Ο Δώρης Καλούσης δεν είναι ένας συνηθισμένος συγγραφέας. Θέλοντας να γράψει το μεγάλο του μυθιστόρημα, παλεύει με αναπάντεχες προκλήσεις, εξωτερικές αλλά και εσωτερικές. Δραπετεύει στον Παρνασσό για να συγκεντρωθεί. Όμως εκεί τον παρασέρνει ένα εντελώς άγνωστο βιβλίο, τόσο ζωντανό, ώστε ο κόσμος του αρχίζει να εισβάλλει στην πραγματικότητά του.
Αθήνα, 1942. Ο Χριστόφορος Μπάμιας, απότακτος δημοκρατικός αξιωματικός, αναλαμβάνει να προστατεύσει τον φιλόλογο Βασίλη Σφενδαμή. Όμως τίποτα δεν είναι απλό στην αποστολή του, σε μια πόλη που πεινάει και σε μια εποχή όπου οι Ναζί σχεδιάζουν να γυρίσουν ταινία την Ορέστεια του Αισχύλου ως ύμνο στον Φύρερ. Ο Σφενδαμής απειλείται για να προσυπογράψει την πιο τερατώδη διαστρέβλωση του αρχαίου πνεύματος. Ο Μπάμιας πρέπει να τον σώσει, και μαζί του, κάτι πολύ μεγαλύτερο: την Αλήθεια. Στο πλευρό του έχει τον Γαλάνη, έναν σκύλο που δεν είναι ακριβώς… σκύλος.
Από τα σκοτεινά παρασκήνια της Ακαδημίας Αθηνών μέχρι το Μαντείο των Δελφών, από τον Απόλλωνα ως τον Διόνυσο, από το ένδοξό μας παρελθόν ως τη σημερινή μας σχιζοφρένεια, η δράση, η σάτιρα και το μυστήριο υφαίνουν ένα μυθιστόρημα για τη δύναμη της Ιστορίας και το λεπτό νήμα που χωρίζει τον μύθο από την πραγματικότητα, τη σοφία από την τρέλα, την αφήγηση από τη ζωή.
Δύο απόκληροι βρίσκονται στο επίκεντρο μιας κοσμοϊστορικής αλλαγής, στην αρχή μιας καθηλωτικής σειράς επικής φαντασίας από τη συγγραφέα της σειράς The Shadowhunter Chronicles, #1 στα μπεστ σέλερ των New York Times.
Στην κραταιά πόλη-κράτος του Καστελάν, οι πλουσιότεροι από τους ευγενείς και οι πιο διεφθαρμένοι από τους παρανόμους έχουν ένα κοινό: το αδιάκοπο κυνήγι για πλούτο, δύναμη και ηδονές.
Ο Κελ ήταν ένα μικρό ορφανό δίχως κανένα μέλλον όταν επιλέχθηκε από το παλάτι για να γίνει σωσίας του διαδόχου του θρόνου, του πρίγκιπα Κόνορ Αυρηλιανού, παίρνοντας τη θέση του όποτε χρειαζόταν, για λόγους ασφαλείας. Ανατράφηκε δίπλα στον πρίγκιπα και εκπαιδεύτηκε στην πολεμική τέχνη και στην πολιτική δεινότητα. Αυτός και ο Κόνορ είναι δεμένοι σαν αδέλφια, αλλά ο Κελ ξέρει από την πρώτη στιγμή ότι είναι γραφτό του να πεθάνει για τον Κόνορ. Το μέλλον του είναι προδιαγεγραμμένο.
Η Λιν Κάστερ είναι μέλος της μικρής κοινότητας των Άσκαρ, της οποίας τα μέλη διατηρούν κατάλοιπα από την προ πολλού χαμένη μαγεία του κόσμου. Βάσει νόμου, πρέπει να ζουν σε μια περιτειχισμένη περιοχή της πόλης, αλλά, ως γιατρός, η Λιν κυκλοφορεί εκτός των τειχών για να περιθάλψει τους ασθενείς και τους ετοιμοθάνατους του Καστελάν. Παρά τις ικανότητές της, δεν μπορεί να βρει θεραπεία για την άρρωστη φίλη της χωρίς πρόσβαση σε απαγορευμένη γνώση.
Όταν μια αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας φέρνει κοντά τη Λιν και τον Κελ, μπλέκονται στον ιστό του μυστηριώδους Ρακοσυλλέκτη Βασιλιά, άρχοντα του υποκόσμου του Καστελάν, που προσφέρει σε καθέναν τους αυτό που επιθυμεί περισσότερο. Αλλά καθώς οι δυο τους καταδύονται στον επικίνδυνο κόσμο του, ανακαλύπτουν μια συνωμοσία που εκτείνεται από τα σκοτεινότερα σοκάκια του Καστελάν στους ψηλότερους πυργίσκους των κάστρων της. Καθώς αρχίζουν να αποκαλύπτονται βαθιά θαμμένα μυστικά, έρχονται αντιμέτωποι με ερωτήματα που θα αλλάξουν τη ζωή τους: Αξίζει η γνώση το στίγμα της προδοσίας; Μπορεί η απαγορευμένη αγάπη να οδηγήσει ένα βασίλειο στην κατάρρευση; Μπορούν οι ανακαλύψεις τους να οδηγήσουν το έθνος στον πόλεμο και τον κόσμο στο χάος;
Με αφορμή το θάνατο του πατέρα, οι τέσσερις γυναίκες της οικογένειας συναντιούνται για να προετοιμάσουν την κηδεία του. Μάνα, κόρη, θεία, αδερφή. Καθεμιά κουβαλάει το δικό της μερίδιο αυτής της απώλειας, τη δική της εκδοχή της ιστορίας.
Μέσα στα φορτισμένα δωμάτια του πατρικού σπιτιού οι αναμνήσεις τους θα ζωντανέψουν, θα μπλεχτούν μα και θα συγκρουστούν αναδεικνύοντας το χάσμα μεταξύ μνήμης και αλήθειας.
Η επώδυνη ενηλικίωση που φέρνει ο γονεϊκός θάνατος, ο χρόνος που χαράζει σώματα και σχέσεις και οι αθέατες ρίζες που μας καθορίζουν γίνονται το κέντρο μιας πολύπτυχης αφήγησης για όσα κληρονομούμε και όσα επιλέγουμε ν’ αφήσουμε πίσω.
Ένα τρυφερό μα και σκληρό μυθιστόρημα που διερευνά την έννοια της επιστροφής, τη δυσκολία του αποχαιρετισμού, το πένθος και τη συγχώρεση αλλά και τη στερεότητα της μνήμης ως δομικό υλικό της ζωής.
