Μια κωμόπολη της Πορτογαλίας, υπό το φασιστικό καθεστώς του Σαλαζάρ, γύρω στο1940. Κοινωνική ανισότητα, φτώχια και εξαθλίωση. Μια παρέα από παιδιά του δρόμου που προσπαθούν να επιβιώσουν και να βρουν χαρά. Το καλοκαίρι βιώνουν την παιδική εργασία σε ένα παμπάλαιο κεραμοποιείο. Τις άλλες εποχές αλητεύουν, κλέβουν, ζητιανεύουν, κάνουν ό,τι μπορούν… Στο κατώφλι της εφηβείας γνωρίζουν τον κόσμο των μεγάλων. Τον φοβούνται αλλά τον λαχταρούν. Γνωρίζουν τον πόθο, τον έρωτα και τον νταλκά, τη φιλία, το πιοτό, τη σύγκρουση, τη βία, τον θάνατο, την αυθαιρεσία της εξουσίας, τα κατά συνθήκη ψεύδη, το χέρι του νόμου, την όμορφη αλλά και αδυσώπητη φύση, την αθλιότητα και το μεγαλείο του καθημερινού ανθρώπου. Πικρόγλυκο μυθιστόρημα ενηλικίωσης και κοινωνικής κριτικής, με χαρακτηριστικούς προεφηβικούς χαρακτήρες και έντονο συναίσθημα. Εμβληματικό και πολυφωνικό έργο του πορτογαλικού Νεορεαλισμού, με λυρικές περιγραφές, πλούσιο και απολαυστικό διάλογο, χιούμορ, γρήγορη κινηματογραφική πλοκή, χυμώδη γλώσσα. Σύγχρονο κλασικό έργο που εκτυλίσσεται στις τέσσερις εποχές ενός χρόνου, αγαπημένο ανάγνωσμα κάθε γενιάς Πορτογάλων. «Για τα παιδιά των ανθρώπων που δεν γνώρισαν ποτέ παιδική ηλικία, έγραψα ετούτο το βιβλίο», αναφέρει στην προμετωπίδα του έργου ο συγγραφέας. Ένα βιβλίο για να μας θυμίσει το αιώνιο μάθημα που μας διδάσκουν τα παιδιά: δεν πειράζει να πέφτεις, αρκεί να ξανασηκώνεσαι.
Απόστολος Δοξιάδης
Ο Δώρης Καλούσης δεν είναι ένας συνηθισμένος συγγραφέας. Θέλοντας να γράψει το μεγάλο του μυθιστόρημα, παλεύει με αναπάντεχες προκλήσεις, εξωτερικές αλλά και εσωτερικές. Δραπετεύει στον Παρνασσό για να συγκεντρωθεί. Όμως εκεί τον παρασέρνει ένα εντελώς άγνωστο βιβλίο, τόσο ζωντανό, ώστε ο κόσμος του αρχίζει να εισβάλλει στην πραγματικότητά του.
Αθήνα, 1942. Ο Χριστόφορος Μπάμιας, απότακτος δημοκρατικός αξιωματικός, αναλαμβάνει να προστατεύσει τον φιλόλογο Βασίλη Σφενδαμή. Όμως τίποτα δεν είναι απλό στην αποστολή του, σε μια πόλη που πεινάει και σε μια εποχή όπου οι Ναζί σχεδιάζουν να γυρίσουν ταινία την Ορέστεια του Αισχύλου ως ύμνο στον Φύρερ. Ο Σφενδαμής απειλείται για να προσυπογράψει την πιο τερατώδη διαστρέβλωση του αρχαίου πνεύματος. Ο Μπάμιας πρέπει να τον σώσει, και μαζί του, κάτι πολύ μεγαλύτερο: την Αλήθεια. Στο πλευρό του έχει τον Γαλάνη, έναν σκύλο που δεν είναι ακριβώς… σκύλος.
Από τα σκοτεινά παρασκήνια της Ακαδημίας Αθηνών μέχρι το Μαντείο των Δελφών, από τον Απόλλωνα ως τον Διόνυσο, από το ένδοξό μας παρελθόν ως τη σημερινή μας σχιζοφρένεια, η δράση, η σάτιρα και το μυστήριο υφαίνουν ένα μυθιστόρημα για τη δύναμη της Ιστορίας και το λεπτό νήμα που χωρίζει τον μύθο από την πραγματικότητα, τη σοφία από την τρέλα, την αφήγηση από τη ζωή.
Έμιλυ Ντίκινσον
Έμοιαζε οι δρόμοι σα να τρέχαν – Μέναν οι δρόμοι ακίνητοι μετά – Έκλειψη – ό, τι βλέπαμε απ’ το παράθυρο, Και φόβος – ό, τι νιώθαμε βαθιά – Ύστερα – βγήκε απ’ τη Μονιά του ο πιο γενναίος Να δει αν ο Χρόνος ήταν κει – Η φύση οπάλινη ποδιά φορούσε, Κι ανάδευε μιαν αύρα δροσερότερη. [Από την έκδοση]
Ζαχαρίας Μαυροειδής
Ντόπιοι και ξένοι, μόνιμοι κάτοικοι και περαστικοί, πρόσωπα που συναντιούνται για λίγο κάτω από τον ίδιο ήλιο. Κοινός παρονομαστής αυτής της πολυφωνικής ανθρωπογεωγραφίας είναι ο γλυκόπικρα σαρκαστικός τόνος, που άλλοτε με σαφήνεια και άλλοτε υπαινικτικά υποδεικνύει το βαθύτερο διακύβευμα πίσω από τα γεγονότα.
Μέσα από ετερόκλητες ιστορίες, οι Θεριστές αναζητούν το νήμα που διατρέχει το συλλογικό βίωμα του ελληνικού θέρους: την προσμονή, τη διάψευση, την ένταση, αλλά και τον διαρκή νόστο για το καλοκαίρι που πιστεύουμε ότι θα επιστρέψει.




