Η φλόγα της ελευθερίας. Άρεντ, Μποβουάρ, Ραντ, Βέιλ – Η δύναμη της φιλοσοφίας σε σκοτεινούς καιρούς

19.90

Εκδόσεις:

Μετάφραση: Ειρήνη Γεούργα
Σελίδες: 456

Διατίθεται άμεσα και από τα γραφεία της LiFO, Boυλής 22, 6ος όροφος, Σύνταγμα.
Ώρες γραφείου (10:00-17:00). Τηλ. 210-3254290

Διατίθεται μόνο για αγορά online μέσω του lifoshop.gr

Η αγορά παλιών τευχών της LiFO αποτελεί ξεχωριστή λειτουργία του Shop.

Οι παραγγελίες για τα τεύχη της LiFO θα γίνονται ξεχωριστά και θα αποστέλλονται ξεχωριστά από άλλες αγορές από το LiFO Shop.

Tα έξοδα αποστολής υπολογίζονται για κάθε τεύχος ξεχωριστά.

Κωδικός προϊόντος: LF-BK-11351 Κατηγορία: Ετικέτες: , , ,

Όσοι αγόρασαν αυτό το προϊόν, επέλεξαν επίσης

Ρόδης Ρούφος (Ο Αθηναίος)

Το σημερινό καθεστώς καταστρέφει όχι μόνο όλους τους θεσμούς, οι οποίοι εγγυώνται την αξιοπρέπεια του πολίτη και σηματοδοτούν ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μας, αλλά και ό,τι καλύτερο υπάρχει στον χαρακτήρα του λαού μας. Όσο η διαδικασία συνεχίζεται, ένας ολοένα και μεγαλύτερος αριθμός διανοουμένων και άλλων ηγετών, συμπεριλαμβανομένων και πολλών από τα καλύτερα νέα ταλέντα της πατρίδας μας, επιλέγουν την εξορία σε αναζήτηση της ελεύθερης και πολιτισμένης ζωής, η οποία έχει εξαφανιστεί από τη δική τους χώρα. Μεταξύ όσων θα παραμείνουν, οι πιο θαρραλέοι θα συνεχίσουν να αγωνίζονται μόνο και μόνο για να «σπάσουν» και να φυλακιστούν με τη σειρά τους. Οι δειλοί και οι κυνικοί θα συμβιβαστούν επιβιώνοντας ως γραφειοκράτες και τεχνικοί. Οι φιλόδοξοι και οι αδίστακτοι θα εισέλθουν στον στρατό. Οι υπόλοιποι θα αρκεστούν στην παραίτηση μιας ανίκανης και πικρής σιωπής. Η πνευματική ζωή, η σύγκρουση των ιδεών και η κριτική θα μαραζώσουν. Η Ελλάδα που γνωρίζουμε και αγαπάμε, η Ελλάδα για την οποία έχουμε αγωνιστεί, θα εξαφανιστεί ως πνευματική οντότητα.

23.00

Φιλοσοφία

Χαόσμωση

Φελίξ Γκουαταρί

Στην καταχνιά και τα μιάσματα που συσκοτίζουν το τέλος της χιλιετίας μας, το ζήτημα της υποκειμενικότητας επανέρχεται στο εξής ως λάιτμοτιφ. Όπως ο αέρας και το νερό, είναι φυσικό δεδομένο. Πώς να την παραγάγουμε, να τη συλλάβουμε, να την εμπλουτίσουμε, να την επανεφεύρουμε μόνιμα έτσι που να την κάνουμε συμβατή με μεταλλασσόμενα Σύμπαντα αξιών;

Πώς να εργαστούμε για την απελευθέρωσή της, δηλαδή για την επανιδιομορφοποίησή της;

Η ψυχανάλυση, η ιδρυματική ανάλυση, ο κινηματογράφος, η λογοτεχνία, η ποίηση, οι καινοτόμες παιδαγωγικές, οι πολεοδομίες και οι αρχιτεκτονικές ως δημιουργοί… όλοι οι κλάδοι πρέπει να συνεισφέρουν τη δημιουργικότητά τους για να ξορκίσουν τις δοκιμασίες –βαρβαρότητας, ψυχικής ενδόρρηξης, χαοσμικού σπασμού– που διαγράφονται στον ορίζοντα και για να τις μετασχηματίσουν σε αναπάντεχα πλούτη και απολαύσεις, των οποίων οι υποσχέσεις είναι, εντούτοις, κάλλιστα απτές» | Φελίξ Γκουαταρί

Το τελευταίο έργο του συγγραφέα, πριν από τον θάνατό του το 1992, η Χαόσμωση, είναι ένα ριζοσπαστικό και προκλητικό κείμενο που αφορά την εκ νέου εφεύρεση και ιδιομορφοποίηση της υποκειμενικότητας. Ο Γκουαταρί επιχειρεί να ενσαρκώσει τη συγκινησιακή αλλαγή, το βραχυκύκλωμα της σημαινότητας και του πολλαπλασιασμού του νοήματος που χρειάζονται για την εμπλοκή με μη λογοθετικές, καλλιτεχνικές, ποιητικές και παθησιακές εντάσεις.

Το έργο περιλαμβάνει κριτικούς αναστοχασμούς γύρω από τη λακανική ψυχανάλυση, τον δομισμό, τη θεωρία της πληροφορικής, τον μεταμοντερνισμό και τη σκέψη των Χάιντεγκερ, Μπαχτίν, Μπαρτ και άλλων

16.00

Φιλοσοφία

Τα εις εαυτόν

Μάρκος Αυρήλιος

Σε μια εποχή κατά την οποία κυριαρχεί το παροδικό, το κυνήγι της δημοσιότητας, ο ατομικισμός και ο καταναλωτισμός, ο Μάρκος Αυρήλιος τα απομυθοποιεί όλα αυτά με το συγκεκριμένο σύγγραμμά του και αναδεικνύει την αξία της εσωτερικής γαλήνης, που δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την αρετή και τη δικαιοσύνη. Κι ενώ επισημαίνει την αξία της κατανόησης του άλλου και της ανεκτικότητας, δεν υποστηρίζει την παθητικότητα, αλλά την ενεργή στάση που συμβάλλει στη βελτίωση του κόσμου. Στα Εις εαυτόν μπορεί να ανακαλύψει κανείς έναν κώδικα που φτιάχτηκε στο παρελθόν, αλλά μπορεί να ξεκλειδώσει το μέλλον. Ένα μοναδικό ντοκουμέντο που φανερώνει την εσωτερική πάλη ενός ηγέτη να παραμείνει ενάρετος μέσα σε χαώδεις συνθήκες. (Από τον πρόλογο της δημοσιογράφου Βασιλικής Σιούτη)

16.60

Γουίλιαμ Μακ Άσκιλ

Η μοίρα του κόσμου βρίσκεται αυτή τη στιγμή στα χέρια μας. Η γραπτή ιστορία της ανθρωπότητας εκτείνεται σε ένα χρονικό διάστημα μόλις πέντε χιλιάδων ετών. Το ακόμη άγραφο μέλλον μας θα μπορούσε να διαρκέσει εκατομμύρια χρόνια, θα μπορούσε όμως και να λήξει, με δική μας υπαιτιότητα, αύριο. Ασύλληπτα μεγάλος αριθμός ανθρώπων θα ζήσουν με αξιοπρέπεια ή μέσα στην εξαθλίωση, ή δεν θα ζήσουν καν, ανάλογα με το τι επιλέγουμε να πράξουμε σήμερα.

Στο Τι χρωστάμε στο μέλλον, ο φιλόσοφος και καθηγητής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Ουίλλιαμ ΜακΆσκιλ αναπτύσσει την ιδέα του μακρόπνοου αλτρουισμού, αντίληψης που αναδεικνύει το καθήκον των σημερινών ανθρώπων να επηρεάσουν θετικά το μακρινό μέλλον. Υπό αυτό το πρίσμα, δεν αρκεί να αντιστρέψουμε την κλιματική αλλαγή ή να αποτρέψουμε την επόμενη πανδημία. Οφείλουμε να διασφαλίσουμε πως ο πολιτισμός θα ανέκαμπτε αν κατέρρεε, πως δεν θα σταματήσει η ηθική πρόοδος και πως θα προετοιμαστούμε κατάλληλα για την έλευση της εποχής στην οποία τα εξυπνότερα όντα στον πλανήτη δεν θα είναι ανθρώπινα, αλλά ψηφιακά.

24.00

Μπιουνγκ-Τσουλ Χαν

Όταν ο αιγύπτιος βασιλιάς Ψαμμήτιχος αιχμαλωτίστηκε μετά την ήττα του από τον πέρση βασιλιά Καμβύση, ο Καμβύσης ταπείνωσε τον αιγύπτιο βασιλιά αναγκάζοντάς τον να παρακολουθήσει τη θριαμβευτική πομπή των Περσών κι έχοντας κανονίσει ώστε ο Ψαμμήτιχος να δει την αιχμάλωτη κόρη του να περνάει μπροστά του ως δούλη. Ενώ όλοι οι Αιγύπτιοι που στέκονταν στις άκρες του δρόμου ξέσπασαν σε θρήνο, ο Ψαμμήτιχος στεκόταν βουβός και ακίνητος, με το βλέμμα του στραμμένο στο έδαφος. Λίγο αργότερα, όταν είδε τον γιο του ανάμεσα σ’ αυτούς που οδηγούνταν για εκτέλεση, συνέχισε να στέκει ασάλευτος. Όταν, όμως, διέκρινε ανάμεσα στους αιχμαλώτους έναν από τους υπηρέτες του, έναν γέρο, ανήμπορο άνθρωπο, τότε χτύπησε το κεφάλι του με τις γροθιές του κι άφησε τον βαθύ του πόνο να ξεσπάσει. Ο Μπένγιαμιν θεωρεί ότι σ’ αυτή την ιστορία του Ηρόδοτου μπορεί να διακρίνει πώς οφείλει να είναι φτιαγμένη μια γνήσια αφήγηση. Είναι της άποψης ότι κάθε απόπειρα να εξηγηθεί ο λόγος για τον οποίο ο αιγύπτιος βασιλιάς άφησε το θρήνο του να ξεσπάσει μόνο όταν είδε τον υπηρέτη, θα κατέστρεφε την αφηγηματική ένταση. Αυτή ακριβώς η αποσιώπηση της εξήγησης είναι ουσιώδης για τη γνήσια αφήγηση. Η αφήγηση παραιτείται από την εξήγηση. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

13.78