Στις 20 Ιουλίου 1974 το Γενικό Επιτελείο Στρατού της Τουρκίας εξέδωσε ένα διάγγελμα για την εισβολή στην Κύπρο, η κατακλείδα του οποίου σαν να προλογίζει την εργασία μου: “Διά της σημερινής επιχειρήσεώς μας ηνοίξαμεν μίαν αλησμόνητον σελίδαν εις την ηρωικήν ιστορίαν μας και εις εκείνην της Ανθρωπότητος”. Επειδή αγαπώ τις ηρωικές ιστορίες, σκέφτηκα να μεταφράσω αυτή τη σελίδα στα ελληνικά, και στις υπόλοιπες γλώσσες που μιλούν οι νεκροί, και να τη μοιραστώ με την ανθρωπότητα. Για να το κάνω σωστά, βασίστηκα σε ένα μυθιστόρημα του κοσμοπολίτη συγγραφέα Γιόζεφ Ροτ, που έτσι το σχολιάζει ο ίδιος σε επιστολή του: “Είναι η πρώτη και τελευταία φορά που γράφω κάτι ιστορικό. Ο διάβολος να το πάρει. Ο Αντίχριστος ο ίδιος με έσπρωξε να το κάνω αυτό. Είναι ντροπή, ντροπή να θέλει κανείς να δώσει ξανά σχήμα και μορφή σε γεγονότα που έχουν ήδη συμβεί – ντροπή και ασέβεια”. Η επιστολή είναι χωρίς ημερομηνία, και ίσως θυμίζει τον τίτλο Συμβάν 74, χωρίς την απόστροφο της χρονολογίας μπροστά από τον αριθμό. Κάτι θα σημαίνει αυτό. Ο Ροτ κλείνει με τη φράση: “Υπάρχει κάτι ανόσιο εδώ – δεν ξέρω τι ακριβώς”. Άραγε να είναι το βιβλίο μου βλάσφημο; Ένας τρόπος υπάρχει για να το μάθουμε, θα έλεγα και ένας πολύ συγκεκριμένος χρόνος, ώρα, καιρός, ο ακόλουθος: όταν όλα γίνουν καπνός (διδάσκει ο Ηράκλειτος), θα τα αναγνωρίσουν τα ρουθούνια μας. Στις 20 Ιουλίου τιμάται ασφαλώς ο προφήτης Ηλίας – ο Προφήτης, δηλαδή, της Φωτιάς.
Ε.Ε. Κάμινγκς
Κορυφαίος μοντερνιστής, τολμηρός πειραματιστής, αντισυμβατικός χρήστης της γλώσσας, της γραμματικής και της τυπογραφίας, ποιητής παιγνιώδης, ο e.e. cummings δεν είναι άγνωστος στο ελληνικό κοινό. Ανελέητα σατιρικός και άφθαστα λυρικός, ύμνησε πάνω από όλα, με τη δεύτερη αυτή του ιδιότητα, τον έρωτα σε όλες του τις εκφάνσεις, ενσαρκώσεις, εκδοχές: σαρκικό, ρομαντικό, ιδεώδη ή υπερβατικό, όντας άλλοτε άσεμνος και λάγνος, άλλοτε συναισθηματικός και τρυφερός, πότε συγκεκριμένος και πότε όχι, πάντοτε όμως συγκλονιστικός. Στην παρούσα, δίγλωσση έκδοση, ανθολογούνται σαράντα εννέα από τα ερωτικά του ποιήματα, μεταφρασμένα από τους ποιητές Χάρη Βλαβιανό και Γιάννη Δούκα.
Λολά Γκρυμπέρ
Ο Σιμόν δεν ξέρει και πολλά πράγματα για τον πατέρα του, που εγκατέλειψε την οικογένειά του στη Γαλλία για να αρχίσει μια καινούργια ζωή στον Καναδά. Κι όταν τον απολύουν από τη δουλειά του και τον χωρίζει η κοπέλα του, βρίσκει πως είναι ευκαιρία να μάθει κάτι παραπάνω για τις ρίζες της οικογένειάς του. Ξεκινάει έτσι για ένα μακρύ οδοιπορικό στις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης: την Τσεχία, τη Σλοβακία, την Ουγγαρία. Αναποφάσιστος και κάπως αδέξιος, ταξιδεύει διαρκώς με το τρένο και έρχεται αντιμέτωπος με ευτυχείς και δυσμενείς συγκυρίες, με ενδιαφέρουσες ή δυσάρεστες συναντήσεις και συμπτώσεις. Αλλά, όπως αποδεικνύεται, είναι δύσκολο να ανασυνθέσει το οικογενειακό παζλ, ανάμεσα σε διάσπαρτα παραπλανητικά ίχνη και παγίδες που παραμονεύουν…
Η Ίλζε, μια ηλικιωμένη κυρία που γεννήθηκε στον Μεσοπόλεμο, ζει στο Βερολίνο. Μια μέρα, παίρνει ένα γράμμα που την ωθεί να βυθιστεί στο παρελθόν της και να επανεξετάσει όλη της τη ζωή – και την ιστορία του πιο δυνατού έρωτά της. Να θυμηθεί τη βραδιά σε ένα θέατρο της Μπρατισλάβας, τη δεκαετία του ’50, όπου θα συναντήσει τον μυστηριώδη Χορν – μια βραδιά που θα ανατρέψει τη ζωή της. Κρυμμένα ψέματα, μυστικά που σταδιακά αποκαλύπτονται, ενώ οι ιστορίες του Σιμόν και της Ίλζε θα διασταυρωθούν και θα αλληλοσυμπληρωθούν.
Με αναφορές άλλοτε στη μνήμη των Ασκενάζι Εβραίων, άλλοτε στα βιβλία του Ιούλιου Βερν, στον παφλασμό του Δούναβη τη νύχτα ή στα θλιβερά προάστια της Βουδαπέστης, όπου βρίσκουν καταφύγιο φιλόδοξοι συγγραφείς, η Lola Gruber μάς παρασύρει σε ένα πληθωρικό μυθιστόρημα με καταιγιστικό ρυθμό, χωρίς να απαρνείται το χιούμορ, με ιδιαίτερη και συναρπαστική ματιά στις ανατροπές της Ιστορίας, τα θολά όρια και τις γκρίζες ζώνες ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα, την πίστη και την προδοσία, το καλό και το κακό, την αναζήτηση ταυτότητας, τη μοίρα του ανθρώπου που προσπαθεί να αντισταθεί σε δυνάμεις που τον υπερβαίνουν.
Νατσούο Κιρίνο
Η Ρίκι έφυγε από τη βαρετή γενέτειρά της στο Χοκάιντο αναζητώντας μια καλύτερη ζωή στο Τόκιο. Όμως στη μεγάλη πόλη μόλις που τα βγάζει πέρα. Κάθε μέρα τρώει μεσημέρι βράδυ το ίδιο γεύμα: ένα βραστό αυγό που δεν κοστίζει και πολύ. Έτσι, όταν η φίλη της ανακαλύπτει ένα πρακτορείο που προσφέρει ένα παχυλό ποσό για δωρεά ωαρίων, αρπάζουν και οι δύο την ευκαιρία για μια συνέντευξη.
Από την άλλη, η Γιούκο και ο Μοτόι προσπαθούν εδώ και χρόνια να αποκτήσουν παιδί. Δοκίμασαν σχεδόν κάθε διαθέσιμη επιλογή, αλλά μάταια – μέχρι που ο Μοτόι ανακαλύπτει ότι, παρόλο που η παρένθετη μητρότητα είναι παράνομη στην Ιαπωνία, υπάρχει μια εταιρεία που έχει βρει ένα παραθυράκι.
Ταξικές διαφορές, εξουσία, έλεγχος πάνω στο σώμα του άλλου. Η γραφή της Kirino ξηλώνει σιγά σιγά τις ραφές της κοινωνίας, επαναξιολογώντας την αντίληψή μας για τη μητρότητα, την αυτοεκτίμηση, τη σωματική αυτονομία και την κοινωνική τάξη. Τι σημαίνει να έχεις τον έλεγχο; Και τελικά μπορεί πράγματι το χρήμα να αγοράσει την ευτυχία;
Η περιπλοκότητα της παρένθετης μητρότητας μέσα από τον φακό των τάξεων στη σύγχρονη Iαπωνία.




