Βλέπετε 76–90 από 2359 αποτελέσματαSorted by latest

Βιβλία

Ξένη λογοτεχνία

Ένας Μύθος

Ουίλλιαμ Φώκνερ

Γαλλία, 1918. Στα χαρακώματα του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου ένας δεκανέας δεν υπακούει στην εντολή των ανωτέρων να λάβει μέρος σε νέα επίθεση. Το παράδειγμά του ακολουθούν δώδεκα στρατιώτες και πολύ σύντομα ένα ὁλόκληρο σύνταγμα. Ο Φόκνερ το θεωρούσε κορυφαίο έργο του. Βραβείο Πούλιτζερ και Εθνικό Βραβείο Μυθοπλασίας των ΗΠΑ.

27.00

Ξένη λογοτεχνία

Ανθρώπινες πράξεις

Χαν Γκανγκ

Νότια Κορέα, Μάιος 1980. Στην πόλη ΓκουάνγκΤζου, όταν η δημοκρατική κοινωνία αντιδρά, κατά τη διάρκεια μιας εξέγερσης πολιτών, φοιτητών και εργατών, την οποία καταπνίγει βάναυσα η στρατιωτική χούντα που έχει επιβληθεί στη χώρα, σκοτώνεται με φριχτό τρόπο και ένα αγόρι, ένας έφηβος, ο δεκαπεντάχρονος ΝτόνγκΧο. Με επίκεντρο τη δική του περίπτωση οργανώνεται αυτό το πολυφωνικό μυθιστόρημα που ξετυλίγεται μέσα από αλληλένδετα κεφάλαια προκειμένου να συλλάβει και να εκφράσει τη συλλογική οδύνη, τα θύματα και τους συγγενείς τους, νεκρούς και ζωντανούς. Δεν είναι μόνο ο καλύτερος φίλος του, αδικοχαμένος επίσης, αλλά και η μητέρα τού ΝτόνγκΧο που πενθεί για το παιδί της. Δεν είναι μόνο μια επιμελήτρια που παλεύει ενάντια στη λογοκρισία του καθεστώτος, αλλά και ένας φυλακισμένος, συντετριμμένος μες στα βιώματά του, στις σκέψεις του. Όλοι εδώ, άντρες και γυναίκες, είναι τραυματισμένοι από τις αναμνήσεις τους. Στις Ανθρώπινες πράξεις, έργο βίαιο και ποιητικό εξίσου, έργο συνταρακτικό και τρυφερό συνάμα, παρακολουθούμε ψυχές που αναζητούν τη γαλήνη. Η νομπελίστρια Χαν Γκανγκ, βασισμένη σε ένα ιστορικό γεγονός που σημάδεψε την πατρίδα της, εξυμνεί το σθένος και την ελπίδα.

«Στο μυθιστόρημα Ανθρώπινες πράξεις, η Χαν Γκανγκ αξιοποιεί ως πολιτικό θεμέλιο του βιβλίου της ένα ιστορικό γεγονός που διαδραματίστηκε στην ΓκουάνγκΤζου, την πόλη όπου μεγάλωσε η ίδια και στην οποία εκατοντάδες φοιτητές και άμαχοι πολίτες δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια μιας σφαγής που πραγματοποίησε ο στρατός της Νότιας Κορέας το 1980. Επιδιώκοντας να δώσει φωνή στα θύματα της ιστορίας, το βιβλίο αντιμετωπίζει αυτή τη θηριωδία με ανάλογο τρόπο και, μέσα ακριβώς από τη συγκεκριμένη υλοποίηση, προσεγγίζει το είδος της λογοτεχνικής μαρτυρίας. Το ύφος της Χαν Γκανγκ, που είναι διορατικό όσο και περιεκτικό, υπερβαίνει τις συνήθεις προσδοκίες μας για το εν λόγω είδος, και είναι ιδιαίτερη η τεχνική της να επιτρέπει στις ψυχές των νεκρών να διαχωρίζονται από τα σώματά τους, μετατρέποντάς τες, συνεπώς, σε μάρτυρες του ίδιου του αφανισμού τους. Σε ορισμένες στιγμές, στη θέα αταυτοποίητων πτωμάτων που δεν μπορούν τα ταφούν, το κείμενο ανακαλεί το βασικό μοτίβο της Aντιγόνης του Σοφοκλή»

Σουηδική Ακαδημία
Από το σκεπτικό της βράβευσης της Χαν Γκανγκ με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας

16.00

Ελληνική λογοτεχνία

Στα θερμοκήπια του Αυγούστου

Άκης Παπαντώνης

Η ένταση και η νωχελικότητα του Αυγούστου γίνονται ο κιρκάδιος ρυθμός είκοσι έξι ιστοριών για την ερωτική επιθυμία και την απώλειά της, για την τρυφερότητα, την ενοχή και τη μνήμη. Από τα ανέμελα καλοκαίρια της παιδικής ηλικίας έως την αμείλικτη πραγματικότητα της ενηλικίωσης και από την προσδοκία για συντροφικότητα έως την αποξένωση και τη ρήξη, οι ήρωες του βιβλίου αναμετρώνται με όσα χάθηκαν, όσα δεν ειπώθηκαν και όσα δεν γίνεται πια να αλλάξουν.

Ιστορίες που συνθέτουν μια ενιαία αφήγηση για το πώς χτίζονται, φθείρονται και καταρρέουν οι σχέσεις των ανθρώπων, με την ελπίδα μιας δεύτερης ευκαιρίας απλώς να αναζωπυρώνεται μέσα στα θερμοκήπια του Αυγούστου.

14.30

Ελληνική λογοτεχνία

Η σεζόν

Κωνσταντίνα Τσουκαλά-Σταθάκη

Ποιος είναι αυτός που κάθεται δίπλα σου στο πλοίο; Ποιοι είναι αυτοί που στριμώχνονται στην αίθουσα αναμονής ενός αεροδρομίου; Οι ερωτήσεις αυτές δεν έχουν προφανείς απαντήσεις. Γιατί οι άνθρωποι ταξιδεύουν και μετακινούνται για πολλούς διαφορετικούς λόγους, για δουλειά, για αναζήτηση δουλειάς, για ξεκούραση, για σπουδές ή απλά για να γυρίσουν σπίτι. Το μόνο σίγουρο είναι πως στα ελληνικά λιμάνια ή στα αεροδρόμια, με το που πιάνει η άνοιξη ξεκινάνε να συνωστίζονται, ανάμεσα στους τουρίστες, οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες που φεύγουν για σεζόν. Η σεζόν είναι μια ειδική και αχαρτογράφητη πραγματικότητα και το μοναδικό αποτύπωμα που έχουμε για εκείνη είναι αυτό που μετριέται στα στοιχεία του ΑΕΠ. Η Κωνσταντίνα Τσουκαλά-Σταθάκη μας βοηθάει να καταλάβουμε πως η σεζόν είναι μια πολύπλοκη εργασιακή εμπειρία, ένα κοινό βίωμα για όλους όσους ψάχνουν δουλειά από μικροί, το οποίο όμως είναι ικανό να αποκαλύψει την κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας και, τελικά, να μας μάθει να αναγνωρίζουμε πόσο ίδιοι και πόσο διαφορετικοί είναι οι άνθρωποι που στριμώχνονται στα πλοία.

11.00

Ξένη λογοτεχνία

Άμα είναι να καεί

Κρίστοφερ Κινγκ

Το 1929 στην Επιφάνεια, ένα μακεδονίτικο χωριό έξω από τα Γρεβενά, η οικογένεια του Χαραλάμπη δοκιμάζεται. Πρώτα θα σκοτωθεί ο ίδιος ο Χαραλάμπης. Ύστερα ο πρωτότοκος γιος, ο Αποστόλης, θα φύγει για τη Θεσσαλονίκη. Και δυο χρόνια αργότερα, τη μεγάλη Παρασκευή του 1931, στη διάρκεια του ετήσιου καψίματος του Ιούδα στην πλατεία του χωριού, ο μικρότερος γιος, ο Λάζαρος, θα μείνει παράλυτος.

Μετά τον τραυματισμό του Λάζαρου, στην Επιφάνεια συμβαίνουν πράγματα ανεξήγητα. Έτσι τουλάχιστον πιστεύει ο παπάς του χωριού, ο πάτερ Κωνσταντής, ο οποίος —μετά από αλλεπάλληλες εμπειρικές παρατηρήσεις αλλά και μυστικές ενοράσεις— πείθεται τελικά πως, μέσω του Λάζαρου και των καινοφανών ικανοτήτων του, μιλάει ο Θεός ο ίδιος.

Ο πάτερ Κωνταντής δεν έχει αμφιβολία: στην Επιφάνεια συντελείται ένα θαύμα. Γι’ αυτό και θ’ αναθέσει στον Λάζαρο ένα έργο θεϊκό.

14.00

Συλλογικό

Τέσσερις Αμερικανοί καθηγητές αφηγούνται με γλαφυρό λόγο την ιστορία της Αρχαίας Ρώμης, που από μικρό χωριό στις όχθες του Τίβερη έφτασε να γίνει αυτοκρατορία ελέγχοντας τα βασίλεια της Μεσογείου από την Αρμενία και την Περσία ως κάτω στην Ιουδαία ανατολικά, κι από τη βρετανική νήσο μέχρι την Ιβηρική και τις βόρειες ακτές της Αφρικής. Η εξιστόρηση των γεγονότων με την παράθεση εικόνων και χαρτών φτάνει μέχρι τον 5ο αιώνα μ.Χ. περιλαμβάνοντας τα τελευταία χρόνια της Δυτικής Αυτοκρατορίας και την Αναγέννηση της Ρώμης στην Ανατολή.
Για τον αναγνώστη, που διερωτάται τι ήταν εκείνο που έκανε μια τόσο μεγάλη αυτοκρατορία, τη μεγαλύτερη που γνώρισε ποτέ η Μεσόγειος, να αντέξει 600 ολόκληρα χρόνια, η απάντηση βρίσκεται στο ιδεολογικό πλαίσιο που στήριζε τους ισχυρισμούς της Ρώμης και η ίδια φρόντισε να διαδώσει στους υπηκόους των επαρχιών της ότι το ρωμαϊκό πνεύμα δεν ήταν ξένο με την ταυτότητά τους και πως η ίδια εξυπηρετούσε τα συμφέροντά τους. Να εμφυσήσει δηλαδή στους διαφορετικούς λαούς που κατοικούσαν στα εδάφη της αυτοκρατορίας ότι όλοι τους είχαν έναν και μάλιστα κοινό σκοπό. Κι όταν η αίσθηση αυτή εξέπεσε, επόμενο ήταν να ακολουθήσει η πτώση της, την οποία επιτάχυναν οι βαρβαρικές επιδρομές. Η μεταφορά της Ρώμης στην Κωνσταντινούπολη, για να μπορέσει να επιζήσει, ήταν μονόδρομος και οι Βυζαντινοί είχαν απόλυτη επίγνωση των λόγων που τους έκαναν να αποκαλούν τους εαυτούς τους Ρωμαίους, αφού οι ίδιοι θεωρούσαν πως ήταν συνεχιστές και κληρονόμοι των παραδόσεων του Ρωμύλου, του Καμίλλου, του Αυγούστου και του Μεγάλου Κωνσταντίνου.
Χωρίς απολύτως καμία υπερβολή, η συναρπαστική γραφή των συγγραφέων θα μπορούσε να είναι και σενάριο ταινίας, ταξιδεύοντας τον αναγνώστη στον χρόνο με ιστορική ακρίβεια κι έναν τρόπο που πραγματικά μαγεύει…

Οι συγγραφείς
H Mary T. Boatwright είναι καθηγήτρια Αρχαίας Ιστορίας στο Τμήμα Κλασικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Ντιουκ. Μεταξύ άλλων συνέγραψε τα βιβλία με τίτλο Hadrian and the City of Rome, Hadrian and the Cities of Roman Empire και το Peoples of the Roman World. Η ίδια ασχολήθηκε επίσης με τον ρόλο και την κοινωνική θέση της γυναίκας στη ρωμαϊκή κοινωνία, στην οποία έχει αφιερώσει πολλά άρθρα της.
Ο Daniel J. Gargola είναι επίσης καθηγητής (Associate Professor) Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Κεντάκι και συγγραφέας του έργου με τίτλο Lands, Laws, and Gods: Magistrates and Ceremony in the Regulation of Public Lands in Republican Rome (1995).
O Noel Lenski διδάσκει (Associate Professor) στο Τμήμα Κλασικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μπόουλντερ στο Κολοράντο. Είναι συγγραφέας του έργου Failure of the Empire: Valens and the Roman State in the Fourth Century A.D. (2002). Ο ίδιος έχει επιμεληθεί, επίσης, την έκδοση The Cambridge Companion to the Age of Constantine (2006).
Ο Richard J. A. Talbert είναι καθηγητής Ιστορίας Κλασικών Χρόνων στο Πανεπιστήμιο Τσέιπελ Χιλλ της Βόρειας Καρολίνας. Ανάμεσα στα βιβλία που συνέγραψε και επιμελήθηκε είναι και τα: Βarrington Atlas of the Greek and Roman World, Classical Courts and Courtiers, Rome’s World: The Peutinger Map Reconsidered και το The Senate of Imperial Rome.

45.00

Βιογραφία - Μαρτυρίες

Αβάνα

Λεονάρδο Παδούρα

Στα καλά μυθιστορήματα, κυρίως τα αστυνομικά, δεν εμφανίζεται μόνο ένας κεντρικός χαρακτήρας, πρωταγωνιστεί συνήθως και η πόλη μέσα στην οποία διαδραματίζονται τα γεγονότα. Γι’ αυτό και δεν υπάρχει καλύτερος οδηγός για να γνωρίσει κανείς την Αβάνα από τον Λεονάρδο Παδούρα, τον άνθρωπο που στα μυθιστορήματά του ξέρει πώς να πιάνει τον σφυγμό της σε διαφορετικές εποχές. Αυτό το βιβλίο, δοσμένο σαν μια ιδιότυπη, παράλληλη αυτοβιογραφία του ίδιου του συγγραφέα, αποτελεί μια μοναδική περιήγηση στις γειτονιές της κουβανικής πρωτεύουσας, από τη Μαντίγια μέχρι τη Ράμπα. Οι ιστορίες που περιλαμβάνονται εδώ πλαισιώνονται, αντιστοίχως, με σχετικά αποσπάσματα μυθιστορημάτων του Παδούρα. Επίσης, στο δεύτερο μέρος, συγκεντρώνονται κείμενα για τις πλέον άγνωστες και εκπληκτικές πλευρές πολλών περιοχών της Αβάνας, καθώς και για την πορεία ενός εμβληματικού ήρωα: δεν είναι καθόλου δύσκολο να δούμε τα προπλάσματα των υποθέσεων του Μάριο Κόντε. Ο Παδούρα, δεινός παρατηρητής, ευαίσθητος για τα περασμένα, διαθέτει την ξεχωριστή ικανότητα να μας κάνει να ζούμε στην πόλη του παρόντος και, την ίδια στιγμή, να μας επιτρέπει να ταξιδεύουμε στον χρόνο για να αγγίξουμε το λαμπερό παρελθόν της.

 

22.00

Ελληνική λογοτεχνία

Μυθιστόρημα σε εννέα επιστολές

Φίοντορ Ντοστογιέφσκι

Ένα δάνειο, δύο φίλοι και οι αποτυχημένες τους προσπάθειες να συναντηθούν και να τακτοποιήσουν το χρέος. Ή μήπως δεν είναι έτσι;
Το «Μυθιστόρημα σε εννέα επιστολές» είναι μια κωμωδία παρεξηγήσεων που εξελίσσεται σε έναν επικοινωνιακό λαβύρινθο από όπου ο αναγνώστης θα βγει μόνο πιάνοντας τον μίτο από τα γράμματα δύο γυναικών που αποκαλύπτουν όσα αποκρύπτουν στην αλληλογραφία τους ο Πιότρ Ίβανιτς και ο Ιβάν Πέτροβιτς.
Φάρσα, κοινωνική κριτική και δύο συναρπαστικοί χαρακτήρες που οι αναγνώστες μπορούν να ταυτιστούν ή να αγανακτήσουν μαζί τους σε αυτή την πρώιμη ιστορία του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι που προοικονομεί την εξέλιξή του σε έναν από τους μεγαλύτερους συγγραφείς όλων των εποχών.

8.48

Ελληνική λογοτεχνία

Δε λες κουβέντα

Μάκης Μαλαφέκας

Οικονόμου. Μεθώνης. Πεζόδρομος. Πικροδάφνες. Χθεσινό δακρυγόνο. Περσινό. Στο ύψος της Μπενάκη, από ένα παράθυρο ακουγόταν μια παλιά τέκνο. Χαμηλά, υπόκωφα, πίσω από κουρτίνες. Faithless. Insomnia. Κι ήταν πολύ περίεργο: Ήταν ξαφνικά η πρώτη φορά από τότε που είχα φτάσει στην Αθήνα, που αισθανόμουν απόλυτα ήρεμος. Την πόλη αγκάλιαζε ένα τέρας κι εκείνη ακριβώς τη στιγμή το τέρας δεν υπήρχε.
Ήμουν μόνο ο Κρόκος. Ένα επίθετο. Ένα όνομα με έξι γράμματα, δύο συλλαβές, δύο κάππα, δύο όμικρον. Ήμουν ο Κρόκος στην Αθήνα, κι αυτό ήταν αρκετό.

14.40

Ελληνική λογοτεχνία

Ο μαύρος άγγελος της νοσταλγίας

Γιώργος Ν. Πολίτης

Tην έβλεπε να στέκει όρθια με γυρισμένη την πλάτη, κόντρα στον ήλιο, δίπλα στο μεγάλο κρυστάλλινο βάζο και τ’ ανοιγμένα λευκά Stargazer. Τα θυμόταν εκείνος αυτά τα εξωτικά λουλούδια με το βαρύ άρωμα και τ’ όνομα του τραγουδιού των Rainbow.

— Yπάρχει άλλος άντρας που να οδηγάει σαν εσένα, να φιλάει σαν εσένα και να ξέρει πώς λέγονται αυτά τα βρομολούλουδα; Εσύ με ανέστησες, να το ξέρεις. Εσύ με έφερες πίσω στον κόσμο των ζωντανών. Με τον έρωτά σου.

— Τότε, μήπως να σε λέω «Ευρυδίκη»;

— Λέγε με όπως θες. Εγώ θα σε λέω, «αγάπη μου».

Κολασμένο το πάθος που δένει τον Μπλάνκο και την Μπεττίνα, δύο πλάσματα που γεννήθηκαν για να υπάρχουν μαζί, σαν ένα −ή να μην υπάρχουν καθόλου. Ο άνδρας και η γυναίκα στο ζενίθ τους. Ο έρωτάς τους απρόβλεπτος, θυελλώδης, ανέφικτος. Απλώς γιατί δεν τους χωράει ο κόσμος. Σίγουρα όχι ο ανιαρός καινούργιος κόσμος.
Ο μαύρος άγγελος της νοσταλγίας είναι κάθε μάταιος ηρωισμός, κάθε απελπισμένο ρίσκο. Είναι αυτό που παραμονεύει έναν άνδρα που ζει και οδηγεί με το γκάζι στο πάτωμα.
Ο μαύρος άγγελος της νοσταλγίας είναι μια ιαχή ελευθερίας, ένα γραπτό road movie στις ατέλειωτες, φιδογυριστές διαδρομές ενός πόθου πέρα από μέτρα και όρια. Εκεί που δεν έχει καμιά σημασία ποιος κρατά το τιμόνι και ποιος οδηγεί.

13.25

Ξένη λογοτεχνία

Όσα ξέρω για σένα

Ερίκ Σακούρ

Στο Κάιρο της δεκαετίας του ογδόντα, ένας νέος γιατρός κάνει τη ζωή που όλοι περιμένουν από κείνον. Θα ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του, θα κληρονομήσει το ιατρείο του και την πελατεία του, θα κάνει τα πράγματα που πρέπει. Ο Ταρέκ δεν έχει χρόνο για σκέψεις και ερωτήματα. Μια τυχαία συνάντηση όμως θα κλονίσει τον γάμο του, την καριέρα του, ακόμα και τις βεβαιότητές του, και θα τον αναγκάσει να φύγει.

Από τη λεβαντίνικη κοινότητα της Αιγύπτου στους σκληρούς χειμώνες του Μόντρεαλ, από την ηγεμονία του Νάσερ στην αυγή ενός νέου αιώνα, ο Ταρέκ φεύγει, περιπλανιέται και αναπολεί. Συνειδητοποιεί όμως ότι χιλιάδες μίλια μακριά, κάποιος συγκεντρώνει τα κεφάλαια της ιστορίας του και προσπαθεί να ανασυνθέσει, κομμάτι κομμάτι, την πορεία της ζωής του.

Ιστορία μιας απουσίας και μιας πιθανής συμφιλίωσης, το Όσα ξέρω για σένα σκιαγραφεί το τρυφερό πορτρέτο μιας οικογένειας και μιας κοινωνίας που μεταμορφώνεται δραστικά. Το πρώτο μυθιστόρημα του Eric Chacour αποκαλύπτει έναν συγγραφέα με εκλεπτυσμένη γλώσσα, ευαισθησία και βαθιά κατανόηση της ανθρώπινης φύσης.

17.70

Θανάσης Μουτσόπουλος

Αντιγραφή, αναπαραγωγή, μετατροπή και η έκλειψη του νοήματος.

Ο μοντερνισμός θέτει αγχωτικά το ζήτημα του «ποιος το έκανε πρώτα», με μια ορμή η οποία τείνει, πριν καλά καλά δημιουργηθεί και παρουσιαστεί κάτι, να το θέσει αντιμέτωπο με την «κρίση της ιστορίας». Περίπου εκατό χρόνια μετά, η μεταμοντέρνα κατάσταση θα ακυρώσει τη συζήτηση. «Όλα έχουν ξαναγίνει». Πόσο μπορεί να μοιάζει ένα καλλιτεχνικό έργο με ένα άλλο; Σίγουρα, στην εποχή μας τα περισσότερα μοιάζουν με άλλα. Το αποδεχόμαστε περίπου σιωπηρά. Πόσο όμως μπορεί να προχωρήσει αυτή η ομοιότητα; Μπορούν να γίνουν όλα παρόμοια; Ζούμε σε μια εποχή όπου τα αντίγραφα είναι τόσο διαδεδομένα ώστε να μιλάμε για έναν πλανήτη των «αντιγράφων». Είναι η πρωτοτυπία σημαντική για τους ανθρώπους; Ήταν κάποτε; Είναι ακόμη; Πόσο βαθιά είναι ριζωμένη αυτή η έννοια στην πολιτισμική συζήτηση; Αυτό το βιβλίο θα επιχειρήσει να εξερευνήσει αυτά τα ερωτήματα μέσα από τις ιστορικές καταστάσεις που οδήγησαν τα πράγματα στη θέση που βρισκόμαστε σήμερα και προσπαθεί να υποψιαστεί το επόμενο στάδιο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

28.00

Πέτερ Χάντκε

Μα τι χαρά, να προλάβουμε να σε δούμε τουλάχιστον σήμερα και μ’ αυτή την ευκαιρία! πριν φύγεις, και να σε δούμε μάλιστα γερό. Αχ, τι χαρά! – Υπήρχε βέβαια κι ένας που δεν χαιρόταν καθόλου μα καθόλου, ιδίως μ’ αυτόν εκεί που προοριζόταν να γίνει νονός του. Κι αυτός ήταν ο κοντορεβιθούλης, το βαφτιστήρι, φασκιωμένο μέσα σε ολόλευκα πανιά, απ’ όπου πρόβαλλε μόνο το πρόσωπό του. Αλλά τι φοβερό βλέμμα που έριχνε, με τα μεγάλα απλανή μάτια του προσηλωμένα μόνο στον νονό, και τις αρτηρίες της οργής φουσκωμένες στους κροτάφους, και στους δυο παιδικούς κροτάφους του, αρτηρίες που δεν ήταν ή δεν ήταν απλώς κληρονομικές, πράγμα που μάλλον δεν έλεγε τίποτα, ή τίποτα σημαντικό: όχι, ήταν οι αρτηρίες μιας οργής που κατευθυνόταν σ’ αυτόν, στον Γκρέγκορ, μιας οργής εν δράσει, αρτηρίες που άφριζαν από θυμό εναντίον του, εδώ και τώρα.

Ο Γκρέγκορ Βέρφερ επιστρέφει από το εξωτερικό για λίγες μέρες στο χωριό του, που έχει ενσωματωθεί στο μεταξύ στη μεγαλούπολη. Ξαναβρίσκει ό,τι άφησε ανεπανόρθωτα παραλλαγμένο. Εκεί είναι πάντα και ο πατέρας, η μητέρα, η αδερφή με το νεογέννητο μωρό της. Αυτός όμως κουβαλάει μια είδηση που δεν θέλει με τίποτα να τους αποκαλύψει. Ο μικρός αδερφός, ο Χανς, μέλος της Λεγεώνας των Ξένων, έχει σκοτωθεί σε κάποιο άγνωστο πεδίο μάχης. Οι σύντομες διακοπές του Γκρέγκορ μετατρέπονται σε μια αδυσώπητη αναδρομή ζωής. Το παρόν καθρεφτίζεται στο παρελθόν και το αντίστροφο, εσωτερικές φωνές αναδύονται από τις κρύπτες της ψυχής του, έχει έρθει η ώρα ενός διακανονισμού. Ο Γκρέγκορ καταφεύγει τα βράδια στις ταβέρνες του πρώην χωριού και μένει εκεί μέχρι να κλείσουν. Γίνεται ο τελευταίος θαμώνας δοκιμάζοντας μέσα στην ανωνυμία μιαν αναπάντεχη θαλπωρή.

Η περιπέτεια ενός νόστου, με τη διεισδυτική ματιά του Πέτερ Χάντκε.

18.00

Ξένη λογοτεχνία

Σάτρι

Κόρμακ ΜακΚάρθι

Στις όχθες του ποταμού Τενεσί, ο Κορνίλιους Σάτρι ζει αποκομμένος από τον κόσμο: ψαράς, περιπλανώμενος, απόκληρος, μάρτυρας μιας Αμερικής που σαπίζει και τραγουδά. Ανάμεσα σε μεθυσμένους, απατεώνες, αγίους της λάσπης και φίλους που χάνονται, δεν αναζητά τη λύτρωση αλλά μια αλήθεια αρκετά σκληρή για να την αντέξει.

Το πιο πληθωρικό, αλλά και βαθιά ανθρώπινο μυθιστόρημα του Κόρμακ Μακάρθι: ένας γλωσσικός ποταμός με λεπτό, σκοτεινό χιούμορ, όπου η φτώχεια γίνεται έπος, ενώ η μοναξιά, η ενοχή αλλά και μια παράξενη τρυφερότητα αποκτούν πρόσωπο. Ένα συγκλονιστικό ταξίδι στην άγρια καρδιά της απώλειας και της ζωής. Ένα βιβλίο που δεν διαβάζεται απλώς: σε στοιχειώνει.

Στη σειρά ALDINA κυκλοφορούν επίσης τα μυθιστορήματα του Μακάρθι Επιβάτης, Stella Maris, Αιματοβαμμένος Μεσημβρινός, Τέκνο του Θεού, Ο Δρόμος.

27.00

Fiction/Μυστηρίου

Ο κύριος Μίνστερ

Αλμπέρτο Σαβίνιο

Σε μια Ρώμη μετέωρη ανάμεσα στον απόηχο του πολέμου και τη μεταφυσική σιωπή, ο κύριος Μίνστερ, ένας συνηθισμένος αστός με πάθος για την τέχνη, γλιστρά ξαφνικά έξω από τις ράγες της κανονικότητας. Αυτό που ξεκινά ως μια παράλογη υποψία μετατρέπεται σε μια ιλιγγιώδη κάθοδο στο άγνωστο: ο κύριος Μίνστερ νιώθει πως έχει πεθάνει και παρακολουθεί το ίδιο του το σώμα να αποσυντίθεται, ενώ ο νους του παραμένει διαυγής, σχεδόν βασανιστικά ξύπνιος.

Γραμμένο το 1943, κατά την πιο γόνιμη περίοδο του Αλμπέρτο Σαβίνιο, Ο κύριος Μίνστερ είναι κάτι πολύ παραπάνω από ένα διήγημα φαντασίας, είναι μια μεταμορφωμένη αυτοπροσωπογραφία του συγγραφέα και ένας χειμαρρώδης στοχασμός πάνω στις μυστηριώδεις σχέσεις ανάμεσα στην ψυχή και τον θάνατο, το παρελθόν και το μέλλον. Μέσα από μια αλληλουχία γκροτέσκων μεταμορφώσεων και μεταμφιέσεων, ο κεντρικός ήρωας πασχίζει να δραπετεύσει από το κλουβί του σπιτιού του για να καταφύγει στον μύθο, περιπλανώμενος στους δρόμους της Ρώμης.

Με τον Κύριο Μίνστερ, ο Σαβίνιο μάς χαρίζει το χρονικό ενός «θανάτου εν ζωή», μια ακραία εμπειρία όπου η ειρωνεία γίνεται η μόνη πυξίδα στην πλοήγησή του στην άβυσσο.

11.00