Βλέπετε 61–75 από 774 αποτελέσματα

Non Fiction

Κάρολ Άνταμς

Στο δοκίμιο “Σώματα προς κατανάλωση, η Carol), Adams υποστηρίζει ότι στον πατριαρχικό καπιταλισμό, η βία κατά των γυναικών και η βία απέναντι στα μη ανθρώπινα ζώα είναι άρρηκτα συνδεδεμένες, και εδράζονται στις ίδιες πρακτικές καθυπόταξης των σωμάτων. Η «κρεατοφαγική κουλτούρα» δεν είναι απλώς μια διατροφική επιλογή αλλά μια πρακτική που εξοικειώνει το υποκείμενο με την ιδέα ότι ορισμένα σώματα είναι διαθέσιμα για κατανάλωση. Ο δισταγμός της φεμινιστικής θεωρίας να συμπεριλάβει στις αναλύσεις της την εκμετάλλευση των μη ανθρώπινων ζώων, την εγκλωβίζει σε μία συνθήκη όπου άθελά της αναπαράγει τις ίδιες καπιταλιστικές και πατριαρχικές δομές τις οποίες επιχειρεί να υπερβεί. Η Adams απευθύνει ένα ηχηρό κάλεσμα για έναν χορτοφαγικό φεμινισμό και έμπρακτη αλληλεγγύη με τα μη ανθρώπινα ζώα.

9.54

Ντέιβιντ Μπόουι

Σε αυτές τις συνεντεύξεις, συγκεντρωµένες από όλη τη διάρκεια της µυθικής καριέρας του -συµπεριλαµβανοµένης της πρώτης του σε ηλικία δεκαέξι ετών, αλλά και της τελευταίας του, δεκαετίες µετά-, ο Ντέιβιντ Μπόουι µιλά για τα παιδικά του χρόνια στους δύσκολους δρόµους του Νότιου Λονδίνου, τη σύνθεση τραγουδιών, τις καταχρήσεις, την επιρροή του Άντι Γουόρχολ, τη σεξουαλικότητα, τις ταινίες του, τη µόδα, τη συνεργασία του µε τον Μπράιαν Ίνο, τη φιλία του µε τον Τζον Λένον και πολλά άλλα.

Εύστροφος στον λόγο του και µε το εκλεπτυσµένο, σαρκαστικό, αγγλικό χιούµορ του πάντα σε ετοιµότητα, ο Μπόουι αποδεικνύει µέσα από τις συνεντεύξεις του γιατί θεωρούνταν πάντα µπροστά από την εποχή του – τόσο στην καλλιτεχνική δηµιουργία όσο και στον κοινωνικό σχολιασµό.

12.21

Βόλφραμ Αϊλενμπέργκερ

Χάνα Άρεντ, Σιμόν ντε Μποβουάρ, Άιν Ραντ, Σιμόν Βέιλ: Τέσσερις γυναίκες, τέσσερις από τις επιδραστικότερες μορφές της φιλοσοφίας του 20ού αιώνα, που μέσα στο χάος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έβαλαν τα θεμέλια για μια πραγματικά ελεύθερη και χειραφετημένη κοινωνία.

Από το 1933 έως το 1943, τα χρόνια που αποτελούν το πιο ζοφερό κεφάλαιο της ευρωπαϊκής νεωτερικότητας, οι τέσσερις αυτές οραματίστριες αντιτάσσουν στην καταστροφή τις πρωτοποριακές ιδέες τους για τη σχέση του ατόμου με την κοινωνία, του άντρα με τη γυναίκα, του Θεού με τον άνθρωπο, για την έννοια του φύλου, της ταυτότητας, της ελευθερίας. Πρόσφυγες, ακτιβίστριες, αντιστασιακές, χαράζουν τις περιπετειώδεις διαδρομές τους από το Λένινγκραντ του Στάλιν στο Χόλιγουντ, από το Βερολίνο του Χίτλερ και το κατεχόμενο Παρίσι στη Νέα Υόρκη. Οι ζωές τους γίνονται φιλοσοφία εν δράσει και αποτελούν ένα εντυπωσιακό τεκμήριο της απελευθερωτικής δύναμης της σκέψης.

Ένα σπουδαίο βιβλίο για τέσσερις παγκόσμιες προσωπικότητες που, στην άκρη της αβύσσου του 20ού αιώνα, ενσάρκωσαν με παραδειγματικό τρόπο το νόημα του να ζεις πραγματικά ελεύθερα. Και καθόρισαν με την επαναστατική σκέψη τους το παρόν μας και το μέλλον μας.

19.90

Νατάσα Τριανταφύλλη, Στάθης Ν. Καλύβας

Μια πολύχρωμη, πολυπρόσωπη και αναπάντεχη τοιχογραφία της «χουντικής επταετίας» 1967-1974, ένα συναρπαστικό χρονικό μιας μεγάλης πολιτιστικής έκρηξης που ήταν ταυτόχρονα κι ένας απρόσμενος θρίαμβος της ανθρώπινης δημιουργικότητας πάνω στην ανελευθερία. To Big Bang περιγράφει με μυθιστορηματικό τρόπο το πως συναντήθηκαν, εκτοξεύθηκαν και συντονίστηκαν δεκάδες δημιουργικές τροχιές, πλάθοντας ένα καινούργιο και συνάμα συγκλονιστικό κόσμο που παραμένει ξεχασμένος και παρεξηγημένος στη συλλογική μας συνείδηση. Καρπός συστηματικής και πολυδιάστατης έρευνας που συνδυάζει εργαλεία όπως η ιστορική και πολιτική ανάλυση, η πολυφωνική διήγηση και η βιογραφική προσέγγιση, διεμβολίζει επίμονα στερεότυπα και απομυθοποιεί μια κομβική περίοδο της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, στρέφοντας το βλέμμα μας από το καθεστώς στην κοινωνία.

Πώς γίνεται να ανθεί ο πολιτισμός μέσα στα «μαύρα» χρόνια της δικτατορίας; Πώς μπορεί μια εποχή που έχει καταγραφεί στη συλλογική μας συνείδηση ως ένας «εφιαλτικός πολιτιστικός χειμώνας» να υπήρξε στην πραγματικότητα τόσο πολύχρωμη και φωτεινή; Πως συμβιβάζεται η λογοκρισία με την δημιουργία; Πώς είναι δυνατό να εξακολουθούμε να αποτιμούμε αυτή την εποχή τόσο στρεβλά; Γιατί διαγράφηκε από τη μνήμη μας; Εντέλει τι κουβαλάμε ακόμη μέσα μας από την εποχή εκείνη; Το Big Bang προσφέρει απαντήσεις σε αυτά και σε πολλά άλλα ερωτήματα, διορθώνοντας παράλληλα μια μεγάλη ιστορική αδικία.

Ένα βιβλίο που θα ξαφνιάσει, θα σοκάρει ίσως, θα ταράξει, θα συζητηθεί και θα εμπνεύσει.

32.00

Ρόντρικ Μπίτον

Ο Σεφέρης δεν διευκόλυνε το έργο του βιογράφου του. Έκανε ό,τι ήταν δυνατόν για να διαχωρίσει την ταυτότητα του ποιητή και του ανθρώπου των γραµµάτων από εκείνη του ανώτατου δηµοσίου υπαλλήλου. Από τα είκοσι ως τα εξήντα του χρόνια, παραπονιόταν ότι υπήρξε ο «υπηρέτης των δυο αφεντάδων». Από τον καιρό που εξέδωσε τον πρώτο τόµο των ποιηµάτων του, µοίρασε τον εαυτό του σε δύο δηµόσια προσωπεία: το όνοµα «Σεφέρης» είναι ένα λογοτεχνικό ψευδώνυµο, προφανώς συγγενές αλλά και διακριτέο ταυτόχρονα από το «Σεφεριάδης», το οικογενειακό όνοµα του διπλωµάτη. Η ιστορία της ζωής του Σεφέρη είναι η ιστορία αυτής της διχασµένης προσωπικότητας. Γράφοντας το βιβλίο αυτό, κράτησα εσκεµµένα την ακόλουθη στάση: η βιογραφία αυτή δεν είναι η ιστορία του ποιητή «Σεφέρη» ή του διπλωµάτη «Σεφεριάδη», αλλά αντίθετα, και όσο είναι δυνατόν να την ανασυνθέσει κανείς, η ιστορία του ανθρώπου που ήταν και τα δύο. Για τον λόγο αυτό, στα κεφάλαια που ακολουθούν τον αποκαλώ µε το µικρό του όνοµα: Γιώργος. R.B.

29.90

Τέχνη

Singapore Sling

Νίκος Νικολαΐδης

Η ιδέα του βιβλίου με την ιστορία της ταινίας “Singapore Sling” προέκυψε κυρίως λόγω του διαρκούς ενδιαφέροντος και της μεγάλης απήχησης του κοινού στις προβολές της ταινίας (καθώς και τις συνεχείς πωλήσεις του DVD) σε χώρες όπως η Γαλλία ή η Αμερική και φυσικά στην Ελλάδα, όπου προβάλλεται διαρκώς σε φεστιβάλ κινηματογράφου, αφιερώματα, εκδηλώσεις και δράσεις, όπως στη «Χαμένη Λεωφόρο του Ελληνικού Σινεμά», τις «Νύχτες Πρεμιέρας» κ.α.

Την επιμέλεια της έκδοσης της Restless Wind –εταιρείας του Συμεών Νικολαΐδη-, ανέλαβαν η σύντροφος και συνεργάτης του Ν.Ν., σκηνογράφος-ενδυματολόγος Μαρί Λουίζ Βαρθολομαίου Νικολαΐδου και ο γιος του Συμεών Νικολαΐδης. Τον γραφιστικό σχεδιασμό υπογράφει ο Πάνος Κασιάρης.

Κείμενα ειδικά για την έκδοση έγραψαν ο σκηνοθέτης Αλέξης Αλεξίου και ο σκηνοθέτης/μουσικός Αλέξανδρος Βούλγαρης/The Boy.

Το βιβλίο περιλαμβάνει το σενάριο της ταινίας, το οποίο αναζητούσαν συχνά νέα παιδιά και φοιτητές κινηματογραφικών σχολών -για πρώτη φορά μαζί με τις κομμένες σκηνές.

Περιλαμβάνει επίσης το ημερολόγιο της δημιουργίας της ταινίας, γραμμένο από την Μαρί Λουίζ Βαρθολομαίου Νικολαΐδου, φωτογραφίες από τις πρόβες, τα γυρίσματα και το έργο, δημοσιεύματα, αφηγήσεις, συνεντεύξεις και κείμενα του σκηνοθέτη και των πρωταγωνιστών, κριτικές και άρθρα από τις πρώτες φεστιβαλικές μέρες έως τις σύγχρονες επετειακές προβολές: όλα συνθέτουν ένα βιβλίο-μύηση στο μοναδικό νικολαϊδικό σύμπαν που παραμένει πάντα ανοιχτό.

 

29.68

Τζούλια Κάμερον

Όλοι είμαστε καλλιτέχνες! Αυτό πιστεύει η Τζούλια Κάμερον, συγγραφέας του παγκόσμιου bestseller Ο Δρόμος του Καλλιτέχνη. Ζωγραφική, μουσική, λογοτεχνία, θέατρο, κινηματογράφος, χορός… Όποιο κι αν είναι το καλλιτεχνικό πάθος σου, το βιβλίο αυτό διαθέτει τη σοφία, τη γνώση και τα εργαλεία που χρειάζεσαι για να ανακαλύψεις και να ξεκλειδώσεις τον δημιουργικό εαυτό σου.

Ο Δρόμος του Καλλιτέχνη είναι μια συναρπαστική και αποτελεσματική μέθοδος δώδεκα εβδομάδων, η οποία θα σου διδάξει πώς:

Να ακολουθήσεις το προσωπικό σου μονοπάτι στο ταξίδι για τη δημιουργικότητα.
Να γκρεμίσεις τα φράγματα που μπλοκάρουν την ενέργειά σου ώστε να βρει τρόπο έκφρασης.
Να χρησιμοποιήσεις τα ταλέντα σου με όποιον τρόπο επιθυμείς.
Να μάθεις ότι ποτέ δεν είναι αργά για να αρχίσεις να πραγματοποιείς τα όνειρά σου.

Ο Δρόμος του Καλλιτέχνη ρίχνει φως στα μυστικά της δημιουργικής διαδικασίας και σου δείχνει πώς να την εντάξεις στην καθημερινότητά σου. Με την καθοδήγηση της Κάμερον θα μάθεις επίσης να δαμάζεις τον εσωτερικό κριτή σου και να διαλύεις τις αμφιβολίες σχετικά με τον χρόνο, τα χρήματα και την υποστήριξη που χρειάζεσαι για να κυνηγήσεις το όνειρό σου. Έχει βοηθήσει σημαντικούς σκηνοθέτες, συγγραφείς, ηθοποιούς, ζωγράφους και χιλιάδες άλλους ανθρώπους να ανακαλύψουν τα κρυμμένα τους ταλέντα – ίσως να βοηθήσει κι εσένα.

17.01

Φλόρενς Γκίβεν

Η διεθνής μπεστ σέλερ συγγραφέας Florence Given θέλει να αποκαταστήσει την επιθυμία σου για ζωή και την αίσθηση της αυτονομίας, δίνοντάς σου θάρρος να πλησιάσεις την υπέροχη ζωή που ΑΞΙΖΕΙΣ –όχι στο μέλλον, όχι όταν είσαι τέλεια, όχι όταν είσαι πιο όμορφη– αλλά ακριβώς ΤΩΡΑ.

Το βιβλίο Γυναίκες που ζουν απολαυστικά θα προσπαθήσει να ξεθάψει τα στρώματα ντροπής, τελειομανίας και αυτο-αντικειμενοποίησης που φορτώνει τις γυναίκες η πατριαρχία, να γκρεμίσει παγιωμένες πεποιθήσεις ώστε να ανακαλύψουν οι γυναίκες την απολαυστική ζωή που τους αξίζει.

Για πολύ καιρό έχουμε εσωτερικεύσει την πεποίθηση ότι το σώμα μας είναι κάτι που πρέπει να κοιτάμε – αντί να το ζούμε. Ότι είναι ντροπή να εκφραζόμαστε ελεύθερα. Ότι δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε τα μέρη του εαυτού μας που είναι τόσο γεμάτα επιθυμία.

17.99

Μπιουνγκ-Τσουλ Χαν

Όταν ο αιγύπτιος βασιλιάς Ψαμμήτιχος αιχμαλωτίστηκε μετά την ήττα του από τον πέρση βασιλιά Καμβύση, ο Καμβύσης ταπείνωσε τον αιγύπτιο βασιλιά αναγκάζοντάς τον να παρακολουθήσει τη θριαμβευτική πομπή των Περσών κι έχοντας κανονίσει ώστε ο Ψαμμήτιχος να δει την αιχμάλωτη κόρη του να περνάει μπροστά του ως δούλη. Ενώ όλοι οι Αιγύπτιοι που στέκονταν στις άκρες του δρόμου ξέσπασαν σε θρήνο, ο Ψαμμήτιχος στεκόταν βουβός και ακίνητος, με το βλέμμα του στραμμένο στο έδαφος. Λίγο αργότερα, όταν είδε τον γιο του ανάμεσα σ’ αυτούς που οδηγούνταν για εκτέλεση, συνέχισε να στέκει ασάλευτος. Όταν, όμως, διέκρινε ανάμεσα στους αιχμαλώτους έναν από τους υπηρέτες του, έναν γέρο, ανήμπορο άνθρωπο, τότε χτύπησε το κεφάλι του με τις γροθιές του κι άφησε τον βαθύ του πόνο να ξεσπάσει. Ο Μπένγιαμιν θεωρεί ότι σ’ αυτή την ιστορία του Ηρόδοτου μπορεί να διακρίνει πώς οφείλει να είναι φτιαγμένη μια γνήσια αφήγηση. Είναι της άποψης ότι κάθε απόπειρα να εξηγηθεί ο λόγος για τον οποίο ο αιγύπτιος βασιλιάς άφησε το θρήνο του να ξεσπάσει μόνο όταν είδε τον υπηρέτη, θα κατέστρεφε την αφηγηματική ένταση. Αυτή ακριβώς η αποσιώπηση της εξήγησης είναι ουσιώδης για τη γνήσια αφήγηση. Η αφήγηση παραιτείται από την εξήγηση. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

13.78

Χαεμίν Σουμίν

«Παγκόσμιες αλήθειες εκφρασμένες με υπέροχο τρόπο… ένα βιβλίο των καιρών μας»
Mark Williams, συγγραφέας του Mindfulness

Ο σύγχρονος κόσμος μας κινείται με φρενήρεις ρυθμούς, αυτό όμως δεν σημαίνει πως πρέπει να κινούμαστε έτσι κι εμείς. Γιατί όταν βιαζόμαστε, δεν βλέπουμε όλα όσα κάνουν τη ζωή μας όμορφη και ξεχωριστή. Σε αυτό τον μοναδικά εικονογραφημένο οδηγό, ο Haemin Sunim, Κορεά­της βουδιστής μοναχός που ζει και διδάσκει στις Ηνωμέ­νες Πολιτείες, μας δείχνει πώς να βρούμε την εσωτερική γαλήνη και την ισορροπία μας εν μέσω των τεράστιων απαιτήσεων της καθημερινότητας.

Η πνευματική υποστήριξη και οι συμβουλές του καλύπτουν όλους τους σημαντικούς τομείς της ζωής μας (την υγεία, την ευτυχία, την εργασία, τις σχέσεις, την αγάπη…). Οι ιδέες του υπερβαίνουν θρησκείες και σύνορα, και απευθύνονται σε ανθρώπους κάθε ηλικίας. Με διορατικότητα και συμπόνια, αποτέλεσμα μιας ζωής γεμάτης αλλαγές, ο Haemin Sunim μάς προτρέπει να κάνουμε μια παύση και να παρατηρήσουμε προσεκτικά όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας.

Γιατί έτσι μόνο θα καταλάβουμε πως όταν εμείς μειώνουμε ταχύτητα, ολόκληρος ο κόσμος επιβραδύνει μαζί μας.

15.90

Βιογραφία - Μαρτυρίες

Μια νέα γυναίκα αποκαλύπτεται

Άρια Σαγιονμάα

Ο χρόνος είναι το 1970. Ο άντρας είναι ο Έλληνας συνθέτης και αστέρι παγκοσμίου φήμης, ο Μίκης Θεοδωράκης, η γυναίκα είναι η Arja Saijonmaa. Είναι μια εποχή που χαρακτηρίζεται από την ιδεολογία, την πολιτική μουσική και τον αγώνα για την ελευθερία. Ο Μίκης ζει στην εξορία μετά από το δύσκολο παρελθόν του ως πολιτικού κρατούμενου στην Ελλάδα και φλέγεται από την επιθυμία για μουσική που θα απελευθερώσει τους ανθρώπους. Στη διάρκεια μιας συναυλίας στο Ελσίνκι ανακαλύπτει τη Φινλανδή τραγουδίστρια και μπροστά στο έκπληκτο κοινό ανακοινώνει ότι θα τον ακολουθήσει σε παγκόσμια περιοδεία. Η νεαρή Arja κάνει τα πρώτα βήματά της στο άγνωστο και έρχεται αντιμέτωπη με τον ελληνικό αντρικό τρόπο σκέψης, με δυνατές προσωπικότητες – και με τα συναισθήματά της για τον Μίκη. Σε αυτή τη γλαφυρή αυτοβιογραφική ιστορία η Arja αναφέρεται στο χρόνο που συνάντησε τον άντρα που επρόκειτο να αλλάξει και την καριέρα και τη φιλοσοφία της για τη ζωή. Το “Μία νέα γυναίκα αποκαλύπτεται – Η συνάντηση με τον Μίκη” είναι μια ειλικρινής, χιουμοριστική και προσωπική περιγραφή του τι σημαίνει να βρίσκεις το δρόμο σου στη ζωή και να τολμάς να πραγματοποιείς το όνειρό σου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

15.00

Κατερίνα Μάτσα

ΤΟ 18 ΑΝΩ ΣΤΑ ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ της λειτουργίας του έχει αποδείξει στην πράξη ότι «υπάρχει εναλλακτική», ότι «γίνεται καλά ο τοξικομανής», αρκεί να βρει το θεραπευτικό πρόγραμμα που του ταιριάζει. Χιλιάδες εξαρτημένα άτομα έχουν γίνει καλά, έχουν βρει το δρόμο τους στη ζωή, έναν δρόμο χειραφέτησης, δημιουργίας και αγώνα. Γι’ αυτό το 18 ΑΝΩ έγινε -μαζί με τα άλλα στεγνά, δημόσια και δωρεάν προγράμματα απεξάρτησης- στόχος της κυβερνητικής πολιτικής. Γι’ αυτό βιάστηκε η κυβέρνηση να περάσει κατακαλόκαιρο, παρά τις έντονες αντιδράσεις όλων των φορέων και της πλειονότητας της κοινωνίας, το νόμο που ιδιωτικοποιεί την ψυχική υγεία και την απεξάρτηση, που κατεδαφίζει το 18 ΑΝΩ με τη φιλοσοφία του, που καταδικάζει τα εξαρτημένα άτομα να παραμείνουν στην εξαθλίωση του δρόμου, «αόρατα».

Γι’αυτό καταγράφουμε την ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ 18 ΑΝΩ, αρχίζοντας από τα πρώτα βήματα μέσα στο Δαφνί, στο κλίμα των κοινωνικών αναταράξεων της Μεταπολίτευσης, των συλλογικών αγώνων, των ελπίδων και των διαψεύσεων για μια ψυχιατρική μεταρρύθμιση, αληθινά ριζοσπαστική. Στο κλίμα της εξάπλωσης της χρήσης σκληρών ναρκωτικών στην Ελληνική κοινωνία και της απελπισμένης αναζήτησης από όλο και περισσότερα άτομα μιας θέσης θεραπείας στο τότε μικρό 18 ΑΝΩ. Στο κλίμα της «μικρής επανάστασης» που επιχειρήθηκε από μια χούφτα ανθρώπων, θεραπευτών και θεραπευόμενων, που κατάφεραν, μέσα από συλλογικούς αγώνες να κάνουν πράξη το όραμά τους και να οικοδομήσουν μια πρότυπη μονάδα με τριαντατρείς δομές σε όλη την Αττική, εισάγοντας για πρώτη φορά στην Ελλάδα ειδικά προγράμματα απεξάρτησης, όπου η ψυχοθεραπεία και η τέχνη, στη διαλεκτική τους σχέση, γίνονται ο καταλύτης στη θεραπεία απεξάρτησης και δίνουν καταπληκτικά αποτελέσματα. Στο ΨΝΑ, αυτή η αντίσταση πήρε σιγά σιγά τη μορφή ένος μειοψηφικού, αλλά θαρραλέου κινήματος αποασυλοποίησης, που συσπείρωνε νέους στην ηλικία ψυχιάτρους, ψυχολόγους, νοσηλευτές, κοινωνικούς λειτουργούς και άλλους εργαζομένους. Η ιδρυτική ομάδα, χωρίς να διαθέτει ενιαία ιδεολογία, εμπνεόταν από τις ιδέες του Μάη και το όραμα της επαναστατικής αλλαγής της κοινωνίας. Σημεία αναφοράς αποτελούσαν ο Φρόυντ, ο Λακάν, ο Μαρκούζε, ο Σαρτρ, ο Φουκώ, ο Μαρξ, ο σουρεαλισμός, η διαρκής επανάσταση, το αντιασυλιακό κίνημα, ο Φράνκο Μπαζάλια, ο Φελίξ Γκουατταρί, ο Ολιβενστάιν, ο Λαίνγκ, ο Κούπερ και άλλοι στοχαστές.

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

16.50

Φάτμα Χασσόνα

Αυτό το βιβλίο είναι φόρος τιμής στο ταλέντο και το κουράγιο της Φάτμα Χασσόνα, της Παλαιστίνιας φωτογράφου που σκοτώθηκε 25 ετών από drone του Ισραηλινού στρατού στο σπίτι της στη Γάζα. Οι φωτογραφίες που μας χάρισε είναι πολύτιμες όσο και αναγκαίες: Μας υποχρεώνουν να μην κλείσουμε τα μάτια, να μην πούμε ότι δεν γνωρίζαμε. Οι φωτογραφίες αυτές έφτασαν σε εμάς χάρη στη Σεπιντέ Φαρσί, την Ιρανή σκηνοθέτρια του ντοκυμανταίρ “Κράτα την ψυχή σου στο χέρι και περπάτα”: «Περάσαμε όλη τη χρονιά συζητώντας για το νόημα που αποκτά η ζωή όταν πέφτουν οι βόμβες. Εκείνη ανέλαβε να καταγράψει τον πόλεμο από τον Οκτώβριο του 2023, την καταστροφή στο αποκορύφωμα της ισραηλινής κατοχής, η οποία χωρίς κανέναν ενδοιασμό χαρακτηρίζεται γενοκτονία. Κι εγώ να συλλέξω αυτή τη μαρτυρία, την κραυγή ζωής, το χαμόγελο και τις λέξεις της».

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Οι φωτογραφίες της Φάτμα Χασσόνα τραβήχτηκαν στον Βορρά της Λωρίδας της Γάζας, στις συνοικίες Αλ-Τουφά, Τζαμπαλίγια, Μπεΐτ Λαχίγια, Αλ-Ζεϊτούν και Σουζάγια, μεταξύ Δεκεμβρίου 2023 και Δεκεμβρίου 2024. Τα κείμενα έχουν αντληθει από τις συνομιλίες μεταξύ της Φάτμα Χασσόνα και της Σεπιντέ Φαρσί που έλαβαν χώρα μεταξύ Ιουλίου 2024 και Απριλίου 2025 στο πλαίσιο των γυρισμάτων της ταινίας “Κράτα την ψυχή σου στο χέρι και περπάτα”, σε σκηνοθεσία της Σεπιντέ Φαρσί.

(Από την παρουσίαση της έκδοσης)

31.00

Χρήστος Λούκος

Μπορεί ο τρόπος που σκεπτόταν και δρούσε ο Ιωάννης Καποδίστριας ως Κυβερνήτης της Ελλάδος, ότι όλα σχεδόν έπρεπε να γίνουν από την αρχή ακολουθώντας μια αυστηρά ιεραρχημένη πορεία που άμεσα θα ελεγχόταν από αυτόν, να φαίνεται σήμερα σε μας, που έχουμε τη μεταγενέστερη γνώση, ρεαλιστικός, σε μερικούς ακόμη και ορθός, ιδιαίτερα αν δούμε πώς χειρίστηκαν τα μικρά ή τα μείζονα ζητήματα όσοι διοίκησαν τη χώρα στη συνέχεια. Αλλά δεν πρέπει να αγνοούμε ότι, στα καποδιστριακά χρόνια, ναι μεν σταδιακά είχε λήξει ο ένοπλος αγώνας, όμως το επαναστατικό πνεύμα και οι προσδοκίες που αυτό δημιούργησε ήταν ακόμη έντονες, όσο ανεδαφικές κι αν ήσαν κάποιες από αυτές. Όσοι αντιπολιτεύτηκαν τον Κυβερνήτη δεν ήταν μόνον εκμεταλλευτές του απλού λαού και όργανα του ξένου παράγοντα, όπως αυτός και οι οπαδοί του τόνιζαν, αλλά πολλοί από αυτούς είχαν οραματιστεί μια άλλη μετεπαναστατική κοινωνία, φιλελεύθερη, στο σχεδιασμό της οποίας ήλπιζαν ότι θα συμμετείχαν ενεργά. Δεν μπορούσαν επομένως να ανεχθούν το αυταρχικό και αυστηρά ιεραρχημένο καποδιστριακό πρότυπο οργάνωσης του νέου κράτους.

Αν όμως επικεντρωθούμε μόνο στις πράγματι συντηρητικές πολιτικές επιλογές του Καποδίστρια και δεν δούμε το σημαντικό έργο που επιτέλεσε ή προσπάθησε να επιτελέσει για την οργάνωση της Ελληνικής Πολιτείας, θα δίναμε μια μερική εικόνα μιας σύνθετης πραγματικότητας. Η εικόνα αυτή θα ήταν ακόμη περισσότερο ελλιπής αν δεν βλέπαμε τα κίνητρα και τις πρακτικές αυτών που δεν συμφώνησαν μαζί του, τον αντιπολιτεύτηκαν και κάποιοι τον δολοφόνησαν. Όσοι, για διάφορους λόγους, τον αντιπολιτεύτηκαν δεν δίστασαν, για να εξασφαλίσουν την απομάκρυνσή του από την εξουσία, να δεχθούν αδιαμαρτύρητα τις όποιες αποφάσεις των Δυνάμεων, να βοηθήσουν τη συνεχή αγγλική προσπάθεια για την υπονόμευση του Κυβερνήτη, να καταφύγουν σε αστήρικτες κατηγορίες και σε συκοφαντίες. Η δολοφονία ανακούφισε μεν όσους φοβούνταν μια οποιασδήποτε μορφής παράταση της εξουσίας του Καποδίστρια, αλλά βύθισε τη χώρα στον εμφύλιο πόλεμο και την ανυποληψία, την οποία ενδεχομένως μόνον αυτός είχε ακόμη τη δυνατότητα, προβαίνοντας σε κάποιες υποχωρήσεις, να αποτρέψει.

(Από τον επίλογο του συγγραφέα)

30.00

Χρήστος Λούκος

Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου-Κριτικής 2023

«Το προσωπικό κίνητρο για τη μελέτη της Ερμούπολης ενισχύθηκε από τη γοητεία που είχε η δημιουργία μιας πόλης εκ του μηδενός μέσα στο καμίνι της Ελληνικής Επανάστασης και η πράγματι εντυπωσιακή ανάπτυξή της: αποτέλεσε μια από τις σημαντικότερες πόλεις του ελληνικού κράτους τον 19ο αιώνα και συγχρόνως σημαντικό διαμετακομιστικό κέντρο του διεθνούς εμπορίου μεταξύ Ανατολής και Δύσης, η εμβέλεια του οποίου ήταν αισθητή στις δύο πλευρές του Αιγαίου και γενικότερα στην Ανατολική Μεσόγειο. Ήταν φανερό ότι τις τύχες της πόλης στην περίοδο της ακμής της διεύθυνε μια αστική τάξη που διατηρούσε, λόγω της οικονομικής της δύναμης, αρκετή ανεξαρτησία από την κεντρική εξουσία και μπόρεσε να αποτυπώσει τις απόψεις της στη φυσιογνωμία του οικισμού αλλά και σε πολλές όψεις της κοινωνικής ζωής.

Η εντύπωση που προκάλεσε η Ερμούπολη στον νεαρό βασιλιά Γεώργιο Α΄ κατά την πρώτη επίσκεψή του σε αυτήν –ο οποίος είπε ότι του θύμισε το Λίβερπουλ– μου έδωσε αφορμή για το πρώτο σκέλος του υπότιτλου του βιβλίου. Ένα άλλο κίνητρο, ίσως το πιο ελκυστικό, ήταν να ερευνηθεί πώς βίωσαν οι Ερμουπολίτες την παρακμή της πόλης τους από τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα. Ποιες αντιστάσεις και εναλλακτικές λύσεις πρόβαλαν, ποιες αντισταθμίσεις αναζήτησαν για να διατηρήσουν κάπως τις παλαιές ισορροπίες, όχι μόνον οικονομικές. Εδώ ξεχωρίζει η τολμηρή απόφαση μερικών κεφαλαιούχων της να ιδρύσουν μεγάλες κλωστοϋφαντουργικές μονάδες στο γύρισμα του αιώνα, να απασχολήσουν εκατοντάδες άνεργων ή υποαπασχολούμενων ανδρών και πλήθος γυναικών. Δημιουργήθηκε έτσι μια πραγματική βαμβακούπολη, που το όνομά της δόθηκε στο δεύτερο σκέλος του υπότιτλου του βιβλίου.

Με τον νέο αυτόν οικονομικό προσανατολισμό η πόλη μπόρεσε να διατηρήσει μια σημαίνουσα θέση μεταξύ των μεγάλων ελληνικών επαρχιακών πόλεων. Κι εδώ η άφιξη μερικών χιλιάδων Μικρασιατών προσφύγων τόνωσε πληθυσμιακά την κοινωνία και επέτρεψε ποικίλες αλληλοσυμπληρώσεις. Από τις αρχές, ωστόσο, της δεκαετίας του 1930 η πόλη θα βιώσει και αυτή τη μεγάλη οικονομική κρίση. Στην Κατοχή θα χάσει από την πείνα περίπου το 1/3 του πληθυσμού της, ποσοστό θνησιμότητας μεγαλύτερο αναλογικά και από αυτό της Αθήνας. Η μεταπολεμική πραγματικότητα θα είναι οδυνηρή. Με δυσκολία επουλώνονται οι πληγές της ξενικής κατοχής, ενώ προστίθενται νέες λόγω του Εμφυλίου, με το τέρμα του οποίου σταματά και η αφήγηση».
[Από τον Πρόλογο του βιβλίου]

25.00