο Πύργο είναι έτοιμος να συναντήσει το πεπρωμένο του.

17.70

Ρεμπέκκα Φ. Κουάνγκ

«Η πράξη της μετάφρασης είναι οπωσδήποτε μια πράξη προδοσίας».

Βικτωριανή Αγγλία, 1828. Ο Ρόμπιν Σουίφτ, ορφανό παιδί από την Καντόνα της Κίνας, φτάνει στο Λονδίνο μαζί με τον κηδεμόνα του, τον μυστηριώδη καθηγητή Λόβελ. Στα επόμενα έξι χρόνια θα σπουδάσει λατινικά, αρχαία ελληνικά και κινεζικά, προετοιμαζόμενος για τη μέρα που θα εγγραφεί στο περίφημο Βασιλικό Ινστιτούτο Μετάφρασης –γνωστό ως Βαβέλ– του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Ο πύργος της Βαβέλ αποτελεί το παγκόσμιο κέντρο μετάφρασης και, κυρίως, το παγκόσμιο κέντρο μαγείας. Η αργυροτεχνική –η τέχνη της απόδοσης του νοήματος που χάνεται στη μετάφραση με τη χρήση μαγικών ράβδων αργύρου– έχει φέρει ασύλληπτη ισχύ στη Βρετανία, καθώς αυτή η απόκρυφη τεχνική υπηρετεί την αποικιοκρατική αποστολή της αυτοκρατορίας.

Για τον Ρόμπιν, η Οξφόρδη είναι μια ουτοπία αφιερωμένη στην κατάκτηση της γνώσης. Όμως η γνώση υπακούει στην εξουσία και εκείνος, ως νεαρός Κινέζος μεγαλωμένος στη Βρετανία, συνειδητοποιεί ότι, υπηρετώντας τη Βαβέλ, προδίδει ουσιαστικά την πατρίδα του. Καθώς προχωράει στις σπουδές του, ο Ρόμπιν βρίσκεται παγιδευμένος μεταξύ της Βαβέλ και της μυστηριώδους Αδελφότητας Ερμής, οργάνωσης αποφασισμένης να σταματήσει την επέκταση της αυτοκρατορίας. Κι όταν η Βρετανία κηρύσσει αδικαιολόγητα τον πόλεμο στην Κίνα για το ασήμι και το όπιο, ο Ρόμπιν καλείται να αποφασίσει…

Μπορούν άραγε οι πανίσχυροι θεσμοί να αλλάξουν με εσωτερικές διαδικασίες ή η βία είναι απαραίτητη για κάθε επανάσταση;

25.50

Τσαρλς Ντίκενς

Ένα πτώμα στον Τάμεση, μια μεγάλη κληρονομιά, κι ένας υποχρεωτικός γάμος συνθέτουν το τελευταίο ολοκληρωμένο και πλέον ώριμο μυθιστόρημα του Ντίκενς. Μια ανελέητη σάτιρα για την απληστία της βικτοριανής κοινωνίας.

22.00

Τσαρλς Ντίκενς

Ένα πτώμα στον Τάμεση, μια μεγάλη κληρονομιά, κι ένας υποχρεωτικός γάμος συνθέτουν το τελευταίο ολοκληρωμένο και πλέον ώριμο μυθιστόρημα του Ντίκενς. Μια ανελέητη σάτιρα για την απληστία της βικτοριανής κοινωνίας.

22.00

Ξένη λογοτεχνία

Οίκος Πούσκιν

Αντρέι Μπίτοφ

Ο φιλόλογος Λιόβα Οντόγιεφτσεφ βρίσκεται νεκρός στον Οίκο Πούσκιν της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ. Πλάι του, δύο πιστόλια μονομαχίας που κάποτε ανήκαν στον ίδιο τον Πούσκιν. Λάτρης των τεχνών, ο Λιόβα μεγάλωσε στη σκιά του εξόριστου παππού του και του καταξιωμένου επιστήμονα πατέρα του. Πιεσμένος από το καθεστώς, αντιμέτωπος με οικογενειακά μυστικά και ανεκπλήρωτες φιλοδοξίες, είχε χάσει σταδιακά τον έλεγχο της ζωής του ανάμεσα σε παρέες, λογοτεχνικές αναζητήσεις, άφθονη βότκα και αδιέξοδους έρωτες.

Από τα πιο ευρηματικά έργα της σύγχρονης ρωσικής λογοτεχνίας, ο Οίκος Πούσκιν του Αντρέι Μπίτοφ (1937-2008) κυκλοφόρησε αρχικά στις ΗΠΑ, ενώ στη Σοβιετική Ένωση διαδιδόταν μυστικά, από χέρι σε χέρι. «Εξαιρετικό δείγμα μοντερνιστικής φαντασίας» (The Washington Post) και «φόρος τιμής στην κλασική ρωσική λογοτεχνία» (FAZ).

27.00

Ξένη λογοτεχνία

Ανοίξτε, Ουρανοί

Σον Χιούιτ

Στο απομακρυσμένο χωριό της Βόρειας Αγγλίας όπου ζει, ο δεκαεξάχρονος Τζέιμς συνειδητοποιεί ότι έλκεται ερωτικά από τα αγόρια και επιζητεί την αυτονομία του από τη στοργική αλλά περιοριστική οικογένειά του και τη μικρή, αδιάκριτη κοινότητα που παρακολουθεί κάθε του κίνηση. Η άφιξη του λίγο μεγαλύτερου, όμορφου και χαρισματικού Λουκ, που μοιάζει ατρόμητος αλλά είναι βαθιά τραυματισμένος από το διαζύγιο των γονιών του και λαχταρά τη σταθερότητα και την αγάπη του πατέρα του, δίνει περιεχόμενο στις επιθυμίες του. Ο Τζέιμς ερωτεύεται παράφορα τον Λουκ, χωρίς ποτέ να είναι βέβαιος ότι εκείνος ανταποκρίνεται στα αισθήματά του. Η συνάντηση και η διφορούμενη φιλία των δύο εφήβων θα μεταμορφώσει τη ζωή τους και θα τη σφραγίσει για πάντα.

Ένα μαγευτικό μυθιστόρημα για την επιθυμία, τη λαχτάρα και τον τρόμο του πρώτου έρωτα. Με εντυπωσιακή οικονομία και λυρισμό, ο Σον Χιούιτ καταθέτει με το πρώτο του πεζογραφικό βιβλίο έναν ύμνο στην εφηβεία, στον αισθησιασμό και στον έρωτα σε όλες του τις μορφές.

20.00

Ελληνική λογοτεχνία

Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.

Λένα Κιτσοπούλου

Περίεργη αυτή η γυναίκα. Τριάντα εφτά χρονών, τίποτα δεν της λείπει, και χαρά και πόνος. Κι όμως δεν είναι πολύ στα καλά της. Θέλει να αφήσει πίσω της ό,τι τη βασανίζει – τα υπαρξιακά και τα καθημερινά. Αρρώστιες, θάνατο και γηρατειά, έρωτες και μοναξιά, κοινόχρηστα και ψώνια στο σουπερμάρκετ, παραγγελίες πίτσας και κηδειόσημα, ψυχαναλυτές, χαπάκια, ευρουλάκια και μεταλλαγμένα κοτόπουλα.
Αποφασίζει να αλλάξει ζωή. Ή μάλλον, κόσμο.
Μια μαγική εικόνα ζητά μόνο.
Μια Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.
Μια κωμικοτραγική φιλοσοφία ζωής.
Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α. θα πει Μην Αντιστέκεσαι, Ισοπεδώσου, Ρίξε Ολοκληρωτικό Ύπνο, Λυτρώσου, Αυτοκτόνα. Είναι το θαυματουργό χάπι που παίρνεις μια και τελειώνεις.

[…] σκέφτομαι πόσο μάταια είναι όλα και πόσο πολύ έχω βαρεθεί αυτό το σπίτι, και πόσο μάταιο είναι να έχεις σπίτι, και προς τι όλη αυτή η ικανοποίηση του να κρατάς μια αρμαθιά κλειδιά στα χέρια με κρεμασμένα κουκλάκια, μινιατούρες παπουτσιών και άλλες τέτοιες πίπες· η οποία χρησιμεύει μόνο στο άνοιγμα μιας πόρτας, και μάλιστα όχι μεταφορικής, όχι πόρτα ζωής, πόρτα ελπίδας ή πόρτα ονείρων, αλλά μιας απλής ξύλινης πόρτας ενός διαμερίσματος.
Και προς τι αυτό το καδράκι στον τοίχο και προς τι η φωτογραφία των γονιών μου και προς τι όλα αυτά τα βιβλία στα ράφια που με τόσο πάθος κάποτε διάβασα;
Τι με δίδαξαν όλα αυτά; Τι με δίδαξε ο Ευριπίδης και ο Σοφοκλής τελικά; Πού με οδήγησαν όλοι αυτοί οι σπουδαίοι άνθρωποι, πού με οδήγησαν όλες αυτές οι μεγάλες ιδέες και τα μεγάλα συναισθήματα; Τι μου προσέφεραν εκτός από την ίδια τη στιγμή της συγκίνησης; Τίποτα.
Απόσπασμα από το βιβλίο

9.90

Πολ Όστερ

Η πολυαγαπημένη τριλογία του Paul Auster, μια μεταμοντέρνα εκδοχή της αστυνομικής και νουάρ μυθοπλασίας, σε graphic novel από τρεις σπουδαίους δημιουργούς.

Το 1994 η Γυάλινη πόλη του Paul Auster έγινε graphic novel, αναδείχθηκε αμέσως ως ένα δημοφιλές κλασικό και κυκλοφόρησε σε περισσότερες από τριάντα χώρες. Όμως η Γυάλινη πόλη ήταν μόνο το πρώτο μυθιστόρημα μιας σειράς βιβλίων, και οι λάτρεις των graphic novel περίμεναν χρόνια για να δουν εικονογραφημένες και τις άλλες δύο ιστορίες της διάσημης Η Τριλογία της Νέας Υόρκης. Τώρα η αναμονή τελείωσε.

Η Τριλογία της Νέας Υόρκης του Paul Auster είναι μεταμοντέρνα λογοτεχνία μεταμφιεσμένη σε νουάρ μυθιστόρημα, όπου η γλώσσα είναι ο κύριος ύποπτος. Κάθε βιβλίο εξερευνά διαφορετικά φιλοσοφικά θέματα: Στη Γυάλινη πόλη, ένας συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων ερευνά μια δολοφονία και βυθίζεται στην τρέλα· τα Φαντάσματα έχουν πρωταγωνιστή έναν ιδιωτικό ντετέκτιβ ονόματι Μπλου, ο οποίος παρακολουθεί έναν άντρα ονόματι Μπλακ, για λογαριασμό ενός πελάτη ονόματι Γουάιτ· στο Κλειδωμένο δωμάτιο, ένας άλλος συγγραφέας δυσκολεύεται να γράψει και ελπίζει να το ξεπεράσει εξιχνιάζοντας το μυστήριο της εξαφάνισης του παιδικού του φίλου.

Ο Paul Karasik, ο ιθύνων νους πίσω από τις τρεις διασκευές, ήταν ο καλλιτεχνικός διευθυντής και των τριών βιβλίων. Τη Γυάλινη πόλη την εικονογράφησε ο βραβευμένος δημιουργός κόμικς David Mazzucchelli, τα Φαντάσματα τα εικονογράφησε ο Lorenzo Mattotti, ενώ το Κλειδωμένο δωμάτιο το διασκεύασε και το εικονογράφησε ο ίδιος ο Karasik. Αυτές οι διασκευές εικονοποιούν τα εκλεπτυσμένα γλωσσικά παιχνίδια του Auster: ένα ανάγνωσμα που απευθύνεται τόσο σε απαιτητικούς όσο και σε λιγότερο απαιτητικούς αναγνώστες, και είναι εξαιρετικά διασκεδαστικό.

 

24.40

Ξένη λογοτεχνία

Η ώρα του βρέφους

Νάιαλ Ουίλλιαμς

Μπήκε η δεκαετία του ’60, ήρθε και το ηλεκτρικό, αλλά η ζωή στη Φάχα —ένα μικρό χωριό της Ιρλανδίας μόνιμα βουλιαγμένο στη βροχή— μοιάζει να μην έχει αλλάξει. Τουλάχιστον όχι για τον Τζακ Τρόυ, τον γιατρό του χωριού. Μπορεί να έφυγαν οι δύο από τις τρεις του κόρες, αλλά έμεινε η Ρόννι, και μαζί συνεχίζουν να φροντίζουν την αέναα ασθενούσα κοινότητα.

Λίγες βδομάδες πριν τα Χριστούγεννα του 1962, ένα έκθετο βρέφος θα βρεθεί έξω απ’ την εκκλησία του χωριού. Κι ενώ βασιλεύει η αίσθηση πως τα πάντα οδεύουν ασάλευτα προς την αναπόφευκτη φθορά τους, ο θρασύς ερχομός της νέας ζωής θα μωράνει τη σοφία του κόσμου.

21.00