Βλέπετε 16–30 από 882 αποτελέσματα

Ξένη λογοτεχνία

Σάσα Λεονάρντο

Σε μια μικρή πόλη της Σικελίας, δυο ευυπόληπτοι άντρες, ο φαρμακοποιός Μάνο και ο γιατρός Ρόσο, δολοφονούνται ενώ έχουν βγει για κυνήγι μια καλοκαιρινή μέρα. Καθώς ο Μάνο είχε λάβει πρόσφατα ένα ανώνυμο απειλητικό γράμμα, οι Αρχές βιάζονται να αποδώσουν το έγκλημα σε ερωτική αντιζηλία και να κουκουλώσουν την υπόθεση.

Μόνο ο καθηγητής Πάολο Λαουράνα πιστεύει πως κάτι άλλο κρύβεται πίσω από αυτή την ιστορία. Αλλά στην προσπάθειά του να βρει την αλήθεια θα ακουμπήσει ένα πλέγμα δοσοληψίας και διαφθοράς, ενοχλώντας τους ισχυρούς της περιοχής…

Ο Leonardo Sciascia, από τους σημαντικότερους συγγραφείς της Ιταλίας του 20ού αιώνα, εικονογραφεί εξαιρετικά τον μικρόκοσμο μιας επαρχιακής πόλης, με τα πάθη, τα κουτσομπολιά, τα κοινά μυστικά και τα κακώς κείμενα που δεν θίγει κανείς. Και αφήνει να φανεί το σκοτεινό πρόσωπο μιας Σικελίας δέσμιας του εγκλήματος και της ομερτά.

Ένα μυθιστόρημα-σταθμός για την ιταλική αστυνομική λογοτεχνία, από τα πρώτα που έθιξαν το θέμα της παντοδύναμης μαφίας και της καταστροφικής επιρροής της στην κοινωνία της Ιταλίας.

14.35

Χαρούκι Μουρακάμι

Η αλήθεια δε βρίσκεται στην ακίνητη σταθερότητα, αλλά στην αδιάκοπη κίνηση. Δεν είναι αυτό η ουσία των ιστοριών;

Όταν η κοπέλα ενός νεαρού άντρα εξαφανίζεται μυστηριωδώς, η καρδιά του ραγίζει. Αποφασισμένος να βρει τη φανταστική πόλη όπου υποψιάζεται πως έχει εγκατασταθεί η αγαπημένη του, ξεκινά μια αναζήτηση που διαρκεί μια ζωή, και οδηγεί τον άντρα σε μια περίεργη πόλη με τους δικούς της κανόνες και σε ένα ταξίδι ανάμεσα στον πραγματικό κόσμο και σε έναν άλλο κόσμο. Εκεί οι άνθρωποι δεν έχουν σκιές, μονόκεροι περιπλανώνται και μεγαλώνουν ιτιές.

Βρίσκει την κοπέλα του να εργάζεται σε μια διαφορετική βιβλιοθήκη – μια βιβλιοθήκη ονείρων. Εκείνη δε θυμάται τίποτε από την κοινή τους ζωή. Καθώς οι εποχές περνούν και ο άντρας δυσκολεύεται να διακρίνει τα ρευστά όρια ανάμεσα στους δύο κόσμους, καλείται να αποφασίσει τι είναι πρόθυμος να χάσει.

Μια ιστορία αγάπης, μια αναζήτηση, ένας ύμνος στα βιβλία και στις βιβλιοθήκες που τα στεγάζουν. Ένα δεξιοτεχνικό μυθιστόρημα από έναν από τους σημαντικότερους συγγραφείς της σύγχρονης λογοτεχνίας.

22.20

Ρέιτσελ Ριντ

Η θρυλική ερωτική ιστορία δύο αντιπάλων στον ανταγωνιστικό κόσμο του επαγγελματικού χόκεϊ, από τη συγγραφέα μπεστ σέλερ των New York Times και USA Today, Ρέιτσελ Ριντ, βάζει φωτιά στον πάγο!

18.80

Εμίλ Ζολά

Ο Εμίλ Ζολά με τη φλογισμένη τοποθέτησή του απέναντι στην κρατική συνωμοσία που στήθηκε για να καταδικαστεί ένας αθώος, ο Εβραίος λοχαγός Άλφρεντ Ντρέυφους, προσδιόρισε άπαξ διά παντός το πρότυπο του αληθινού δημόσιου διανοουμένου. Είναι αυτός που, δίχως να του ζητηθεί, υψώνει τη φωνή του απέναντι στην εξουσία η οποία εγκληματεί – και αυτός που αδιαφορεί για το σκληρότατο τίμημα το οποίο θα πληρώσει. Είναι αυτός που βγαίνει μπροστά για να εναντιωθεί στο άδικο και να αναμετρηθεί με την πλειοψηφία – αυτός που δε λυγίζει στις απειλές, που δε σταματάει μέχρι να φτάσει στο τέλος. Είναι η ηθική συνείδηση μιας κοινωνίας.

Ατρόμητος και μόνος, ολόφωτος και ολοζώντανος, περισσότερα από 120 χρόνια μετά τον θάνατό του, παραμένει επίκαιρος να μας δείχνει τον πάντοτε δύσκολο μα πάντοτε ωραίο δρόμο.
Εκτός από το «Κατηγορώ…!», το βιβλίο περιλαμβάνει την απολογία του Ζολά ενώπιον του δικαστηρίου, όταν βρέθηκε κατηγορούμενος για συκοφαντική δυσφήμηση του Επιτελείου με αφορμή τη δημοσίευση του περιώνυμου αυτού άρθρου του, τον επικήδειο λόγο που εκφώνησε ο Ανατόλ Φρανς στην κηδεία του Ζολά, τον εγκωμιαστικό για τον Ζολά λόγο του Ζαν Ζορές στη Βουλή κατά τη συζήτηση για τη μεταφορά της σορού του συγγραφέα στο Πάνθεον, χρονολόγιο της Υπόθεσης Ντρέυφους, εισαγωγή της Μαίρης Καιρίδη και πρόλογο του Θανάση Τριαρίδη.

“Η εκδοτική σειρά “Για έναν νέο ανθρωπισμό” φιλοδοξεί να παρουσιάσει φιλοσοφικά και πολιτικά κείμενα, καθώς και μαρτυρίες και ντοκουμέντα με μοναδικό (αλλά κεντρικό) κοινό σημείο τους την πολιτισμική ή και ηθική αντιπρόταση στις κυρίαρχες κουλτούρες της βίας, της εκδίκησης, του μίσους και του τελετουργικού φόνου, που στα θεμελιακά πολιτισμικά αφηγήματα παρουσιάζονται ως «ιστορική νομοτέλεια». Σε μικρές και εύχρηστες εκδόσεις θα προσπαθήσουμε να εστιάσουμε σε ιστορίες και κείμενα ανθρώπων που με φλεγόμενο πνεύμα και διάπυρη καρδιά πάλεψαν να σχηματίσουν την αγάπη, την αλληλεγγύη και την ηθική αντίσταση απέναντι στην ολέθρια ανθρώπινη Ιστορία”.
Θανάσης Τριαρίδης

9.90

Τίτους Μίλεχ

Καθώς τα ιστορικά και κοινωνικά αίτια της γένεσης του ναζισμού και των εγκλημάτων του έχουν εκτενώς διερευνηθεί, τον συγγραφέα απασχολούν οι προσωπικές οικογενειακές και πολιτισμικές προϋποθέσεις που τον στήριξαν, κυρίως όσες παραμένουν τόσο συχνά ασυνείδητες. Παρουσιάζει, λοιπόν, γραπτές μαρτυρίες ατόμων της οικογένειάς του αλλά και δικές του.
«Καθώς αυτές αφορούν κατά κύριο λόγο προσωπικές καταγραφές ή εκμυστηρεύσεις που λίγο ως πολύ καλύπτουν ολόκληρο σχεδόν τον 20ό αιώνα, ανοίγουν στην πράξη ένα παράθυρο που αποκαλύπτει την εσωτερική ζωή μιας “κοινής”, με άλλα λόγια, τόσο συνηθισμένης και κανονικής όσο όμως και προβληματικής με αρνητικά, ευτελή χαρακτηριστικά γερμανικής οικογένειας στη διάρκεια αυτής της ταραγμένης εποχής. Τι απαντήσεις μπορεί να δώσει αυτή η αποκαλυπτική ματιά στο κεντρικό ερώτημα “πώς έγινε δυνατό να διαπραχτεί το απόλυτο έγκλημα, γιατί ειδικά από Γερμανούς και τι επακολούθησε”;
»Σκοπός δεν είναι σήμερα να τους ξεμπροστιάσουμε και καταδικάσουμε, σκοπός είναι να ανακαλύψουμε εκείνα τα αδύναμα σημεία, την αχίλλειο πτέρνα, που επέτρεψε την παθολογική εκτροπή κι οδήγησε στην τρέλα του ναζισμού.»
Το βιβλίο αυτό θα μπορούσε να διαβαστεί πριν το πρώτο του συγγραφέα, Ο ΤΟΠΟΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ: ΓΕΡΜΑΝΙΑ, Η ΑΝΟΙΚΕΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ, αφού η οικογένεια μπορεί να ειδωθεί ως το συχνά σκοτεινό, ανοίκειο υπόβαθρο της πατρίδας, την ίδια στιγμή που η πατρίδα ως πολιτεία, οικονομία, παιδεία και κοινωνία σφυρηλατεί την οικογένεια.

16.74

Τίτους Μίλεχ

Είκοσι και πλέον χρόνια μετά τη μετανάστευση και εγκατάστασή του στη Γαλλία, ο συγγραφέας επιστρέφει στην χώρα καταγωγής του. Μέσα από τις ταξιδιωτικές του σημειώσεις, παρακολουθούμε τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τα σχόλιά του. Αναλύοντας τις προσωπικές του εμπειρίες ως γερμανού μεγαλωμένου μέσα στην παράδοση της “γερμανικότητας” και εμποτισμένου από αυτήν, αποκαλύπτει τον αστερισμό της παθολογίας αυτής της “κουλτούρας”. Ως ψυχίατρος, ο συγγραφέας συνεισφέρει με τρόπο πρωτότυπο στη διασάφηση της βαθύτερης λογικής που οδήγησε στο απόλυτο έγκλημα. Το απόλυτο έγκλημα στην ιστορία της ανθρωπότητας, το Ολοκαύτωμα, δεν αποτελεί ερώτημα μα απόδειξη. Αποδεικνύει την ύπαρξη μιας σημαντικής ευπάθειας, ολότελα αγνοημένης, στην ψυχική δομή της πλειονότητας των ατόμων που απαρτίζουν τη συλλογικότητα η οποία επέτρεψε την υλοποίηση του Ολοκαυτώματος. Αποδεικνύει ότι ο τόπος του απόλυτου εγκλήματος ήταν η Γερμανία.

16.74

Ερίκ Βυϊγιάρ

Τον κυρίευσε ξαφνικά το κενό. Όλο του το κορμάκι συρρικνώθηκε, ρίγησε, κι εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησε πως θα ήταν για πάντα μόνος. Μια φοβερή αγωνία άρχισε να ανεβαίνει από χαμηλά στην κοιλιά του. Κόντρα στο φως, διέκρινε το σκοτεινό πρόσωπο του Κέιχιλ, ένιωσε τον θάνατο να τον πλησιάζει, πολύ απειλητικά! Ένιωσε τη ζεστασιά του ήλιου στο μάγουλό του, τη θανατερή του αρμονία, την ομορφιά του. Του ‘ρχόταν να βάλει τα κλάματα. Έπειτα, σαν να χάθηκαν ξαφνικά τα πρόσωπα των στρατιωτών και των νεαρών γελαδάρηδων που τον περιτριγύριζαν. Το χέρι του αναζήτησε το όπλο και εκείνος τράβηξε τη σκανδάλη.

15.99

Ξένη λογοτεχνία

Κονγκό

Ερίκ Βυϊγιάρ

“Το Κονγκό δεν υπάρχει”. Άρα πρέπει να επινοηθεί. Το 1884, στο Συνέδριο του Βερολίνου, όταν οι μεγάλες δυνάμεις μοιράζουν μεταξύ τους την Αφρική, ιδρύουν μια εμπορική επιχείρηση: το ανεξάρτητο κράτος του Κονγκό. Ακολουθούν οι εργασίες εκχέρσωσης, η εγκατάσταση εμπορικών καταστημάτων, οι σφαγές… Το κακό αποκτά σάρκα και οστά όταν ο Ερίκ Βυϊγιάρ ζωντανεύει τον βασιλιά Λεοπόλδο Β’ τον ιχνηλάτη Σαρλ Λεμαίρ, τον βασανιστή Λεόν Φιεβέ, τους διαπραγματευτές αδελφούς Γκοφινέ. Στο Κονγκό, ιστορική αφήγηση και συνάμα πολιτική αποτίμηση του ελεύθερου εμπορίου, ο Βυϊγιάρ αναβιώνει, χωρίς να τρέφει καμία ψευδαίσθηση και χωρίς να χαρίζεται σε κανέναν, την περίοδο της αποικιοκρατίας, την αφετηρία της δικής μας νεωτερικότητας.

16.00

Ξένη λογοτεχνία

14η Ιουλίου

Ερίκ Βυϊγιάρ

Η Γαλλική Επανάσταση αρχίζει στις 28 Απριλίου του 1789, τη μέρα που ο ιδιοκτήτης μιας μεγάλης βιοτεχνίας χάρτινης ταπετσαρίας ανακοινώνει στο προσωπικό μειώσεις μισθών. Οι εργάτες εξεγείρονται, βάζουν φωτιά στις εγκαταστάσεις, τις λεηλατούν. Η Γαλλία είναι σε κρίση οι άνθρωποι υποφέρουν. Ώσπου έρχεται αυτή η ατέλειωτη πνιγηρή νύχτα της 13ης Ιουλίου του 1789, μια νύχτα που όλοι την πέρασαν ξάγρυπνοι, γεμάτοι αγωνία. Το πρωί της 14ης Ιουλίου, με την άλωση της Βαστίλλης, η Επανάσταση είναι πλέον σε εξέλιξη. Ο Ερίκ Βυϊγιάρ μάς μεταφέρει το κλίμα εκείνης της ημέρας, εμφυσώντας πνοή σε τούτη τη μεγάλη εξέγερση που, με τον καιρό, το μήνυμά της ξεθώριασε σε εορταστικό απολίθωμα. Με αφετηρία το ανώνυμο πλήθος, το “14η Ιουλίου” εστιάζει στη συλλογική αφήγηση των ανθρώπων που πρωταγωνίστησαν σε αυτά τα γεγονότα, αλλά ξεχάστηκαν από την επίσημη Ιστορία μικρογραφίες όλο ζωή, που συνθέτουν από κοινού μια μεγαλειώδη τοιχογραφία. Η άλωση της Βαστίλλης είναι ένα από τα πιο εμβληματικά συμβάντα όλων των εποχών. Μας αφηγήθηκαν, όμως, την ιστορία της όπως την έγραψαν οι επιφανείς, υπό την οπτική γωνία όσων δεν ήταν παρόντες εκείνη την ημέρα. Το βιβλίο του Ερίκ Βυϊγιάρ διηγείται, αντίθετα, την ιστορία των αφανών που πράγματι άλωσαν τη Βαστίλλη. Είναι ένα βιβλίο χάρη στο οποίο η ημέρα της επετείου της Γαλλικής Επανάστασης, η ημέρα της εθνικής εορτής της Γαλλίας, μοιάζει να ανακτά το ορμητικό και ανυπότακτο μεγαλείο της. Ένα βιβλίο με παθιασμένη γραφή, το οποίο καθιστά πρόδηλο αυτό που συνήθως λησμονούμε: η ελευθερία απαιτεί και την ισότητα όλων ενώπιον της Ιστορίας.

16.00

Ξένη λογοτεχνία

Ημερήσια διάταξη

Ερίκ Βυϊγιάρ, Λένα Διβάνη

Η ημερήσια διάταξη στις 20 Φεβρουαρίου 1933: Η αφήγηση μιας συνηθισμένης μέρας, σε αυτόν τον βαρύ χειμωνιάτικο μήνα στο Βερολίνο, κατά την οποία λαμβάνει χώρα, στα άνετα σαλόνια του Ράιχσταγκ, η μυστική σύσκεψη είκοσι τεσσάρων βαρόνων της γερμανικής βιομηχανίας με υψηλόβαθμους αξιωματούχους του ναζιστικού καθεστώτος. Στόχος, να «περάσουν από το ταμείο» για να χρηματοδοτήσουν την άνοδο και σταθεροποίηση στην εξουσία του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος και του αποτρόπαιου αρχηγού του. Είμαστε στον «παράδεισο της βιομηχανίας και των χρηματοοικονομικών», μαζί με τους Krupp, Opel, Siemens, Telefunken, Agfa, 1G Farben… 12 Μαρτίου 1938: Στην ημερήσια διάταξη βρίσκεται η προσάρτηση της Αυστρίας. Τα επίκαιρα απαθανάτισαν μια εικόνα μηχανοκίνητων στρατευμάτων, τρομερής ισχύος, την εικόνα μιας σύγχρονης εκδοχής της ειμαρμένης. Ωστόσο, πίσω από τη στομφώδη προπαγάνδα του Γκαίμπελς υπήρξε ένας πόλεμος-αστραπή της συμφοράς, με τα πάντσερ ακινητοποιημένα, λόγω μηχανικής βλάβης, στους αυστριακούς δρόμους… Βρισκόμαστε πολύ μακριά από τον μύθο! Η ιστορία των παρασκηνίων της εγκαθίδρυσης του ναζιστικού καθεστώτος, ένα σύμφυρμα από πραξικοπηματικές ενέργειες και ωραία λόγια, μια σειρά από οργίλες τηλεφωνικές κλήσεις και χονδροειδείς απειλές, φανερώνει μια εντελώς διαφορετική πλευρά, πολύ λιγότερο ένδοξη. Η σκωπτική παρουσίαση αυτής της πραγματικότητας είναι αριστουργηματική. Η ορμητική αφήγηση συγκλονίζει. Η γραφή του Eric Vuillard αποκαθιστά στην αλληλουχία των γεγονότων το πραγματικό (ευτελές και αξιοθρήνητο) συναισθηματικό της φορτίο, το εύθραυστο της στιγμής. Ο συγγραφέας θέλει να μας θυμίσει ότι τις περισσότερες φορές αυτό που καθιστά κάποιον αήττητο δεν είναι οι περιστάσεις, αλλά η δική μας συναίνεση και οι συμβιβασμοί των ισχυρών. Γιατί η καταστροφή δεν είναι πάντοτε μοιραία…

16.00

Ίαν Μακ Γιούαν

2014: Ένα σπουδαίο ποίημα απαγγέλλεται σ’ ένα πάρτι γενεθλίων και δεν ξανακούγεται ποτέ. Επί δεκαετίες, φίλοι της ποίησης, ερευνητές και μελετητές κάνουν εικασίες για το μήνυμά του, ωστόσο, εκατό χρόνια αργότερα, κανένα αντίγραφό του δεν έχει ακόμη εντοπιστεί.

2119: Οι πεδινές περιοχές του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν βυθιστεί εξαιτίας της ανόδου της στάθμης της θάλασσας. Η χώρα έχει μετατραπεί σε ένα αρχιπέλαγος με πολλά διάσπαρτα νησιά. Όσοι κατάφεραν να επιζήσουν κατατρύχονται από τη νοσταλγία για την ποικιλία και τον πλούτο του καταποντισμένου αυτού πολιτισμού.

Ο Τομ Μέτκαλφ, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Σάουθ Ντάουνς με έδρα ένα από τα νησιά του βρετανικού αρχιπελάγους, μελετά τα αρχεία των πρώτων δεκαετιών του εικοστού πρώτου αιώνα, γοητευμένος από τις ελευθερίες και τις δυνατότητες της ανθρώπινης ζωής πριν από την καταστροφή.

Η τυχαία ανακάλυψη, ωστόσο, από τον Τομ, ενός ίχνους που ελπίζει να τον οδηγήσει στο μεγάλο χαμένο ποίημα, φέρνει στο φως περίπλοκες ερωτικές σχέσεις, λογοτεχνικές αντιζηλίες κι ένα βίαιο έγκλημα, ανατρέποντας τις βεβαιότητές του για μια ιστορία που πίστευε ότι γνώριζε σε βάθος.

Περιπέτεια, λογοτεχνικό θρίλερ και ταυτόχρονα ερωτική ιστορία, το Τι μπορούμε να γνωρίζουμε είναι ένα αριστούργημα που αποσπά το παρόν από την αίσθηση της επικείμενης καταστροφής και φαντάζεται έναν μελλοντικό κόσμο στον οποίο δεν έχει χαθεί ακόμη το παν.

 

19.90

Ξένη λογοτεχνία

Η ζωή μπροστά

Ρομέν Γκαρί

Ο Μομό είναι δέκα χρονών, ή κάπου τόσο, κι έχει όλη τη ζωή μπροστά του, δυστυχώς. Ζει στο σπίτι της Μαντάμ Ροζά, στον έκτο όροφο μιας πολυκατοικίας χωρίς ασανσέρ, στην Μπελβίλ του Παρισιού. Η Μαντάμ Ροζά είναι μια εβδομηντάχρονη, υπέρβαρη, Εβραία πρώην πόρνη, που διατηρεί στο διαμέρισμά της κάτι σαν οικοτροφείο για παιδιά που οι πόρνες μητέρες τους λείπουν για δουλειές.

Στην ίδια πολυκατοικία ζει κι η Μαντάμ Λολά, τραβεστί, ­πρώην πρωταθλητής του μποξ στη Σενεγάλη. Και ο κύριος Χαμίλ, έμπορος χαλιών, που είναι πάντα χαμογελάστος, κι ας λέει πως κανείς δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αγάπη. Και ο κύριος Ουα­λούμπα, που ήρθε από το Καμερούν στο Παρίσι για να το σκουπίσει, αλλά έχει κι άδεια πυροφάγου και ξερνάει φωτιές από το στόμα.

Όταν έμαθε πως η Μαντάμ Ροζά τον είχε σπίτι της επειδή κάθε μήνα εισέπραττε ένα έμβασμα κι όχι επειδή τον αγαπούσε, ο Μομό στεναχωρήθηκε. Αλλά έκανε λάθος, η Μαντάμ Ροζά τον αγαπούσε πάρα πολύ.

18.00

Ξένη λογοτεχνία

Jazz

Τόνι Μόρισον

Ο Τζο Τρέις, ένας μεσόκοπος πλανόδιος πωλητής καλλυντικών, πυροβολεί θανάσιμα τη νεαρή ερωμένη του. Τυφλωμένη από τη ζήλια, η γυναίκα του, η Βάιολετ, εισβάλλει στην εκκλησία την ώρα της κηδείας και επιτίθεται στη νεκρή. Μια παθιασμένη ιστορία έρωτα και εμμονής, που εκτυλίσσεται στο Χάρλεμ του Μεσοπολέμου με αναδρομές στον αμερικανικό Νότο του 19ου αιώνα, για να μιλήσει για τα συναισθήματα, τις προσδοκίες, τους φόβους και τη σκληρή πραγματικότητα της αφροαμερικανικής ζωής. Μυθιστόρημα γραμμένο σαν μουσική σύνθεση της τζαζ μέσα από τον έξοχο συνδυασμό ποικίλων αφηγηματικών φωνών, το Jazz είναι το αφροαμερικανικό έπος που χάρισε στη συγγραφέα το Νόμπελ Λογοτεχνίας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

15.98

Ξένη λογοτεχνία

Ασπρόμαυρο

Ντάνιελ Κέλμαν

Ο Γκ. Β. Παπστ, κορυφαίος σκηνοθέτης της εποχής του Μεσοπολέμου, ο άνθρωπος που ανέδειξε την Γκρέτα Γκάρμπο και έγινε ευρύτερα γνωστός ως «κόκκινος Παπστ» λόγω της πολιτικής του στάσης, είναι στη Γαλλία για γυρίσματα όταν ο Χίτλερ καταλαμβάνει την εξουσία στη Γερμανία. Από τον φόβο του για τη ναζιστική κτηνωδία καταφεύγει στο Χόλιγουντ. Όμως, κάτω από τον εκτυφλωτικό ήλιο της Καλιφόρνιας, ο κολοσσός του παγκόσμιου σινεμά μοιάζει με νάνο. Και κάπως έτσι ο Παπστ πλησιάζει ανεπαίσθητα αλλά σταδιακά όλο και πιο κοντά στο Τρίτο Ράιχ μέχρι που σχεδόν χωρίς να το καταλάβει βρίσκεται τελικά στην εμπόλεμη Αυστρία, άεργος και αιχμάλωτος μέσα στο ίδιο του το σπίτι. Ωστόσο, ο Υπουργός Προπαγάνδας στο Βερολίνο έχει τα δικά του σχέδια γι’ αυτόν. Ο Παπστ θα κληθεί, θέλοντας και μη, να ισορροπήσει ανάμεσα στο φως του κινηματογράφου και στη σκιά της σκοτεινότερης δικτατορίας της σύγχρονης ιστορίας και θα ενσαρκώσει την περίπλοκη ένταση μεταξύ δημιουργίας και ηθικής ακεραιότητας. Ο Ντάνιελ Κέλμαν ακτινογραφεί την τέχνη και την εξουσία, την ομορφιά και τη βαρβαρότητα. Το νέο του μυθιστόρημα είναι ένας λογοτεχνικός θρίαμβος.

 

22.00

Ξένη λογοτεχνία

Η κίνηση του ίππου

Αντρέα Καμιλέρι

Η «Κίνηση του ίππου» είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με μορφή «φαρσοκωμωδίας» και ταυτόχρονα ένα ιστορικό αφήγημα βασισμένο σ’ ένα πραγματικό γεγονός, όπως καταγράφεται στο Politica e mafia in Sicilia (1876) του Λεοπόλντο Φρανκέττι. Η υπόθεση ξετυλίγεται στη Μοντελούζα και τη Βιγκάτα, το φθινόπωρο του 1877, την εποχή που κυβερνούσε η ιστορική Αριστερά (στην πραγματικότητα δεν είχε καμία σχέση με κόμματα της αριστεράς), και στην κοινωνία υπήρχε έντονη δυσαρέσκεια εξαιτίας του συνεχιζόμενου, μισητού φόρου στα άλευρα.

Στην επαρχία της Μοντελούζα καλείται να υπηρετήσει ως επιθεωρητής μύλων ο Τζοβάννι Μποβάρα. Ο Μποβάρα, που μετακινείται μόνο με άλογο, στάλθηκε από την εφορία που εργάζεται ως λογιστής για ν’ αντικαταστήσει τους συναδέλφους του, Τουττομπένε (τον έφαγαν τα ψάρια) και Μπεντικό (έγινε βορά των σκυλιών και ήταν συνονόματος με τον σκύλο στο βιβλίο Ο Γατόπαρδος). Για να καλυφθούν οι καταγγελίες του Μποβάρα κατά της διαφθοράς, στήνονται διάφορα σκηνικά. Ο επιθεωρητής πρέπει να προσέξει να μην πέσει στην παγίδα. Δεν ξέρει όμως πού να στηριχτεί. Μέχρι τη στιγμή που αποφασίζει ν’ αντιμετωπίσει το «βρόμικο παιχνίδι» των αντιπάλων του χρησιμοποιώντας τα δικά τους μέσα.

12.20