Το σημερινό καθεστώς καταστρέφει όχι μόνο όλους τους θεσμούς, οι οποίοι εγγυώνται την αξιοπρέπεια του πολίτη και σηματοδοτούν ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μας, αλλά και ό,τι καλύτερο υπάρχει στον χαρακτήρα του λαού μας. Όσο η διαδικασία συνεχίζεται, ένας ολοένα και μεγαλύτερος αριθμός διανοουμένων και άλλων ηγετών, συμπεριλαμβανομένων και πολλών από τα καλύτερα νέα ταλέντα της πατρίδας μας, επιλέγουν την εξορία σε αναζήτηση της ελεύθερης και πολιτισμένης ζωής, η οποία έχει εξαφανιστεί από τη δική τους χώρα. Μεταξύ όσων θα παραμείνουν, οι πιο θαρραλέοι θα συνεχίσουν να αγωνίζονται μόνο και μόνο για να «σπάσουν» και να φυλακιστούν με τη σειρά τους. Οι δειλοί και οι κυνικοί θα συμβιβαστούν επιβιώνοντας ως γραφειοκράτες και τεχνικοί. Οι φιλόδοξοι και οι αδίστακτοι θα εισέλθουν στον στρατό. Οι υπόλοιποι θα αρκεστούν στην παραίτηση μιας ανίκανης και πικρής σιωπής. Η πνευματική ζωή, η σύγκρουση των ιδεών και η κριτική θα μαραζώσουν. Η Ελλάδα που γνωρίζουμε και αγαπάμε, η Ελλάδα για την οποία έχουμε αγωνιστεί, θα εξαφανιστεί ως πνευματική οντότητα.
Σταύρος Γ. Καρτσωνάκης
Θεμιτά και αθέμιτα του μουσικού του βίου.
Θεωρώ ότι η ζωή του θέμη Ανδρεάδη είναι σχεδόν κινηματογραφική, αφού ξεκινά με τη λήξη του εμφυλίου, διασχίζει τη δεκαετία του ’50 της «ανοικοδόμησεις γης χώρας, περνάει από τη μυθική δεκαετία του ’60 και τις μπουάτ, τη δικτατορία και τον Μαρκόπουλο, τη μετάλλαξη του ελληνικού τραγουδιού τη δεκαετία του ’70 με την παραλία και τις μεγάλες πίστες, τα λαμέ πουκάμισα και τα ψηλά μεροκάματα, τη δεκαετία του ΠΑΣΟΚ και φτάνει ως τις μέρες μας με τα μνημόνια, τον covid, την τεχνητή νοημοσύνη. Λίγοι τραγουδιστές ή δημιουργοί έχουν οδηγήσει ή οδηγηθεί αλώβητοι (;) σε μια τόσο εκτενή και ζουμερή διαδρομή σε εύρος, λίγοι έχουν αφηγηθεί τη μικρή τους ιστορία. Γιατί το βιβλίο αυτό βασίζεται αρκετά στις αυθεντικές αφηγήσεις του βιογραφούμενου. (Από το εισαγωγικό σημείωμα του Σταύρου Γ. Καρτσωνάκη)
Γιώργος Χωματηνός
Σ’ ένα μικρό κι αχαρτογράφητο χωριό, που το εξουσιάζει ένας αιμοσταγής δεκατριάχρονος τύραννος, καταφθάνει στην καρδιά της Σαρακοστής μια βοϊδάμαξα χωρίς οδηγό, φορτωμένη μ’ ένα μαρμάρινο φέρετρο. Την ακολουθεί ένα σαραβαλιασμένο καμιόνι που μεταφέρει έναν αλλόκοτο θίασο. Για τους χωρικούς η έλευση της άμαξας μοιάζει να εκπληρώνει μια παλιά προφητεία? κανείς, όμως, δεν γνωρίζει –ούτε μπορεί να φανταστεί– το περιεχόμενο του φορτίου της.
Ένα σκοτεινό μυθιστόρημα, στη μεθόριο μοντέρνου και μεταμοντέρνου, που εκκινεί από έναν μυθικό μικρόκοσμο για να φτάσει στους δρόμους της Κυψέλης του σήμερα· μια ιδιότυπη τραγωδία, στην οποία θρύλοι και τελετουργίες της λαϊκής παράδοσης συνυφαίνονται με μοτίβα και αντηχήσεις της ελληνικής λογοτεχνίας, φωτίζοντας τις αντιφάσεις, τα αδιέξοδα και τις εκκρεμότητες της σύγχρονης νεοελληνικής εμπειρίας.




