Λοξές ματιές: Η ελληνική ομοερωτική ποίηση στο αρχείο

Η κλασική κινέζικη ποίηση υπήρξε για τη Δύση ένα διαρκές σημείο συνάντησης, αλλά και μια μεγάλη παρεξήγηση. Όταν το 1915 ο Έζρα Πάουντ εξέδωσε την περίφημη Κατάη (Cathay), βασισμένος στις σημειώσεις του Έρνεστ Φενολόσα, θεμελίωσε τον αγγλοσαξονικό μοντερνισμό πάνω σε μια επιλεκτική, τεχνική ανάγνωση των κινέζικων ποιημάτων, προσπερνώντας το εσωτερικό τους ποιόν και το βαθύτερο ηθικό και εννοιακό τους σημαινόμενο.

Η παρούσα έκδοση αποτελεί μια ρηξικέλευθη, πρωτότυπη εργασία αποκατάστασης. Ο ποιητής και μεταφραστής Γιάννης Λειβαδάς, έπειτα από εικοσιτρία χρόνια μελέτης της κλασικής κινέζικης γραμματείας, επιστρέφει στην πηγή. Διορθώνει τις αυθαιρεσίες του παρελθόντος, αποκαθιστά τα ονόματα και τα τοπωνύμια από την ιαπωνική μεταγραφή τους και, κυρίως, προχωρά σε ένα αυθεντικό «κέντρωμα» στον κορμό της λογοτεχνίας.

Μέσα από τα έργα κορυφαίων δημιουργών —όπως ο Λι Πο, ο Μέι Σενγκ, ο Ουάνγκ Ουέι και ο Τάο Γιουάν Μινγκ— αποκαλύπτεται μια ποίηση μακριά από εύκολους λυρισμούς και συναισθηματικές εξάρσεις. Μια ποίηση που χρησιμοποιεί όλο το γλωσσικό εύρος, ρευστοποιεί τη φόρμα μέσα από τη διηγηματική ροή και εδράζεται με απαράμιλλη διαύγεια πάνω στην ακλόνητη ματαιότητα του υπάρχειν.

Αυτό το βιβλίο δεν είναι μια απλή αναδιατύπωση στίχων· είναι η ζωντανή συνάντηση ενός ποιητή του 21ου αιώνα με τους μεγάλους κλασικούς της Κίνας. Μια «επόμενη ποίηση» που γεφυρώνει τα αισθητικά χάσματα και παραδίδει στον αναγνώστη το πνεύμα και τη γονιμότητα της αληθινής Κατάη.