Ο Καπετάν Μιχάλης

19.80

Συγγραφέας:
Εκδόσεις:

Σελίδες: 712

Διατίθεται άμεσα και από τα γραφεία της LiFO, Boυλής 22, 6ος όροφος, Σύνταγμα.
Ώρες γραφείου (10:00-17:00). Τηλ. 210-3254290

Διατίθεται μόνο για αγορά online μέσω του lifoshop.gr

Η αγορά παλιών τευχών της LiFO αποτελεί ξεχωριστή λειτουργία του Shop.

Οι παραγγελίες για τα τεύχη της LiFO θα γίνονται ξεχωριστά και θα αποστέλλονται ξεχωριστά από άλλες αγορές από το LiFO Shop.

Tα έξοδα αποστολής υπολογίζονται για κάθε τεύχος ξεχωριστά.

Όσοι αγόρασαν αυτό το προϊόν, επέλεξαν επίσης

Ελληνική λογοτεχνία

Στα θερμοκήπια του Αυγούστου

Άκης Παπαντώνης

Η ένταση και η νωχελικότητα του Αυγούστου γίνονται ο κιρκάδιος ρυθμός είκοσι έξι ιστοριών για την ερωτική επιθυμία και την απώλειά της, για την τρυφερότητα, την ενοχή και τη μνήμη. Από τα ανέμελα καλοκαίρια της παιδικής ηλικίας έως την αμείλικτη πραγματικότητα της ενηλικίωσης και από την προσδοκία για συντροφικότητα έως την αποξένωση και τη ρήξη, οι ήρωες του βιβλίου αναμετρώνται με όσα χάθηκαν, όσα δεν ειπώθηκαν και όσα δεν γίνεται πια να αλλάξουν.

Ιστορίες που συνθέτουν μια ενιαία αφήγηση για το πώς χτίζονται, φθείρονται και καταρρέουν οι σχέσεις των ανθρώπων, με την ελπίδα μιας δεύτερης ευκαιρίας απλώς να αναζωπυρώνεται μέσα στα θερμοκήπια του Αυγούστου.

14.30

Ελληνική λογοτεχνία

Η σεζόν

Κωνσταντίνα Τσουκαλά-Σταθάκη

Ποιος είναι αυτός που κάθεται δίπλα σου στο πλοίο; Ποιοι είναι αυτοί που στριμώχνονται στην αίθουσα αναμονής ενός αεροδρομίου; Οι ερωτήσεις αυτές δεν έχουν προφανείς απαντήσεις. Γιατί οι άνθρωποι ταξιδεύουν και μετακινούνται για πολλούς διαφορετικούς λόγους, για δουλειά, για αναζήτηση δουλειάς, για ξεκούραση, για σπουδές ή απλά για να γυρίσουν σπίτι. Το μόνο σίγουρο είναι πως στα ελληνικά λιμάνια ή στα αεροδρόμια, με το που πιάνει η άνοιξη ξεκινάνε να συνωστίζονται, ανάμεσα στους τουρίστες, οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες που φεύγουν για σεζόν. Η σεζόν είναι μια ειδική και αχαρτογράφητη πραγματικότητα και το μοναδικό αποτύπωμα που έχουμε για εκείνη είναι αυτό που μετριέται στα στοιχεία του ΑΕΠ. Η Κωνσταντίνα Τσουκαλά-Σταθάκη μας βοηθάει να καταλάβουμε πως η σεζόν είναι μια πολύπλοκη εργασιακή εμπειρία, ένα κοινό βίωμα για όλους όσους ψάχνουν δουλειά από μικροί, το οποίο όμως είναι ικανό να αποκαλύψει την κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας και, τελικά, να μας μάθει να αναγνωρίζουμε πόσο ίδιοι και πόσο διαφορετικοί είναι οι άνθρωποι που στριμώχνονται στα πλοία.

11.00

Ελληνική λογοτεχνία

Μυθιστόρημα σε εννέα επιστολές

Φίοντορ Ντοστογιέφσκι

Ένα δάνειο, δύο φίλοι και οι αποτυχημένες τους προσπάθειες να συναντηθούν και να τακτοποιήσουν το χρέος. Ή μήπως δεν είναι έτσι;
Το «Μυθιστόρημα σε εννέα επιστολές» είναι μια κωμωδία παρεξηγήσεων που εξελίσσεται σε έναν επικοινωνιακό λαβύρινθο από όπου ο αναγνώστης θα βγει μόνο πιάνοντας τον μίτο από τα γράμματα δύο γυναικών που αποκαλύπτουν όσα αποκρύπτουν στην αλληλογραφία τους ο Πιότρ Ίβανιτς και ο Ιβάν Πέτροβιτς.
Φάρσα, κοινωνική κριτική και δύο συναρπαστικοί χαρακτήρες που οι αναγνώστες μπορούν να ταυτιστούν ή να αγανακτήσουν μαζί τους σε αυτή την πρώιμη ιστορία του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι που προοικονομεί την εξέλιξή του σε έναν από τους μεγαλύτερους συγγραφείς όλων των εποχών.

8.48

Ελληνική λογοτεχνία

Δε λες κουβέντα

Μάκης Μαλαφέκας

Οικονόμου. Μεθώνης. Πεζόδρομος. Πικροδάφνες. Χθεσινό δακρυγόνο. Περσινό. Στο ύψος της Μπενάκη, από ένα παράθυρο ακουγόταν μια παλιά τέκνο. Χαμηλά, υπόκωφα, πίσω από κουρτίνες. Faithless. Insomnia. Κι ήταν πολύ περίεργο: Ήταν ξαφνικά η πρώτη φορά από τότε που είχα φτάσει στην Αθήνα, που αισθανόμουν απόλυτα ήρεμος. Την πόλη αγκάλιαζε ένα τέρας κι εκείνη ακριβώς τη στιγμή το τέρας δεν υπήρχε.
Ήμουν μόνο ο Κρόκος. Ένα επίθετο. Ένα όνομα με έξι γράμματα, δύο συλλαβές, δύο κάππα, δύο όμικρον. Ήμουν ο Κρόκος στην Αθήνα, κι αυτό ήταν αρκετό.

14.40

Ελληνική λογοτεχνία

Ο μαύρος άγγελος της νοσταλγίας

Γιώργος Ν. Πολίτης

Tην έβλεπε να στέκει όρθια με γυρισμένη την πλάτη, κόντρα στον ήλιο, δίπλα στο μεγάλο κρυστάλλινο βάζο και τ’ ανοιγμένα λευκά Stargazer. Τα θυμόταν εκείνος αυτά τα εξωτικά λουλούδια με το βαρύ άρωμα και τ’ όνομα του τραγουδιού των Rainbow.

— Yπάρχει άλλος άντρας που να οδηγάει σαν εσένα, να φιλάει σαν εσένα και να ξέρει πώς λέγονται αυτά τα βρομολούλουδα; Εσύ με ανέστησες, να το ξέρεις. Εσύ με έφερες πίσω στον κόσμο των ζωντανών. Με τον έρωτά σου.

— Τότε, μήπως να σε λέω «Ευρυδίκη»;

— Λέγε με όπως θες. Εγώ θα σε λέω, «αγάπη μου».

Κολασμένο το πάθος που δένει τον Μπλάνκο και την Μπεττίνα, δύο πλάσματα που γεννήθηκαν για να υπάρχουν μαζί, σαν ένα −ή να μην υπάρχουν καθόλου. Ο άνδρας και η γυναίκα στο ζενίθ τους. Ο έρωτάς τους απρόβλεπτος, θυελλώδης, ανέφικτος. Απλώς γιατί δεν τους χωράει ο κόσμος. Σίγουρα όχι ο ανιαρός καινούργιος κόσμος.
Ο μαύρος άγγελος της νοσταλγίας είναι κάθε μάταιος ηρωισμός, κάθε απελπισμένο ρίσκο. Είναι αυτό που παραμονεύει έναν άνδρα που ζει και οδηγεί με το γκάζι στο πάτωμα.
Ο μαύρος άγγελος της νοσταλγίας είναι μια ιαχή ελευθερίας, ένα γραπτό road movie στις ατέλειωτες, φιδογυριστές διαδρομές ενός πόθου πέρα από μέτρα και όρια. Εκεί που δεν έχει καμιά σημασία ποιος κρατά το τιμόνι και ποιος οδηγεί.

13.25