Το όµορφο παιδικό πρόσωπο της Τζοβάννα έχει αλλοιωθεί, σιγά σιγά µεταµορφώνεται σε µια άσχηµη, επιθετική έφηβη. Άραγε έτσι έχουν στ’ αλήθεια τα πράγµατα; Και σε ποιον καθρέφτη πρέπει να κοιταχτεί για να ξαναβρεί τον εαυτό της και να σωθεί; Μετά την ευτυχισµένη όψη των παιδικών της χρόνων, η Τζοβάννα αναζητά ένα νέο πρόσωπο, ακροβατώντας ανάµεσα σε δύο γειτονιές της Νάπολης στις οποίες κυλά το ίδιο αίµα, δυο γειτονιές που φοβούνται και απεχθάνονται η µία την άλλη: τη Νάπολη ψηλά στον λόφο, που φορά το εκλεπτυσµένο της προσωπείο, και τη Νάπολη χαµηλά, που παριστάνει την αχαλίνωτη, την αγοραία. Η Τζοβάννα παραπαίει από τα ψηλά στα χαµηλά, άλλοτε πέφτοντας µε ορµή κι άλλοτε σκαρφαλώνοντας σιγά σιγά, σαστισµένη µπροστά στο γεγονός πως, είτε πάνω είτε κάτω, η Νάπολη µοιάζει µια πόλη δίχως απαντήσεις, δίχως διαφυγή.
Νίκος Α. Παναγιωτόπουλος
Σαν σε οπτασία είχα στυλώσει τα μάτια στο σκοτάδι
ίσκιος είπα
όταν πρόβαλε η Πηγή των Τραγουδιών μέσα σε ήλεκτρο.
Είδαμε την καλαμιά της Πηγής – το αστρικό μας.
Εφτάσαμε στο ακρογιάλι η Πηγή των Τραγουδιών
με καταιγίδα, δίχτυα αστραπών στον ουρανό και στάχτη.
Λες και ψάχναμε από που είχαν κόψει τον αυλό.
Κι ο θαλασσόκεδρος, δέντρο-αγρίμι
μέσα σε φέγγος ήλεκτρου, περίμενε.
Ο καπετάνιος μινύριζε, τερέριζε, λαρύγγιζε
τον άκουγα μέσα στην κοσμοχαλασιά
με συχνές εναλλαγές φωνής από της φυσικής εις την φαλτσέτο
(λίγο αλά Τιρόλο –
άλλωστε όλα σκαμπανέβαζαν, όχι μόνο η φωνή του):
θεών τις ελεήσας την των πολλών απαιδευσίαν
αντεισήγαγε την όρχησιν -ουαί ουαί ουαί –
σαλπίζουν οι εφτά άγγελοι.
«Κάποιοι θα σκαπετίσουν με το σκαραμάγγιον»,
μου είπε συνθηματικά.
Μιλούσε γλώσσα αστρική –
Από “μια προφητεία απάνου στο πέσιμο του Μισολογγιού”
παρμένη
με θέμα την απελπιστική απουσία των δίκαιων
που γράφτηκε σε μια χαραμάδα. […] (Από την έκδοση)
Ευαγγελιστής Ματθαίος
Βίβλος γενέσεως του Ιησού Χριστού, γιου του Δαβίδ, γιου του Αβραάμ.
Ο Αβραάμ γέννησε τον Ισαάκ. Ο Ισαάκ γέννησε τον Ιακώβ. Ο Ιακώβ γέννησε τον Ιούδα και τους αδελφούς του. ο Ιούδας γέννησε τον Φαρές και τον Ζαρά από τη Θάμαρ. Ο Φαρές γέννησε τον Εσρώμ. Ο Εσρώμ γέννησε τον Αράμ. Ο Αράμ γέννησε τον Αμιναδάβ. Ο Αμιναδάβ γέννησε τον Ναασσών. Ο Ναασσών γέννησε τον Σαλμών. Ο Σαλμών γέννησε τον Βοόζ από τη Ραχάβ. Ο Βοόζ γέννησε τον Ωδήβ από τη Ρουθ. Ο Ωβήδ γέννησε τον Ιεσσαί. Ο Ιεσσαί γέννησε τον Δαβίδ τον βασιλιά. Ο Δαβίδ ο βασιλιάς γέννησε τον Σολομώντα από τη γυναίκα του Ουρία. Ο Σολομών γέννησε τον Ροβοάμ. Ο Ροβοάμ γέννησε τον Αβιά. Ο Αβιά γέννησε τον Ασά. Ο Ασά γέννηε τον Ιωσαφάτ. Ο Ιωσαφάτ γέννησε τον Ιωράμ. Ο Ιωράμ γέννησε τον Οζία. Ο Οζίας γέννησε τον Ιωάθαμ. Ο Ιωάθαμ γέννησε τον Αχάζ. Ο Αχάζ γέννησε τον Εζεκία. Ο Εζεκίας γέννησε τον Μανασσή. Ο Μανασσής γέννησε τον Αμών. Ο Αμών γέννησε τον Ιωσία. Ο Ιωσίας γέννησε τον Ιεχονία και τους αδελφούς του τον καιρό της αιχμαλωσίας στη Βαβυλώνα. […] (Από την έκδοση)
Σίντα Μπαγιάρ
Τεχεράνη, 1979. Ο Σάχης έχει ανατραπεί και ο Μπεχζάντ πιστεύει πως αυτή η επανάσταση θα φέρει την ελευθερία για την οποία αγωνίζεται. Ανάμεσα σε μυστικές αποστολές και πολιτικές διώξεις, ερωτεύεται τη θαρραλέα και οξυδερκή Ναχίντ και ονειρεύεται μαζί της ένα νέο μέλλον.
Δέκα χρόνια αργότερα, η οικογένεια ζει εξόριστη στη Γερμανία, προσπαθώντας να ξαναχτίσει τη ζωή της μακριά από την πατρίδα και τους ανθρώπους που έμειναν πίσω. Όμως το Ιράν παραμένει πάντα παρόν· στις σιωπές, στις αναμνήσεις, στις ειδήσεις που φτάνουν αργά μέσα στη νύχτα.
Καθώς τα παιδιά τους μεγαλώνουν ανάμεσα σε δύο κόσμους, η επιστροφή στην Τεχεράνη και η Πράσινη Επανάσταση του 2009 θα τους αναγκάσουν να αναμετρηθούν με όσα πίστεψαν, όσα έχασαν, όσα ξέχασαν και όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ.
Ένα επίκαιρο και βαθιά συγκινητικό μυθιστόρημα για την επανάσταση, την καταπίεση, την αντίσταση και την ακατανίκητη επιθυμία για ελευθερία.




