Βλέπετε 16–30 από 2277 αποτελέσματα

Βιβλία

Βιογραφία - Μαρτυρίες

Όσκαρ

Παναγιώτης Τιμογιαννάκης

Ιστορία, αναλύσεις, παρασκήνια, κριτικές…
τα πάντα για τα Όσκαρ μέσα από τη σπουδαία πένα του Παναγιώτη Τιμογιαννάκη, του μοναδικού Έλληνα που έχει παρευρεθεί 21 φορές στην απονομή της Ακαδημίας!
Τα Όσκαρ δεν είναι απλώς βραβεία. Είναι ιστορία, πολιτική, αισθητική, παρασκήνιο, σύγκρουση ιδεών και, πρωτίστως, κινηματογράφος. Ο Παναγιώτης Τιμογιαννάκης στο βιβλίο αυτό ξετυλίγει, με γνώση και καθαρή ματιά, το νήμα του πιο εμβληματικού θεσμού της έβδομης τέχνης: από τη γέννησή του και τις μεταμορφώσεις του μέχρι τον τρόπο που κρίνονται οι κατηγορίες, τις λεπτές ισορροπίες των ψηφοφοριών και τα κριτήρια που καθορίζουν τη νίκη ή την ήττα. Με αναλύσεις που φωτίζουν τη σκηνοθεσία, τις ερμηνείες, το σενάριο, το μοντάζ, τη μουσική και όλες τις δημιουργικές συνιστώσες μιας ταινίας, το βιβλίο λειτουργεί ταυτόχρονα ως πολύτιμος οδηγός κατανόησης και ως ένα ταξίδι αγάπης προς το σινεμά.

21.00

Σάντρο Πέννα

Ποιήματα 1928-1976

Νύχτα: όνειρο με σκορπιστά μισόφωτα παράθυρα. Της θάλασσας η καθαρή φωνή. Οι λέξεις που αφανίζονται βιβλίου που αγάπησες… Ω εσείς τροχιές των αστεριών ο έρωτας για τη ζωή! (Από την έκδοση)

19.08

Ξένη λογοτεχνία

Και οι επτά ήταν υπέροχοι

Γουστάβο Ροδρίγες

Μια ιστορία για τη ζωή, την αγάπη, τον θάνατο και την ελευθερία της επιλογής στα τελευταία στάδια.

Όταν η Ευφρασία Βέλα ξεκινά να εργάζεται ως φροντίστρια ηλικιωμένων σε ένα ευυπόληπτο γηροκομείο στη Λίμα του Περού, δεν υποψιάζεται ότι η δουλειά της θα την οδηγήσει σε ένα υπαρξιακό σταυροδρόμι. Η στενή σχέση που αποκτά με τη δόνια Κάρμεν, τον δόκτορα Χάρισον και τους Επτά Υπέροχους, που μονοπωλούν τις σκέψεις και τη στοργή της, την αναγκάζει να ξανασκεφτεί τον ρόλο της ως μητέρας και αδελφής αλλά και τις δυσκολίες της τρίτης ηλικίας. Οι Επτά Υπέροχοι επιλέγουν όχι μόνο πώς θα ζήσουν και πώς θα απολαύσουν την κάθε στιγμή, αλλά και πώς θα βάλουν τους τίτλους τέλους σε μια γενναία, δημιουργική και ζηλευτή ζωή.

Ένα βιβλίο για όσα μας κάνουν να γελάμε, να ονειρευόμαστε, να αγαπάμε, να υποφέρουμε και να σκεφτόμαστε, υπό τους ήχους της τζαζ και της ποπ μουσικής και με στίχους του Σεφέρη. Ένα έργο που μιλά για ένα από τα σπουδαιότερα διδάγματα της ζωής καθώς μεγαλώνουμε: να ακολουθούμε τον δρόμο της καρδιάς μας.

16.60

Νταβίντ Ουκλές

Το βιβλίο έχει τιμηθεί με πλήθος βραβείων μεταξύ των οποίων τα Premio Calamo Libro del Ano 2024, Premio Andalucia de la Critica 2025, Premio Andalucia de las Letras 2025, Premio Dulce Chacon 2025.

Η ιστορία της διάλυσης μιας οικογένειας, της απάνθρωπης μεταχείρισης ενός λαού, της αποσύνθεσης μιας χώρας, και μιας χερσονήσου με άδεια σπίτια.

Η ιστορία ενός στρατιώτη που σκίζει το δέρμα του για να αφήσει τη συσσωρευμένη στάχτη να βγει, ενός ποιητή που ράβει τη σκιά ενός κοριτσιού μετά από έναν βομβαρδισμό, και ενός δασκάλου που μαθαίνει στους μαθητές του πώς να παριστάνουν τους νεκρούς. Ενός στρατηγού που κοιμάται δίπλα στο κομμένο χέρι μιας αγίας, ενός τυφλού παιδιού που ανακτά την όρασή του κατά τη διάρκεια μιας συσκότισης, και μιας χωρικής που βάφει μαύρα όλα τα δέντρα του κήπου της. Ενός ξένου φωτογράφου που πατάει μια νάρκη κοντά στο Μπρουνέτε και δεν σηκώνει το πόδι του για σαράντα χρόνια, ενός κατοίκου της Γκερνίκας που οδηγεί μέχρι το κέντρο του Παρισιού ένα φορτηγάκι με τα καπνισμένα συντρίμμια μιας αεροπορικής επίθεσης, και ενός πληγωμένου σκύλου που το αίμα του θα βάψει την τελευταία λωρίδα μιας εγκαταλειμμένης σημαίας του Μπαδαχόθ.

Ιδού, λοιπόν, η ιστορία του ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου και μιας ετοιμοθάνατης Ιβηρικής, όπου το φανταστικό καθρεφτίζει τη σκληρότητα του πραγματικού· όπου τα πεπρωμένα μιας ολόκληρης γενιάς ελαιοπαραγωγών από τη Χάντουλα διασταυρώνονται με εκείνα των Αλμπέρτι, Λόρκα και Ουναμούνο· των Ροδορέδα, Θαμπράνο και Κεντ· των Χέμινγουεϊ, Όργουελ και Μπερνανός· του Πικάσο και του Ορτέγκα ι Γκασέτ· του Αθάνια και του Φράνκο· όπου το επικό και το ηθογραφικό πλέκονται και δημιουργούν μια μεγαλειώδη ταπισερί, ποιητική και γκροτέσκα, όμορφη και παραληρηματική.

Ετοιμάζεται η κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου.

21.96

Ξένη λογοτεχνία

Η τέχνη της φυγής

Σέρχιο Πιτόλ

«Αυτό που μένει κυρίως από κείνον είναι η μαρτυρία μιας ανυποταξίας. Το παράδειγμα μιας ατομικότητας που αντιστάθηκε σε κάθε έξωθεν επιβεβλημένο κανόνα. Παραμένει η υπέροχη πίστη ενός αποστόλου που αντίκρισε φευγαλέα τη σωτηρία μέσω του πνεύματος και μετέτρεψε το βιβλίο σε αγαπημένο του εργαλείο».

Ως διπλωμάτης καριέρας ταξίδεψε ανά τον κόσμο. Ως αφοσιωμένος εραστής της παγκόσμιας λογοτεχνίας διάβασε, μετέ­φρασε και έγραψε αριστουργήματα: ο Σέρχιο Πιτόλ, ένας γίγαντας των λατινοαμερικανικών γραμμάτων, κατάφερε όσο ελάχιστοι άνθρωποι να συγχωνεύσει τη βιωμένη εμπειρία με τη ζωή της ανάγνωσης, να μετατρέψει τη μία σε τέλειο αντηχείο της άλλης.

Σε τούτο το βιβλίο, τον πρώτο τόμο από το κύκνειο άσμα του, την Τριλογία της μνήμης, τα διαβάσματα και οι τόποι, τα βιβλία και οι πίνακες, είναι ήρωες της αφήγησης όσο κι ο ίδιος ο αφηγητής. Η ηδονική περιπλάνηση στον κόσμο των βιβλίων, το αέναο ταξίδι στο χώρο, το χρόνο και τις ιδέες, αποτυπώνονται στην Τέχνη της φυγής σαν ψηφίδες μιας ιδανικής πνευματικής αυτοβιογραφίας.

20.00

Επιστήμες

Extraterrestrial

Άβι Λεμπ

H πρώτη ένδειξη εξωγήινης ζωής.

Ο κορυφαίος αστρονόμος του Χάρβαρντ παρουσιάζει τη θεωρία του σύμφωνα με την οποία ένα εξωγήινο αντικείμενο υψηλής τεχνολογίας από ένα μακρινό άστρο επισκέφθηκε πρόσφατα το ηλιακό μας σύστημα. Στα τέλη του 2017, επιστήμονες στο αστεροσκοπείο της Χαβάης παρατήρησαν φευγαλέα ένα αντικείμενο να διασχίζει το εσωτερικό ηλιακό μας σύστημα, κινούμενο με τέτοια ταχύτητα ώστε να μπορεί να έχει προέλθει μόνο από ένα μακρινό άστρο. Ο Άβι Λεμπ, τότε Πρόεδρος του Τμήματος Αστρονομίας του Χάρβαρντ, έδειξε ότι δεν ήταν αστεροειδής: κινούνταν υπερβολικά γρήγορα διαγράφοντας, μια ακανόνιστη τροχιά, και πίσω του δεν άφηνε θραύσματα ή ίχνη αερίων. Μία μόνο εξήγηση μπορούσε να δοθεί: ήταν ένα τεχνολογικό αντικείμενο κατασκευασμένο από έναν μακρινό εξωγήινο πολιτισμό. Στο “Extraterrestrial”, ο Λεμπ αφηγείται τη συναρπαστική ιστορία του πρώτου διαστρικού επισκέπτη που εντοπίστηκε στο ηλιακό μας σύστημα. Περιγράφει την θεωρία του και τις βαθιές συνέπειές της για την επιστήμη, τη θρησκεία, και το μέλλον του είδους μας αλλά και του πλανήτη μας. Ένα απίστευτο ταξίδι στις εσχατιές της επιστήμης, του χωροχρόνου και της ανθρώπινης φαντασίας. Το “Extraterrestrial” καλεί τους αναγνώστες να στοχεύσουν στα άστρα -και να δουν με κριτική ματιά τι κρύβεται ανάμεσά τους, όσο παράξενο κι αν φαίνεται αυτό. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

22.00

Φάνης Τσοκανάς, Χρήστος Σωτηρακόπουλος

Όταν ξεκινούσε το Παγκόσμιο Κύπελλο, το 1930, ποιος μπορούσε να φανταστεί πως περίπου έναν αιώνα αργότερα θα είχε εξελιχθεί στο απόλυτο ποδοσφαιρικό «ραντεβού» και πως η ιδέα εκείνη θα έχει χαρίσει τόσες συγκινήσεις σε κάθε γωνιά του πλανήτη; Κάποιοι διάβασαν γι’ αυτές, άλλοι τις είδαν στην τηλεόραση, οι πιο τυχεροί τις έζησαν ως θεατές στις εξέδρες… οι πραγματικά ευλογημένοι «έγραψαν» τις σελίδες στο βιβλίο της ιστορίας της διοργάνωσης, ως πρωταγωνιστές. Το βιβλίο αυτό και οι συγγραφείς του στόχευσαν σε αυτή την τελευταία κατηγορία, αφήνοντας πολλούς από αυτούς που «σήκωσαν» το εμβληματικό τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου να ανοίξουν το κουτί των αναμνήσεών τους, παράλληλα με όσους αποπειράθηκαν να το αγγίξουν αλλά δεν τα κατάφεραν. Συνολικά, 45 άνθρωποι μοιράστηκαν τις ιστορίες τους πίσω από το τρόπαιο. Ακριβώς όπως το λέει ο τίτλος του βιβλίου και ακριβώς ό,τι δείχνει η φωτογραφία στο εξώφυλλό του, με πολλά χέρια γύρω από το τρόπαιο να προσπαθούν να το αγγίξουν. Κάποια το βίωσαν. Κάποια άλλα, όχι. Όλοι, όμως, όπως κι αν το έζησαν και σε όποια φάση της ζωής τους, είτε ως παιδιά είτε ως έφηβοι ή ενήλικες, ένιωσαν τη μαγεία του. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

16.70

Εντουάρντο Καντάβα

Τα Χαρτιά κοιμητήρια δεν είναι ένα έργο παραδοσιακής ιστορίας της τέχνης ούτε λογοτεχνικής θεωρίας. Δεν είναι ούτε μια ιστορία των ιδεών, με την αυστηρή έννοια, παρά τον πλούτο ιδεών που αποτυπώνει. Αξιοποιώντας, ωστόσο, όλες αυτές τις μεθόδους και προσεγγίσεις, εξετάζει τη θεαματική έκρηξη εικόνων κατά την τελευταία εικοσαετία ώστε να πραγματευτεί, περαιτέρω, όχι απλώς κάποιες συγκεκριμένες εικόνες αλλά τον ρόλο και τη θέση των εικόνων αυτών στην καθημερινή μας ζωή. Με αναφορές στο έργο του Ναντάρ, του Ρολάν Μπαρτ, του Λήον Γκόλουμπ, της Νάνσυ Σπέρο, του Φάζαλ Σέικ, της Σούζαν Μεϊσέλας και άλλων, χαράζει διαφορετικές στρατηγικές ανάγνωσης που, με αφετηρία την πεποίθηση ότι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον πάντοτε αλληλοδιαπλέκονται, συναποτελούν ένα εγχειρίδιο για την κατανόηση του οπτικού υλικού τον 21ο αιώνα.

Τα έξι δοκίμια του βιβλίου έχουν γραφεί με την πεποίθηση ότι εκείνο που απαιτείται να αντιπαραταχθεί στην ταχύτητα με την οποία σήμερα παράγονται, διανέμονται και αποθηκεύονται οι εικόνες, παρά τον παροδικό και φευγαλέο χαρακτήρα τους, είναι τρόποι ανάγνωσης οι οποίοι υπομονετικά αναδομούν τη γενεαλογία και τα δίκτυα σχέσεων που διέπουν τους πληθυντικούς κόσμους των εικόνων. Από κοινού, τα δοκίμια εξετάζουν το μεταβαλλόμενο καθεστώς των εικόνων όχι μόνο σήμερα και στο μέλλον, αλλά και στο παρελθόν. Ασχολούνται με την εικόνα θεωρώντας την ως ερώτημα και όχι ως κάτι αυτονόητο.

35.00

Ξένη λογοτεχνία

Αν είχα το πρόσωπο σου

Φράνσις Τσα

Η Κιούρι είναι μια γυναίκα με συγκλονιστική ομορφιά, την οποία απέκτησε ύστερα από πλαστικές επεμβάσεις. Εργάζεται σε ένα πριβέ κλαμπ στη Σεούλ, όπου κρατάει συντροφιά σε πλούσιους επιχειρηματίες. Κάποια στιγμή μια απερίσκεπτη κίνησή της απειλεί την επαγγελματική της επιβίωση.
Η Μίχο, η συγκάτοικος της Κιούρι, μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο, κέρδισε υποτροφία για μία Σχολή Καλών Τεχνών στη Νέα Υόρκη και, όταν επέστρεψε από τις σπουδές της, δημιούργησε μια σχέση με γόνο μεγάλου επιχειρηματικού ομίλου.
Η Άρα, που ζει σε ένα διαμέρισμα στον ίδιο όροφο, είναι μια κομμώτρια που έχει εμμονή με τον τραγουδιστή ενός ποπ συγκροτήματος, ενώ σημαντική στη ζωή της είναι και η επιστήθια φίλη της, που κάνει οικονομίες για να υποβληθεί σε μια πλαστική επέμβαση, με την ελπίδα ότι θα της αλλάξει τη ζωή.
Η Γουόνα, που μένει έναν όροφο πιο κάτω, προσπαθεί να αποκτήσει παιδί, αλλά ούτε εκείνη ούτε ο σύζυγός της έχουν ιδέα πώς θα το αναθρέψουν στο ανελέητο κοινωνικο-οικονομικό περιβάλλον της Κορέας.

Οι αφηγήσεις των τεσσάρων γυναικών συνθέτουν ένα καθηλωτικό μυθιστόρημα που ξεδιπλώνεται στη σύγχρονη Σεούλ της Νότιας Κορέας. Οι ηρωίδες προσπαθούν να βρουν τον δρόμο τους σε έναν κόσμο που κατακλύζεται από ακραία πρότυπα ομορφιάς, πριβέ αίθουσες αναψυχής, αδυσώπητη κοινωνική ιεραρχία και τη μανία για την κορεατική ποπ.

16.60

Ξένη λογοτεχνία

Οι επισκέπτριες

Γιουριέτ Ρομέρο

Οι Eπισκέπτριες είναι ένα βιβλίο με διηγήματα βγαλμένο από την ίδια την πραγματικότητα, είναι μυθοπλασία με έντονο ανάγλυφο. Αυτή η συλλογή ιστοριών γεννήθηκε από τη βαθιά μου ανησυχία για τον κόσμο, για την ίδια τη φύση, όταν ανακάλυψα, ως επισκέπτρια, ότι είμαι καταδικασμένη να φροντίζω όποιον άντρα βρεθεί στη ζωή μου. Αυτή η πολυφωνία είναι μια προσωπική ερμηνεία των συναισθημάτων εκείνων των φτωχών, μαύρων, αυτόχθονων, μιγάδων, περιθωριοποιημένων γυναικών που έβλεπα κάθε Κυριακή κάτω από τον αδυσώπητο ήλιο της κολομβιανής Καραϊβικής, παραταγμένων για να μπουν σε μια φυλακή που προοριζόταν για εκατό αλλά κρατούνταν χιλιάδες.

Οι επισκέπτριες είναι οι φωνές όλων των γυναικών που κατοικούν μέσα μου. Η καθεμιά τους έχει κάτι από τις αδερφές, τις θείες, τη γιαγιά, τη μαμά, τις φίλες και τις ξαδέρφες μου.

11.00

Ξένη λογοτεχνία

Η ημέρα της κρίσεως

Φλάννερυ Ο'Κόννορ

Το σκηνικό των διηγημάτων της Ο’Κόννορ είναι σκόπιμα περιορισμένο: ένα αγροτικό σπίτι του αμερικανικού Νότου, μια σειρά πεύκα στον ορίζοντα, μια οικογένεια με τις συνηθισμένες αντιθέσεις της, ένα καινούργιο πρόσωπο, μικρές κωμικές ανατροπές, ένα καπέλο, ένας ταύρος, ένα τατουάζ, ο θάνατος. Όμως αυτή η σχεδόν προκλητική απλότητα των θεμάτων και του ύφους είναι απατηλή, καθώς το συγγραφικό σχέδιο μας οδηγεί σε μια ιλιγγιώδη κάθετη πτώση. Με σχεδόν ανεπαίσθητες χειρονομίες η Ο’Κόννορ αρθρώνει μια ολοκληρωμένη κριτική στις σύγχρονες μορφές ζωής, ισορροπώντας ανάμεσα στο κωμικό και στο τραγικό, υπονομεύοντας κάθε βεβαιότητα, κάθε πίστη, κάθε προσδοκία. «Ο συγγραφέας παρουσιάζει το μυστήριο μέσα από τα ήθη, τη χάρη μέσα από τη φύση, αλλά όταν ολοκληρώνει το έργο του, πρέπει πάντα να παραμένει αυτή η αίσθηση του μυστηρίου που δεν μπορεί να αποδοθεί σε κανένα ανθρώπινο σχέδιο».

16.60

Βιογραφία - Μαρτυρίες

Περαστικός από το Ρέκιαβικ

Κώστας Βρεττάκος

Ένα ελεύθερο ταξίδι μέσα στη μνήμη με αφορμή απρόβλεπτες ματαιώσεις πτήσεων και ατέλειωτες καθυστερήσεις στα αεροδρόμια της Ευρώπης. Μια περιπαικτική ματιά, όχι πάντα ευχάριστη, πάνω σε γεγονότα των τελευταίων εξήντα χρόνων με τη μορφή μιας επιστολής που κινείται σαν εκκρεμές ανάμεσα στο τότε και το τώρα, έχοντας σαν οδηγό τις ακραίες εμμονές ενός ανθρώπου που βρίσκεται στα πρόθυρα της επαγγελματικής αποστρατείας. Πρόσωπα υπαρκτά, μπλέκονται συχνά με τα φανταστικά, αυθαδιάζουν και διεκδικούν μια παρουσία αυθύπαρκτη, δίνοντας την εντύπωση ενός αυτοβιογραφικού χρονικού. Είναι φανερή η διάθεση του συγγραφέα να μνημονευτεί διακριτικά το πέρασμα αγαπημένων φίλων, που εξακολουθούν και σήμερα να τον συντροφεύουν, ή που έφυγαν πρόωρα.

19.00

Έκτωρ Κακναβάτος

Επανακυκλοφόρησε σε έναν τόμο δεμένο, η συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων 1943-1987 του σπουδαίου υπερρεαλιστή ποιητή Έκτορα Κακναβάτου. Ο Έκτωρ Κακναβάτος συνδυάζει με ιδιοφυή τρόπο τον υπερρεαλισμό με την πολιτική ποίηση, με έντονες επιρροές από τα μαθηματικά και τις θεωρίες του χάους. Στον τόμο περιέχονται οι συλλογές : Fuga (1943), Διασπορά (1961), Η κλίμακα του λίθου (1977), Τετραψήφιο (1971), Τετραψήφιο με την έβδομη χορδή (1972), Διήγηση (1974), Οδός Λαιστρυγόνων (1978), Τα μαχαίρια της Κίρκης (1981), Ανάστιξη του θρύλου για τα νεφρά της πολιτείας (1981), In Perpetuum (1983) Κιβώτιο Ταχυτήτων (1987). Απόσπασμα: ‘Όταν η γλώσσα δεν κάνει άλλο παρά να υπηρετεί τον Λόγο καταστρέφει την πάμφωτη αταξία των πραγμάτων Κι αυτά την εκδικούνται θάβοντάς την στην αιθάλη τους. (από τη συλλογή Κιβώτιο ταχυτήτων)

18.17

Έκτωρ Κακναβάτος

Η νέα ετούτη ποιητική συλλογή του Έκτορα Κακναβάτου περιλαμβάνει 21 ποιητικά κείμενα (σε στίχο ή σε πρόζα), πάντα στο στερέωμα της υπερρεαλιστικής γραφής και πάντα ξέχειλα νεανικής ακμής, αστείρευτης λεξιλογικής θήρας και γλώσσας παλλομένης.

8.78

Έκτωρ Κακναβάτος

Στο βιβλίο αυτό συγκεντρώνεται ένα πλήθος σύντομων κειμένων — σκέψεις, θέσεις, στοχασμοί, φιλοσοφία, αποφθέγματα, αφορισμοί και ορισμοί — του ποιητή Έκτορα Κακναβάτου για την ποίηση, τη γλώσσα και το λόγο, πάντα ποιητικώ τω τρόπω, που συνθέτουν εντέλει μια πλήρη κοσμοθεωρία.

Απόσπασμα

Η Ποίηση είναι διάλογος ανάμεσα στον ποιητή,σαν ένα εγώ, και στα «πράγματα», συστατικά του φυσικού, ιστορικοκοινωνικού = χωροχρονικού περιβάλλοντος.

Πραγματικότητα είναι η πολυπλοκότητα των χωροχρονικών σχέσεων ανάμεσα στα πράγματα, και η πραγματικότητα αυτή είναι αντιληπτή και περιγράψιμη ως φαινόμενο (φαινομενολογικώς), δηλαδή ως φάση μιας σταδιακής μορφογένεσης, είτε ωςπρόκληση για την αναζήτηση του λόγου ύπαρξης του όντος (μεταφυσική).

Η δυναμική του ποιητικού γεγονότος ξεπερνά ή έχει την τάση να υπερβεί τα πλαίσια του γλωσσικού συστήματος.

Η Ποίηση αναπτύσσεται και ως κίνηση στους χώρους μιας ιδιωτικής ουτοπίας.

Βιολογικό σύνδρομο ποιας κατάστασης του υποκειμένου να είναι η Ποίηση…

Το θέμα της επισήμανσης κάποιας « σχέσης » ανάμεσα στα Μαθηματικά και την Ποίηση θα μπορούσε να τεθεί, ίσως μόνο στην περίπτωση που θα αποδεχτούμε τη συνεκτίμηση των ρόλων αυτών των πυλώνων του πνεύματος — με τα Μαθηματικά επέκεινα της λογοσματικής εκδοχής τους και την Ποίηση πέρα από την εκφυλιστική, μαυλιστική της στιχοπλασία — στην αναζήτηση στοιχειώδους συνστώσας (ή συνιστωσών) του γίγνεσθαι.

9.79