Βλέπετε 76–90 από 1432 αποτελέσματα

Λογοτεχνία

Βασίλης Θ. Χατζηϊακώβου

Μπαίνω μια μέρα στον Ναυτίλο και βρίσκω στον πρώτο πάγκο μια παλιά έκδοση του «Παλαιοβιβλιοπώλη Μέντελ» του Στέφαν Τσβάιχ και το ξεφυλλίζω. Γυρίζω προς τον Τσάκαλο που με ρωτάει τι μελετάω με τόση εμβρίθεια και του λέω: «Μπράβο, Τσάκαλε! Επιτέλους, αποφάσισες να βγάλεις την αυτοβιογραφία σου!». Έλαμψε! Δεν έχω ξαναδεί στο πρόσωπό του τόση χαρά και περηφάνια… άρχισε να γελάει ασταμάτητα!

***

Το ακατανόητο θαύμα και το μέγα και παράδοξο μυστήριο του χώρου του βιβλίου ΓΕΩΡΓΙΟΣ του ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΣΑΚΑΛΟΣ έκλεισε πίσω του μια βαριά σμιλεμένη για αιώνες χρυσοποίκιλτη πόρτα και τη σφάλισε με μάνταλο βαρύ! Ο τελευταίος κατ’ ουσίαν Τιτάνας του βιβλίου, ο σημαντικότερος βιβλιοπώλης των τελευταίων πενήντα ετών που γνώριζε και ζούσε για το βιβλίο στην ολότητά του!

10.00

Συλλογικό

Μια ανθολογία διηγημάτων γραμμένων από τα τέλη του 19ου ως τις αρχές του 20ού αιώνα και ποτισμένων με την ανατριχιαστική αύρα που αφήνει το υπερφυσικό κατά την επαφή του με τα εγκόσμια. Δεκατρείς ιστορίες φαντασμάτων, δεκατρείς αφηγήσεις που αναφέρονται στο διαχρονικό ζήτημα της επιστροφής από το επέκεινα, με πρωταγωνιστές πνεύματα που περιπλανιούνται στον κόσμο των ζωντανών – πότε δεμένα από κατάρες, πότε αναζητώντας εκδίκηση και πότε κινούμενα από τον έρωτα και την αγάπη. Από την ηθογραφία του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη ως τον αισθητισμό του Νικόλαου Επισκοπόπουλου και από την κοσμοπολίτικη Αλεξάνδρεια του Κ.Π. Καβάφη ως την ελληνική ύπαιθρο του Μένου Φιλήντα, μια συλλογή ghost stories που φιλοδοξεί να αναδείξει τη διαχρονική σχέση της ελληνικής λογοτεχνίας με το φανταστικό και το αλλόκοτο.
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

13.78

Ριέρα Κάρμα

Η Λάουρα Πρατς, μεσίτρια, σε μια προσπάθεια να ανελιχθεί επαγγελματικά, αποφασίζει να θυσιάσει τις καλοκαιρινές της διακοπές και να ταξιδέψει στην Αγγλία για να κάνει εντατικά μαθήματα στη γλώσσα. Απαντώντας σε μια αγγελία, κανονίζει να μείνει για έναν ολόκληρο μήνα στην απομονωμένη έπαυλη της ιδιόρρυθμης Μίσις Γκρόουζ, καθηγήτριας αγγλικών. Σύντομα θα ανακαλύψει πως η μέθοδος που εκείνη χρησιμοποιεί ξεπερνάει την αυστηρή πειθαρχία. Το καλοκαίρι των αγγλικών θα αλλάξει τη ζωή των δύο γυναικών, μια για πάντα.Μια ιστορία γεμάτη σασπένς, τρόμο αλλά και μπόλικο χιούμορ, για τη σχέση αγάπης και μίσους που έχουν οι Ισπανοί με την αγγλική γλώσσα.

12.72

Ελληνική λογοτεχνία

Τα κλεμμένα σταφύλια

Γιώργος Μολέσκης

Ο Όμηρος Αρτεμίου μεγαλώνει στη Λύση, ένα ζωντανό αλλά ταραγμένο χωριό της κυπριακής υπαίθρου, την περίοδο του αγώνα της ΕΟΚΑ και των πρώτων χρόνων της ανεξαρτησίας.

Ανάμεσα στην ανασφάλεια της εποχής, τις δυσκολίες της οικογένειας και τα πρώτα σημάδια ενηλικίωσης, προσπαθεί να κατανοήσει τον κόσμο γύρω του και να χαράξει τον δικό του δρόμο.

Πηγαίνοντας στην Αμμόχωστο για δουλειά, γνωρίζει τη σκληρότητα της καθημερινής βιοπάλης αλλά και τις πρώτες του αγάπες, τις απογοητεύσεις και τα διλήμματα που θα καθορίσουν τον χαρακτήρα του. Όσα βιώνει θα τον οδηγήσουν σε μια βαθιά προσωπική αναμέτρηση με τον εαυτό του και την πραγματικότητα της εποχής.

Με αμεσότητα και εσωτερικό ρυθμό, η ιστορία αποτυπώνει την πορεία ενός νέου προς την ωριμότητα, φωτίζοντας μια κρίσιμη περίοδο της κυπριακής ιστορίας με ευαισθησία και αλήθεια.

13.78

Ξένη λογοτεχνία

Κυνηγόσκυλο

Ντον Ντελίλο

Ένα συναρπαστικό θρίλερ από τον κορυφαίο Αμερικανό συγγραφέα Ντον Ντελίλο. Ένα προφητικό πολιτικό μυθιστόρημα για τον καταιγισμό εικόνων και ανεξέλεγκτων πληροφοριών, τις θεωρίες συνωμοσίας, το πάθος για εξουσία και την εμπορευματοποίηση των πάντων, ακόμα και του «απόλυτου κακού».

Νέα Υόρκη, 1970: Σ’ ένα εγκαταλελειμμένο εργοτάξιο αστυνομικοί βρίσκουν το πτώμα ενός άνδρα ντυμένου με γυναικεία ρούχα. Ένας εκκεντρικός έμπορος έργων τέχνης ισχυρίζεται πως το θύμα μετέφερε μία ταινία που φημολογείται ότι καταγράφει ένα σεξουαλικό όργιο στο ποιο συμμετείχε ο Χίτλερ. Μια νεαρή δημοσιογράφος, ένας γερουσιαστής-συλλέκτης ερωτικών αντικειμένων, ένας βασιλιάς του πορνό, ένας πρώην πράκτορας και βετεράνοι στρατιωτικοί αρχίζουν να αναζητούν το πολύτιμο αντικείμενο.

20.00

Ξένη λογοτεχνία

Στα τέσσερα

Μιράντα Τζουλάι

Η συγγραφέας των μυθιστορημάτων που έγιναν best seller των New York Times επιστρέφει με ένα τολμηρό, σέξι, τρυφερό, ξεκαρδιστικό, αναπάντεχο μυθιστόρημα για μια γυναίκα που φέρνει τα πάνω κάτω στη ζωή της.

Μια σχεδόν διάσημη καλλιτέχνιδα ανακοινώνει την απόφασή της να διασχίσει τη χώρα οδικώς, από το Λος Άντζελες στη Νέα Υόρκη. Τριάντα λεπτά αφού αποχαιρετήσει τον σύζυγο και το παιδί της, βγαίνει αυθόρμητα από τον αυτοκινητόδρομο, κάνει τσεκ ιν σ’ ένα ταπεινό μοτέλ και παρασύρεται σ’ ένα εντελώς διαφορετικό ταξίδι.

Η Μιράντα Τζουλάι γράφει ένα αναπάντεχο μυθιστόρημα ασυμβίβαστου ερωτισμού, τρυφερότητας και χιούμορ για μια γυναίκα που ανατρέπει τη ζωή της αναζητώντας μια νέα μορφή ελευθερίας. Παίζοντας με το παράλογο και επανεφευρίσκοντας με τρυφερότητα τη σεξουαλική, ρομαντική και καθημερινή ζωή μιας σαρανταπεντάρας, η αφήγηση οικειοποιείται το γνώριμο και το μεταμορφώνει σε κάτι νέο, συναρπαστικό κι ολοζώντανο. Με την υπόγεια ειρωνεία της, το τέλειο κωμικό της ένστικτο, την αφοπλιστική περιέργειά της για τα πιο μύχια της ζωής και την εμφανή απόλαυσή της να δοκιμάζει τα όρια, η Τζουλάι ξεπερνάει εδώ κάθε προσδοκία.

21.09

Διονύσιος Καλιντέρης

ΠΑΡΟΡΑΜΑΤΑ είναι γραφτό σου ανεπανόρθωτα δικό σου εδώ και κει μουντζουρωμένο τόσο ανορθόγραφο όσο πεπρωμένο η στίξη αμείλικτη: τελεία και παύλα εκτός καιρού, μετέωρη η καύλα ό,τι παρέπεμπε στη δόξα των σωμάτων στέκει μακρά στήλη παροραμάτων [Από την έκδοση]

10.60

Συλλογικό

«Λοξές ματιές ο κόσμος θα μας ρίχνει όπου κι’ αν πάμε άλλοι με φτόνο κι άλλοι με καταφρόνια ποιος ξέρει πόσους η αγάπη μας να καίει σε πόσους θα θυμάει παλιά τους χρόνια». Οι Λοξές ματιές αποτελούν μια πρώτη προσπάθεια συγκέντρωσης και ανάδειξης υλικού για τον αντρικό ομοσεξουαλικό έρωτα και την αντρική ομοσεξουαλική επιθυμία στη σύγχρονη ελληνική ποίηση, επιδιώκοντας τη δημιουργία ενός σχετικού αρχείου. Με χρονικό άνυσμα από το 1927 μέχρι και το 1978, το αναγνωστικό κοινό έχει την ευκαιρία να διαβάσει κείμενα ποιητών που κινήθηκαν σε μια παράλληλη δοκιμασία ωρίμανσης τόσο του ομοερωτικού λόγου όσο και της ομοσεξουαλικής συνείδησης στην Ελλάδα, φανερώνοντας το πέρασμα από την απόκρυψη στην παρρησία. Τα ποιήματα των Βασίλη Λαμπρολέσβιου, Μίμη Λιμπεράκη και Γιώργου Γιαννίδη μπορεί να θυμίζουν κάτι από τα παλιά, συνθέτοντας ιστορίες, χώρους και πρακτικές που έχουν λησμονηθεί, συνεχίζουν να αποτελούν ωστόσο τεκμήρια μιας γενεαλογίας που οφείλουμε να κοιτάξουμε κατάματα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

7.00

Νίκος Βέλμος

Η ανθρωπότης έχει σαπίσει από τα νεύρα της -αιώνες τώρα-, για τούτο βαδίζει προς την ηλιθιότητα. Ζούμε προσποιητά. Μας λείπει ο πραγματικός εαυτός μας. Οι περισσότεροι γεννιόμαστε δίχως αυτόν, κι όσοι γεννιούνται μ’ αυτόν πεθαίνουν μ’ άλλον. Μακριά, μακριά όσοι δεν μπορούν να επαναστατήσουν για την ευτυχία της ανθρώπινης φυλής, μακριά όσοι δε θυσιάζονται για την πίστη τους, μακριά όσοι ζητιανεύουν τη λύπη του άλλου. Αγαπώ τη δυστυχία μου σαν ευτυχία και δεν την ανταλλάζω με όλων των ειδών τις σημερινές εκτιμήσεις και αναπαύσεις, γιατί αυτή μου είπε πως υπάρχει ευτυχία, γιατί αυτή μου ‘δειξε το δρόμο που οδηγεί στην ευτυχία. Δεν υπάρχει πλέον κακό πλάσμ’ από τον άνθρωπο, και ιδίως απ’ τον σημερινό, το τελευταίο γέννημα του πιο σάπιου αιώνα· ως και τα σκυλιά διέφθειρε, μαθαίνοντά τα κι αυτά ν’ αγαπούν ορισμένους ανθρώπους. Επαναστατώντας δεν θα ελευθερώσει μοναχά τον εαυτό του, αλλά και τα ζώα. […] (“Κοινωνικό βιβλίο”, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

12.00

Ποίηση

Ήδη ταχύ

Διονύσιος Καλιντέρης

Kαλώ τα έγκατα με πόνο σε καλώ δολοπλόκε εσύ που άλλοτε αρκούσε μια φωνή μου από μακριά με το πικρό μειδίαμα έσπευδες ποιός, έλεγες, σε αδικεί ποιον με τη βία θα σύρω έλα και πάλι εάν ποτέ και εγώ το ζοφερό μην αποστρέφεις βλέμμα σου έλα ξανά ιδεώδης αρωγός από τα ερέβη στην πλεκτάνη των σωμάτων [Από την έκδοση]

12.72

Κάθι Άκερ

Τη δεκαετία του 1970, η Κάθι Άκερ μπούκαρε στα σαλόνια και τα καταγώγια της ανδροκρατούμενης αγγλόφωνης λογοτεχνίας και τα έκανε όλα όπα. Επί δύο και πλέον δεκαετίες άσκησε τις τέχνες της (σωματικής) γραφής, της παραπλάνησης και της λογοκλοπής. Οικειοποιήθηκε μύθους για να χτίσει τη δική της μυθολογία, έζησε μια ζωή μυθιστορηματική και έγραψε μερικά από τα πιο ριζοσπαστικά μυθιστορήματα του 20ού αιώνα. Τα γραπτά της είναι ένα εκρηκτικό μείγμα μυθοπλασίας, αυτομυθολόγησης, πορνογραφίας, φιλοσοφίας και πολιτικής καταγγελίας. Η Άκερ δεν έγραφε για να ευχαριστήσει· έγραφε για να προκαλέσει, να διαλύσει βεβαιότητες, να ξεσκεπάσει την κοινωνική υποκρισία, να επανεφεύρει τη γλώσσα. Πανκ, φρικιό, μποντιμπίλντερ, κουίρ αγρίμι, πορνο-τρομοκράτισσα, ιέρεια της αντικουλτούρας και αναρχική πειρατής, αμφισβήτησε κάθε κανόνα –αφηγηματικό, ηθικό, κοινωνικό. Πυρπόλησε τα όρια ανάμεσα στο σώμα και το κείμενο, τη λογοτεχνία και την εξέγερση, το φανταστικό και το πραγματικό, αφήνοντας πίσω της ένα έργο ναρκοπέδιο.

«Στο περιοδικό Τεφλόν έχουµε ασχοληθεί εκτεταµένα µε το ζήτηµα της γλώσσας ως φορέα εξουσίας και πειθάρχησης, µε τον δυτικό κανόνα, αλλά και µε τον ρόλο και τις στρατηγικές των πρωτοποριακών ποιητικών κινηµάτων. Η Τζινέτ Γουίντερσον αναφέρει στο κείµενό της ότι η Άκερ είναι η πραγµατική µητέρα τόσο µιας νεότερης γενιάς Αµερικανών συγγραφέων όσο και µιας σειράς συγγραφικών τάσεων –για µια στιγµή µάλιστα µας πέρασε από το µυαλό να ονοµάσουµε το ανά χείρας Κάθι Άκερ: Η µαµά σας. Ωστόσο, προφανώς κάτι τέτοιο θα ήταν µεγάλο σφάλµα από άποψη απεύθυνσης –αν ίσχυε θα ζούσαµε σε µια άλλη κοινωνία, µε µια κατά πολύ διαφορετική λογοτεχνική σκηνή, αν µη τι άλλο. Η Κάθι Άκερ είναι η χαµένη µαµά µας υπό την έννοια πως τη γνωρίσαµε σχετικά πρόσφατα, δεν µεγαλώσαµε µε το έργο της, αλλά όταν το ανακαλύψαµε νιώσαµε σαν να γνωριζόµαστε ήδη. Πιο σωστά ίσως, είναι µια εκλεκτή συγγενής, µια αγγλόφωνη προγόνισσα/φίλη που µας έκανε να νιώσουµε λιγότερο µόνες. Η περιπλάνηση στο εκτενές έργο της µας ενέπνευσε και µας εµπνέει, χαρίζοντάς µας γενναιόδωρα αιφνιδιασµό, κατάπληξη, καύλα και θαύµα. Η µετάφραση του έργου της είναι ένα εγχείρηµα που ευελπιστούµε να συνεχίσουµε.» [Από το «Σημείωμα της μεταφράστριας»]

10.60

Περικλής Κοροβέσης

Ολόκληρη η ελληνική λαϊκή παράδοση περνάει μέσα από αυτό το παραμύθι, που γράφτηκε από τον Περικλή Κοροβέση το 1979 για μια σειρά εκπομπών της ελληνικής σύνταξης της σουηδικής ραδιοφωνίας, με κύριο αποδέκτη τα μεταναστόπουλα και σκοπό του να τα συνδέσει με την ελληνική γλώσσα και τη χαρά που μπορεί να προσφέρει το «δικό μας και το διαφορετικό».

Σύμμαχός του η απαράμιλλη εικονογράφηση της Κλεοπάτρας Δίγκα, μιας από τις σημαντικότερες Ελληνίδες εικαστικούς.

12.00

Ξένη λογοτεχνία

Ό,τι μένει πίσω

Βιρτζίνια Γουλφ

Όταν η σύζυγος του επιφανούς πολιτικού Γκίλμπερτ Κλάντον πεθαίνει ξαφνικά, αφήνει όλα της τα πράγματα τακτοποιημένα και στη θέση τους.
Εκείνος τα επιθεωρεί συγκινημένος και ξεφυλλίζει αφηρημένα το ημερολόγιό της, καθώς ετοιμάζεται για μια τυπική συνάντηση με την αφοσιωμένη της βοηθό. Όμως αυτό που πρόκειται να μάθει θ’ αλλάξει όλα όσα νόμιζε πως ήξερε για τη γυναίκα του και την κοινή ζωή τους… Μέσα στη μικρή έκταση αυτού του σύντομου διηγήματος, η αλάνθαστη πένα της Βιρτζίνια Γουλφ κεντάει έναν ολοκληρωμένο στοχασμό για τις βεβαιότητες που πολλές φορές τυφλώνουν και τις αθέατες επιθυμίες που κρύβονται πάντα ανάμεσα στον θάνατο και τη ζωή.

5.54

Ελληνική λογοτεχνία

Κόκκινες ιστορίες

Στρατής Μυριβήλης

Tρεις ηθογραφίες με άξονα το νησί του, τη Λέσβο («Η χτικιάρα», «Το Μίζερο», «Μια παλιά ιστορία»), δύο πολεμικά αφηγήματα («Το εθελοντικό», «Κιλκίς») και δύο αλληγορικοί μύθοι («Δυο μύθοι: Ι, ΙΙ») απαρτίζουν τα περιεχόμενα της συλλογής διηγημάτων Κόκκινες ιστορίες, του πρώτου λογοτεχνικού βιβλίου του Στράτη Μυριβήλη (1915).

Ο έγχρωμος τίτλος του βιβλίου, με την αναφορά στο χρώμα του αίματος, συνδέει και συνέχει όλες τις «ιστορίες» ως προς το τραγικό τέλος και τον θάνατο των ηρώων πρωταγωνιστών τους.

Αντί άλλου σχολίου, αξίζει να παρατεθεί ο απολύτως επιβεβαιωτικός κριτικός λόγος του Αντρέα Καραντώνη για τις Κόκκινες ιστορίες και τον συγγραφέα τους:
Ανήκει [ο Μυριβήλης] στην τάξη των δημιουργών που το έργο τους δίνεται από μιας αρχής ώριμο ουσιαστικά […]. Ο Μυριβήλης αποκαλύφτηκε μονομιάς με όλα του σχεδόν τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα. Από τις πρώτες του κιόλας διηγηματογραφικές δοκιμές, τις σκληρές, τις πλασμένες από πυκνή σάρκα, τις αιματόβρεχτες Κόκκινες ιστορίες, […] το γράψιμό του το ρύθμισε και το κατεργάστηκε με φανατισμό αισθητικής ιδεοληψίας η βαθύτατη καλλιτεχνική ανάγκη τής όσο το δυνατό πιο μεστής έκφρασης, αναζητημένης πάντα μέσα στα ορθόδοξα γραμματικά πλαίσια, τα ψυχαρικά, της δημοτικής γλώσσας.

12.00

Ξένη λογοτεχνία

Οι Μπούντενμπροκ

Τόμας Μαν

Πλούσια, σεβαστή και βαθιά ριζωµένη στην παράδοση, η οικογένεια Μπούντενµπροκ ενσαρκώνει τις αξίες της γερµανικής αστικής τάξης του 19ου αιώνα. Καθώς όµως η σύγχρονη εποχή και οι αλλαγές σαρώνουν την Ευρώπη, ο κάποτε σταθερός κόσµος τους αρχίζει να καταρρέει, µαζί µε τις αρχές πάνω στις οποίες έχτισαν την επιτυχία τους. Καλύπτοντας τέσσερις γενιές, αυτό το ηµι-αυτοβιογραφικό µυθιστόρηµα καταγράφει τη µετάβαση από την ευγενή γερµανική σταθερότητα σε µια πολύ σύγχρονη αβεβαιότητα.

Η πρόζα του Μαν αποτυπώνει µε αξιοσηµείωτη ακρίβεια τόσο τους ρυθµούς της αστικής ζωής όσο και τον εσωτερικό κόσµο των ηρώων του, αποκαλύπτοντας πώς οι προσωπικές αδυναµίες αντανακλούν τη φθορά ενός ολόκληρου τρόπου ζωής. Ταυτόχρονα οικογενειακό έπος, κοινωνικό µυθιστόρηµα και στοχασµός πάνω στη νεωτερικότητα, Οι Μπούντενμπροκ καθιέρωσαν τον Τόµας Μαν ως έναν από τους σπουδαιότερους συγγραφείς του εικοστού αιώνα και συνέβαλαν στη βράβευσή του µε το Νόµπελ Λογοτεχνίας.

22.00