Νίκος Βέλμος (1890-1930) «ο γυιός της απωλείας»

12.07

Συγγραφέας:
Εκδόσεις:

Σελίδες: 212

Διατίθεται άμεσα και από τα γραφεία της LiFO, Boυλής 22, 6ος όροφος, Σύνταγμα.
Ώρες γραφείου (10:00-17:00). Τηλ. 210-3254290

Διατίθεται μόνο για αγορά online μέσω του lifoshop.gr

Η αγορά παλιών τευχών της LiFO αποτελεί ξεχωριστή λειτουργία του Shop.

Οι παραγγελίες για τα τεύχη της LiFO θα γίνονται ξεχωριστά και θα αποστέλλονται ξεχωριστά από άλλες αγορές από το LiFO Shop.

Tα έξοδα αποστολής υπολογίζονται για κάθε τεύχος ξεχωριστά.

Κωδικός προϊόντος: LF-BK-11405 Κατηγορία: Ετικέτα:

Όσοι αγόρασαν αυτό το προϊόν, επέλεξαν επίσης

Ντάνιελ Μέντελσον

“Η άλλοτε δυσχερής, άλλοτε γόνιμη συνάντηση ανάμεσα στον αρχαίο και στον σύγχρονο κόσμο αποτελεί, από πολλές απόψεις, τη βασική θεματική που συνδέει τα είκοσι τέσσερα δοκίμια της συλλογής αυτής, που με μεγάλη χαρά παρουσιάζω για πρώτη φορά στο αναγνωστικό κοινό της Ελλάδας, μιας χώρας της οποίας η κουλτούρα, τόσο η αρχαία όσο και η σύγχρονη, διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό το πώς γράφω και το πώς ζω. Ορισμένα από τα κείμενα του βιβλίου είναι, αναπόφευκτα, αφιερωμένα στον πολιτισμό της κλασικής Ελλάδας […] Πολλά όμως από τα «κλασικά» δοκίμια του βιβλίου εξετάζουν τους τρόπους με τους οποίους το παρόν, και ιδίως η αμερικανική ποπ κουλτούρα, αναμετράται, άλλοτε επιτυχώς, άλλοτε όχι, με την ελληνική κληρονομιά […] Σε άλλα «κλασικά» δοκίμια μελετώ το πώς ορισμένα κεντρικά θέματα των ελληνικών μύθων εξακολουθούν να διαμορφώνουν με τρόπους απροσδόκητους τη μαζική εμπειρία, από την εμμονή μας με τη δολοφονία του Κέννεντυ έως την άρνησή μας να ταφεί η σορός του βομβιστή της Βοστόνης. Αλλά ακόμα και πολλά από τα δοκίμια που δεν είναι εμφανώς «ελληνικά» προδίδουν, ενδεχομένως, μια ισόβια πνευματική ενασχόληση με την αρχαιοελληνική κουλτούρα και λογοτεχνία και την επιρροή τους επάνω μου”. Από τον πρόλογο του συγγραφέα.

19.70

Κίμων Θεοδώρου

«Σκοπός του Ασύλου Τέχνης είναι η ανάδειξη κάθε ελληνικής αξίας και κάθε ελληνικής ομορφιάς. Και επανάσταση ενάντια στο εμπόριο της τέχνης (…) δεν πάμε να κάνουμε εκθέσεις εμπορικές, μα όσο γίνεται καλλιτεχνικές (…) Αν θέλαμε τις εμπορικές, θα γινόμασταν κόλακες και δε θα βγάζαμε Φραγκέλια και δε θα πολεμούσε την καλλιτεχνική σαπίλα»
***
«Κι όμως υπάρχει εφτυχία στη ζωή, αφού υπάρχει ζωή· αφούχετε στα χέρια τ’ όπλο που σας έδωσε η ίδια η φύση, την τέχνη, που πρώτο απ’ όλα διδάσκει την αγάπη».

Νίκος Βέλμος, περιοδικό Φραγκέλιο

 

Η μελέτη αυτή παρουσιάζει το πρωτοποριακό Άσυλον Τέχνης, που ίδρυσε ο πολυσχιδής και ανατρεπτικός Νίκος Βέλμος στο σπίτι του, στην οδό Νικοδήμου 21, στην αθηναϊκή Πλάκα, το οποίο λειτούργησε από το 1928 έως το 1939, εκπέμποντας έναν επαναστατικό άνεμο στο πνευματικό και καλλιτεχνικό γίγνεσθαι της εποχής.

Σε ποιο ιστορικό συγκείμενο ο Βέλμος ανοίγει τη δική του αίθουσα τέχνης; Τι σήμαινε η απόρριψη της «φωτογραφικότητας» και ποιες ακόμη πεποιθήσεις καθοδήγησαν τη δράση του; Πώς έβλεπαν οι σύγχρονοί του τις εκθέσεις που οργάνωνε; Πόσο κατάφερε με τις ιδέες του να αλλάξει κάτι στην ιστορία της νεοελληνικής τέχνης;

Για πρώτη φορά γίνεται μια λεπτομερής καταγραφή στοιχείων, μέσα από έρευνα κυρίως στον μεσοπολεμικό Τύπο, που τεκμηριώνουν τη δράση του Ασύλου Τέχνης, και μας επιτρέπουν να μπούμε αμεσότερα στο κλίμα και στο όραμα των εκθέσεων που οργανώθηκαν στο εν λόγω καλλιτεχνικό καταφύγιο.

Μετά από αρκετές δεκαετίες λήθης, μόλις τα τελευταία χρόνια αναδύεται ένα ζωηρό ενδιαφέρον για τις βελμικές ημέρες και έργα. Ίσως επειδή η εν εξελίξει οικονομική, κοινωνική και αξιακή κρίση του 21ου αιώνα γεννά την ανάγκη επανεκτίμησης άλλων εποχών, αναζητώντας παρηγορία μέσα στην ιστορία.

Το βιβλίο περιλαμβάνει πλούσιο αρχειακό υλικό και συμπληρώνεται από έναν αναλυτικό κατάλογο-παράρτημα 55 σελίδων, που κατάρτισε ο συγγραφέας για όλες τις εκθέσεις που έλαβαν χώρα στην Αθήνα μεταξύ των ετών 1927-1930.

10.00

Κωνσταντίνος Πουλής

«Άλλοι καλύπτουν δημοσιογραφικά τα εγκαίνια· επίσημοι καλεσμένοι, φωτογραφίσεις, κορδέλες. Εγώ καταφθάνω στη γιορτή όταν υπάρχουν αποφάγια στο πάτωμα».

Με αυτά τα λόγια ο συγγραφέας μάς ξεναγεί στο τέλος του δημοκρατικού πειράματος των social media. Το βιβλίο αναλύει την πληθώρα των τρόπων (όπως είναι η αλγοριθμική χειραγώγηση, οι σταυροφορίες ενάντια στην «παραπληροφόρηση», η απόλυτη έλλειψη λογοδοσίας για τις πλατφόρμες, οι κρυφές συμφωνίες με κράτη και εταιρείες, ο παρακολουθηματικός χαρακτήρας της διαδικτυακής συζήτησης, σε σχέση με την τηλεόραση) με τους οποίους εξασφαλίζεται ότι η υπόσχεση της ισότιμης πρόσβασης στη δημόσια σφαίρα, που είναι κεντρική υπόσχεση της τεχνολογικής εποχής, θα παραμένει κενό γράμμα. Αυτό μάλιστα δεν αφορά μόνο την πολιτική ενημέρωση, αλλά όλη την επικοινωνία, από την επαγγελματική ζωή μέχρι τη διασκέδαση και τον πολιτισμό.

Η αφορμή για τη συγγραφή του βιβλίου δίνεται από τον συνδυασμό τριών διαπιστώσεων: α) Οι χρήστες είναι εθισμένοι στο σκρολάρισμα, β) περιηγούνται στο διαδίκτυο μέσω των social media, δηλαδή δεν επισκέπτονται ιστοσελίδες, και γ) η διαδικασία προώθησης, απόκρυψης ή διαγραφής των δημοσιεύσεων από τις πλατφόρμες είναι απολύτως αδιαφανής. Ο συνδυασμός αυτών των τριών στοιχείων συνθέτει ένα μείγμα εκρηκτικό και εξηγεί πώς γίνεται να θριαμβεύει ο συστημικός λόγος παρότι όλοι διαθέτουμε κινητό τηλέφωνο και σύνδεση στο διαδίκτυο.

19.00

Τζόρνταν Πίτερσον

Ένα μανιφέστο ενάντια στον μηδενισμό, στην πολιτική του κυνισμού και στην ιδέα ότι τα πάντα είναι απλώς «βούληση για δύναμη».

Ζούμε μια κρίση – όχι μόνο οικονομική ή γεωπολιτική. Ζούμε μια κρίση νοήματος. Η αλήθεια αντιμετωπίζεται ως άποψη και η ταυτότητα ως όπλο. Χωρίς κοινό ηθικό έδαφος, όμως, οι κοινωνίες δεν διαφωνούν – διαλύονται. Στο Μανιφέστο ενός Συντηρητικού, ο διεθνώς αναγνωρισμένος κλινικός ψυχολόγος και συγγραφέας Jordan B. Peterson γράφει ένα αιχμηρό κείμενο-διακήρυξη. Όχι ως πολιτικό σύνθημα, αλλά ως υπεράσπιση ενός συνόλου αξιών και μιας στάσης ζωής που, κατά τη γνώμη του, παραμένουν απαραίτητες για την επιβίωση του πολιτισμού. Με καθαρή γλώσσα και τη χαρακτηριστική του ηθική αυστηρότητα, ο Peterson μιλά για:

την αλήθεια, ως προϋπόθεση ουσιαστικού διαλόγου
την ελευθερία, που απαιτεί όρια και συνέπειες
την ευθύνη, ως πηγή νοήματος και αξιοπρέπειας
τους θεσμούς -οικογένεια, κοινότητα, παράδοση- ως τη σπονδυλική στήλη κάθε ζωντανού πολιτισμού.

Ένα βιβλίο-πρόκληση. Είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς, σε αναγκάζει να απαντήσεις στο ερώτημα: Τι αξίζει να υπερασπιστούμε;

12.21

Ίαν Νταντ, Ντόριν Λίνσκι

Όλες οι θεωρίες συνωμοσίας στηρίζονται σε τρία κύρια αξιώματα: τίποτε δεν συμβαίνει κατά λάθος, τίποτε δεν είναι αυτό που φαίνεται και τα πάντα συνδέονται. […] τρέφονται από τη λαχτάρα μας για απλές ιστορίες για τον κόσμο, για ιστορίες που απορρίπτουν την περιπλοκότητα και το τυχαίο […]. Οι απλές εξηγήσεις μάς κάνουν να αισθανόμαστε πως έχουμε δίκιο και μας προμηθεύουν με έναν εύκολο στόχο για το μίσος μας. […] Είναι καθήκον μας να καταπολεμούμε αυτόν τον πειρασμό καθημερινά στην πολιτική μας ζωή. […] Είναι ένα καθήκον δύσκολο, για το οποίο δεν θα κερδίσουμε αναγνώριση. Έτσι όμως θα διασώσουμε τη λογική, την πρόοδο και την ίδια την πραγματικότητα από το χάος.

13.95